برخورد پليس با بدحجابي در شركت‌هاي خصوصي

برخورد با بدحجابي در دفاتر و شركت‌هاي خصوصي در دستور كار پليس تهران قرار مي‌گيرد.

به گزارش خبرگزاری دولتی ايرنا، احمدرضا رادان فرمانده نيروي انتظامي تهران اعلام كرد كه پليس در راستاي «طرح ارتقاي امنيت اجتماعي»، با بدحجابي در شركت هاي خصوصي به شدت برخورد مي‌كند.

شركت‌هاي خصوصي كافي‌نت‌ها، كافي‌شاپ‌ها، تالارها و رستوران‌ها از جمله مراكزي‌است كه مورد بازديد مأموران پليس قرار مي‌گيرد.

در همين حال روزنامه اعتماد ملي روز گذشته از شيوه تازه برقراري امنيت اجتماعي خبر داد.

به نوشته اين روزنامه، برخي از زناني كه وارد مراكز خريد و يا فروشگاه‌هاي منطقه مي‌شدند پس از خروج بايد محتويات كيسه خريد خود را به مأموران پليس زن كه مقابل اين مراكز ايستاده بودند، ‌نشان مي‌دادند تا كنترل شوند.

زنان تهراني روز شنبه بايد پس از آنكه هر تكه لباسشان توسط يكي از ماموران پليس زن مقابل چشم‌هاي رهگذران از كيسه خارج مي‌شد در مورد مدل و شكل لباس‌ها توضيح مي‌دادند. جالب آنكه انبوه جمعيت باعث شده بود كه پليس‌هاي مرد هم به كمك زنان پليس شتافته و زنان را در صفي منظم نگاه مي‌داشتند تا دو مامور زن فرصت كنترل همه كيسه‌هاي خريد آنها را به دست بياورند.

پاسدار احمد درخشنده رئيس مركز اطلا‌ع‌رساني نيروي انتظامي تهران دراين باره گفت:«اگر لباس نامناسب و يا غيراسلا‌مي هم وجود داشته باشد، ‌بايد به متصدي فروش آن تذكر داده شود، البته آن هم وظيفه مأموران گشت‌هاي ارشاد نيست.»

وي از شهروندان خواست كه به محض مواجهه با تغيير نحوه برخورد ماموران گشت‌هاي ارشاد موضوع را به ۱۹۷ اطلا‌ع دهند تا هرچه سريع‌تر از ادامه تخلف جلوگيري شود.

یک شاهد عینی هم در این زمینه با انتقاد از این گونه برخوردها به زمانه گفت: «زمانی که مرتضی طلایی، رئیس پلیس تهران بود، گشت ارشاد هم بود و فعالیت می‌کرد، منتها به این شکل نبود و در واقع با رویه و رویکرد فرهنگی کار می‌کرد. الان هم اگر قرار باشد گشت ارشاد به هر شکلی کار بکند، باید یک‌مقداری شرح وظایفش مشخص بشود تا ما کمتر شاهد تخلفاتش باشیم.»

طرح امنيت اجتماعي از ارديبهشت ماه ۸۶ به مورد اجرا گذاشته است. در اين طرح «گشت‌هاي ويژه ارشاد» در مراكز پر تردد شهرها مي‌ايستند و به زناني كه حجاب را رعايت نكرده باشند تذكر داده و يا او دستيگر مي‌كنند.
-------------------

سخنان کاندالیزا رایس، وزیر امورخارجه، در مراسم یادبود بیست و پنجمین سالگرد بمب گذاری در سفارت آمریکا در بیروت، لبنان

وزارت امور خارجه ایالات متحده - دفتر سخنگو - 18 آوریل 2008

18 آوریل 2008
تالار بن فرانکلین
واشنگتن دی سی

رایس، وزیر امور خارجه: پَت، به خاطر سخنان مقدماتی شما سپاسگزارم. من همچنین می خواهم از سفیر آنتوان شدید، کاردار درسفارت لبنان و نیز سفیر رابرت دُلین تشکر کنم. سفیر دُلین، شما در 1983 شجاعانه خدمت کردید و ما از خدمات شما قدردانی می کنیم و حضورتان امروز مایۀ مباهات ماست. من از حضورم دراینجا در کنار همه آنها که کسانی را که ما 25 سال پیش در چنین روزی در بیروت ازدست دادیم، به یاد می آورند، مفتخرم. من میل دارم هم به اعضای خانواده هایی که عزیزانشان را از دست داده اند و هم کسانی که از آن روز فاجعه بار جان سالم به در برده اند خوش آمد بگویم.

من همچنین از این که خانم مارینا چاما، نماینده کارکنان سفارت بیروت نیز اینجا در کنار ما حضور دارد خشنودم. این اقدامی به جاست که در لبنان، دوستان و خانواده قربانیان نیز در سفارت ما در بیروت به نشانه همبستگی با همه کسانی که آن روز وحشتناک را به یاد می آورند، گرد هم آمده اند. چنین است که ما امروز خاطره کسانی را که ازدست دادیم گرامی می داریم و مشارکت خود را با مردم لبنان باردیگر مورد تاکید قرار می دهیم.

در روز 18 آوریل 1983 بود که یک بمب گذار انتحاری 2000 پوند مواد منفجره را دربرابر سفارت ما در بیروت منفجر ساخت. تا آن هنگام این مرگبارترین حمله ای بود که به یک نمایندگی دیپلماتیک ایالات متحده صورت می گرفت. ما 17 تن از پسران و دختران و 35 تن از همکاران لبنانی خود را از دست دادیم. بسیاری دیگر نیز که در آن لحظات در حال دیدار از سفارت بودند یا از آن نزدیکی می گذشتند، هلاک شدند. حتی شمار بیشتری مجروح شدند. اینها مردم بی گناهی بودند که از کنار ما در یک لحظه از ترور ربوده شدند. خانواده های آمریکایی با احساس غرور پسران و دختران خود را فرستادند تا نمایندگان ایالت متحده باشند. آنها نمی بایست به آن شکل کشته می شدند. زیرا همه شما، خانوده های قربانیان و کسانی که جان سالم به در بردید، شما بهترین چیزی را که داشتید نثار کردید و ایالات متحده به خاطر آن فداکاری همیشه سپاسگزار است.

در حمله آن روز به ما یاد آوری شد که شرّ واقعیت دارد، ولی شجاعت و همدردی مردم عادی که هنگام رویارویی با ضایعه و رنج، بنا به توصیف لینکن "فرشتگان بهتر طبیعت ما را فراخواندند" نیز واقعی است. هم میهنان ما، که امروز بسیاری از آنان حاضر هستند، برای کاری که انجام آن را از هیچکس نباید خواست قدم به پیش گذاشتند. با وجود این آنها چنان کاری کردند، همکارانشان را از زیر آوار بیرون کشیدند، به مراقبت از زخمی شدگان برخاستند، قربانیان را شناسایی کردند. مردم به خانواده ها و دوستان تلفن هایی کردند که هیچکس برای آن آمادگی ندارد. وآنها همه این کارها را در حالی که با هوشیاری در پست خود باقی ماندند انجام دادند. در روزی چنان دل شکن، همه شما و همکارانتان به ما برای امیدوار بودن انگیزه دادید.

حتی هنگامیکه 18 آوریل با حملات بیشتری به قرارگاه های تفنگداران دریایی ما چندی بعد در آن سال دنبال شد، به ساختمان ضمیمه سفارتمان در 1984 و بازهم نقاط دیگری در خارج از آن محدوده حمله شد، تروریست ها هرگز نتوانستند اراده ما را در هم بشکنند. بعضی ها گفته اند که آمریکا در سال های دهه 1980 از لبنان برون رفت. اما همه ما بهتر می دانیم. شما می دانید که هرچند ما جا به جا شدیم، ولی هرگز [لبنان را] ترک نکردیم. و شما این را می دانید، چون بسیاری از شما و همکارانتان در هیأت دیپلماتیک ما در صف مقدم حضور ما در لبنان باقی مانده و به دوستی ما با مردم لبنان استحکام بخشیده اید.

لبنان شاهد شمار بیش از اندازه ای از جنگ ها، قتلهای سیاسی، واز دست رفتن جان های بی گناه بوده است – مصیبت هایی که همه امروز نیز به صورت واقعی باقی مانده اند. در واقع در همین لحظاتی که ما در حال صحبت هستیم، چندین ده نفر از میهن دوستان، اعضای بلوک دموکراتیک اکثریت در پارلمان، از بیم جان خود ناگزیر از پناه گرفتن در هتلی در بیروت شده اند. چه کسی می تواند آنها را بعد از دیدن این که همکاران پارلمانی شان، روزنامه نگاران و البته رفیق حریری،نخست وزیر، یکی بعد از دیگری به ضرب گلوله از پای در آمدند یا قربانی بمب های تروریست ها شدند، سرزنش کند؟

این می بایست برای همه کشورها و مطمئنا برای ایالات متحده وضعی غیرقابل قبول باشد. ما در برابر مردم لبنان به طور کامل متعهد هستیم. ما از خواست آنها برای داشتن یک کشور مستقل، دموکراتیک، برخوردار از رفاه به طور کامل پشتیبانی می کنیم. مردم لبنان شایستگی زندگی در آرامش را دارند. و ایالات متحده خود را وقف چنین وظیفه ای کرده است و به دفاع از خواستهای مسالمت آمیز مردم لبنان ادامه خواهد داد. در واقع با ادامه دفاع از آرمان دموکراتیک لبنان، ما کسانی را در آن روز جان خود را از دست دادند و کسانی را که متحمل رنج شدند، بیشتر بزرگ می داریم.

اندکی بعد از حملۀ 1983 به سفارت، پرزیدنت ریگان گفت، "این حمله جنایتکارانه به یک دستگاه دیپلماتیک ما را از پیگیری هدف صلح در منطقه باز نخواهد داشت. ما آنچه را که می دانیم درست است انجام خواهیم داد." بیست و پنج سال بعد، آن سخنان در گوش هزاران مرد و زنی که در پست های ما در سراسر گیتی و بویژه در خاورمیانه به خدمت مشغولند طنین انداز است.

مردان و زنانی را که ما در بیست و پنج سال پیش از دست دادیم یک هدف مشترک در زندگی متحد کرده بود. کوشش هرروزه به خاطر آن هدف ندای مبرمی است که ما را به جلو می راند و تحقق آن هدف بزرگداشتی است برای کسانی که بالاترین فداکاری را کردند و خاطره شان همواره در قلبهای ما گرامی باقی خواهد ماند.

بیانیۀ رئیس جمهوری - 17 فوریه 2008

کاخ سفید - دفتر وزیر مطبوعات

در 18 آوریل 1983، سازمان جهاد اسلامی، که به نام گروه تروریستی حزب الله شهرت دارد، بمب عظیمی را در سفارت آمریکا در بیروت منفجر ساخت که به کشته شدن 52 نفر – 17 تن آمرکایی و 35 تن از شهروندان لبنانی – انجامید. بمب گذاری در سفارت آمریکا در بیروت مرگبار ترین حمله تروریستی بود که تا آن زمان درتاریخ ما سابقه داشت. دربیست و پنجمین سالگرد آن بمب گذاری، ما به سوک کسانی که جان خود را از دست دادند می نشینیم و فداکاری آنها و خانواده ها شان را و نیز فداکاری بسیاری از کسانی را که مجروح شدند گرامی می داریم. این فرصت یادآوری به هنگام خطری است که دیپلماتها، پرسنل نظامی و کارکنان محلی درحین خدمت به ایالات متحده با آن مواجه هستند.

از هنگام وقوع حملۀ بیروت، ما و شهروندان بسیاری از کشورها حملات بیشتری را به دست حزب الله، که مورد حمایت رژیم های تهران و دمشق قرار دارد، متحمل شده اند. این رژیم ها از ترور و خشونت علیه غیرنظامیان بی گناه استفاده می کنند. همه کشورها باید این حملات وحشیانه را محکوم و تصدیق کنند که هدف قراردادن عامدانۀ غیرنظامیان اقدامی غیراخلاقی و غیرقابل توجیه است.

مردم لبنان در بخش اعظمی از سه دهۀ [اخیر] تحت خشونت، ترور های سیاسی و دیگر انواع اعمال ارعاب آمیز زندگی کرده اند. با همه این احوال، آنها و رهبرانشان برای یک آیندۀ مسالمت آمیز و دموکراتیک درتلاشند، حتی در هنگامی که ایران، سوریه و و سرسپردگان لبنانی آنها در صدد متزلزل ساختن اساس دموکراسی لبنان و نهادهای آن هستند. ایالات متحده همچنان در کنار مردم لبنان که برای پاسداری از حاکمیت و استقلال سخت به دست آمدۀ خود در حال پیکارند خواهد ایستاد و به کوشش برای احقاق حق قربانیان تروریسم و خشونت سیاسی و پیگیری انتخاب یک رئیس جمهوری متعهد به این اصول ادامه خواهد داد.

بیانات پرزیدنت بوش دربارۀ پیشرفت در عراق

در ماه آوریل پترایس و کراکر در برابر کنگره از دستاوردها وچالش هادرعراق سخن خواهند گفت

کاخ سفید – دفتر وزیر مطبوعات
(دیتون، اوهایو)- 27 مارس 2008
بیانات رییس جمهوری – دربارۀ مبارزات جهانی با ترور

موزۀ ملی نیروی هوایی ایالات متحد
پایگاه هوایی رایت-پاترسون- دیتون، اوهایو 10:21 صبح به وقت شرق آمریکا

رییس جمهوری: از همگی شما خیلی تشکر می کنم. (کف زدن) ژنرال متکلاف متشکرم، از استقبال دوبارۀ من دراین جا، متشکرم. من واقعا ً از این که به رایت- پات برگشته ام، خوشحال هستم، و بودن در موزۀ ملی نیروی هوایی ایالات متحد، که جای فوق العاده ای است، خیلی عالیست. امیدوارم همۀ شهروندان بتوانند از این جا باز دید کنند. این راهی برای قدر دانی از سربازان هوایی است که با مأموریت های خود امنیت آسمان ها را حفظ کرده و مدافع آزادی آمریکا بوده اند.

از افرادی که در نگهداری از این بنای یادبود می کوشند، متشکرم. از شما تشکر می کنم که به من جایی برای پارک کردن نیروی هوایی یک دادید. (خندۀ حضار) و من از مهمان نوازی کسانی که در این پایگاه به کشور خدمت می کنند، متشکر هستم. از شما تشکر می کنم که فرصتی به من دادید تا شما را در جریان آخرین اخبار مربوط به اقدام تاریخی کشورمان در قبال تعهدات به عراق ، قرار دهم.

در طول سال قبل، شاهد دستاورد های مهمی در رابطه با امنیت عراق ودر پی عملیات هجوم بوده ایم. تحولات جاری سیاسی و اقتصادی کمتر به چشم می آیند – از تصویب قوانین عمده گرفته تا نشانه های سادۀ حاکی از عادی شدن اوضاع. این پیشرفت، درخشان نیست اما اهمیت دارد. و من امروز پیرامون همین می خواهم صحبت کنم.

اما قبل از این کار، می خواهم نه تنها از ژنرال متکلف، بلکه از جیم جوردن، عضوکنگره، هم برای نجات کشورمان تشکر کنم. (کف زدن) از مری تیلور، ذیحساب ایالت که این جا حضور دارد تشکرمی کنم. از آمدن همۀ شما ممنون هستم. (کف زدن) ممنونم که شهردار مک لین وقت گذاشته وبرای ملاقات ما به این جا آمده است. خانم شهردار خیلی متشکرم از – (کف زدن) از دیگر مقامات ایالتی و محلی هم متشکرم.

می خواهم از ژنرال بروس کارلسون، فرماندۀ تدارکات نیروی هوایی؛ کلنل کولین رایان؛ وتمامی آنانی که اونیفورم به تن دارند تشکر کنم. مفتخرم که در این جا با شما هستم و به فرماندهی کل قوا افتخار می کنم. (کف زدن)

از این جا بودن سوزان کترینگ، معاون بنیاد خانوادۀ کترینگ، تشکر می کنم. دلیل اهمیت او واهمیت این بنیاد، حمایت آن ها از این موزه است.
وبالاخره، می خواهم از آماندا رایت- لین، نبیرۀ اورویل و ویلبر رایت ، تشکر کنم. (کف زدن) از آمدن شما متشکرم. عیبی ندارد انسان قوم وخویش های معروف داشته باشد.(خندۀ حضار)
این موزه برای قدر دانی از سربازان هوایی زن ومرد ساخته شده – از اولین سربازان هوایی در جنگ جهانی اول، تا تکخال های جنگ جهانی دوم، وخلبانان جسور کره و ویتنام. ودر شش سال اخیر، نسل تازه ای از سربازان هوایی زن و مرد به این تاریخ غنی پیوسته اند. نقش نیروی هوایی در نجات جان مردم افغانستان، و مردم عراق، وجنگ با دشمن در خارج از کشور، به طوری که ما مجبور نباشیم با دشمن درخانۀ خودمان روبرو شویم، نقش بسیار حساسی بوده است. در روزی سرنوشت ساز در این جنگ، سربازان هوایی زرکاوی، تروریست القاعده را با دو بمب هوشمند 500 پوندی به سزای اعمال خود رساندند. (کف زدن)

دستاورد های نظامی در عراق با تحولات سیاسی همراه بوده اند. شاید به نظر گذشته ای دور بیاید، اما فقط پنج سال پیش بود که عراق در زمرۀ یکی از دد منشانه ترین کشور های استبدادی روی زمین بود – کابوسی تمامیت خواه که انتخابات آن چیزی جز حیله وظاهر سازی نبود، و دیگر اندیشان را در گور های دسته جمعی دفن می کردند. در مدت 15 ماه مردم عراق دوباره حاکمیت خود را به دست آوردند. آن ها سپس دست به انتخاب یک دولت موقت زده و یکی از دموکراتیک ترین قوانین اساسی در جهان عرب را به تصویب رساندند. و در دسامبر 2005، 12 میلیون عراقی با شرکت در انتخابات، طبق همان قانون اساسی دولت خود را انتخاب کردند. – آن ها با به نمایش گذاشتن شجاعت خود، مشت محکمی بر دهان تروریست ها زدند وانتقاد کنندگان را به هیچ گرفتند، و با این عمل خود پیوسته الهام بخش جهانیان خواهند بود.

متأسفانه این موفقیت در سال 2006 درجهت وارون شدن درمعرض تهیدید . تشکیل دولت تازه که مردم عراق انتخاب کرده بودند ماه ها به طول انجامید. در این میان، یک حملۀ تروریستی به یکی از عبادتگاه های شیعه در سامره باعث ایجاد تنش های فرقه ای گردید. افراطیون سنی، من جمله تروریست های القاعده، وافراطیون شیعه، که بعضی از آن ها از سوی ایران حمایت می شوند، طی حملات سبعانه ای مردم بی گناه را قتل عام کردند. و فعالیت های سیاسی و اقتصادی در سراسر کشور متوقف ماند.

ما بعد از بررسی جدی اوضاع ، با عملیات هجوم پاسخ دادیم . تغییر اصولی در خط مشی ما دو هدف اصلی را دنبال می کرد. اولین هدف بهبود شرایط امنیتی بود. برای همین من دستور دادم 30,000 نیروی اضافه متشکل از سربازان و تفنگداران دریایی با مأموریتی تازه به عراق فرستاده شود، این مأموریت تمرکز بر پشتیبانی از مردم عراق و حفظ دستاورد های قبلی داشت.
هدف دیگر هجوم، ایجاد فضای لازم برای پیشرفت های سیاسی و اقتصادی بعد از استقرار مجدد امنیت بود. بنابراین، با اعزام کارشناسان غیر نظامی بیشتر، تعداد گروه های بازسازی محلی را به دوبرابر افزایش دادیم، ومأموریت آن ها حصول اطمینان از بهبود شرایط ایمنی و متعاقب آن، بهبود شرایط زندگی روز مره بود.

ژنرال پترایس و سفیر کرکر، ماه آینده هنگام گزارش به کنگره، جزئیات بیشتری در مورد پیشرفت های هجوم در اختیار همگان قرار خواهند داد. اما تا این جا بدیهی است که: عملیات هجوم همان کاری را که باید، انجام داده است. این عملیات به مردم عراق کمک می کند با برگشتن امنیت، زندگی سیاسی و اقتصادی خود را از نو آغاز کنند. با این عملیات، آمریکا به یک پیروزی راهبردی اساسی در جنگ علیه این افراطیون ورادیکال ها دست پیدا می کند.

در رابطه با مسائل امنیتی، عملیات هجوم دستاورد های مهمی داشته است که من در هفتۀ گذشته ودر سخنرانی خود در پنتاگون، به تفصیل درموردشان صحبت کردم. دربغداد، ما با همکاری نیروهای امنیتی عراق موفق شده ایم خشونت های فرقه ای و کشته شدن غیر نظامیان را به طور چشمگیری کاهش دهیم. ما دست القاعده را از پایتخت بریده ایم. نفوذ نیرو های شبه نظامی را که از سوی ایران حمایت می شدند، تضعیف کرده ایم. ما بهبود قابل ملاحظه ای در شرایط امنیتی بسیاری از محلات ایجاد کرده ایم، به طوری که برخی آن را "آزاد سازی مجدد" فرض می کنند.
در استان عنبر – که 18 ماه پیش اعلام شده بود به دست نیرو های القاعده افتاده است – ما به شیوخ شجاع محلی پیوستیم که اولین جنگ در مقیاس وسیع علیه القاعده را اعلام کرده اند. ما به اتفاق، تشکیلات القاعده را در آن استان برچیدیم. بعد از گذشت تنها یک سال، در رمادی، مرکز استان عنبر، تعداد حملات افراطیون از 18 بارحمله در روز ، به کمتر از یک بار حمله در هفته تنزل یافته است. روشن شده که عنبر نه تنها به دست نیرو های القاعده نیفتاد، بلکه این القاعده است که این استان را از دست داده. و این امر حائز اهمیت است زیرا رهبران القاعده اعلام کرده بودند که از مخفیگاه خود در عنبر حملات آینده به ایالات متحد آمریکا را هدایت خواهند کرد.
در بخش های دیگر عراق – از اطراف بغداد تا استان د یاله و بخش های جنوبی کشور – برای بیرون راندن تروریست ها وفراری دادن آن ها، ما با نیرو های ائتلاف ونیرو های عراقی همکاری داشته ایم. اکنون، القاعده نیرو های خود را در منطقۀ موصل، در شمال عراق، متمرکز کرده است. و در هفته ها و ماه های آینده، جنگ سختی در موصل و مناطق اطراف آن درخواهد گرفت. اما ما مصمم هستیم در کنار عراقی ها، القاعده را با سرنوشتی روبرو کنیم که در جا های دیگر عراق هم داشته است. (کف زدن)

یک عامل اصلی در دستاورد های مربوط به امنیت، همکاری مجدد مردم عراق است. مردم عادی عراق به توصیه های امنیتی می پردازند. شهروندانی که سابق بر این مخالف نیرو های ائتلاف بودند، اکنون تغییرعقیده داده و به ما می پیوندند. در سال گذشته، بیش از 100,000 تن از عراقیان به نیرو های امنیتی کشورشان ملحق شدند. به عبارت دیگر، یک هجوم عراقی با هجوم ما جور شد. این عراقی ها برای کشورشان می جنگند و خود را فدا می کنند. آن ها مایل هستند در جامعه ای آزاد زندگی کنند. مادران عراقی می خواهند فرزندانشان در صلح پرورش پیدا کنند، درست مانند مادران آمریکایی. (کف زدن)

قابلیت های نیرو های عراقی رشد بیشتری پیدا می کند. اخیرا ً آن ها برای حفاظت از جان 9 میلیون زائر در مراسم مذهبی اربعین، عملیاتی را برنامه ریزی کرده و به اجرا درآوردند . و هم اکنون که ما در این جا به صحبت ایستاده ایم، نیرو های امنیتی عراق مشغول جنگیدن با شبه نظامیان و جانیان در بصره هستند- که بسیاری از آن ها در ایران تعلیم دیده و سلاح های خود را با کمک های مالی این کشور تهیه می کنند.

تصمیم جسورانۀ نخست وزیر مالکی – و این تصمیمی جسورانه بود – برای تعقیب گروه های غیر قانونی در بصره، نشان دهندۀ قدرت رهبری او و تعهدش برای به اجرا درآوردن قانون به عادلانه ترین وجه است. و همین طور نشان دهندۀ پیشرفت نیرو های امنیتی عراق بعد از عملیات هجوم می باشد. نیرو های عراقی این عملیات را طراحی کردند و برای اجرای آن، نیرو های اضافی به محل اعزام نمودند. آن ها به رهبری این عملیات مشغول هستند. نخست وزیر مالکی برای مشاهدۀ مستقیم پیشرفت اوضاع، به بصره سفر کرده است.

این حمله با اتکا به دستاورد های امنیتی هجوم صورت گرفته است، و به مردم عراق نشان می
دهد که دولتشان در حمایت از آن ها مسئول است. دولت مرکزی عراق تعهدی جدی به قانون دارد. تکمیل این عملیات به مدتی زمان نیاز خواهد داشت، و دشمن سعی خواهد کرد تصاویر تلویزیونی سرشار از خشونت را نشان دهد . اما نتیجۀ نهایی این خواهد بود: تروریست ها و افراطیون در عراق خواهند دانست که جایی در یک جامعۀ آزاد و دموکراتیک ندارند. (کف زدن)

هجوم، تحولات زیادی در زندگی سیاسی عراق ایجاد می کند. و این موضوع اهمیت دارد. قبل از هجوم، زندگی سیاسی کشور در تمام سطوح، منفعل بود. و بحران های مربوط به شرایط امنیتی، موجب می شد رهبران مملکت قادر به پیش بردن امور جاری دولت نباشند. و سیاست، برای شهروندان عادی موضوعی در دور دست ها محسوب می شد. منظورم این است که آن ها فکر و ذکرشان فقط حفظ خانواده شان بود. و خشونت، موجب موضعگیری های فرقه ای شده ومصالحۀ دشوار سیاسی را غیر ممکن می نمود.

سال بعد، یک سال بعد، بعد از این که نیرو های دیگری را به عراق اعزام کردیم، اوضاع به طور قابل ملاحظه ای تغییر کرد. با بهتر شدن وضع امنیتی، شهروندان زندگی سیاسی خود را در محلات، شهر ها و استان ها از نو شروع کردند. اجازه بدهید مثالی برایتان بزنم. در رمادی، شیوخ قبایل که قیامی را علیه القاعده رهبری کرده بودند، حالا سیاست را احیا کرده اند. با حمایت PTR ها، اکنون رمادی دارای ادارۀ شهرداری وکادر کاملی از کارمندان است ، وشورا های شهر های مجاور هم تشکیل شده است. قضات، دادگاه ها را اداره، و حکومت قانون را برقرار می کنند.

با انتشار اخبار مربوط به موفقیت ها در عنبر، جنبش های مشابه مردمی در سراسر کشور پا گرفت. امروز، حدود 90,000 تن از مردم عراق در گروه های محلی شهروندان متشکل شده و نام "فرزندان عراق" را بر خود گذاشته اند. بسیاری از این گروه ها سنی هستند؛ بعضی هایشان شیعه هستند؛ و بعضی هم مختلط می باشند. اما با هر ترکیبی که باشند، برای حمایت از جامعۀ خود مصمم شده اند و برای مبارزه با افراطیون کمر همت بسته اند، و به طور فزاینده ای در زندگی مدنی مشارکت می کنند. به عبارت دیگر، مردم قدم پیش گذاشته وگفته اند، ما خسته ایم از این که خانواده هایمان در خشونت زندگی کنند، دیگر نمی توانیم تحمل کنیم که مردم بی گناه برای رسیدن دیگران به مقاصد سیاسی خود، کشته شوند، ومی خواهیم کاری در این باره انجام دهیم. و این کا را کرده اند. (کف زدن)

و دولت مرکزی هم به این فرزندان عراق پاسخ می دهد. و این کار آسانی نیست. چون بعضی از آن ها از اعضای رژیم قبل هستند یا از اعضای سابق شورشیان می باشند. با این حال، دولت عراق قبول کرده که از 20 تا 30 درصد از آنان را در نیروهای ارتش ونیرو های پلیس خود جای دهد. برای بقیه هم، دولت ملی عراق با یک بودجۀ 196 میلیون دلاری قصد دارد ایجاد اشتغال کند – تا آن عراقی های شجاعی که در برابر افراطیون، و قاتلان و آدمکشان ایستادگی کرده اند، بتوانند با کسب مهارت هایی که نیاز دارند به ساختن کشوری آزاد و مرفه بپردازند.
جنبش فرزندان عراق تنها یکی از کوچکترین عناصر در فرایند سیاسی کشور است. می دانید، گاهی باید تودۀ مردم دست به کار شوند تا افرادی که در حکومت مرکزی هستند، جوابگو باشند. (کف زدن) گاهی همین موضوع در کشورخودمان هم اتفاق می افتد. (خندۀ حضار) اما عجالتا ً در عراق است که اتفاق افتاده.

می دانید، یکی دیگر از نشانه هایی که نمایانگر برپیشرفت سیاسی است، پدید آمدن مجدد جامعۀ مدنی عراق است. ما وجود جامعۀ مدنی در آمریکا را امری مسلم می دانیم. اما در آن جا، و در زمان حکومت صدام حسین، آن دیکتاتور ظالم، جامعۀ مدنی از بین رفته بود. با این حال، دوباره احیا می شود. سازمان های مدنی، یکی بعد از دیگری تشکیل می شوند. نهاد هایی که حامی کشوری آزاد هستند ، مستحکم تر می شوند. به عنوان مثال، PTR های ما در کربلا، به شهروندان محلی در ایجاد مرکزی برای تأمین آموزش به زنان و اشاعۀ برابری، کمک کرده اند. در عنبر، در خیابان هایی که از خطرناکترین مناطق استان بود، اکنون یک مسابقۀ دو ترتیب داده شده است.

من با ژنرال اودیرنو صحبت کردم – او مرد شمارۀ دو [شارتش آمریکا] در عراق است. او بعد از این که مأموریت خود را با شجاعت تمام سپری کرد، به تازگی باز گشته است. او در دفتر کاخ سفید به ملاقات من آمد و گفت، 15 ماه قبل که از فرازبغداد پرواز می کرده شاهد حتا یک بازی فوتبال هم نبوده است. در پرواز آخری که ماه پیش داشته است، بیش از 180 بازی فوتبال از بالا دیده و شمرده است. این ممکن است به نظر ما عادی باشد و آن را بدیهی تلقی کنیم، اما حاکی از مؤثر بودن عملیات هجوم بوده است، و این که جامعۀ مدنی رشد خود را آغاز کرده. این نشانۀ باز گشت وضعیت عادی به عراق است.

و با گذشت زمان، این پیشرفت ها در سطح محلی موجب فشار آوردن برای اقدام در سطح کشور است. رهبران بغداد به این واکنش ها پاسخ می گویند. با هر مقیاسی که سنجیده شود، دستاورد های مربوط به قانوگذاری در چهار ماه اخیر در بغداد، استثنایی بوده اند.

در ماه دسامبر، دولت با تصویب قانون بازنشستگی، به ده ها هزار سنی مجوز دریافت منافعی را
داد که قبلا ً به آن ها وعده داده شده بود. بخشی از سازش و آشتی، رسیدگی به گروه هایی است که نسبت به دولت مرکزی بی اعتماد هستند. با عمل کردن به تعهدات می توان ایجاد اعتماد نمود.
در ماه ژانویه، رهبران عراق، قانون بعثی زدایی را به اجرا درآوردند که طبق این قانون اعضای رده های میانی حزب سابق بعث می توانند مجددا ً به صحنۀ سیاست و زندگی مدنی باز گردند. زمانی بود که کسانی که با حزب بعث ارتباط داشتند، حتا در مدارس هم نمی توانستند تدریس کنند. با این که نیاز مبرمی هم به آموزگاروجود داشت. این قانون، موجب رشد بهتر جامعۀ مدنی، و جبران گذشته می شود.

در ماه فوریه، رهبران بودجه ای را به تصویب رساندند که اعتبار بیشتری را به پروژه های باز سازی و دولت های استان ها اختصاص می دهد. و در همان روز، قانون عفو هم تصویب شد که به موجب آن تکلیف خیلی از عراقی هایی که در بازداشت هستند معلوم خواهد شد. هفتۀ پیش، رهبران در مورد قوانین استان ها به توافق رسیدند و این مسئله وضعیت فدرالیسم عراق را روشن، و مقدمات انتخابات استان ها را همین امسال فراهم خواهد کرد. این قانون مهمی است زیرا به عراق هایی که انتخابات قبل را تحریم کردند، مانند اهل سنت استان های عنبر و نینوا، فرصت ابراز نظر خود را در آینده خواهد داد.

این قوانین به مسائل پیچیده ای مربوط می شوند که برای ایجاد سازش در مملکت، و بنیاد یک جامعۀ دموکراتیک جنبۀ حیاتی دارند. ما در آمریکا مدت زیادی بر سر نقش دولت فدرال در رابطه با ایالات به بحث پرداختیم. ما سعی کردیم تعادل درستی به وجود بیاوریم. میان نقش واقعی ایالت و دولت محلی، در مقابل نقش دولت فدرال همیشه یک منازعۀ دائم در جریان است. الان عراقی ها مشغول همین بحث ها هستند.

می دانید که بودجه را تصویب کردند، بعضی وقت ها کنگرۀ ما برای تصویب بودجه به زمان زیادی نیاز دارد. (خندۀ حضار) با این حال، بعضی از اعضای کنگره فکر کردند بهترین راه برای جلو انداختن پیشرفت کار ها در بغداد، انتقاد از رهبران و تهدید آنهاست، آن هم هنگامی که آن ها می خواهند اختلافات میان خودشان را حل و فصل کنند. اما آزار دادن آن ها و گردن کلفتی کردن چیزی نبود که در آن هنگام به آن احتیاج داشته باشند. آن ها به امنیت نیاز داشتند. و این چیزیست که عملیات هجوم تأمین کرد. وقتی اوضاع امنیتی بهتر شد و رهبران عراق اطمینان یافتند که آمریکا آن ها را تنها نمی گذارد، و از آن ها حمایت خواهد کرد، تعهدات جدی خود را آغاز و به ایجاد قوانین لازم پرداختند.

و این درسی است که باید به یاد داشته باشیم ،همان طور که در حال حاضر دولت ملی عراق به سروقت کار های مهمی که به تعویق افتاده، می رود، مانند قوانینی که تا به حال تصویب شده، بررسی قانون اساسی، پیش نویس قانون انتخابات، و تصویب قوانینی برای اصلاح امور مربوط به نفت و تنظیم عایدات دولت. و مهم است به یاد بسپاریم که اقداماتی که در عراق صورت می گیرد، از بزرگترین اقدامات است. آن ها کوشش می کنند یک دموکراسی مدرن را بر آوار سه دهه ظلم استوار کنند، آن هم در منطقه ای از جهان که همیشه با آزادی خصومت داشته است. و آن ها این کار را در حالی انجام می دهند که از سوی یکی از خونخوارترین شبکه های تروریستی جهان تحت فشار هستند.

وقتی عراقی ها به زمان مناسب برای تصمیم گیری احتیاج دارند، این "طول دادن" نیست، آن طور که یکی از سناتور ها در دورۀ دو هفته تعطیلی کنگره به مناسبت عید پاک، آن را توصیف کرد. این ها اقداماتی انقلابی است که به جسارت زیادی نیاز دارد. یکی از رهبران عراق اخیرا ً اذعان داشته که بعد از عملیات آزاد سازی، هرساله با چهار سوءقصد به جانش دست وپنجه نرم کرده است. اما هنوز با سربلندی به کشورش خدمت می کند، اوبا قاطعیت به پیش می رود زیرا می خواهد در جامعه ای آزاد زندگی کند، و او همان چیزی دستگیرش می شود که من هم می فهمم – جوامع آزاد موجب ایجاد صلح می شوند وما هم همین را می خواهیم. و به نفع ماست که در کنار رهبرانی این چنینی در عراق بایستیم و از آن ها تاپیروزی کامل حمایت های لازم را به عمل بیاوریم. (کف زدن)

بهبود اوضاع بعد از افزایش نیروها باعث شده که عراقی ها به پیشرفت هایی در کشورشان نایل شوند. عراق پتانسیل اقتصادی زیادی دارد – آن ها دارای جمعیتی جوان وپرتوان و مقادیر زیادی منابع طبیعی هستند. اما هنوز میراث به جا مانده از حکومت استبدادی دست از سر اقتصاد عراق برنداشته است. هنوز دولت باید متکی به سیستم جیره بندی مواد غذایی و سوخت باشد، همان سیستمی که صدام حسین از طریق آن مردمش را کنترل و دشمنانش را تنبیه می کرد. زیرساخت های صنعت نفت عراق هنوز راختیاردولت مرکزی قراردارد، وسال ها ست که در نبود سرمایه گذاری های تازه دچار رخوت است. مشکلات اقتصادی عراق در پی خشونت های فرقه ای قبل از عملیات هجوم، وخیم تر شدند- درآمد های نفتی تنزل کرد، اقتصاد تجاری تعطیل شد، و زیرساخت ها تخریب شدند.

یک سال بعد، تقریبا ً همۀ امور اقتصادی باز به راه افتادند.از زمان آغاز هجوم، ثبت شرکت های تجاری 9 درصد افزایش داشته است. از تورم بیش از 60 درصد کاسته شده است. سرمایه گذاری در انرژی و صنایع ارتباطات راه دور افزایش یافته است. در بخش کشاورزی پیشرفت هایی دیده می شود. تولیدات نفت، مخصوصا ً در شمال بغداد، بالاست. مناطق نفتی تولید خودشان را به دوبرابر رسانده اند، و صادرات از طریق ترکیه توسعۀ زیادی یافته است.

دولت ملی با اعلام برنامه ای قصد دارد سیستم سهمیه بندی مواد غذایی را اصلاح نماید. امسال انتظار می رود رشد اقتصادی تا 7 درصد افزایش داشته باشد. و اعتماد به نفس عراقی ها تقویت می شود: آن ها می توانند آیندۀ امیدوار کننده تری را در پیش روی خود ببینند. طبق یک نظر سنجی تازه، بیش از 75 درصد از صاحبان مشاغل در عراق معتقد هستند که تا دوسال آینده اقتصاد به رشد خود ادامه می دهد.

با تثبیت اوضاع اقتصادی، دولت عراق برای به عهده گرفتن هر چه بیشتر از مخارج خود، پیشقدم شده است. این برای عراقی ها غرورآفرین و برای ما نکته ای قابل تأکید است. در اوایل جنگ، آمریکا تأمین هزینۀ غالب پروژه های بازسازی در مقیاس وسیع را به عهده داشت، و ما حالا موضع خود را تغییر داده ایم. حالا موضع ما تشویق کارآفرینی است. دولت عراق در ادارۀ پروژه های بازسازی پیشقدم شده است. در بودجۀ اخیری که به تصویب رسیده، نسبت تعهد مالی ما 1 به 11 است، و انتظار داریم که به زودی عراقی ها از عهدۀ 100 درصد مخارج خود برآیند. (کف زدن)

همین موضوع در مورد هزینه های امنیتی هم صدق می کند. در آغاز، ایالات متحد غالب هرینه های آموزش و تجهیز نیرو های امنیتی عراق را تقبل می کرد. اما اکنون، بودجۀ عراق به سه چهارم از این هزینه ها پوشش می دهد، که جمع کل آن در سال 2008 بالغ بر 9 میلیارد دلار می شود. و به زودی عراقی ها،که ما هم همین انتظار را از آنان داریم، کل این مخارج را به عهدۀ خود خواهند گرفت.

آن ها کار های دیگری هم در زمینۀ اقتصادی باید انجام دهند. اصلاحات مورد نیاز برای انتقال از اقتصادی فرمایشی به یک سیستم مدرن بر پایۀ بازار آزاد، اصلاحات پیچیده ای هستند، وبه زمان احتیاج دارند. تولید برق مرکزی در حال حاضر به سطح زمان قبل از جنگ رسیده است، اما از آن جا که تقاضا رشد کرده، برای جوابگویی به مصرف فعلی عراق کافی نیست. سایر زیرساخت های عمده به بازسازی نیاز دارند، مخصوصا ً لوله های انتقال نفت وتسهیلات ذخیره سازی آن. سطح بیکاری هنوز بالا و فساد چالش انگیز است. نکتۀ مثبت این است که عراقی ها به این کمبود ها واقف هستند. آن ها درک می کنند چه اقداماتی باید انجام شود. و ما به آن ها کمک خواهیم کرد تا موفق شوند. ما کارشناسانی برای آن ها می فرستیم تا به آن ها در رسیدن به اهدافشان کمک کنند.

گوش بدهید جانشین نخست وزیر عراق چه می گوید: "اوگفت، سال قبل، سال امنیت بود. امسال، سال باز سازی است، سال خدمات، و سال مبارزه با فساد ." ما برای رسیدن به این اهداف، آن ها را کمک خواهیم کرد.

عملیات افزایش نیروها به رهبران عراق برای توسعۀ روابط بین المللی خود، پشتگرمی می دهد. رهبران عراق با قاطعیت کوشش می کنند تا از شرایط لازم برای عضویت در سازمان تجارت جهانی برخوردار شوند، و این امر به کارآفرینان عراقی فرصت بهره مند شدن از منافع یک اقتصاد جهانی را خواهد داد. عراق گام هایی در راه جذب سرمایه های خارجی برداشته است، مثل برگزاری اولین نمایشگاه بازرگانی "از تجارت به تجارت"، از زمان بعد از جنگ خلیج فارس. دولت، پاسخگوی تعهدات خود برای ایجاد اصلاحات اقتصادی در برابر دریافت کمک های توسعه وبرخورداری از تخفیف در باز پرداخت وامهایش بوده است.

جهانیان هم تعهد را خود نسبت به عراق افزایش می دهند. بریتانیا، ایتالیا، و کرۀ جنوبی به پیشبردن PTR ها مشغول هستند. سازمان ملل نقش گسترده ای در عراق دارد، و در تهیۀ مقدمات برگزای انتخابات استان ها، به این کشور کمک خواهد کرد. و در ماه آینده، سومین کنفرانس گستردۀ همسایگان، برای بحث دربارۀ کمک های منطقه ای وجهانی به پیشرفت های سیاسی، اقتصادی و امنیتی عراق، در شهر کویت تشکیل خواهد شد. این طرح ابتکاری و دیپلماتیک مهمی است. وشامل همۀ همسایگان عراق، به اضافۀ اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل، کشور های G8 ، اتحادیۀ عرب، وسازمان کنفرانس اسلامی خواهد شد.

همسایگاه عراق می توانند بسیار مؤثر باشند. و ما با فرستادن هیئت های دیپلماتیک به آن کشور ها، آن ها را برای درپیش گرفتن اقدامات بیشتر تشویق می کنیم. در اوایل هفته، شاه بحرین در دفتر من به دیدن آمد، و دولت او اعلام کرد که سفیری به عراق خواهد فرستاد. از این اقدام قدر دانی می کنم و از کشور های دیگر منطقه می خواهم از کار اوسرمشق بگیرند. حاکمیت صلح در عراق به نفع آن ها هم هست. و در عین حال، رژیم های سوریه و ایران می بایست حمایت از خشونت و ترور را در عراق متوقف کنند.(کف زدن)

عراق مایل است به روابط خود با ایالات متحد استحکام بخشد. سال قبل، رهبران عراق با درخواست برقراری مشارکت استراتژیک دراز مدت پیش ما آمدند. این مشارکت به عراقی ها این اطمینان را می دهد که همکاری های سیاسی، اقتصادی و امنیتی میان کشور های ما بادوام خواهد بود. این مشارکت، متضمن امنیت نیرو های آمریکا هنگامی که حکم مأموریت نیروهای چند ملیتی سازمان ملل در ماه دسامبر منقضی می شود، نیز خواهد بود. این مشارکت تعهدی برای رؤسای جمهور آینده در سطح نیرو های نظامی ایجاد نخواهد کرد. این مشارکت به معنای ایجاد پایگاه های دائم در عراق نیست. مشابه مشارکت های ما با افغانستان و سایر کشور های آزاد جهان خواهد بود. دولت من در ماه های آینده روی این مشارکت استراتژیک کار خواهد کرد. مردم عراق تصمیم گرفته اند در کنار ما و علیه دشمن مشترک بایستند. و به نفع ماست که ما هم در کنار آن ها باشیم.

با مشاهدۀ پیشرفت هایی که بعد از عملیات هجوم حاصل شده، این سؤال پیش می آید: گام های بعدی کدام است؟ در این هفته من این سؤال را با تیم امنیت ملی خود در واشینگتن، و ژنرال پتروس وهمین طور آقای سفیر کروکر، در میان گذاشتم. آن ها این موضوع را در ماه آوریل و در برابر کنگره مطرح خواهند کرد. آن ها به دستاورده های عملیات هجوم، و چالش های باقی مانده – شامل حضور مداوم القاعده، خشونت های افراطیون شیعه، نفوذ مخرب ایران، سرازیر شدن بمب گذاران انتحاری از سوریه، و فعالیت تروریست های PKK اشاره خواهند کرد.

من توصیه های گیتس وزیرئفاع ، مشاوران نظامی، و توصیه های ژنرال پترایس و سفیر کراکر را که در محل هستند، به دقت لحاظ خواهم کرد. وتصمیمات خود را بعد از مذاکره با آنان و شنیدن توصیه هایشان اعلام خواهم نمود. و همان گونه که مسیر پیشرفت کار ها را در نظر دارم، همیشه به یاد خواهم داشت که پیشرفت های عراق، واقعی، اساسی، اما برگشت پذیر هستند. بنابراین، اصل مطرح در تصمیم گیری من درمورد نیروهای نظامی، حصول اطمینان از موفقیت ما در این کشور است. (کف زدن)

با باز شدن این بحث، من از مردم هر دو طرف می خواهم تا ذهن خود را باز نگه دارند، و نگاه دقیقی به وضع موجود بیندازند. اخیرا ً یکی از صاحب نظران در مورد جنگ این طور نوشته است: "هیچ کس نمی تواند با یک دیدار 10 روزه ازمیدان های جنگ عراق، متوجه پیشرفت های عمده در آن مناطق نشود. اگر ایالات متحد حمایتی پایدار از دولت عراق بکند – در زمینه های امنیت، حکومت و توسعه – این امکان واقعی در میان خواهد بود که عراق به عنوان یک کشور امن و با ثبات، دوباره برخیزد.

با این حال، بعضی ها مایل به تأیید پیشرفت های حاصل شده، نیستند . در اوایل جنگ، می گفتند که اوضاع سیاسی رضایت بخش نیست. بعد، پس از برگزار شدن سه دوره انتخابات تاریخی در عراق، گفتند شرایط امنیتی رضایت بخش نیست. بعد، در پی بهبود شرایط امنیتی، دوباره گفتند اوضاع سیاسی رضایت بخش نیست. وحالا که پیشرفت های سیاسی آغاز شده است، آن ها به دنبال بهانۀ دیگری هستند.

اما روی یک چیز اصرار می ورزند. فرقی نمی کند چه کمبود هایی را تشخیص بدهند، چون نسخۀ آن ها همیشه یکی است: عقب نشینی. آن ها ادعا می کنند منافع استراتژیک ما در جای دیگریست، و اگر از عراق خارج می شدیم، آن گاه می توانستیم مبارزۀ خود را در جا هایی که واقعا ً فایده داشت متمرکز کنیم. این استدلال معنایی ندارد.(کف زدن) اگر منافع استراتژیک آمریکا در عراق نیست – یعنی محل تلاقی خطر القاعده و ایران، کشوری که معاون بن لادن آن را " محل بزرگترین جنگ" خوانده، و کشوری واقع در قلب ناپایدار ترین منطقۀ جهان – پس منافع ما در کجاست؟

واقعیت این است که عقب نشینی از عراق مستلزم هزینه های استراتژیک هنگفتی برای ایالات متحد است. این امر موجب هرج ومرج، و کشت وکشتار، از دست رفتن دستاورد های سیاسی عراق، و رهاکردن دوستان مان در دستان تروریست ها وجوخه های مرگ آن ها می شود. این کار ذخایر نفتی عراق را به خطر خواهد انداخت و ممکن است در اقتصاد جهانی ایجاد وقفۀ جدی نماید. احتمال دستیابی القاعده به مخفیگاهی مطمئن را افزایش خواهد داد تا از آن جا بتوانند به کشور ما حمله کند. این کار موجب پیروزی تبلیغاتی عظیمی برای جنبش جهانی تروریسم خواهد بود که با به دست آوردن امکانات مالی به نفر گیری خواهند پرداخت و منجر به این خواهد شد که تنها راه شکست آمریکا، اجبار این کشور به اطاعت باشد. این کار به ایران نشان خواهد داد که ما در مقابله با امیال سلطه گرانۀ آن در منطقه، جدی نبوده ایم. به مردم خاور میانه نشان خواهد داد که به وعده های ایالات متحد نمی توان اعتماد کرد. پیامد های شکست در عراق بسیار فراتر از این کشور خواهد رفت – وحتا از سوی آمریکاییان در کشور خودشان هم احساس خواهد شد.
برای همین، کمک به عراقی ها در شکست دادن دشمنانشان وایجاد جامعه ای آزاد، یک پیروزی استراتژیک است که تا خارج از مرز های عراق نیز بازتاب خواهد داشت. در صورتی که القاعده، علیرغم منابعی که برای جنگ در عراق هزینه کرده، در این کشور با شکست روبرو شود، به معنای یک ضربۀ کاری علیه جنبش جهانی تروریسم خواهد بود. اگر دست ایران از کوشش های خود برای نفوذ بیجا در عراق کوتاه شود، جاه طلبی های این کشور برای تسلط بر منطقه پایان می پذیرد. اگر مردم خاور میانه مشاهد کنند که در کشور چند ملیتی و چند فرقه ای عراق آزادی برقرار شده، حکومت ظلم در آن منطقه از میان خواهد رفت. واگر در خاور میانه آزادی و رفاه گسترش پیدا کند، افراط گرایی جایی نخواهد داشت، چشم انداز صلح در پیش رو خواهد بود، و مردم آمریکا در خانۀ خود از امنیت بیشتری برخوردار می شوند. عملیلات هجوم، فتح بابی به این پیروزی استراتژیک است. ما اکنون باید از این فرصت استفاده کنیم، ابتکار عمل را در دست بگیریم وهر کاری که می توانیم برای حفظ این پیروزی انجام دهیم. (کف زدن)
درک این دیدگاه کار آسانی نیست. با این حال نباید اجازه دهیم دشواری این مبارزه حقانیت آن را تحت الشعاع قرار دهد. نباید بگذاریم مشقات موقت موجب شانه خالی کردن مااز زیر بار وظایفمان در پایه ریزی صلح برای نسل های بعدی آمریکاییان باشد.

با مطرح کردن حقانیت این مبارزه، آمریکاییانی را تصور کردم که در بحبوحۀ جنگ، به کودکان کتاب می رسانند، آن ها به غریبه ها کتاب می دهند. آن ها را می بینید که برای نجات جان افراد بی گناه بمب ها را از کار می اندازند، آن ها حتا برای تشکیل شدن شوراهای شهر هم تلاش می کنند. و شما شاهد این چیز ها هستید، شکی نیست که آمریکا نیروی نیکی و شایستگی است. (کف زدن)

چهار هزار تن از بهترین شهروندان ما جان خود را در این مأموریت فدا کرده اند. تک تک آن ها مورد عشق قرار داشتند. جای تک تک آن ها خالیست. و ما خدا را برای داشتن این افراد شکر می کنیم و برای خانواده های این افراد، از او طلب آرامش می کنیم. احترام همۀ آن ها در تاریخ کشور محفوظ است. اما بهترین راه برای قدردانی از فداکاری های آنان، ادامۀ مأموریت، و پی نهادن صلح است. (کف زدن)

تمام کسانی که در خط اول این مبارزه مشغول نبرد هستند، این مبارزۀ عقیدتی، این رویارویی با کسانی که برای رسیدن به اهداف سیاسی خود کمر به کشتن بی گناهان بسته اند، مردان، زنان، کودکان، این ها میهن پرستانی هستند که با مبارزۀ خود، آرمان های کشور را ارج می نهند.

بسیاری از آن ها هوانوردان زن ومرد هستند. آن ها به هوانوردان بزرگی ملحق می شوند که این موزه برای قدردانی از آن ها ساخته شده، بعضی از آن ها را به عنوان اعضای خانواده، دوست وهمسایه، می شناسیم - و در مورد من، پدر. کاری که نسل امروز انجام می دهد، هر جزئی از آن چالش انگیز، هر جزئی از آن والا، و هر جزئی از آن برای امنیت ما حیاتی است. زمانی که تاریخ این دوره نگاشته شود، نشان داده خواهد شد که نیروی هوایی – و همۀ نیروهای مسلح آمریکا – کار خود را با مهارت و شجاعت کامل انجام داده اند. نشان داده خواهد شد که ایالات متحد آمریکا پیروز بوده است، و آزادی و صلح به پیش رفته اند
خدا شما را قرین رحمت کند. خدا کشور ما را در پرتو عنایت خود داشته باشد. (کف زدن)
پایان 11:30 صبح به وقت شرق آمریکا

بیانات پرزیدنت بوش دربارۀ پیشرفت در عراق

در ماه آوریل پترایس و کراکر در برابر کنگره از دستاوردها وچالش هادرعراق سخن خواهند گفت

کاخ سفید – دفتر وزیر مطبوعات
(دیتون، اوهایو)- 27 مارس 2008
بیانات رییس جمهوری – دربارۀ مبارزات جهانی با ترور

موزۀ ملی نیروی هوایی ایالات متحد
پایگاه هوایی رایت-پاترسون- دیتون، اوهایو 10:21 صبح به وقت شرق آمریکا

رییس جمهوری: از همگی شما خیلی تشکر می کنم. (کف زدن) ژنرال متکلاف متشکرم، از استقبال دوبارۀ من دراین جا، متشکرم. من واقعا ً از این که به رایت- پات برگشته ام، خوشحال هستم، و بودن در موزۀ ملی نیروی هوایی ایالات متحد، که جای فوق العاده ای است، خیلی عالیست. امیدوارم همۀ شهروندان بتوانند از این جا باز دید کنند. این راهی برای قدر دانی از سربازان هوایی است که با مأموریت های خود امنیت آسمان ها را حفظ کرده و مدافع آزادی آمریکا بوده اند.

از افرادی که در نگهداری از این بنای یادبود می کوشند، متشکرم. از شما تشکر می کنم که به من جایی برای پارک کردن نیروی هوایی یک دادید. (خندۀ حضار) و من از مهمان نوازی کسانی که در این پایگاه به کشور خدمت می کنند، متشکر هستم. از شما تشکر می کنم که فرصتی به من دادید تا شما را در جریان آخرین اخبار مربوط به اقدام تاریخی کشورمان در قبال تعهدات به عراق ، قرار دهم.

در طول سال قبل، شاهد دستاورد های مهمی در رابطه با امنیت عراق ودر پی عملیات هجوم بوده ایم. تحولات جاری سیاسی و اقتصادی کمتر به چشم می آیند – از تصویب قوانین عمده گرفته تا نشانه های سادۀ حاکی از عادی شدن اوضاع. این پیشرفت، درخشان نیست اما اهمیت دارد. و من امروز پیرامون همین می خواهم صحبت کنم.

اما قبل از این کار، می خواهم نه تنها از ژنرال متکلف، بلکه از جیم جوردن، عضوکنگره، هم برای نجات کشورمان تشکر کنم. (کف زدن) از مری تیلور، ذیحساب ایالت که این جا حضور دارد تشکرمی کنم. از آمدن همۀ شما ممنون هستم. (کف زدن) ممنونم که شهردار مک لین وقت گذاشته وبرای ملاقات ما به این جا آمده است. خانم شهردار خیلی متشکرم از – (کف زدن) از دیگر مقامات ایالتی و محلی هم متشکرم.

می خواهم از ژنرال بروس کارلسون، فرماندۀ تدارکات نیروی هوایی؛ کلنل کولین رایان؛ وتمامی آنانی که اونیفورم به تن دارند تشکر کنم. مفتخرم که در این جا با شما هستم و به فرماندهی کل قوا افتخار می کنم. (کف زدن)

از این جا بودن سوزان کترینگ، معاون بنیاد خانوادۀ کترینگ، تشکر می کنم. دلیل اهمیت او واهمیت این بنیاد، حمایت آن ها از این موزه است.
وبالاخره، می خواهم از آماندا رایت- لین، نبیرۀ اورویل و ویلبر رایت ، تشکر کنم. (کف زدن) از آمدن شما متشکرم. عیبی ندارد انسان قوم وخویش های معروف داشته باشد.(خندۀ حضار)
این موزه برای قدر دانی از سربازان هوایی زن ومرد ساخته شده – از اولین سربازان هوایی در جنگ جهانی اول، تا تکخال های جنگ جهانی دوم، وخلبانان جسور کره و ویتنام. ودر شش سال اخیر، نسل تازه ای از سربازان هوایی زن و مرد به این تاریخ غنی پیوسته اند. نقش نیروی هوایی در نجات جان مردم افغانستان، و مردم عراق، وجنگ با دشمن در خارج از کشور، به طوری که ما مجبور نباشیم با دشمن درخانۀ خودمان روبرو شویم، نقش بسیار حساسی بوده است. در روزی سرنوشت ساز در این جنگ، سربازان هوایی زرکاوی، تروریست القاعده را با دو بمب هوشمند 500 پوندی به سزای اعمال خود رساندند. (کف زدن)

دستاورد های نظامی در عراق با تحولات سیاسی همراه بوده اند. شاید به نظر گذشته ای دور بیاید، اما فقط پنج سال پیش بود که عراق در زمرۀ یکی از دد منشانه ترین کشور های استبدادی روی زمین بود – کابوسی تمامیت خواه که انتخابات آن چیزی جز حیله وظاهر سازی نبود، و دیگر اندیشان را در گور های دسته جمعی دفن می کردند. در مدت 15 ماه مردم عراق دوباره حاکمیت خود را به دست آوردند. آن ها سپس دست به انتخاب یک دولت موقت زده و یکی از دموکراتیک ترین قوانین اساسی در جهان عرب را به تصویب رساندند. و در دسامبر 2005، 12 میلیون عراقی با شرکت در انتخابات، طبق همان قانون اساسی دولت خود را انتخاب کردند. – آن ها با به نمایش گذاشتن شجاعت خود، مشت محکمی بر دهان تروریست ها زدند وانتقاد کنندگان را به هیچ گرفتند، و با این عمل خود پیوسته الهام بخش جهانیان خواهند بود.

متأسفانه این موفقیت در سال 2006 درجهت وارون شدن درمعرض تهیدید . تشکیل دولت تازه که مردم عراق انتخاب کرده بودند ماه ها به طول انجامید. در این میان، یک حملۀ تروریستی به یکی از عبادتگاه های شیعه در سامره باعث ایجاد تنش های فرقه ای گردید. افراطیون سنی، من جمله تروریست های القاعده، وافراطیون شیعه، که بعضی از آن ها از سوی ایران حمایت می شوند، طی حملات سبعانه ای مردم بی گناه را قتل عام کردند. و فعالیت های سیاسی و اقتصادی در سراسر کشور متوقف ماند.

ما بعد از بررسی جدی اوضاع ، با عملیات هجوم پاسخ دادیم . تغییر اصولی در خط مشی ما دو هدف اصلی را دنبال می کرد. اولین هدف بهبود شرایط امنیتی بود. برای همین من دستور دادم 30,000 نیروی اضافه متشکل از سربازان و تفنگداران دریایی با مأموریتی تازه به عراق فرستاده شود، این مأموریت تمرکز بر پشتیبانی از مردم عراق و حفظ دستاورد های قبلی داشت.
هدف دیگر هجوم، ایجاد فضای لازم برای پیشرفت های سیاسی و اقتصادی بعد از استقرار مجدد امنیت بود. بنابراین، با اعزام کارشناسان غیر نظامی بیشتر، تعداد گروه های بازسازی محلی را به دوبرابر افزایش دادیم، ومأموریت آن ها حصول اطمینان از بهبود شرایط ایمنی و متعاقب آن، بهبود شرایط زندگی روز مره بود.

ژنرال پترایس و سفیر کرکر، ماه آینده هنگام گزارش به کنگره، جزئیات بیشتری در مورد پیشرفت های هجوم در اختیار همگان قرار خواهند داد. اما تا این جا بدیهی است که: عملیات هجوم همان کاری را که باید، انجام داده است. این عملیات به مردم عراق کمک می کند با برگشتن امنیت، زندگی سیاسی و اقتصادی خود را از نو آغاز کنند. با این عملیات، آمریکا به یک پیروزی راهبردی اساسی در جنگ علیه این افراطیون ورادیکال ها دست پیدا می کند.

در رابطه با مسائل امنیتی، عملیات هجوم دستاورد های مهمی داشته است که من در هفتۀ گذشته ودر سخنرانی خود در پنتاگون، به تفصیل درموردشان صحبت کردم. دربغداد، ما با همکاری نیروهای امنیتی عراق موفق شده ایم خشونت های فرقه ای و کشته شدن غیر نظامیان را به طور چشمگیری کاهش دهیم. ما دست القاعده را از پایتخت بریده ایم. نفوذ نیرو های شبه نظامی را که از سوی ایران حمایت می شدند، تضعیف کرده ایم. ما بهبود قابل ملاحظه ای در شرایط امنیتی بسیاری از محلات ایجاد کرده ایم، به طوری که برخی آن را "آزاد سازی مجدد" فرض می کنند.
در استان عنبر – که 18 ماه پیش اعلام شده بود به دست نیرو های القاعده افتاده است – ما به شیوخ شجاع محلی پیوستیم که اولین جنگ در مقیاس وسیع علیه القاعده را اعلام کرده اند. ما به اتفاق، تشکیلات القاعده را در آن استان برچیدیم. بعد از گذشت تنها یک سال، در رمادی، مرکز استان عنبر، تعداد حملات افراطیون از 18 بارحمله در روز ، به کمتر از یک بار حمله در هفته تنزل یافته است. روشن شده که عنبر نه تنها به دست نیرو های القاعده نیفتاد، بلکه این القاعده است که این استان را از دست داده. و این امر حائز اهمیت است زیرا رهبران القاعده اعلام کرده بودند که از مخفیگاه خود در عنبر حملات آینده به ایالات متحد آمریکا را هدایت خواهند کرد.
در بخش های دیگر عراق – از اطراف بغداد تا استان د یاله و بخش های جنوبی کشور – برای بیرون راندن تروریست ها وفراری دادن آن ها، ما با نیرو های ائتلاف ونیرو های عراقی همکاری داشته ایم. اکنون، القاعده نیرو های خود را در منطقۀ موصل، در شمال عراق، متمرکز کرده است. و در هفته ها و ماه های آینده، جنگ سختی در موصل و مناطق اطراف آن درخواهد گرفت. اما ما مصمم هستیم در کنار عراقی ها، القاعده را با سرنوشتی روبرو کنیم که در جا های دیگر عراق هم داشته است. (کف زدن)

یک عامل اصلی در دستاورد های مربوط به امنیت، همکاری مجدد مردم عراق است. مردم عادی عراق به توصیه های امنیتی می پردازند. شهروندانی که سابق بر این مخالف نیرو های ائتلاف بودند، اکنون تغییرعقیده داده و به ما می پیوندند. در سال گذشته، بیش از 100,000 تن از عراقیان به نیرو های امنیتی کشورشان ملحق شدند. به عبارت دیگر، یک هجوم عراقی با هجوم ما جور شد. این عراقی ها برای کشورشان می جنگند و خود را فدا می کنند. آن ها مایل هستند در جامعه ای آزاد زندگی کنند. مادران عراقی می خواهند فرزندانشان در صلح پرورش پیدا کنند، درست مانند مادران آمریکایی. (کف زدن)

قابلیت های نیرو های عراقی رشد بیشتری پیدا می کند. اخیرا ً آن ها برای حفاظت از جان 9 میلیون زائر در مراسم مذهبی اربعین، عملیاتی را برنامه ریزی کرده و به اجرا درآوردند . و هم اکنون که ما در این جا به صحبت ایستاده ایم، نیرو های امنیتی عراق مشغول جنگیدن با شبه نظامیان و جانیان در بصره هستند- که بسیاری از آن ها در ایران تعلیم دیده و سلاح های خود را با کمک های مالی این کشور تهیه می کنند.

تصمیم جسورانۀ نخست وزیر مالکی – و این تصمیمی جسورانه بود – برای تعقیب گروه های غیر قانونی در بصره، نشان دهندۀ قدرت رهبری او و تعهدش برای به اجرا درآوردن قانون به عادلانه ترین وجه است. و همین طور نشان دهندۀ پیشرفت نیرو های امنیتی عراق بعد از عملیات هجوم می باشد. نیرو های عراقی این عملیات را طراحی کردند و برای اجرای آن، نیرو های اضافی به محل اعزام نمودند. آن ها به رهبری این عملیات مشغول هستند. نخست وزیر مالکی برای مشاهدۀ مستقیم پیشرفت اوضاع، به بصره سفر کرده است.

این حمله با اتکا به دستاورد های امنیتی هجوم صورت گرفته است، و به مردم عراق نشان می
دهد که دولتشان در حمایت از آن ها مسئول است. دولت مرکزی عراق تعهدی جدی به قانون دارد. تکمیل این عملیات به مدتی زمان نیاز خواهد داشت، و دشمن سعی خواهد کرد تصاویر تلویزیونی سرشار از خشونت را نشان دهد . اما نتیجۀ نهایی این خواهد بود: تروریست ها و افراطیون در عراق خواهند دانست که جایی در یک جامعۀ آزاد و دموکراتیک ندارند. (کف زدن)

هجوم، تحولات زیادی در زندگی سیاسی عراق ایجاد می کند. و این موضوع اهمیت دارد. قبل از هجوم، زندگی سیاسی کشور در تمام سطوح، منفعل بود. و بحران های مربوط به شرایط امنیتی، موجب می شد رهبران مملکت قادر به پیش بردن امور جاری دولت نباشند. و سیاست، برای شهروندان عادی موضوعی در دور دست ها محسوب می شد. منظورم این است که آن ها فکر و ذکرشان فقط حفظ خانواده شان بود. و خشونت، موجب موضعگیری های فرقه ای شده ومصالحۀ دشوار سیاسی را غیر ممکن می نمود.

سال بعد، یک سال بعد، بعد از این که نیرو های دیگری را به عراق اعزام کردیم، اوضاع به طور قابل ملاحظه ای تغییر کرد. با بهتر شدن وضع امنیتی، شهروندان زندگی سیاسی خود را در محلات، شهر ها و استان ها از نو شروع کردند. اجازه بدهید مثالی برایتان بزنم. در رمادی، شیوخ قبایل که قیامی را علیه القاعده رهبری کرده بودند، حالا سیاست را احیا کرده اند. با حمایت PTR ها، اکنون رمادی دارای ادارۀ شهرداری وکادر کاملی از کارمندان است ، وشورا های شهر های مجاور هم تشکیل شده است. قضات، دادگاه ها را اداره، و حکومت قانون را برقرار می کنند.

با انتشار اخبار مربوط به موفقیت ها در عنبر، جنبش های مشابه مردمی در سراسر کشور پا گرفت. امروز، حدود 90,000 تن از مردم عراق در گروه های محلی شهروندان متشکل شده و نام "فرزندان عراق" را بر خود گذاشته اند. بسیاری از این گروه ها سنی هستند؛ بعضی هایشان شیعه هستند؛ و بعضی هم مختلط می باشند. اما با هر ترکیبی که باشند، برای حمایت از جامعۀ خود مصمم شده اند و برای مبارزه با افراطیون کمر همت بسته اند، و به طور فزاینده ای در زندگی مدنی مشارکت می کنند. به عبارت دیگر، مردم قدم پیش گذاشته وگفته اند، ما خسته ایم از این که خانواده هایمان در خشونت زندگی کنند، دیگر نمی توانیم تحمل کنیم که مردم بی گناه برای رسیدن دیگران به مقاصد سیاسی خود، کشته شوند، ومی خواهیم کاری در این باره انجام دهیم. و این کا را کرده اند. (کف زدن)

و دولت مرکزی هم به این فرزندان عراق پاسخ می دهد. و این کار آسانی نیست. چون بعضی از آن ها از اعضای رژیم قبل هستند یا از اعضای سابق شورشیان می باشند. با این حال، دولت عراق قبول کرده که از 20 تا 30 درصد از آنان را در نیروهای ارتش ونیرو های پلیس خود جای دهد. برای بقیه هم، دولت ملی عراق با یک بودجۀ 196 میلیون دلاری قصد دارد ایجاد اشتغال کند – تا آن عراقی های شجاعی که در برابر افراطیون، و قاتلان و آدمکشان ایستادگی کرده اند، بتوانند با کسب مهارت هایی که نیاز دارند به ساختن کشوری آزاد و مرفه بپردازند.
جنبش فرزندان عراق تنها یکی از کوچکترین عناصر در فرایند سیاسی کشور است. می دانید، گاهی باید تودۀ مردم دست به کار شوند تا افرادی که در حکومت مرکزی هستند، جوابگو باشند. (کف زدن) گاهی همین موضوع در کشورخودمان هم اتفاق می افتد. (خندۀ حضار) اما عجالتا ً در عراق است که اتفاق افتاده.

می دانید، یکی دیگر از نشانه هایی که نمایانگر برپیشرفت سیاسی است، پدید آمدن مجدد جامعۀ مدنی عراق است. ما وجود جامعۀ مدنی در آمریکا را امری مسلم می دانیم. اما در آن جا، و در زمان حکومت صدام حسین، آن دیکتاتور ظالم، جامعۀ مدنی از بین رفته بود. با این حال، دوباره احیا می شود. سازمان های مدنی، یکی بعد از دیگری تشکیل می شوند. نهاد هایی که حامی کشوری آزاد هستند ، مستحکم تر می شوند. به عنوان مثال، PTR های ما در کربلا، به شهروندان محلی در ایجاد مرکزی برای تأمین آموزش به زنان و اشاعۀ برابری، کمک کرده اند. در عنبر، در خیابان هایی که از خطرناکترین مناطق استان بود، اکنون یک مسابقۀ دو ترتیب داده شده است.

من با ژنرال اودیرنو صحبت کردم – او مرد شمارۀ دو [شارتش آمریکا] در عراق است. او بعد از این که مأموریت خود را با شجاعت تمام سپری کرد، به تازگی باز گشته است. او در دفتر کاخ سفید به ملاقات من آمد و گفت، 15 ماه قبل که از فرازبغداد پرواز می کرده شاهد حتا یک بازی فوتبال هم نبوده است. در پرواز آخری که ماه پیش داشته است، بیش از 180 بازی فوتبال از بالا دیده و شمرده است. این ممکن است به نظر ما عادی باشد و آن را بدیهی تلقی کنیم، اما حاکی از مؤثر بودن عملیات هجوم بوده است، و این که جامعۀ مدنی رشد خود را آغاز کرده. این نشانۀ باز گشت وضعیت عادی به عراق است.

و با گذشت زمان، این پیشرفت ها در سطح محلی موجب فشار آوردن برای اقدام در سطح کشور است. رهبران بغداد به این واکنش ها پاسخ می گویند. با هر مقیاسی که سنجیده شود، دستاورد های مربوط به قانوگذاری در چهار ماه اخیر در بغداد، استثنایی بوده اند.

در ماه دسامبر، دولت با تصویب قانون بازنشستگی، به ده ها هزار سنی مجوز دریافت منافعی را
داد که قبلا ً به آن ها وعده داده شده بود. بخشی از سازش و آشتی، رسیدگی به گروه هایی است که نسبت به دولت مرکزی بی اعتماد هستند. با عمل کردن به تعهدات می توان ایجاد اعتماد نمود.
در ماه ژانویه، رهبران عراق، قانون بعثی زدایی را به اجرا درآوردند که طبق این قانون اعضای رده های میانی حزب سابق بعث می توانند مجددا ً به صحنۀ سیاست و زندگی مدنی باز گردند. زمانی بود که کسانی که با حزب بعث ارتباط داشتند، حتا در مدارس هم نمی توانستند تدریس کنند. با این که نیاز مبرمی هم به آموزگاروجود داشت. این قانون، موجب رشد بهتر جامعۀ مدنی، و جبران گذشته می شود.

در ماه فوریه، رهبران بودجه ای را به تصویب رساندند که اعتبار بیشتری را به پروژه های باز سازی و دولت های استان ها اختصاص می دهد. و در همان روز، قانون عفو هم تصویب شد که به موجب آن تکلیف خیلی از عراقی هایی که در بازداشت هستند معلوم خواهد شد. هفتۀ پیش، رهبران در مورد قوانین استان ها به توافق رسیدند و این مسئله وضعیت فدرالیسم عراق را روشن، و مقدمات انتخابات استان ها را همین امسال فراهم خواهد کرد. این قانون مهمی است زیرا به عراق هایی که انتخابات قبل را تحریم کردند، مانند اهل سنت استان های عنبر و نینوا، فرصت ابراز نظر خود را در آینده خواهد داد.

این قوانین به مسائل پیچیده ای مربوط می شوند که برای ایجاد سازش در مملکت، و بنیاد یک جامعۀ دموکراتیک جنبۀ حیاتی دارند. ما در آمریکا مدت زیادی بر سر نقش دولت فدرال در رابطه با ایالات به بحث پرداختیم. ما سعی کردیم تعادل درستی به وجود بیاوریم. میان نقش واقعی ایالت و دولت محلی، در مقابل نقش دولت فدرال همیشه یک منازعۀ دائم در جریان است. الان عراقی ها مشغول همین بحث ها هستند.

می دانید که بودجه را تصویب کردند، بعضی وقت ها کنگرۀ ما برای تصویب بودجه به زمان زیادی نیاز دارد. (خندۀ حضار) با این حال، بعضی از اعضای کنگره فکر کردند بهترین راه برای جلو انداختن پیشرفت کار ها در بغداد، انتقاد از رهبران و تهدید آنهاست، آن هم هنگامی که آن ها می خواهند اختلافات میان خودشان را حل و فصل کنند. اما آزار دادن آن ها و گردن کلفتی کردن چیزی نبود که در آن هنگام به آن احتیاج داشته باشند. آن ها به امنیت نیاز داشتند. و این چیزیست که عملیات هجوم تأمین کرد. وقتی اوضاع امنیتی بهتر شد و رهبران عراق اطمینان یافتند که آمریکا آن ها را تنها نمی گذارد، و از آن ها حمایت خواهد کرد، تعهدات جدی خود را آغاز و به ایجاد قوانین لازم پرداختند.

و این درسی است که باید به یاد داشته باشیم ،همان طور که در حال حاضر دولت ملی عراق به سروقت کار های مهمی که به تعویق افتاده، می رود، مانند قوانینی که تا به حال تصویب شده، بررسی قانون اساسی، پیش نویس قانون انتخابات، و تصویب قوانینی برای اصلاح امور مربوط به نفت و تنظیم عایدات دولت. و مهم است به یاد بسپاریم که اقداماتی که در عراق صورت می گیرد، از بزرگترین اقدامات است. آن ها کوشش می کنند یک دموکراسی مدرن را بر آوار سه دهه ظلم استوار کنند، آن هم در منطقه ای از جهان که همیشه با آزادی خصومت داشته است. و آن ها این کار را در حالی انجام می دهند که از سوی یکی از خونخوارترین شبکه های تروریستی جهان تحت فشار هستند.

وقتی عراقی ها به زمان مناسب برای تصمیم گیری احتیاج دارند، این "طول دادن" نیست، آن طور که یکی از سناتور ها در دورۀ دو هفته تعطیلی کنگره به مناسبت عید پاک، آن را توصیف کرد. این ها اقداماتی انقلابی است که به جسارت زیادی نیاز دارد. یکی از رهبران عراق اخیرا ً اذعان داشته که بعد از عملیات آزاد سازی، هرساله با چهار سوءقصد به جانش دست وپنجه نرم کرده است. اما هنوز با سربلندی به کشورش خدمت می کند، اوبا قاطعیت به پیش می رود زیرا می خواهد در جامعه ای آزاد زندگی کند، و او همان چیزی دستگیرش می شود که من هم می فهمم – جوامع آزاد موجب ایجاد صلح می شوند وما هم همین را می خواهیم. و به نفع ماست که در کنار رهبرانی این چنینی در عراق بایستیم و از آن ها تاپیروزی کامل حمایت های لازم را به عمل بیاوریم. (کف زدن)

بهبود اوضاع بعد از افزایش نیروها باعث شده که عراقی ها به پیشرفت هایی در کشورشان نایل شوند. عراق پتانسیل اقتصادی زیادی دارد – آن ها دارای جمعیتی جوان وپرتوان و مقادیر زیادی منابع طبیعی هستند. اما هنوز میراث به جا مانده از حکومت استبدادی دست از سر اقتصاد عراق برنداشته است. هنوز دولت باید متکی به سیستم جیره بندی مواد غذایی و سوخت باشد، همان سیستمی که صدام حسین از طریق آن مردمش را کنترل و دشمنانش را تنبیه می کرد. زیرساخت های صنعت نفت عراق هنوز راختیاردولت مرکزی قراردارد، وسال ها ست که در نبود سرمایه گذاری های تازه دچار رخوت است. مشکلات اقتصادی عراق در پی خشونت های فرقه ای قبل از عملیات هجوم، وخیم تر شدند- درآمد های نفتی تنزل کرد، اقتصاد تجاری تعطیل شد، و زیرساخت ها تخریب شدند.

یک سال بعد، تقریبا ً همۀ امور اقتصادی باز به راه افتادند.از زمان آغاز هجوم، ثبت شرکت های تجاری 9 درصد افزایش داشته است. از تورم بیش از 60 درصد کاسته شده است. سرمایه گذاری در انرژی و صنایع ارتباطات راه دور افزایش یافته است. در بخش کشاورزی پیشرفت هایی دیده می شود. تولیدات نفت، مخصوصا ً در شمال بغداد، بالاست. مناطق نفتی تولید خودشان را به دوبرابر رسانده اند، و صادرات از طریق ترکیه توسعۀ زیادی یافته است.

دولت ملی با اعلام برنامه ای قصد دارد سیستم سهمیه بندی مواد غذایی را اصلاح نماید. امسال انتظار می رود رشد اقتصادی تا 7 درصد افزایش داشته باشد. و اعتماد به نفس عراقی ها تقویت می شود: آن ها می توانند آیندۀ امیدوار کننده تری را در پیش روی خود ببینند. طبق یک نظر سنجی تازه، بیش از 75 درصد از صاحبان مشاغل در عراق معتقد هستند که تا دوسال آینده اقتصاد به رشد خود ادامه می دهد.

با تثبیت اوضاع اقتصادی، دولت عراق برای به عهده گرفتن هر چه بیشتر از مخارج خود، پیشقدم شده است. این برای عراقی ها غرورآفرین و برای ما نکته ای قابل تأکید است. در اوایل جنگ، آمریکا تأمین هزینۀ غالب پروژه های بازسازی در مقیاس وسیع را به عهده داشت، و ما حالا موضع خود را تغییر داده ایم. حالا موضع ما تشویق کارآفرینی است. دولت عراق در ادارۀ پروژه های بازسازی پیشقدم شده است. در بودجۀ اخیری که به تصویب رسیده، نسبت تعهد مالی ما 1 به 11 است، و انتظار داریم که به زودی عراقی ها از عهدۀ 100 درصد مخارج خود برآیند. (کف زدن)

همین موضوع در مورد هزینه های امنیتی هم صدق می کند. در آغاز، ایالات متحد غالب هرینه های آموزش و تجهیز نیرو های امنیتی عراق را تقبل می کرد. اما اکنون، بودجۀ عراق به سه چهارم از این هزینه ها پوشش می دهد، که جمع کل آن در سال 2008 بالغ بر 9 میلیارد دلار می شود. و به زودی عراقی ها،که ما هم همین انتظار را از آنان داریم، کل این مخارج را به عهدۀ خود خواهند گرفت.

آن ها کار های دیگری هم در زمینۀ اقتصادی باید انجام دهند. اصلاحات مورد نیاز برای انتقال از اقتصادی فرمایشی به یک سیستم مدرن بر پایۀ بازار آزاد، اصلاحات پیچیده ای هستند، وبه زمان احتیاج دارند. تولید برق مرکزی در حال حاضر به سطح زمان قبل از جنگ رسیده است، اما از آن جا که تقاضا رشد کرده، برای جوابگویی به مصرف فعلی عراق کافی نیست. سایر زیرساخت های عمده به بازسازی نیاز دارند، مخصوصا ً لوله های انتقال نفت وتسهیلات ذخیره سازی آن. سطح بیکاری هنوز بالا و فساد چالش انگیز است. نکتۀ مثبت این است که عراقی ها به این کمبود ها واقف هستند. آن ها درک می کنند چه اقداماتی باید انجام شود. و ما به آن ها کمک خواهیم کرد تا موفق شوند. ما کارشناسانی برای آن ها می فرستیم تا به آن ها در رسیدن به اهدافشان کمک کنند.

گوش بدهید جانشین نخست وزیر عراق چه می گوید: "اوگفت، سال قبل، سال امنیت بود. امسال، سال باز سازی است، سال خدمات، و سال مبارزه با فساد ." ما برای رسیدن به این اهداف، آن ها را کمک خواهیم کرد.

عملیات افزایش نیروها به رهبران عراق برای توسعۀ روابط بین المللی خود، پشتگرمی می دهد. رهبران عراق با قاطعیت کوشش می کنند تا از شرایط لازم برای عضویت در سازمان تجارت جهانی برخوردار شوند، و این امر به کارآفرینان عراقی فرصت بهره مند شدن از منافع یک اقتصاد جهانی را خواهد داد. عراق گام هایی در راه جذب سرمایه های خارجی برداشته است، مثل برگزاری اولین نمایشگاه بازرگانی "از تجارت به تجارت"، از زمان بعد از جنگ خلیج فارس. دولت، پاسخگوی تعهدات خود برای ایجاد اصلاحات اقتصادی در برابر دریافت کمک های توسعه وبرخورداری از تخفیف در باز پرداخت وامهایش بوده است.

جهانیان هم تعهد را خود نسبت به عراق افزایش می دهند. بریتانیا، ایتالیا، و کرۀ جنوبی به پیشبردن PTR ها مشغول هستند. سازمان ملل نقش گسترده ای در عراق دارد، و در تهیۀ مقدمات برگزای انتخابات استان ها، به این کشور کمک خواهد کرد. و در ماه آینده، سومین کنفرانس گستردۀ همسایگان، برای بحث دربارۀ کمک های منطقه ای وجهانی به پیشرفت های سیاسی، اقتصادی و امنیتی عراق، در شهر کویت تشکیل خواهد شد. این طرح ابتکاری و دیپلماتیک مهمی است. وشامل همۀ همسایگان عراق، به اضافۀ اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل، کشور های G8 ، اتحادیۀ عرب، وسازمان کنفرانس اسلامی خواهد شد.

همسایگاه عراق می توانند بسیار مؤثر باشند. و ما با فرستادن هیئت های دیپلماتیک به آن کشور ها، آن ها را برای درپیش گرفتن اقدامات بیشتر تشویق می کنیم. در اوایل هفته، شاه بحرین در دفتر من به دیدن آمد، و دولت او اعلام کرد که سفیری به عراق خواهد فرستاد. از این اقدام قدر دانی می کنم و از کشور های دیگر منطقه می خواهم از کار اوسرمشق بگیرند. حاکمیت صلح در عراق به نفع آن ها هم هست. و در عین حال، رژیم های سوریه و ایران می بایست حمایت از خشونت و ترور را در عراق متوقف کنند.(کف زدن)

عراق مایل است به روابط خود با ایالات متحد استحکام بخشد. سال قبل، رهبران عراق با درخواست برقراری مشارکت استراتژیک دراز مدت پیش ما آمدند. این مشارکت به عراقی ها این اطمینان را می دهد که همکاری های سیاسی، اقتصادی و امنیتی میان کشور های ما بادوام خواهد بود. این مشارکت، متضمن امنیت نیرو های آمریکا هنگامی که حکم مأموریت نیروهای چند ملیتی سازمان ملل در ماه دسامبر منقضی می شود، نیز خواهد بود. این مشارکت تعهدی برای رؤسای جمهور آینده در سطح نیرو های نظامی ایجاد نخواهد کرد. این مشارکت به معنای ایجاد پایگاه های دائم در عراق نیست. مشابه مشارکت های ما با افغانستان و سایر کشور های آزاد جهان خواهد بود. دولت من در ماه های آینده روی این مشارکت استراتژیک کار خواهد کرد. مردم عراق تصمیم گرفته اند در کنار ما و علیه دشمن مشترک بایستند. و به نفع ماست که ما هم در کنار آن ها باشیم.

با مشاهدۀ پیشرفت هایی که بعد از عملیات هجوم حاصل شده، این سؤال پیش می آید: گام های بعدی کدام است؟ در این هفته من این سؤال را با تیم امنیت ملی خود در واشینگتن، و ژنرال پتروس وهمین طور آقای سفیر کروکر، در میان گذاشتم. آن ها این موضوع را در ماه آوریل و در برابر کنگره مطرح خواهند کرد. آن ها به دستاورده های عملیات هجوم، و چالش های باقی مانده – شامل حضور مداوم القاعده، خشونت های افراطیون شیعه، نفوذ مخرب ایران، سرازیر شدن بمب گذاران انتحاری از سوریه، و فعالیت تروریست های PKK اشاره خواهند کرد.

من توصیه های گیتس وزیرئفاع ، مشاوران نظامی، و توصیه های ژنرال پترایس و سفیر کراکر را که در محل هستند، به دقت لحاظ خواهم کرد. وتصمیمات خود را بعد از مذاکره با آنان و شنیدن توصیه هایشان اعلام خواهم نمود. و همان گونه که مسیر پیشرفت کار ها را در نظر دارم، همیشه به یاد خواهم داشت که پیشرفت های عراق، واقعی، اساسی، اما برگشت پذیر هستند. بنابراین، اصل مطرح در تصمیم گیری من درمورد نیروهای نظامی، حصول اطمینان از موفقیت ما در این کشور است. (کف زدن)

با باز شدن این بحث، من از مردم هر دو طرف می خواهم تا ذهن خود را باز نگه دارند، و نگاه دقیقی به وضع موجود بیندازند. اخیرا ً یکی از صاحب نظران در مورد جنگ این طور نوشته است: "هیچ کس نمی تواند با یک دیدار 10 روزه ازمیدان های جنگ عراق، متوجه پیشرفت های عمده در آن مناطق نشود. اگر ایالات متحد حمایتی پایدار از دولت عراق بکند – در زمینه های امنیت، حکومت و توسعه – این امکان واقعی در میان خواهد بود که عراق به عنوان یک کشور امن و با ثبات، دوباره برخیزد.

با این حال، بعضی ها مایل به تأیید پیشرفت های حاصل شده، نیستند . در اوایل جنگ، می گفتند که اوضاع سیاسی رضایت بخش نیست. بعد، پس از برگزار شدن سه دوره انتخابات تاریخی در عراق، گفتند شرایط امنیتی رضایت بخش نیست. بعد، در پی بهبود شرایط امنیتی، دوباره گفتند اوضاع سیاسی رضایت بخش نیست. وحالا که پیشرفت های سیاسی آغاز شده است، آن ها به دنبال بهانۀ دیگری هستند.

اما روی یک چیز اصرار می ورزند. فرقی نمی کند چه کمبود هایی را تشخیص بدهند، چون نسخۀ آن ها همیشه یکی است: عقب نشینی. آن ها ادعا می کنند منافع استراتژیک ما در جای دیگریست، و اگر از عراق خارج می شدیم، آن گاه می توانستیم مبارزۀ خود را در جا هایی که واقعا ً فایده داشت متمرکز کنیم. این استدلال معنایی ندارد.(کف زدن) اگر منافع استراتژیک آمریکا در عراق نیست – یعنی محل تلاقی خطر القاعده و ایران، کشوری که معاون بن لادن آن را " محل بزرگترین جنگ" خوانده، و کشوری واقع در قلب ناپایدار ترین منطقۀ جهان – پس منافع ما در کجاست؟

واقعیت این است که عقب نشینی از عراق مستلزم هزینه های استراتژیک هنگفتی برای ایالات متحد است. این امر موجب هرج ومرج، و کشت وکشتار، از دست رفتن دستاورد های سیاسی عراق، و رهاکردن دوستان مان در دستان تروریست ها وجوخه های مرگ آن ها می شود. این کار ذخایر نفتی عراق را به خطر خواهد انداخت و ممکن است در اقتصاد جهانی ایجاد وقفۀ جدی نماید. احتمال دستیابی القاعده به مخفیگاهی مطمئن را افزایش خواهد داد تا از آن جا بتوانند به کشور ما حمله کند. این کار موجب پیروزی تبلیغاتی عظیمی برای جنبش جهانی تروریسم خواهد بود که با به دست آوردن امکانات مالی به نفر گیری خواهند پرداخت و منجر به این خواهد شد که تنها راه شکست آمریکا، اجبار این کشور به اطاعت باشد. این کار به ایران نشان خواهد داد که ما در مقابله با امیال سلطه گرانۀ آن در منطقه، جدی نبوده ایم. به مردم خاور میانه نشان خواهد داد که به وعده های ایالات متحد نمی توان اعتماد کرد. پیامد های شکست در عراق بسیار فراتر از این کشور خواهد رفت – وحتا از سوی آمریکاییان در کشور خودشان هم احساس خواهد شد.
برای همین، کمک به عراقی ها در شکست دادن دشمنانشان وایجاد جامعه ای آزاد، یک پیروزی استراتژیک است که تا خارج از مرز های عراق نیز بازتاب خواهد داشت. در صورتی که القاعده، علیرغم منابعی که برای جنگ در عراق هزینه کرده، در این کشور با شکست روبرو شود، به معنای یک ضربۀ کاری علیه جنبش جهانی تروریسم خواهد بود. اگر دست ایران از کوشش های خود برای نفوذ بیجا در عراق کوتاه شود، جاه طلبی های این کشور برای تسلط بر منطقه پایان می پذیرد. اگر مردم خاور میانه مشاهد کنند که در کشور چند ملیتی و چند فرقه ای عراق آزادی برقرار شده، حکومت ظلم در آن منطقه از میان خواهد رفت. واگر در خاور میانه آزادی و رفاه گسترش پیدا کند، افراط گرایی جایی نخواهد داشت، چشم انداز صلح در پیش رو خواهد بود، و مردم آمریکا در خانۀ خود از امنیت بیشتری برخوردار می شوند. عملیلات هجوم، فتح بابی به این پیروزی استراتژیک است. ما اکنون باید از این فرصت استفاده کنیم، ابتکار عمل را در دست بگیریم وهر کاری که می توانیم برای حفظ این پیروزی انجام دهیم. (کف زدن)
درک این دیدگاه کار آسانی نیست. با این حال نباید اجازه دهیم دشواری این مبارزه حقانیت آن را تحت الشعاع قرار دهد. نباید بگذاریم مشقات موقت موجب شانه خالی کردن مااز زیر بار وظایفمان در پایه ریزی صلح برای نسل های بعدی آمریکاییان باشد.

با مطرح کردن حقانیت این مبارزه، آمریکاییانی را تصور کردم که در بحبوحۀ جنگ، به کودکان کتاب می رسانند، آن ها به غریبه ها کتاب می دهند. آن ها را می بینید که برای نجات جان افراد بی گناه بمب ها را از کار می اندازند، آن ها حتا برای تشکیل شدن شوراهای شهر هم تلاش می کنند. و شما شاهد این چیز ها هستید، شکی نیست که آمریکا نیروی نیکی و شایستگی است. (کف زدن)

چهار هزار تن از بهترین شهروندان ما جان خود را در این مأموریت فدا کرده اند. تک تک آن ها مورد عشق قرار داشتند. جای تک تک آن ها خالیست. و ما خدا را برای داشتن این افراد شکر می کنیم و برای خانواده های این افراد، از او طلب آرامش می کنیم. احترام همۀ آن ها در تاریخ کشور محفوظ است. اما بهترین راه برای قدردانی از فداکاری های آنان، ادامۀ مأموریت، و پی نهادن صلح است. (کف زدن)

تمام کسانی که در خط اول این مبارزه مشغول نبرد هستند، این مبارزۀ عقیدتی، این رویارویی با کسانی که برای رسیدن به اهداف سیاسی خود کمر به کشتن بی گناهان بسته اند، مردان، زنان، کودکان، این ها میهن پرستانی هستند که با مبارزۀ خود، آرمان های کشور را ارج می نهند.

بسیاری از آن ها هوانوردان زن ومرد هستند. آن ها به هوانوردان بزرگی ملحق می شوند که این موزه برای قدردانی از آن ها ساخته شده، بعضی از آن ها را به عنوان اعضای خانواده، دوست وهمسایه، می شناسیم - و در مورد من، پدر. کاری که نسل امروز انجام می دهد، هر جزئی از آن چالش انگیز، هر جزئی از آن والا، و هر جزئی از آن برای امنیت ما حیاتی است. زمانی که تاریخ این دوره نگاشته شود، نشان داده خواهد شد که نیروی هوایی – و همۀ نیروهای مسلح آمریکا – کار خود را با مهارت و شجاعت کامل انجام داده اند. نشان داده خواهد شد که ایالات متحد آمریکا پیروز بوده است، و آزادی و صلح به پیش رفته اند
خدا شما را قرین رحمت کند. خدا کشور ما را در پرتو عنایت خود داشته باشد. (کف زدن)
پایان 11:30 صبح به وقت شرق آمریکا

اظهارات پرزیدنت بوش درباره عراق

بوش به پیشنهادات پترائوس و کراکر به کنگره، پاسخ می دهد

کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
10 آوریل 2008


اظهارات رییس جمهور درباره عراق

کراس هال
11:24 صبح به وقت شرق آمریکا


رییس جمهور: صبح بخیر. من پانزده ماه پیش خبر افزایش نیروها را اعلام کردم و این هفته ژنرال پترائوس و سفیر کراکر گزارش دقیقی درباره نتایج این طرح به کنگره ارایه دادند.

هدف فوری افزایش نیروها، کاهش خشونت های فرقه ای که تهدیدی برای از هم پاشیدن دولت عراق بودند و بازگرداندن امنیت بنیادی به جوامع عراقی و بیرون راندن تروریست ها از پناهگاه هایشان بود. همانگونه که ژنرال پترائوس به کنگره گفت، نیروهای آمریکایی و عراقی در تمامی این زمینه ها به پیشرفت های چشمگیری دست یافته اند. با این که هنوز اقدامات بیشتری برای انجام دادن باقی مانده است، خشونت های فرقه ای کاهش خیره کننده ای یافته است. میزان تلفات غیرنظامیان و نظامیان نیز کاهش یافته است. بسیاری از مناطقی که زمانی تحت کنترل القاعده بودند، اکنون آزاد شده اند و همکاری عراقی ها اکنون بیش از هر زمان دیگری است – کمک های بیشتر ساکنان عراق، افزایش تعداد عراقی هایی که به نیروهای امنیتی کشور خود می پیوندند و یک جنبش رو به رشد بر علیه القاعده با نام "فرزندان عراق".

گسترش امنیت، راه را برای توسعه سیاسی و اقتصادی که سفیر کراکر به آن اشاره کرد، هموار کرده است. این دستاوردها تحت پوشش خبری کمتری قرار می گیرند، اما برای آینده عراق حیاتی هستند. در سطح محلی نیز فعالیت های تجاری در حال از سرگیری بوده و شوراهای استانی تشکیل می شوند. در سطح ملی، هنوز کارهای زیادی باقی مانده است، اما دولت عراق بودجه کشور را تصویب کرده و سه قانون مهم "تعیین کننده" را تصویب کرده است. دولت ملی در حال تقسیم درآمدهای نفتی بین استان ها است. بسیاری از شاخص های اقتصادی در عراق، از تولید نفت تا نرخ تورم، هم اکنون در مسیر مناسبی قرار دارند.

چالش های جدی و پیچیده ای در عراق وجود دارد؛ حضور القاعده، نفوذ مخرب ایران و توافق های سختی که لازمه پیشرفت سیاسی در آینده است. با این حال، عملیات افزایش نیروها موجب تغییر استراتژیک عمده ای شده است. پانزده ماه پیش آمریکا و دولت عراق در موضع دفاعی قرار داشتند؛ اکنون ما ابتکار عمل را در دست داریم. پانزده ماه پیش افراط گرایان در حال ترویج و گسترش خشونت های فرقه ای بودند؛ اکنون بسیاری از گروه های بزرگ سنی و شیعه به صورتی فعال در حال مبارزه با افراط گرایان هستند. پانزده ماه پیش القاعده پایگاه هایی در عراق داشت که از آنها برای کشتن سربازان ما و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم عراق استفاده می کرد؛ اکنون ما در عراق القاعده را در موضعی دفاعی قرار داده ایم و در حال فلج کردن آن هستیم. پانزده ماه پیش آمریکاییان نگران دورنمای شکست در عراق بودند؛ اکنون در نتیجه عملیات افزایش نیروها، ما دورنمای موفقیت را زنده کرده ایم.

ژنرال پترائوس و سفیر کراکر، با توجه به این اهداف پیشنهادات خود برای پیشرفت های آتی را ارایه داده اند. من پس از گفتگوی مفصل با اعضای تیم امنیت ملی خود، شامل وزیر دفاع، وزیر خارجه و فرماندهان ستاد مشترک ارتش، این پیشنهادات را پذیرفته ام.

پیشنهاد مربوط به تعداد نیروها در عراق احتمالاً بیشترین توجه را به خود جلب خواهد کرد. ژنرال پترائوس گزارش داده است که شرایط امنیتی به قدری پیشرفت کرده است که می توان تمامی پنج تیپ نیروهای عملیات تهاجمی را تا پایان ماه ژوییه از عراق خارج کرد. این به آن معناست که در 31 ژوییه تعداد تیپ های رزمی ایالات متحده در عراق نسبت به سال گذشته 25 درصد کاهش خواهد یافت.

ژنرال پترائوس می گوید که او پیش از اتخاذ هرگونه تصمیم سنجیده ای در مورد کاهش بیشتر نیروها، برای یکپارچه کردن نیروهای خود و ارزیابی این موضوع که این کاهش نیروهای آمریکایی چه تاثیری در شرایط موجود در عراق خواهد گذاشت، به زمان احتیاج خواهد داشت. من به او گفته ام که او در این زمینه هیچگونه محدودیت زمانی نخواهد داشت.

برخی گفته اند که این زمان ارزیابی، یک "وقفه" خواهد بود. این گمراه کننده است، زیرا هیچیک از عملیات ما در عراق متوقف نخواهد شد. در عوض ما از ماه های پیش رو برای استفاده از فرصت های به وجود آمده طی عملیات تهاجمی استفاده خواهیم کرد، و عملیات خود را در تمامی زمینه ها ادامه خواهیم داد.

تمامی تلاش های ما برای دستیابی به یک هدف واضح است: عراقی آزاد که بتواند از مردم خود محافظت کرده، از لحاظ اقتصادی خود را تامین کند و هدایت کلیه مسایل سیاسی خود را بر عهده بگیرد. هیچکس به اندازه خود عراقی ها خواستار دستیابی به این هدف نیست. کسانی که می گویند روش دستیابی به پیشرفت های بیشتر، عقب نشینی از عراق و مجبور کردن عراقی ها به دفاع از خود است، به سادگی اشتباه می کنند. عراقی ها مردم شجاعی هستند که بزرگی چالش های پیش روی خود را درک می کنند و خواهان مقابله با این چالش ها هستند. اما آنها می دانند که هنوز تا زمانی که بتوانند بر سر پای خود بایستند، به کمک های ما احتیاج دارند. وظیفه ما در زمان پیش رو این است که در کنار دولت عراق، که تصمیمات سختی را اتخاذ می کند و در حال تغییر برای پذیرفتن مسئولیت امنیت و سرنوشت خود است، حضور داشته باشیم.

این تغییر چگونه است؟ در زمینه امنیتی، در نتیجه پیشرفت های چشمگیری که ژنرال پترائوس این هفته گزارش داد، مشخص است که ما در مسیر صحیحی قرار داریم. ما در بازه زمانی پیش رو نیز به تهاجم خود بر علیه دشمن ادامه خواهیم داد. هم اکنون نیروهای ویژه ایالات متحده هر شب چندین عملیات را جهت دستگیری و یا کشتن رهبران القاعده در عراق انجام می دهند. نیروهای ائتلاف و نیروهای عراقی نیز در حال پیشبرد عملیات متعارف بر علیه القاعده در شمال عراق – که تروریست ها پس از بیرون رانده شدن به طور گسترده از مرکز و غرب عراق، در آنجا تجمع کرده اند – هستند. دولت المالکی، نخست وزیر، نیز عملیاتی را در بصره آغاز کرده است که نشان دهنده این موضوع است که یک عراق آزاد دیگر قانون شکنی های شبه نظامیان تحت حمایت ایران را نخواهد پذیرفت.

ما همچنین در زمان پیش رو به آموزش، تجهیز و حمایت نیروهای امنیتی عراق و انتقال مسئولیت های امنیتی به آنها همزمان با آماده شدن استان ها ادامه خواهیم داد و به تدریج نقش نظارتی را بر عهده خواهیم گرفت. ارتش و پلیس عراق دارای قابلیت های فزاینده ای هستند و هدایت نبرد برای امنیت کشور خود را بر عهده دارند. هنگامی که عراقی ها نقش اصلی در تامین امنیت را بر عهده بگیرند، نیروهای آمریکایی به طور فزاینده ای توجه خود را معطوف به حملات هدفمند بر علیه تروریست ها و افراط گرایان نموده، به آموزش نیروهای عراقی ادامه خواهند داد و در زمان نیاز آماده کمک به نیروهای امنیتی عراقی خواهند بود.

عراق از لحاظ اقتصادی نیز در حال پیشرفت است. با رشد اقتصادی عراق، افزایش درآمدهای نفتی آن و توسعه سرمایه گذاری های ثابت آن، نقش اقتصادی ما در این کشور در حال تغییر است. سهم بازسازی در بودجه اخیر عراق بیش از ده برابر بودجه بازسازی اختصاص داده شده توسط ما است و سرمایه گذاری آمریکایی ها در پروژه های عظیم بازسازی تقریباً به صفر رسیده است. همچنین با توجه به اینکه عراقی ها قسمت عمده بودجه ارتش و پلیس خود را تامین می کنند، سهم ما از هزینه های امنیتی عراق نیز کاهش خواهد یافت. این شیوه صحیح این کار است. در آینده اقتصاد عراق به طور فزاینده ای از کمک های آمریکا بی نیاز خواهد شد و با اتکا به سرمایه گذاری های خصوصی، مستقل خواهد شد.

از جنبه سیاسی، عراق شاهد پیشرفت های همه جانبه ای بوده است – قبایل و سایر گروه هایی که در استان ها با ترس و وحشت دست و پنجه نرم می کردند، اکنون در حال بازسازی ساختارهای سیاسی منطقه ای و بر عهده گرفتن مسئولیت امور مربوط به خود هستند. پیشرفت در استان ها زمینه را برای پیشرفت در بغداد فراهم کرده است، رهبران عراق به طور روزافزونی با یکدیگر متحدتر شده و قدرت را تقسیم می کنند و به نمایندگی از مردم عراق به توافقاتی دست می یابند. انتخابات پیش رو این پیشرفت ها را تحکیم خواهد کرد. این انتخابات این فرصت را برای عراقی ها فراهم خواهد کرد تا اختلافات خود را به جای استفاده از خشونت از طریق روند سیاسی حل و فصل کنند. عراقی ها برای برگزاری انتخابات استانی در پایان امسال برنامه ریزی کرده اند و پس از آن در سال 2009 انتخابات ملی برگزار خواهد شد.

از جنبه سیاسی، عراق نقش خود در جهان را افزایش خواهد داد – و جهان نیز باید نقش خود در عراق را افزایش دهد. برای کمک به این تلاش ها، من از سفیر کراکر و ژنرال پترائوس خواسته ام که در مسیر بازگشت به عراق از عربستان سعودی دیدار کنند. من همچنین به دیپلمات های ارشد کشورمان دستور داده ام که با رهبران کشورهای اردن، امارات متحده عربی، قطر، کویت و مصر دیدار کنند. دیپلمات های ما در هر پایتخت، گزارشی از وضعیت عراق را ارایه خواهند داد و از این کشورها خواهند خواست تا سفارتخانه های خود را در بغداد بازگشایی کرده و حمایت همه جانبه خود از عراق را افزایش دهند. در همین راستا، وزیر رایس به سومین کنفرانس گسترده همسایگان در شهر کویت و دومین اجلاس بین المللی در مورد عراق در استکهلم سفر خواهد کرد.

یک عراق باثبات، موفق و مستقل در راستای منافع استراتژیک کشورهای عرب است و تمامی کشورهایی که خواستار دستیابی به صلح در خاورمیانه هستند، باید از یک عراق باثبات و دموکراتیک حمایت کنند. ما از تمامی کشورها خواهیم خواست تا امسال حمایت های خود را افزایش دهند.

رژیم تهران نیز باید دست به انتخاب بزند. این رژیم می تواند به صورتی صلح آمیز در کنار همسایه خود زندگی کرده و از پیوندهای مستحکم اقتصادی، فرهنگی و مذهبی بهره ببرد و یا می تواند به مسلح نمودن و آموزش و حمایت مالی از گروه های شبه نظامی غیرقانونی که در حال ایجاد رعب و وحشت در بین مردم عراق بوده و موجب ضدیت آنها با ایران می شوند، ادامه دهد. اگر ایران انتخاب صحیح را انجام دهد، آمریکا از ایجاد روابطی صلح آمیز بین ایران و عراق حمایت خواهد کرد. در صورت انتخاب نادرست ایران نیز آمریکا برای محافظت از منافع ما، سربازان ما و متحدان عراقی ما دست به اقدام خواهد زد.

در هر یک از این زمینه ها – امنیتی، اقتصادی، سیاسی و دیپلماتیک – عراقی ها در حال پیشرفت در راستای بر عهده گرفتن بیشتر مسئولیت رفاه مردم خود و سرنوشت کشورشان هستند. آمریکا نیز در تمامی این زمینه ها به ایفای نقش حمایتی فزاینده ای ادامه خواهد داد.

وظیفه ما در عراق هنوز نیازمند فداکاری های تمامی ملت ما، خصوصاً ارتش ما، برای دوران پیش رو می باشد. من برای کمتر کردن سختی های نیروهای نظامی ما و خانواده های آنها به وزیر دفاع دستور داده ام که مدت زمان استقرار تمامی سربازان فعال مستقر در مناطق فرماندهی مرکزی عملیات نظامی را از 15 ماه به 12 ماه کاهش دهد. این تغییرات شامل حال تمامی سربازانی که پس از اول ماه اوت مسقر شده اند، می شود. همچنین تمامی واحد های ارتش به ازای یک سال حضور در منطقه، دستکم یک سال را در خانه سپری خواهند کرد. کشور ما باید از سربازان و خانواده های آنها که از تمدید استقرار آنها حمایت کرده اند، قدردانی ویژه ای بکند. ما باید از تمامی کسانی که برای هدف آزادی عراق تلاش کرده اند، قدردانی کنیم.

فشار وارد بر نیروهای ما جدی است، اما فرماندهان ستاد مشترک ارتش به من اطمینان داده اند که نیروی تماماً داوطلب ما دارای قدرت و انعطاف پذیری کافی برای مبارزه و پیروزی در این نبرد بر علیه ترور است. سیر وقایع در عراق مثبت است. نیروهای ما خواهان پیروزی هستند. میزان ثبت نام سربازان جدید و حضور سربازان قدیمی طی عملیات تهاجمی ما بالا بود. و من این موضوع را باور دارم: من معتقدم که مطمئن ترین راه برای از بین بردن روحیه و تضعیف نیروهای ما، شکست در عراق است.

یک شیوه برای حصول اطمینان از آمادگی ارتش ما، فراهم کردن منابعی است که آنها نیاز مبرمی به آن دارند. کنگره به زودی یک درخواست بسیار مهم بودجه اضطراری جنگ را بررسی خواهد کرد. نمایندگان کنگره باید لایحه ای را که منابع مورد نیاز ارتش ما را تامین میکند، تصویب کنند – و نباید برای فرماندهان ما محدودیت ایجاد کرده و یا جداول زمانی غیرواقعی برای خروج نیروها را بر آنها تحمیل کنند. این لایحه باید از لحاظ مالی نیز معتبر باشد و نباید از درخواست معقول 108 میلیارد دلاری که من ماه گذشته به کنگره فرستادم، کمتر باشد. در صورتی که این لایحه تمامی این نیازها را برآورده سازد، پیامی قدرتمند برای حمایت از نیروهای ما خواهد بود. و در غیر این صورت من آن را وتو خواهم کرد.

برخی در واشنگتن می گویند که هزینه های جنگ بسیار زیاد است. هیچ شکی وجود ندارد که هزینه های این جنگ بسیار زیاد بوده است. اما هزینه های جنگ های بزرگ دیگر در تاریخ ما به مراتب از این جنگ بیشتر بوده است. جنگ سرد را در نظر بگیرید. طی دوران ریاست جمهوری ترومن و آیزنهاور بودجه دفاعی ما به 13 درصد کل اقتصاد ما افزایش یافت. حتی در دوران ریگان که اقتصاد ما توسعه خیره کننده ای داشت، بودجه دفاعی ما 6 درصد تولید ناخالص داخلی کشور بود. شهروندان ما درک می کردند که وظیفه ضروری جلوگیری از توسعه اتحاد جماهیر شوروی، دلیلی معقول برای این هزینه ها بود. امروز ما با دشمنی روبرو هستیم که نه تنها هدف جهانگشایی و گسترش مناطق تحت نفوذ خود را دارد، بلکه به سرزمین ما نیز حمله کرده است – و قصد انجام مجدد این کار را دارد. با این حال، بودجه دفاعی ما تنها کمی بیش از 4 درصد اقتصاد ما می باشد – کمتر از بودجه دفاعی در هر مقطع زمانی طی 4 دهه جنگ سرد. این بودجه گرچه رقم چشمگیری است، اما متعادل است – سهم متعادلی از ثروت کشور ما – و این رقم در مقایسه با هزینه یک حمله تروریستی دیگر به مردم ما بسیار ناچیز است.

ما باید قبول کنیم که این وظیفه ای است که ارزش انجام دادن را دارد و ما باید بپذیریم که منافع ملی ما ایجاب می کند که ما در ماموریت خود در عراق موفق شویم.

عراق محل تلاقی دو تا از بزرگترین دشمنان آمریکا در این قرن است – القاعده و ایران. اگر ما در عراق شکست بخوریم، القاعده ادعای تبلیغاتی پیروزی خیره کننده در عراق را خواهد کرد و آنها خواهند توانست پناهگاه هایی مطمئن در عراق به دست آورند که از آنجا به ایالات متحده، دوستان ومتحدان ما حمله کنند. ایران تلاش خواهد کرد تا خلاء به وجود آمده در عراق را پر کند و شکست ما رهبران تندروی این کشور را جسورتر خواهد کرد و موجب تقویت اهداف آنها برای تسلط بر منطقه خواهد شد. طالبان در افغانستان و القاعده در پاکستان با اعتماد به نفس و گستاخی رشد خواهند کرد. و افراط گرایان خشونت طلب در سرتاسر جهان همان برداشت های خطرناکی را خواهند داشت که از عقب نشینی های ما از سومالی و ویتنام داشتند. این امر موجب نزول جایگاه کشور ما در جهان شده و منجر به تلفات انسانی عظیمی خواهد شد و خطر یک حمله تروریستی دیگر به کشور ما را افزایش می دهد.

از سوی دیگر، پیروزی ما در عراق پس از تمام سرمایه گذاری های القاعده و ایران در این کشور موجب وارد آمدن ضربه ای تاریخی به تروریسم جهانی شده و عقب نشینی سنگینی برای ایران به شمار می رود. این به کشورهای نظاره گر جهان اثبات خواهد کرد که اغلب کشورهای عرب ایدئولوژی القاعده را قبول ندارند و اغلب شیعه ها نیز ایدئولوژی رژیم تندروی ایران را قبول ندارند. پیروزی ما موجب خواهد شد تا آمریکا متحدی جدید با اقتصادی روبه رشد و یک سیستم سیاسی دموکراتیک داشته باشد که در آن سنی ها، شیعه ها و کردها همگی برای منافع کشور خود با یکدیگر همکاری می کنند. و تمامی این موارد ما را به مهمترین هدف خود نزدیکتر خواهد کرد – تامین امنیت بیشتر برای مردم آمریکا در این کشور.

من می خواهم مطلبی را به سربازان و غیرنظامیان آمریکایی در عراق بگویم. شما با مهارتی خیره کننده تحت شرایطی طاقت فرسا به ایفای وظیفه خود پرداخته اید. تحول مثبتی که شما در عراق به وجود آورده اید، دستاوردی بزرگ در تاریخ آمریکا به شمار می رود. این جنگ گرچه دشوار است، اما همیشگی نیست و ما انتظار داریم که با ادامه بهبود اوضاع موجود در عراق، بتوانیم سیاست بازگشت موفقیت آمیز نیروها را ادامه دهیم. روزی خواهد آمد که عراق متحدی ارزشمند برای ایالات متحده باشد. روزی خواهد آمد که عراق تبدیل به یک دموکراسی باثبات شود که به نبرد با دشمنان مشترک ما کمک کرده و منافع مشترک ما در خاورمیانه را توسعه دهد. و هنگامی که آن روز فرا برسد شما با احساس غرور از پیروزی خود و قدردانی تمامی مردم کشور خود به خانه بازخواهید گشت. خدا نگهدار شما باشد. (تشویق حضار)

پایان
11:42 صبح به وقت شرق آمریکا

اعلامیه چهارچوب استراتژیک ایالات متحده و روسیه

بوش و پوتین سند جدیدی را برای توسعه امنیت بین دو کشور امضاء کردند

کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
(سوشی، روسیه)
6 آوریل 2008

حقیقتنامه: اعلامیه چهارچوب استراتژیک ایالات متحده و روسیه

پرزیدنت بوش و پرزیدنت پوتین در 6 آوریل 2008، در سوشی اعلامیه ای را منتشر کردند که زمینه را برای یک چهارچوب همکاری های امنیتی بین ایالات متحده و روسیه فراهم می کند. این بیانیه دربرگیرنده عناصر اساسی طرح های استراتژیک کنونی و جدید بین دو کشور، شامل اقدامات لازم در راستای توسعه امنیت در برابر تهدیدات جدید، جلوگیری از گسترش تسلیحات کشتارجمعی، مبارزه با تروریسم جهانی و توسعه همکاری های اقتصادی است. اعلامیه چهارچوب استراتژیک همچنین وجود اختلافاتی بین دو کشور را تایید می کند و در عین حال خواستار مذاکره درباره این اختلافات به صورتی شفاف، بدون اینکه این اختلافات مانعی برای همکاری در دیگر زمینه های مهم باشند، شده است.

همچنین هر دو دولت در این اعلامیه متعهد شده اند که به تساوی افراد در برابر قانون، قوانین بین المللی، حقوق بشر، پذیرفتن تنوع و گوناگونی، آزادی سیاسی و اتخاذ سیاست ها و شیوه های اقتصادی مبتنی بر بازار آزاد پایبند باشند.

برخی از زمینه های همکاری ذکرشده در بیانیه چهارچوب استراتژیک عبارتند از:

توسعه امنیت

دفاع موشکی. رهبران دو کشور نسبت به ایجاد یک سیستم برای مقابله با تهدیدات موشکی احتمالی که در آن روسیه، ایالات متحده و اروپا به صورتی برابر مشارکت خواهند داشت، ابراز علاقه کردند.

روسیه به صراحت اعلام کرده است که با تصمیم مبنی بر استقرار مراکز دفاع ضد موشکی در لهستان و جمهوری چک مخالف است و پیشنهاد جایگزین خود برای این طرح را تکرار نموده است. با این حال، روسیه از اقدامات پیشنهادی ایالات متحده قدردانی کرده و اعلام کرده است که این اقدامات در صورت توافق و عملی شدن، در برطرف کردن نگرانی های روسیه مهم و مفید خواهند بود.

ما توافق نمودیم که پس از دیدار در سوشی، مذاکرات خود در خصوص همکاری در زمینه دفاع موشکی را هم به صورت دوجانبه و هم به صورت چندجانبه تقویت کنیم.

• پس از پیمان کاهش تسلیحات تهاجمی استراتژیک (START)(1). دو رهبر برای توسعه و تنظیم یک پیمان قانونی و لازم الاجرا، پس از منقضی شدن پیمان START در دسامبر 2009 توافق کردند. در این اعلامیه به کاهش چشمگیر کنونی به موجب پیمان START و پیمان مسکو، که به قوت خود باقی مانده و گام مهم دیگری در کاهش تعداد کلاهک های هسته ای مستقر می باشد، اشاره شده است.

• پیمان نیروهای هسته ای میان برد (INF)(2). دو رهبر در ارتباط با پیمان نیروهای هسته ای میان برد که به موجب آن موشک های کوتاه برد و میان برد دو کشور منهدم شدند، توافق کردند که به منظور بررسی تهدیدات ناشی از موشک های کوتاه برد و میان برد و راهکارهای موجود برای مقابله با این تهدیدات، در سطحی بالا به مذاکره بپردازند.

• فروش تسلیحات. ایالات متحده و روسیه برای مقابله با فروش تسلیحات متعارف که امنیت بین المللی را تهدید می کند و همچنین جلوگیری از دستیابی تروریست ها به تسلیحات متعارف همکاری خواهند کرد.

• همکاری در زمینه تکنولوژی دفاعی. ایالات متحده و روسیه توافق کردند که توافقنامه همکاری در زمینه تکنولوژی دفاعی، شامل ابزارهای لازم برای مقابله با دستگاه های انفجاری خودپرداز را قطعی کنند.


جلوگیری از تکثیر تسلیحات کشتار جمعی

• جلوگیری از تکثیر تسلیحات اتمی. در این بیانیه تاکید شده است که دو دولت متعهد شده اند به منظور جلوگیری از تکثیر تسلیحات اتمی اقدامات گسترده ای را انجام دهند. برخی از این فعالیت ها عبارتند از بیانیه 3 ژوییه 2007 در راستای فعالیت های مشترک به منظور تقویت سیستم مقابله با تکثیر تسلیحات اتمی و تلاش برای توسعه انرژی اتمی بدون گسترش تکنولوژی حساس چرخه سوخت؛ همکاری بین المللی در زمینه انرژی اتمی، که از توسعه نسل آینده قابلیت های اتمی غیرنظامی که ایمن و مطمئن خواهد بود، حمایت می کند؛ طرح جهانی مبارزه با تروریسم هسته ای، که طی آن 67 کشور جهان تلاش می کنند از دستیابی تروریست ها به تسلیحات اتمی ممانعت به عمل آورند؛ طرح ایجاد یک سیستم قابل اعتماد برای دستیابی به سوخت هسته ای بدون خطر تکثیر تسلیحات اتمی؛ امضای توافقنامه همکاری برای استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی و تلاش برای عملی کردن این توافقنامه و اجرای کامل طرح امنیت اتمی براتیسلاوا در زمینه به روز کردن امنیت اتمی که مورد توافق دو رییس جمهور قرار گرفته است، تا پایان سال 2008.

• ایران. ایالات متحده و روسیه همچنان متعهد خواهند بود تا از طریق تلاش های دیپلماتیک به راهکاری قابل مذاکره دست یابند که به موجب آن تضمین شود برنامه اتمی ایران صرفاً مقاصدی صلح آمیز دارد. آنها از ایران می خواهند تا با مفاد درخواست های شورای مدیران آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت سازمان ملل، از جمله قطعنامه های 1737، 1747 و 1803 شورای امنیت مبنی بر تعلیق کامل و قابل تایید فعالیت های مرتبط با غنی سازی و بازفرآوری موافقت کند.

• کره شمالی. دو کشور به همکاری های خود در زمینه اجرای قطعنامه 1718 شورای امنیت و توافقنامه های گروه شش جانبه در مورد تسلیحات اتمی و برنامه های اتمی کره شمالی ادامه خواهند داد تا به هدف نهایی خلع سلاح اتمی شبه جزیره کره دست یابند.

• طرح امنیت گسترش تسلیحات کشتار جمعی. دو کشور مجدداً بر تعهد خود نسبت به این طرح تاکید می کنند. هدف از این طرح جلوگیری و ممانعت از قاچاق تسلیحات کشتار جمعی، روشهای حمل و نقل این تسلیحات و مواد مرتبط با آنها و توافق برای همکاری با یکدیگر به منظور قطع کردن و جلوگیری از منابع مالی مورد استفاده برای تکثیر تسلیحات کشتار جمعی می باشد.


مبارزه با تروریسم جهانی

دو رهبر بر همکاری روسیه و ایالات متحده در مبارزه با تروریسم تاکید کردند. آنها توافق می کنند که تلاش های دوجانبه و چندجانبه خود برای مبارزه با این تهدید مشترک و جهانی را تقویت کنند؛ مبارزه مستقیم با گروه های تروریستی و فعالیت های مالی و تبهکارانه آنها.


همکاری اقتصادی استراتژیک

• سازمان تجارت جهانی. ایالات متحده و روسیه متعهد هستند که زمینه عضویت روسیه در سازمان تجارت جهانی را در کوتاهترین زمان ممکن و با شرایطی که از لحاظ اقتصادی ارزنده باشد، فراهم کنند. با تلاش چشمگیر، خصوصاً از اکنون تا ماه ژوئن، و با همکاری سایر کشورها، و با دستیابی به شرایط عضویت در سازمان تجارت جهانی، روسیه می تواند واجد شرایط عضویت شده و امسال عضو سازمان تجارت جهانی شود. دولت ایالات متحده همزمان با مذاکرات برای عضویت روسیه در سازمان تجارت جهانی ، با همکاری کنگره امسال قانون عادی سازی دایمی روابط تجاری با روسیه را تصویب خواهد کرد.

• مذاکرات اقتصادی. ایالات متحده و روسیه توافق کردند که به منظور توسعه روابط تجاری و سرمایه گذاری، افزایش ارتباطات بین جوامع تجاری دو کشور و افزایش رونق و رفاه، مذاکرات جدید دولت با دولت و تجار با تجار را آغاز کنند. این موضوع مورد موافقت قرار گرفت که هدف مذاکرات اقتصادی ما شناسایی موانع موجود در سر راه تجارت و سرمایه گذاری، افزایش شفافیت در حیطه های تجاری و سرمایه گذاری و تقویت قانونمندی و تساوی افراد در برابر قانون باشد.

• پیمان سرمایه گذاری دوجانبه. ایالات متحده و روسیه توافق کردند که تلاش های خود برای یک پیمان سرمایه گذاری دوجانبه را افزایش دهند که موجب ایجاد یک چهارچوب باثبات و قابل پیش بینی برای سرمایه گذاری خواهد شد و به نفع جوامع تجاری در هر دو کشور می باشد.

• مذاکره در زمینه انرژی. ایالات متحده و روسیه برای توسعه امنیت انرژی و متنوع ساختن منابع انرژی از طریق مسیرهای توجیه پذیر از لحاظ اقتصادی، مطابق با اصول اجلاس گروه هشت در سنت پترزبورگ – که شامل ایجاد بازارهای انرژی باز، شفاف، کارآمد و رقابتی می باشد – با یکدیگر همکاری خواهند کرد. آنها همچنین مذاکرات جدیدی را برای گسترش منابع انرژی که کربن کمتری تولید می کنند و همکاری در زمینه طرح های مرتبط با بازده انرژی آغاز خواهند کرد.

• مقابله با تغییرات اوضاع جوی. ایالات متحده و روسیه همراه با تمامی کشورهای بزرگ تولیدکننده گازهای گلخانه ای برای پیشبرد موارد اساسی مذاکرات تحت پیمان چهارچوب تغییرات اوضاع جوی سازمان ملل تلاش خواهند کرد تا به یک چهارچوب جامع برای بعد از سال 2012 دست یابند که شامل محدودیت و کاهش تولید گازهای گلخانه ای توسط تمامی کشورهای بزرگ مطابق با شرایط ملی هر کشور باشد و از تولید گازهای گلخانه ای در بخش های کلیدی جلوگیری کند.



1. Strategic Arms Reduction Treaty (START)
2. Intermediate- Range Nuclear Forces Treaty (INF)

بوش پیشنهادات پترائوس و کراکر در مورد عراق را می پذیرد

خلاصۀ رهنمودهای پرزیدنت بوش برای موفقیت در عراق

کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
10 آوریل 2008

حقیقتنامه

راه پیش در عراق

پرزیدنت بوش پیشنهادات ارزیابی حضور سربازان کاهش یافته در خاک عراق پیش از کاهش دادن بیشتر نیروهای ایالات متحده را می پذیرد

پرزیدنت بوش امروز اعلام کرد که – پس از گفتگوهای جزء به جزء با وزرای امور خارجه و دفاع و رییس ستاد مشترک ارتش – وی پشنهادات ژنرال دیوید پترائوس و سفیر رایان کروکر درباره راه پیش رو در عراق را می پذیرد. ژنرال پترائوس گزارش داد که برای خارج کردن کلیه پنج تیپ اضافه شده، تا پایان ماه ژوئیه، اوضاع امنیتی به حد کافی بهبود یافته است. این خارج کردن نیروها 25 درصد کاهش تیپ های رزمی ایالات متحده در عراق طی سال گذشته است. ژنرال پترائوس توضیح داد که وی پس از آن برای تحکیم نیروهایش و ارزیابی حضور کاهش یافته نیروهای ایالات متحده در عراق پیش از ارائه پیشنهادات زمان دار برای کاهش بیشتر نیروها، به زمان نیاز خواهد داشت.

پرزیدنت بوش به رابرت گیتس، وزیر دفاع دستور داده است تا مدت زمان اعزام کلیه سربازان فعال اعزامی به مرکز فرماندهی منطقه عملیاتی از 15 ماه به 12 ماه کاهش دهد. این تغییرات برای اعزام های پس از اول اوت قابل اجرا خواهد بود. رییس جمهور همچنین نسبت به این که واحدهای ارتش به ازای هر سال حضور در میادین جنگ دست کم یک سال را در داخل کشور خواهند بود، اطمینان حاصل خواهد کرد. فشار بر نیروهای ما واقعی است با این حال رییس ستاد مشترک گزارش داد که کلیه نیروهای داوطلب برای مبارزه و پیروزی در جنگ علیه ترور به حد کافی قوی و انعطاف پذیر هستند.

پرزیدنت بوش از کنگره می خواهد تا لایحه ای که منابع لازم برای نیروهای ما را فراهم می کند – بدون تحمیل زمان بندی ساختگی یا تلاش برای بستن دست فرماندهان ما را تصویب کنند. این لایحه همچنین باید از لحاظ مالی معتبر بوده و نباید بیش از 108 میلیارد دلار درخواستی که رییس جمهور ماه گذشته به کنگره فرستاد، باشد. پرزیدنت بوش هر لایحه ای که این شرایط را نداشته باشد، وتو خواهد کرد.

• هزینه های جنگ بالا بوده است اما طی درگیری های عمده در تاریخ هزینه های مربوط حتی بالاتر بوده است. بودجه دفاعی ما امروز تنها بیش از چهار درصد اقتصاد ما و کمتر از تعهدات ما طی چهار دهه جنگ سرد محاسبه می شود. بودجه دفاعی ما طی دولت ترومن و آیزنهاور به میزان 13 درصد کل اقتصاد ما افزایش یافت. حتی در دولت ریگان که اقتصاد ما به طور چشمگیری توسعه یافت، بودجه دفاعی حدود شش درصد تولید ناخالص ملی محاسبه شد.

عراقی ها برای به عهده گرفتن مسئولیت بیشتر در راستای رفاه مردم و سرنوشت کشورشان در زمینه امینت، اقتصاد، سیاست و جبهه های دیپلماتیک در حال پیشرفت هستند

اقتصاد عراق به صورت روز افزونی با تکیه بر سرمایه گذاری خصوصی و اتکا به خود نسبت به کمک های آمریکا بی نیاز خواهد شد. عراقی ها در بودجه اخیر خود در زمینه بازسازی بیش از ده برابر ایالات متحده سرمایه گذاری خواهند کرد و تأمین وجه آمریکا برای پروژه های بازسازی در مقیاس بزرگ به صفر نزدیک می شود. با وجود پرداخت عراقی ها برای قسط عمده ارتش و پلیس کشورشان، سهم ایالات متحده از هزینه های امنیتی عراق نیز کاهش خواهد یافت. نهایتاً ما انتظار داریم که عراق بار تمام این هزینه ها به دوش بکشد.

ایالات متحده به عراقی ها در راستای ساخت بر پایه دستاوردهای امنیتی به دست آمده طی افزایش نیرو کمک خواهد کرد. در حال حاضر، نیروهای مخصوص ایالات متحده هر شب چندین عملیات برای دستگیری یا به هلاکت رساندن رهبران باقیمانده القاعده در عراق به اجرا در می آورند. نیروهای ائتلاف و عراقی ها نیز عملیات متعارف علیه القاعده در شمال عراق که تروریست ها پس از این که به میزان زیادی از مرکز و غرب عراق به آنجا رانده شدند، پیش می برند.

ارتش و پلیس عراق به طور فزاینده ای در مبارزه برای امن ساختن کشورشان توانا و پیشتاز هستند. همان طور که عراقی ها نقش اساسی در تأمین امنیت را به دست می گیردند، نیروهای آمریکایی به طور روز افزونی بر حملات نفوذی هدفمند علیه تروریست ها و افراطیون، ادامه آموزش نیروهای عراقی و آمادگی برای کمک به نیروهای امنیتی عراق در صورت نیاز تمرکز خواهند کرد. در دوره پیش رو، ایالات متحده:

• به آموزش، تجیز و پشتیبانی نیروهای امنیتی عراق ادامه خواهد داد؛
• با آماده شدن استان ها به انتقال مسئولیت های امنیتی به آنها ادامه خواهد داد؛ و
• در طول زمان به سمت نقش نظارتی حرکت می کند.


عراق در جبهه سیاسی پیشرفت پایین به بالا را شاهد بوده است. طایفه ها و گروه های دیگر که در استان ها با ترور جنگیده اند، اکنون به سمت بازسازی ساختار سیاسی محلی و برعهده گرفتن امور خود متمایل شده اند. پیشرفت در استان ها با توجه به این که رهبران عراقی به صورت روز افزونی همسو عمل کرده، قدرت را تقسیم می کنند و سازش ها را از جانب ملت پیش می برند، به پیشرفت در بغداد می انجامد. انتخابات پیش رو این پیشرفت را تحکیم کرده و راهی برای عراقی ها به منظور برقراری جدل از طریق روند سیاسی به جای خشونت فراهم می کند. عراق در نظر دارد تا در این سال انتخابات استانی را برقرار کند و به دنبال آن انتخابات ملی در سال 2009 خواهد بود.

عراق ارتباطاتش را با دنیا افزایش خواهد داد و دنیا باید ارتباطاتش را با عراق افزایش دهد. یک عراق باثبات، موفق و مستقل در جهت منافع استراتژیک کشورهای عرب و کشورهای خواهان صلح در خاورمیانه است و ما آنها را ترغیب خواهیم کرد تا امسال حمایت هایشان را افزایش دهند.

• پرزیدنت بوش دیپلمات های ارشد کشور ما را به منظور ملاقات با سران اردن، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، کویت و مصر هدایت می کند. این سفرا در هر یک از پایتخت ها، آنها را درباره اوضاع در عراق توجیه کرده و این کشورها را تشویق به بازگشایی سفارت هایشان در عراق و افزایش حمایت کلی آنها از عراق می کند. این تلاش های تعهدی، توسط سفر کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه به سومین کنفرانس همسایه های توسعه یافته در شهر کویت و دومین نشست معاهده جهانی با عراق در استکهلم پیگیری خواهد شد.

پیشرفت های امنیتی به پاکسازی راه توسعه های سیاسی و اقتصادی در عراق کمک کرده است

نیروهای ایالات متحده و عراق پیشرفت عمده ای در کم کردن خشونت های فرقه ای، بازیابی امنیت اساسی در مناطق عراق و بیرون راندن تروریست ها از مناطق امن شان داشته اند. محلاتی که روزی در کنترل القاعده بودند، آزاد شده اند. خشونت های فرقه ای به طور محسوسی کاهش یافته و کشته شدگان غیر نظامی و نظامی نیز کمتر شده است. مشارکت از طرف عراقی ها از هر زمانی قوی تر است – آنها اطلاعات محرمانه بیشتری فراهم می کنند، عراقی های بیشتری به نیروهای امنیتی می پیوندند و جنبش های روز افزونی به نام "فرزندان عراق" علیه القاعده در حال شکل گیری است.

بهبود امنیتی به پاکسازی راه توسعه های سیاسی و اقتصادی کمک کرده است. تجارت ها در سطح محلی بازگشایی می شوند و هیأت های استانی تشکیل جلسه می دهند. در سطح ملی کارهای زیادی پیش رو قرار دارد با این حال دولت عراق بودجه و سه قانون "سنجش" عمده را تصویب کرده است. دولت ملی درآمدهای حاصل از نفت را با استان ها تقسیم می کند و بسیاری از معیارهای اقتصادی در عراق – از تولید نفت تا تورم – میزان مناسبی را نشان می دهند.

منافع کشور ما نیازمند موفقیت در عراق

موفقیت در عراق ما را به مهمترین هدفمان، یعنی ایمن ساختن بیشتر آمریکایی ها در کشور نزدیک می کند. موفقیت در عراق یک شریک جدید با اقتصادی رو به رشد و سیستم سیاسی دموکراتی که در آن سنی ها، شیعیان و کردها همه برای موفقیت کشورشان در کنار یکدیگر کار می کنند، برای ایالات متحده به ارمغان خواهد آورد. این موفقیت به دنیای ناظر نشان می دهد که اعراب معمولی طرز فکر القاعده را رد می کنند و شیعیان عادی روش فکری رژیم افراط گرای ایران را رد می کنند و این موفقیت ضربه ای تاریخی به جنبش تروریستی جهانی و شکست سختی برای ایران است.

شکست در عراق مقاومت ملت ما را کاهش داده، امنیت ملی ما را تقلیل داده، باعث تلفات شدید انسانی شده و تهدید یک حمله تروریستی دیگر به خاک کشور ما را افزایش می دهد. اگر ما در عراق شکست بخوریم، القاعده ادعای پیروزی تبلیغاتی در مقیاس های بسیار بزرگ خواهد کرد و آنها قادر به دستیابی بهشتی امن در عراق خواهند بود که از آنجا به ایالات متحده و دوستان و همپمانان ما حمله خواهند کرد. ایران در پی پر کردن خلاء در عراق خواهد بود که رهبران افراط گرای تهران را جسورتر کرده و جاه طلبی های آنها را برای سلطه بر منطقه را تقویت می کند. طالبان در افغانستان و القاعده در پاکستان با اطمینان و جسارت رشد خواهند کرد.

یاری های ایالات متحده به حقوق بشر

نقش کلیدی ایالات متحد در تکوین حقوق بشر و حمایت از آن

(مقالۀ زیر برگرفته از حقوق بشر به طور خلاصه،از انتشارات وزارت خارجۀ آمریکا است)

ایالات متحد نقش ویژه ای در شکل گیری و حمایت از اندیشه های حقوق بشر و عمل به آن را داشته است. در اعلامیۀ استقلال، که به واسطۀ آن مستعمرات آمریکا در سال 1776 از سرسپاری به دولت سلطنتی بریتانیا رهایی یافت، آمده بود که "همۀ انسان ها برابر خلق شده اند". و با اهمیتی یکسان، این اعلامیه خواستار حق مردم برای پایان دادن به تعهدات سیاسی غیر عادلانه بود .

با قانون اساسی آمریکا و منشورحقوق بشر، جهان شاهد اولین تجربۀ عملی در پیدایش دولتی بود که بر پایۀ رعایت و احترام به حقوق شهروندان، مورد قضاوت قرار می گرفت. به همین دلیل، آمریکاییان حقوق خود را به منزلۀ یکی از ویژگی های میراث ملی خود تعریف می کنند. آمریکاییان نخستین صحبتی از "حقوق بشر" به میان نمی آوردند، اما آزادی را مطرح می کردند. بسیاری از اولین مستعمره نشینان برای برخورداری از آزادی مذهب که در اروپای قرن هفدهم از آن محروم بودند، به دنیای جدید می آمدند. آن ها در جریان تکوین جوامع خود، و با گذشت زمان، به نوعی فرهنگ بردباری و میل مفرط به حکومت برخود رسیدند. وقتی برای مستعمره نشینان آمریکایی زمان بریدن از بریتانیا فرا رسید، آن ها دارای قوانین و آداب جا افتاده، و پای بند به آزادی بیان، آزادی مذهب، وآزادی اجتماعات بودند . و همین طور حق درخواست دادگاه با حضور هیئت منصفه و حق اظهار نظر در ادارۀ امور خود، از دیگر حقوقی بود که آنها پاس می داشتند.

این ها ، از جمله ارزش های اساسی مطرح شده در اعلامیۀ استقلال سال 1776 بود – که چکیده ای از آن در زیر آمده است. نویسندۀ اصلی آن ، توماس جفرسون، بعدا ً سومین رییس جمهور آمریکا شد.

ما این حقایق را بدیهی می دانیم، که همۀ انسان ها برابر خلق شده اند، که خالق آن ها حقوق مسلمی را به آن ها اعطا کرده است، از جملۀ این حقوق، حق زندگی، حق آزادی، و حق پیگیری خوشبختی است. دولت ها برای تضمین این حقوق ایجاد می شوند و قدرت عادلانه خود را با توافق ملت به دست می آورند. هر گاه دولتی ناقض این اهداف باشد، مردم حق دارند آن را از میان بردارند و دولت تازه ای به جای آن بنشانند، که بنیاد آن را بر چنان اصولی استوار سازد و قدرت خود را به گونه ای سامان دهد که از دید آنها بتواند امنیت و خوشبختی مردم را تأمین کند.

منشور حقوق بشر
در سال 1878، نمایندگان 12 ایالت از 13 ایالت اصلی آمریکا در شهر فیلادلفیا، پنسیلوانیا، برای تهیۀ پیش نویس قانون اساسی، گرد هم آمدند. آن ها سندی بر اساس سازش و بینان گذارنده یک دموکراسی متکی به نمایندگی تهیه کردند، که طی مدتی بیش از 200 سال، باشرایط متغیر زمان، بخوبی سازگار بوده است.

در آغاز، بسیاری با قانون اساسی جدید به مخالفت برخاستند. و زمانی موافقت خود را با این سند اعلام کردند که به آن ها قول افزودن یک سلسله اصلاحیه که متضمن آزادی های مدنی بود – آزادی هایی که در قوانین اساسی غالب کشور های دیگر هم آمده بود - داده شد. به این ترتیب، 10 متمم زیر که به مجموع آن ها نام منشور حقوق بشر اطلاق می شود، در سال 1791 به قانون اساسی اضافه گردید. از زمان تصویب منشور حقوق بشر، تنها 17 متمم دیگر به قانون اساسی افزوده شده است.

متمم اول- کنگره هیچ قانونی را برای تثبیت یک دین خاص، یا ممانعت از انجام آزادانه فرایض مذهبی، ایجاد محدودیت در آزادی بیان، یا آزادی مطبوعات، ممنوعیت حق مردم از شرکت در اجتماعات صلح آمیز و در خواست از دولت برای رفع بی عدالتی ها، به تصویب نخواهد رساند.

متمم دوم- ایجاد نیروی نظامی منظم مردمی که وجود آن برای تضمین امنیت یک کشور آزاد ضرورت دارد، حق مردم در نگهداشتن وحمل اسلحه نباید نقض گردد.

متمم سوم- به هیچ سربازی در زمان صلح، یا در زمان جنگ، نباید در خانه ای مسکونی، بدون موافقت صاحب خانه جای داده شود ، مگر به صورتی که قانون تعیین کند.

متمم چهارم- حق مردم در حفظ امنیت خود، خانه های خود، اسناد و اموال خود، علیه هرگونه تفتیش و توقیف، نباید نقض گردد. ...

متمم پنجم- هیچ شخص حقیقی نباید پاسخگوی جرم وجنایتی باشد، مگر در صورت اعلام جرم از سوی هیئت عالی منصفۀ... و هیچ کس به دلیل ارتکاب یک جرم واحد نباید دو بار در معرض خطر جانی یا قطع عضو قرار بگیرد؛ و نباید وادار به شهادت علیه خود گردد، یا از زندگی، آزادی و یا دارایی خود بدون گذراندن مراحل قانونی محروم گردد؛ ونباید بدون پرداخت غرامت، از اموال خصوصی برای مصارف عمومی استفاده شود.

متمم ششم- در کلیۀ پیگرد های قانونی، متهم می تواند از محاکمۀ سریع وعمومی، توسط هیئت منصفۀ ایالت و ناحیه ای که محل وقوع جرم است، بهره مند شود، این هیئت منصفه از قبل و از طریق قانون تعیین شده است، متهم باید در جریان ماهیت جرم و علل اتهام گذاشته شود؛ با کسی که علیه او شهادت می دهد روبرو گردد؛ از حق داشتن محاکمۀ الزامی برای به دست آوردن شاهدانی به نفع خود، و استفاده از کمک وکیل دعاوی در دفاع از وی، برخوردار باشد.

متمم هفتم- در دعاوی اقامه شده بر اساس قانون عرف که ارزش موضوع مورد اختلاف بیش از بیست دلار باشد، حق برخورداری از محاکمه باحضور هیئت منصفه، محفوظ است ...

متمم هشتم- نباید وجه الضمان هنگفت، یا جریمه های سنگین مطالبه شود، و یا از مجازات های غیرعادی یا بی رحمانه تحمیل گردد.

متمم نهم- نام بردن از بعضی حقوق مدنی در قانون اساسی، دلیل بر نفی یا کم بها شناختن حقوق دیگری که مردم از آن برخوردارند، نیست.

متمم دهم- اختیاراتی که از سوی قانون اساسی به ایالات متحده واگذار نشده، و به موجب همین قانون برای ایالات نیز منع نگردیده است، به ترتیب برای ایالات یا مردم محفوظ می ماند.

مشکلات حقوق بشر
البته میراث آمریکا دارای جنبه هایی با جذابیت کمتر هم هست. در دورۀ 75 سال اول جمهوری آمریکا، برده داری در ایالات جنوبی یک شیوه پذیرفته بود، و تبعیض نژادی در مدارس، محیط های عمومی و خدمات اجتماعی، در دومین قرن از تاریخ این کشور، یک امر معمولی به شمار می رفت. سرخپوستان آمریکایی، که در آن زمان به همین نام خوانده می شدند، مجبور به کوچ به سمت غرب شدند؛ در این مهاجرت اجباری آن ها خانه، زمین و غالبا ً جان خود را از دست دادند. زنان حق دادن رأی در انتخابات، وخدمت در مناصب قضایی، و حتا حق مالکیت به عنوان همسر یک مرد را نداشتند. اما یکی از ویژگی های دموکراسی در آمریکا این است که در آن سازکارهای خود به خود اصلاحگر، مانند انتخابات و دادگاه ها، به جبران اشتباهات دوران های قبلی می پردازند. قدرت سادۀ نظریۀ برابری، خود به اصلاح بسیاری از مشکلات اجتماعی یاری رساند.

در طول جنگ سرد، ایالات متحده از طریق کمک های مالی وحمایت های نظامی، تعدادی از حکومت های دیکتاتوری وقت را، تا هنگامی که پشتیبان منافع اقتصادی و ژئوپولیتیک آمریکا بودند، تقویت می کرد.

در پی رویداد 11 سپتامبر، ازایالات متحده به خاطر طرز رفتارش با افراد مشکوک به اقدامات تروریستی، و موارد جسته و گریخته بدرفتاری نیرو های ارتش آمریکا با زندانیان در جنگ عراق، انتقاد هایی به عمل آمده است. مرزهای حقوق بشر در زمان جنگهای متضمن درگیری با تروریست ها – که هر چه باشد، هدفی به غیر از منهدم کردن حقوق همگان ندارند – در جوامع متمدن همچنان مورد بحث و بررسی است.

در برخی محافل ها نگرانی هایی در مورد استفاده از مجازات اعدام و ناکافی بودن وکالت قانونی در موارد محکومیت به اعدام، و نیز تعداد پسران به سن قانونی نرسیده به خاطر ارتکاب جنایت در زندانها ابراز می شود. بحث هایی دربارۀ محرومیت مجرمان تبهکار از حقوق خود، بعد از سپری شدن دوران محکومیت، در جریان است. و می توان مشاهده کرد که قدرت یک نظریه، یعنی نظریۀ برابری، می تواند موجب بحث های مداوم شود.

اقدامات مثبت
ایالات متحده دارای سوابقی دیرین و درخشان در زمینه دفاع از حقوق بشر در سطح بین المللی نیز هست. پس از جنگ جهانی اول، وودرو ویلسون ، رییس جمهوری وقت آمریکا، مدافع خود مختاری ملی و حمایت از گروه های اقلیت در جامعه بین المللی بود. بعد از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده در جهت حمایت از دموکراسی و احیای آن در اورپا، و ایجاد دموکراسی در ژاپن از هیچ کوشش مادی و معنوی دریغ نکرد. ایالات متحده در راه استعمار زدایی پیشتاز بود و در سال 1946 استقلال فیلیپین را اعطا کرد. و با پایان گرفتن جنگ سرد، ایالات متحده به عنوان سردمدار دفاع از حقوق بشر و پیاده کردن طرح های ابتکاری انسان دوستانه در سومالی، سودان، هاییتی، بوسنی، و دیگر کشور ها قد برافراشت.

در جریان نگهداشتن کنگره
وزارت امور خارجهۀ آمریکا، هرساله، طبق قانون، موظف به ارائه چندین گزارش جامع درمورد حقوق بشر به کنگره است. این گزارش ها عبارتند از:
• گزارش در مورد به اجرا درآمدن حقوق بشر در کشور ها، شامل یک ارزیابی مفصل وجامع از وضعیت حقوق بشر در کشور های مختلف جهان؛

• حمایت از حقوق بشر ودموکراسی، توضیح درمورد اقدامات آمریکا در جهت مقابله با بدرفتاری هایی که در گزارش مربوط به کشور ها آمده؛

• گزارش بین المللی در مورد آزادی مذهب، بررسی این که مردم در سراسر جهان تا چه حد از آزادی مذهب برخوردارند؛

• گزارش موارد قاچاق انسان، ارزیابی برده داری امروزی. این گزارشها بعد از تکمیل، به کنگره ارائه شده وبرای انتشار در سراسر جهان، به اینترنت سپرده می شوند.

در خارج، حق به جانب خود دادن آمریکا و تمایل این کشور به اقدامات یک جانبه، گاه گاه موجب بروزخشم وعصبانیت، حتی در میان کسانی می شود که در ارزش های آمریکا و سیاست های پشتوانه آنها اشتراک دارند. یاد آوری دورانی که آمریکا از آرمان های خود فاصله می گیرد کار دشواری نیست. با این حال، آمریکای امروز، مانند آمریکای دو قرن قبل، در مبارزه مداوم برای حقوق بشر پیشتاز است. و در حالی که اندیشه های [مربوط به حقوق بشر] به طور گسترده ای پذیرفته شده اند،اما پیکار جهانی برای به اجرا درآوردن آنها ادامه دارد.

سه شنبه بیست وهفتم فروردین ماه سال  1387 خورشیدی

پانزدهم ماه آوریل سال 2008 میلادی 

دهم ماه نیسان سال 5768 عبری

 فهرست برنامه امروز:

برنامه امروز با بخش مشروح خبرهای اسرائیل و ایران همراه با اخباری ازسایرنقاط خاورمیانه و جهان آغازشد. بولتن خبری در52 دقیقه تهیه شده بود. سرخطی ازشماری ازگزارشهای مهم ما را درادامه می خوانید. اما شنیدن صدای برنامه درهمین سایت یا سایت دیگرمان، شما را ازتمامی خبرها آگاه خواهد کرد.

ترانه ای بسیارزیبا با صدای یک خواننده دختراسرائیلی بزرگ شده دریک خانواده ایرانی بنام «درویش» پخش کردیم. این خواننده حنا جهان فروز صدای بسیاردلنشینی دارد و دراسرائیل تازه می خواهد هنرایرانی وترانه های فارسی را به اسرائیلیها معرفی کند.

آنگاه برنامه «رنگین کمان» ازخانم فرنوش رام پخش شد که ویژه گزارشهای فرهنگی و هنری است. برنامه این سه شنبه شامل گزارشهائی درباره برگزاری مراسمی درتجلیل ازیاد رهی معیری غزلسرا و شاعر معروف ایران درکشور اسرائیل بود. مطلبی که ازسوی خبرنگاراعزامی ما به آئین برپائی انجمن جهانی زرتشتیان درپاریس تهیه شده بود و بخش دوم ازاین گزارشها بود ودربرگیرنده گفتگو با چند شخصیت ایرانی حاضردرآن مراسم درپاریس بود، پخش شد. مطلبی درباره زندگی منوچهر فرهنگی شخصیت ایرانی که قبل ازنوروز دراسپانیا کشته شد، نیز به آگاهی رسید. کتاب داستان کودکانه نوشته گیلعاد شالیط نیز معرفی شد. شالیط جوان سربازاسرائیلی است که دو سال است دراسارت سازمان حماس قراردارد و درکتابی که درسن 12 سالگی نوشته دوستی میان یک کوسه را با یک ماهی مطرح می کند و می نویسد که دشمنان نباید همیشه دشمن بمانند. بدلیل طولانی شدن بخش خبری و برنامه هفتگی «رنگین کمان» امروز فرصتی برای برنامه «تریبون آزاد» باقی نمانده بود.

  صدای برنامه ما را در همین سایت radis.org  یا تارنمای دوم ما   www.intkolisrael.com بشنوید.

امواج جدید رادیو اسراییل:

22 متر= 13850 کیلوهرتس

25 متر= 11605 کیلو هرتس

شنوندگان ما دراروپا باید ازاین پس صدایمان راازطریق ماهواره هات برد و اینترنت بشنوند اما موج 25 متردربخشهائی ازاروپا نیزقابل شنیدن است.

*****

درپی آغاز ساعت تابستانی درایران، اسرائیل، آمریکا و اروپا موعد آغاز برنامه رادیو اسرائیل

به زمان همیشگی خود بازگشت:

بوقت ایران ازشش و نیم عصر، اروپای غربی 4 عصر، انگلیس 3 بعدازظهر، کالیفرنیا 7 بامداد و نیویورک 10 پیش ازظهر

درآمریکا و کانادا ازتلویزیون «پیام آزادی» تمامی برنامه زنده و مستقیم رادیو اسرائیل هرروز پخش می شود

رادیو «صدای ایران»  نیزهرروز بخشی ازاخبار رادیو اسرائیل و شنبه ها یکساعت برنامه ما را رله می کند.

(لطفا این امر را به آگاهی دوستان و بستگان خود نیزبرسانید. سپاسگزاریم.)

  فشرده مهمترین خبرهای امروز:

*        ارتش اسرائیل امروز یک بار دیگر سیستم دفاع ضد موشکی «حتس» (پیکان) را مورد آزمایش قرار داد. این سیستم قادر است موشک های دشمن را پیش از رسیدن به مقصد هدف قرار دهد و نابود کند. در آزمایش امروز، موشک «حتس» خود به فضا ارسال نشد و تنها موشک فرضی دشمن که می بایست هدف قرار گیرد برفراز دریای مدیترانه از یک هواپیما رها گردید و سیستم دفاع ضد موشکی «حتس» آن را هدف قرار داد.

*        رسانه های مطبوعاتی جهان عرب همچنان به بازتاب گزارش های مربوط به دیدار وزیر خارجه اسرائیل از امیرنشین قطر و سخنرانی او در شب گذشته دریک همآیش دردوحه ادامه می دهند. خانم تسیپی لیونی که در سفر به قطر تا کنون با سران آن امیرنشین و چندین شخصیت دیگر عربی و اسلامی دیدار داشته، در سخنرانی خود از کشورهائی که با اسرائیل رابطه ندارند خواست به قطر تاسی کنند و روابط دیپلماتیک و اقتصادی با اسرائیل برقرار سازند و منتظر نهائی کردن صلح اسرائیل با فلسطینی ها نمانند.

*        خانم لیونی درسخنرانی خود دردوحه قطر، حکومت اسلامی ایران را «نه تنها معضلی برای اسرائیل که برای سراسر خاورمیانه دانست».

وزیرامور خارجه اسرائیل همچنین سازمان حماس را عامل اختلاف درمناطق خودگردان فلسطینی نامید و گفت: «حماس نمی گذارد کشور فلسطین برپا شود».

*        در لهستان امروز مراسم رسمی یادبود شصت و پنجمین سالگرد قیام ورشو برگزار شد که در آن رؤسای جمهوری اسرائیل، لهستان، بازماندگان «شوآه» (هولوکاست) و افرادی که از زمان قیام ورشو زنده مانده اند شرکت داشتند.

*        وزیر دفاع اسرائیل دستور داد از فردا سوخت رسانی برای کاراندازی نیروگاه برق غزه از سر گرفته شود.

*        رئیس جمهوری اسبق ایالات متحده آقای جیمی کارترکه درسفر به اسرائیل بسرمی برد، درسخنانی به پرزیدنت بوش توصیه کرد برای رفع اختلافات مستقیما با حکومت اسلامی ایران وارد گفتگو شود.

*        کنفرانسی در تهران با شرکت مقامات کشورهای همجوار دریای خزر برپا شده است که هدف از آن، تدوین چارچوب حقوقی دریا و روشن کردن تکالیف و حقوق کشورهای ساحلی است. جمهوری اسلامی در حالی میزبان نشست دریای خزر است که به گفته بسیاری از ملی گرایان ایرانی، در دفاع از حقوق کشور ایران در دریای خزر شکست خورده، و سهم ایران از این دریا را از 50 درصد به کمی بیش ازیک پنجم آن پائین آورده است.

*        یک فروند هواپیمای سوخوی ارتش ایران دیشب در فرودگاه مهرآباد سقوط کرد. مسؤولان می گویند خلبان و کمک خلبان سالم مانده اند. سقوط هواپیماهای متعلق به ارتش و سپاه در ایران، هراز چند گاهی رخی می دهد- و یک امر خارق العاده نیست.

*        مقامات جمهوری اسلامی ایران همچنان تاکید دارند که حادثه انفجار شنبه شب در یک حسینیه در شیراز، عمدی نبوده است. معاون امور امنیتی و انتظامی در وزارت کشور ایران، سرتیپ پاسدار عباس محتاج گفت: جمع بندی شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی این است که شواهدی مبنی بر دخالت عمدی یا خرابکاری در این رخداد، در دست نیست. استاندار فارس، فردا چهارشنبه را عزای عمومی اعلام کرده است. احمدی نژاد نیز در بیانیه ای از حادثه انفجار شیرازبا چند روز تاخیر ابراز تاسف کرد. مراسم تشییع جنازه قربانیان صبح امروز در حرم شاهچراغ شیراز برگزار شد. مسؤولان می گویند هنوز 29 نفر از مجروحان در بیمارستانهای شیراز بستری هستند.

*        بنابرگزارشهائی که هنوز به تایید کامل نرسیده، کارکنان پالایشگاه نفت آبادان در اعتراض به پروژه خصوصی سازی این شرکت از شنبه گذشته دست از کار کشیده اند.

*        خانواده های کارگران بازداشت شده در شرکت لاستیک البرز امروز در مقابل پاسگاه احمد آباد مستوفی تجمع کردند و خواهان آزادی فوری عزیزان خود شدند. تعداد کارگران بازداشتی لاستیک البرز در این پاسگاه  40 تا 140 نفر اعلام شده است. مسؤولان فرمانداری اسلامشهر وعده داده اند کارگران آزاد شوند. این کارگران صرفا خواهان گرفتن حقوق معوقه خود بوده اند.

*        10 نماینده مجلس امروز به رئیس جمهور و سه وزیر کابینه نسبت به لزوم جلوگیری از گرانی در کشور تذکر دادند. آنها درسخنان امروز خود در مجلس گرانی های کنونی را «افسار گسیخته» دانستند و نوشتند: «دولت باید تدابیر کارشناسی، علمی و راهکارهای صحیح اقتصادی را برگزیند».

*        بهای بلیط و سفرهای شهری و بین شهری  درایران شدیدا افزایش یافته، و موجب اعتراض گسترده شده است.

*        درپی افزایش شدی بهای گوجه فرنگی درایران و حتی نایاب و کمیاب شدن آن، وزارت جهاد کشاورزی امروز ازخود سلب مسوولیت کرد. قیمت هرکیلو به 2000 تومان صعود کرده است. یک مقام اتحادیه بارفروشان ایران امروزگفت: مردم قدری تحمل کنند تا با ورود گوجه فرنگی ازشهر چابهار از اوائل اردیبهشت  قیمت آن کاهش یابد.

*        کمبود آب درنقاط مختلف شدت می گیرد. خبرگزاری «ایرنا» نیزامروز اعلام کرد: اصفهان تا 36 ساعت آتی با کمبود 60 تا 70 درصدی آب مواجه است. عصر روز گذشته بخشی از آب زاینده رود به عنوان بزرگترین منبع تامین کننده آب شرب شهر اصفهان به سبب شکستگی خطر انتقال لوله نفت خام به مواد نفتی آلوده شد.

*        آیت الله نعیم آبادی امام جمعه بندرعباس امروز گفت:  کمبود آب دربندرعباس شدت گرفته و به مردمی که به من می گویند نمازباران برگزار کنم می گویم که وزیرنیرو برود و نماز باران بخواند. او افزود: «نماز باران را باید در شهرهای خشک و کویری خواند نه در استانی که نزدیک به دریاست و می توان مشکل آب را با نصب آب شیرن کن حل کرد».

*        قوه قضائیه ایران امروز اعلام کرد، سرتیپ پاسدار رضا زارعی همچنان در بازداشت است. سرتیپ پاسدار رضا زارعی فرمانده کل نیروهای انتظامی تهران در یک فاحشه خانه در تهران، در بغل شش فاحشه لخت دستگیر شد و معلوم گردید که وی از سالها قبل از مشتریان دائمی روسپی ها در تهران و دیگر نقاط بوده است.

*        جاسوسی و جستجو در زندگی خصوصی مردم ایران مرزهای تازه ای را درنوردیده و برای نخستین بار، گشتی های نیروهای انتظامی به بازرسی ساک و کسیه های خرید مردم در خیابانها اقدام می کنند. روزنامه «اعتماد ملی» در تهران در شماره امروز خود خبر داد، برخورد جدیدی از سوی ماموران گشت های ارشاد در خیابانهای تهران مشاهده شده که تا کنون سابقه نداشته است.

*        خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل به مرگ تهدید شده است. وی به فرمانده نیروی انتظامی آگاهی داده است که دخترش نیز ازسوی عوامل ناشناس به مرگ تهدید شده است. در یکی این نوشته ها که وی آنها را در روز 15 فروردین در زمان ورود به دفترش مشاهده کرده است، دختر او به مرگ تهدید شده است. در این نامه آمده، «خانم شیرین عبادی به تو گفتیم رفتار غیراسلامی و منطبق با رفتار بهائیت خود را ترک کن ولی تو به خوش رقصی برای خارجیان و بهائیان ادامه دادی دخترت را هم در این راه وارد کردی. او را خواهیم کشت که بدانی».

*        پروین دولت آبادی شاعرایرانی که بیشتر به شاعر کودکان شهرت داشت، امروز در سن 84 سالگی براثر ایست قلبی درتهران درگذشت. تشییع جنازه او در روزهای آینده انجام می شود.

پروین دولت آبادی در سال 1303 در اصفهان متولد شد و در انگلیس و آمریکا تحصیل کرد و از بنیانگذاران شورای کتاب بود ودرطول عمر خویش به ویژه در زمینۀ شعر کودک تلاش کرد. ایرانیان بسیاری شعرهای ساده و روان او را که درکتابهای درسی مدارس وجود داشت به خوبی به خاطر دارند.

آمريکا: تماس گيری مقامات سابق آمريکا با جمهوری اسلامی کانال رسمی محسوب نمی شود

زبيگنو برژينسکی، مشاور امنيت ملی سابق آمريکا در دوران پرزيدنت ��يمی کارتر سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا ديروز اشاره کرد يکی از عللی که دولت آمريکا پيگير طرح دفاع موشکی است، به اين لحاظ است که بتواند با توانائی لازم و مؤثر با خطرات ناشی از برنامه موشکی جمهوری اسلامی ايران، با کلاهکهای متعارف و يا کلاهک های هسته ای، برخورد کند. کره شمالی، از ارائه فهرستی از همکاريها و تبادلات اتمی و موشکی خود با ديگر کشورها تا کنون امتناع کرده است، اما تصاويری که اواخر هفته گذشته خبر آن منتشر شد، بنا به تحليل يک استاد دانشگاه ام. آی. تی. MIT، بنائی که در تصوير ديده شده، تشابه زيادی با تأسيسات موشکی پيونگ يانگ دارد. و تام کيسی نيز نگرانی آمريکا از کمک کره شمالی به کشورهائی چون ايران در زمينه توليد موشک، را ابراز داشت. سوريه نيز کشور ديگريست که احتمال ميرود کره شمالی به آن کمکهای اتمی کرده باشد و از سوی ديگر روابط تهران و دمشق در مو��د حزب الله لبنان و حماس فلسطينی، «محور شرارت» پرزيدنت بو ش را در اذهان تداعی ميکند. مادلين آلبرايت، وزير امورخارجه آمريکا در دوران رياست جمهوری پرزيدنت بيل کلينتون از سوی ديگر، خبر ديروز روزنامه اينديپندنت در مورد گفتگوهای مخفيانه ميان چند وزير خارجه سابق آمريکا با گروهی از ايرانيان، وزارت امور خارجه آمريکا را برآن داشت که تأکيد کند آن جريان، کانال رسمی گفتگوی واشنگتن با تهران نيست. سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا، اظهار داشت که البته اقدام مقامات سابق آمريکا، با اطلاع وزارت امور خارجه بوده، اما از آنجائی که هنری کيسينجر، مادلين آلبرايت، جيمز بيکر سوم، تامس پيکرينگ و کالين پاول، گروهی را که نمايندگان بخش خصوصی محسوب ميشود، تشکيل ميدهند. آن وزارتخانه اشکالی در اين مورد نميديده زيرا همواره مشوق تبادلات و تماس ميان بخش خصوصی دو کشور بوده است. يک مقام کاخ سفيد نيز ديروز، بشرط فاش نشدن نامش، گفت کانالهای ارتباطی مشخص برای برقراری تماس با تهران وجود دارد که گروه مقامهای رسمی سابق آمريکا، از آندسته نيست.

جيمی کارتر: آمريکا بايد در مورد برنامه اتمی مستقيما با ايران گفت و گو کند

جيمی کارتر، رييس جمهوری سابق آمريکا، که به خاورميانه سفر کرده است، در مصاحبه ای با روزنامه اسرائيلی هاآراتز می گويد ايالات متحده بايد در مورد برنامه اتمی مستقيما با ايران گفت و گو کند. واشنگتن از چنين اقدامی خودداری می کند. ايالات متحده و متحدانش ايران را متهم می کنند که بدنبال ساختن جنگ افزار اتمی است. ايران اين اتهام را رد می کند . کمی پيشتر، رييس جمهوری سابق آمريکا گفته بود به او اجازه داده نشده است وارد نوار غزه شود. کارتر اين موضوع را امروز (سه شنبه) در شهر رام الله در کرانه غربی عنوان کرد، اما جزيياتی ارائه نداد. مقامات اسرائيلی نيز در اين باره اظهار نظر نکرده اند. رييس جمهوی سابق آمريکا می گويد او با هدف پيشبرد کوشش های صلح به منطقه رفته است. مقامات آمريکائی و اسرائيلی از قصد وی برای ملاقات با خالد مشعل رهبر تبعيدی حماس در سوريه انتقاد کرده اند. آمريکا، حماس را که بر نوار غزه مسلط است، يک گروه تروريستی تلقی می کند. کارتر پيشتر گفته بود با استفاده از ديدار با مشعل سعی خواهد کرد او را به موافقت با حل صلحجويانه اختلافات با اسراييل و با جناح فلسطينی فتح تشويق کند. در خبری ديگر، اسرائيل می گويد تحويل سوخت به غزه را از سر خواهد گرفت. وزارت دفاع اسراييل می گويد اين تصميم پس از آن گرفته می شود که مصر از اسرائيل درخواست کرد اجازه دهد سوخت به نيروگاه غزه برسد. اسراييل تحويل سوخت را هفته پيش در پی حمله مرگبار ستيزه گران فلسطينی به يک پايانه سوخت در ��ک گذرگاه مرزی در اسراييل متوقف ساخت. ديروز جيمی کارتر از شهر راکت زده سدروت، در نزديکی مرز غزه، ديدن کرد. او حملات ستيزه گران به غير تظاميان را يک «جنايت نکوهيده» توصيف کرد و اميد خود را برای برقراری آتش بس ابراز داشت. جيمی کارتر در سال ۱۹۷۸ ميانجيگری قرار داد کمپ ديويد را که راه برای برقرار صلح بين اسرائيل و مصر هموار ساخت، بر عهده گرفت. اما در سالهای اخير بر انتقاد از اسراييل افزوده است. او در کتابی در سال ۲۰۰۶، سياست های اسراييل در سرزمين های فلسطينی را يک «سيستم آپارتايد» توصيف کرد.

بيش از۵۰ نفر در دو حادثه جداگانه در عراق کشته شدند

در دو بمب گذاری جداگانه در مناطق سنی نشين عراق بيش از ۵۰ تن جان سپردند و ۹۴ نفر ديگر مجروح شدند.  نخستين حمله در بعقوبه و زمانی روی داد که يک اتومبيل بمب گذاری شده در حدود وقت ناهار در برابر رستورانی در نزديکی ادارات دولتی منجر شد. زنان و کودکان از جمله قربانيان بودند، هشت نفر نيز مجروح شدند. پليس می گويد انتظار دارد بر شمار کشته شدگان افزوده شود.  دومين حمله در شهر رمادی در غرب پايتخت روی داد، ۱۳ تن جانسپردند و ۱۴نفر مجروح شدند. پليس در آغاز گمان کرد که يک اتومبيل پارک شده منفجر شده است، اما بعدا گفت يک حمله انتخاری عامل انفجار بود. در نقطه ای ديگر ، در موصل، روز دوشنبه، دو اتومبيل بمب گذاری شده در فاصله نزديکی از يکديگر ، زمانی که سربازان و پليس عراق در منطقه بودند، منفجر شدند. پليس می گويد حد اقل ۱۲ نفر مجروخ شدند. مهاجمان در ديگر بخش های عراق حد اقل ۲۳ تن را کشتند. در رويدادی ديگر در روز دوشنبه، مقتدی صدر روحانی افراطی شيعه از دولت عراق درخواست کرد تمام افراد نيروهای امنيتی را که در نبردهای اخير حاضر به انجام وظيفه نشدند، در سمت های خود ابقا کند.

صدها آواره افغان، که قصد داشتند از پاکستان به کشورشان باز گردند، اکنون سرگردان شده اند

صدها آواره افغان، که قصد داشتند از پاکستان به کشورشان باز گردند، به دليل بسته بودن راهی که بايد از آن بگذرند، اکنون سرگردان شده اند. کميساريای عالی آوارگان و پناهجويان وابسته به سازمان ملل متحد می گويد يک اختلاف قبيله ای در شمال غربی پاکستان به بسته شدن بزرگراه پيشاور- تورخام منجر شده است. سخنگوی کميساريا می گويد ۱۵ خانواده افغان در بزرگراه سرگردان هستند. به گفته او، بيش از ۳۶۰ خانوار که کارهای قانونی آنها تمام شده است تا راه باز نشود نخواهند توانست به خانه های خود باز گردند. کميساريا کوشش های با��گشت داوطلبانه را تا آن زمان متوقف ساخته است. در اين ميان، مقامات پاکستانی ضرب الاجل بستن يک اردوگاه آوارگان افغان در استان سرحد شمال غربی را اجرا می کنند. بولدوزرها ويران کردن برخی از خانه های کوچک در روستای جالوزای را آغاز کرده اند. سازمان ملل متحد از پاکستان درخواست کرده است ضرب الاجل را تمديد کند. اين روستا با خانه های گلی نزديک به سه دهه دائر بوده و حدود ۷۰ هزار آواره افغان در آن سکونت داشته اند. کميساريای عالی آوارگان به افغان هايی که به وطنشان باز می گردند کمک می کند، و می گويد از سال ۲۰۰۲، بيش از سه ميليون و ۲۰۰ هزار نفر، از جمله ۲۴ هزار نفر در سال جاری، به افغانستان بازگشته اند. به گفته کميساريا، پاکستان از بيش از دو ميليون افغان ثبت شده پذيرائی می کند.

چهار هزار تبتی تبعيدی در پايتخت نپال عليه سرکوب شهروندان تبت توسط چين اعتراض کردند

روز گذشته بيش از چهار هزار تن از تبتی های تبعيدی در کاتماندو، پايتخت نپال، دست به تظاهرات زده و نسبت به سرکوب شهروندان تبت توسط چين اعتراض کردند. نپال که از کشورهای کليدی برای خروج و فرار شهروندان تبتی است، اخيرا هرگونه تظاهرات عليه کشورهای دوست از جمله چين را غير مجاز اعلام کرده ست. در همين حال گروههای حقوق بشری جهان و سازمان ملل متحد از دولت نپال بعلت استفاده از زور عليه معترضين انتقاد کرده است.تظاهرات روز گذشته کاتماندو که بيشتر شرکت کنندگان آن راهبان معابد بودايی تبت بودند، ابتدا آرام آغاز شد، اما ساعاتی بعد با شعارهای ضد دولت چين پايان گرفت.

دو شرکت هواپيمائی دلتا و نورث وست قصد دارند در يکديگر ادغام شوند

شرکتهای هواپيمائی دلتا و نورت وست که با افزايش قيمت سوخت و مشکلات اقتصادی دست به گريبان هستند، در يکديگر ادغام خواهند شد و بزرگترين شرکت هواپيمايی جهان را تشکيل خواهند داد. قرار است، شرکت جديد، که شرکت دلتا ناميده می شود، در شهر آتلانتا در آمريکا مستقر باشد و ريجارد آندرسن، مدير اجرائی فعلی شرکت دلتا، مديريت شرکت ادغام شده را بعهده گيرد. ارزش اين شرکت جديد، حدود ۱۸ ميليارد دلار خواهد بود. ريجارد آندرسن، مدير اجرائی دلتا گفت، «ادغام دو شرکت، يک شرکت هواپيمايی قدرتمند و با دوام ايجاد خواهد کرد و سرمايه لازم را برای بهبود خدمات و ايجاد مشاغل با ثبات و سود دهی فراهم خواهد آورد.» دو شرکت جمعا بيش از ۸۰ هزار پرسنل خواهند داشت و شرکت دلتا در نظر دارد در روند ادغام، تعدادی از پرسنل خود را از کار برکنار کرده و يا منتقل کند. خلبانهای شرکت نورت وست و اتحاديه کارکنان اين شرکت، اعلام کردند، عليه ادغام دو شرکت مبارزه خواهند کرد. شرکت دلتا مجبور خواهد بود با خلبانهای خود به توافق جديد دست يابد و همچنين از سوی دولت فدرال از نظر رعايت قانون عدم ايجاد تراستهای انحصاری مورد تاييد قرار گيرد. هيات های مديره دو شرکت ديروز (دوشنبه) گفتند سازمان جديد، که بزرگترين شرکت هواپيمائی جهان را بوجود خواهد آورد، زير نام دلتا عمل خواهد کرد و مدير اجرائی شرکت دلتا مسئوليت آنرا بر عهده خواهد داشت.  سهامداران دو شرکت و مسئولان تنظيم مقررات شرکت های بزرگ و جلوگيری از تراست ، بايد اين معامله را تاييد کنند. افزون بر پروازهای داخلی خود، هر شرکت در شبکه ای از خطوط بين المللی پرواز خواهد کرد. دلتا سه مسير از آمريکا به اروپا و عمليات ديگری در آمريکای لاتين دارد. نورث وست در مسيرهای اقيانوسيه پرواز می کند. ادغام دو شرکت يک سال پس از آن صورت می گيرد که آنها از مرحله ورشکستگی بيرون آمدند. تحليلگران صنعت هواپيمائی می گويند اين ادغام دو شرکت را قادر خواهد ساخت بسرعت خود را از بحران ناشی از بالا رفتن قيمت های سوخت و کاهش رشد اقتصادی آمريکا بيرون بکشند.

اپوزيسيون زيمباوه از مردم دعوت کرد روز سه شنبه دست به اعتصاب بزنند

مورگان جانگرای، رهبر اپوزيسيونرأی ديوان عالی اميدهايی را که برای رفع بحران فلج کننده زيمباوبوه وجود داشت بدل به يأس کرد. مورگان جانگرای رهبر اپوزيسيون ميگويد در انتخابات دهم فروردين ماه برنده نهايی شده است. وی رابرت موگابه، رئيس جمهوری زيمباوبوه را متهم کرده است که از انتشار نتايج انتخابات خودداری ميکند تا قدرت ۲۸ ساله خود را حفظ کند. در اين ميان شهروندان زيمبابوه ديدگاههای متفاوتی دارند، اما بطور کلی از بحران بوجود آمده ابراز نگرانی ميکنند. پليس هر گونه تظاهرات سياسی را ممنو ع کرده است؛ و اپوزيسيون اعلام کرد که اعتصاب روز سه شنبه آرام برگزار خواهد شد. اما، به دليل نبود تبليغات برای اعتصاب، روز سه شنبه رفت و آمد شکل عادی داشت و مؤسسات بازرگانی و فروشگاهها به کار خود ادامه دادند. کميسيون انتخابات گفته است که نتايج انتخابات رياست جمهوری را تا پيش از انجام تحقيق پيرامون ناهنجايهای انتخابات نميتواند انتشار دهد، و دادگاه عالی نيز اقدام کميسيون را مطابق با موازين قانونی ميداند.

رهبران ائتلاف حاکم در پاکستان تعهد خود را به بازگرداندن قضات عالی کشور ابراز داشتند

آصف علی زرداری (چپ) پيش از آغاز جلسه ای در اسلام آباد روز ۲۷ فروردين ماه با نواز شريف احوالپرسی می کند قرار است رهبران ائتلاف حاکم پاکستان در جلسه ای در اسلام آباد در باره مسائل سياسی ، از جمله ابقای قضاتی که بفرمان پرويز مشرف رييس جمهوری برکنار شدند، بحث کنند. پيشتر گفته شد که آصف علی زرداری، رييس حزب مردم، با نواز شريف رهبر حزب مسلم ليگ پاکستان م��اقات خواهد کرد. مقامات هردو حزب می گويند آنها احتمالا در باره راهی برای ابقای قضاتی که بدليل خودداری از تاييد انتخاب دوباره مشرف بعنوان رييس جمهوری برکنار شدند، بحث می کنند. در رويدادی جداگانه، مجلس عوام پاکستان روز دوشنبه قطعنامه ای تصويب کرد که دولت را تشويق می کند از سازمان ملل متحد بخواهد در باره ترور بی نظير بوتو نخست وزير سابق تحقيق کند. قطعنامه می گويد کميسيون پيشنهادی سازمان ملل متحد بايد عاملان ترور بوتورا شناسائی کند و آنها را به مجازات برساند. در همين حال، در تحولی جداگانه در مولتان، جمعيتی که به قطع برق شهر اعتراض داشتند دست به شورش زدند. معترضين در دفتر شرکت آب و برق دست به غارت زدند، يک بانک و چندين اتومبيل و اتوبوس را به آتش کشيدند، و با برجای گذاشتن ۱۳ زخمی متفرق شدند. سازمان صنايع نساجی شهر اعلام کرد قطع برق کارخانه را به تعطيل ميکشاند. به گفته پليس ده نفر از کارکنانٍ شرکت برق و نيز سه تن از زخميان زخمی شدند. تظاهرات اعتراض آميز را انجمن صنايع نساجی ترتيب داده بود، که روز يکشنبه را به عنوان آخرين مهلت برای کاهش خاموشيهای برق تعيين کرده بود. بحران کمبود نيروی برق از جمله مشکلات اقتصادی است که گريبانگير دولت  تازه به قدرت رسيده پاکستان شده است.

بوش تلاش کرد کنگره آمريکا را در تصويب پيمان تجاری آزاد با کلمبيا متقاعد سازد

پرزيدنت بوش، رئيس جمهوری آمريکا، ديروز (دوشنبه) تلاش کرد کنگره را در تصويب پيمان تجاری آزاد با کلمبيا متقاعد سازد. پرزيدنت بوش پس از اتمام جلسه با کابينه خود گفت، دست رد زدن به يک هم پيمان تجاری به نفع کشور نخواهد بود. رئيس جمهوری آمريکا، قرارداد تجاری با کلمبيا را در اوائل ماه جاری به کنگره ارسال کرد، اما مجلس نمايندگی در کنگره، به رهبری دمکراتها، در يک رای گيری بی سابقه، فرصت قانونی ۶۰ روزه برای تصويب پيمانهای تجاری را ملغی کرد. اين اقدام کنگره، احتمالاً تصويب اين قرارداد را، حداقل در دوره باقيمانده از دوره رياست جمهوری بوش، غيرممکن خواهد ساخت. پرزيدنت بوش با اعلام اينکه توافق تجاری با کلمبيا در جهت منافع ملی آمريکاست، گفت، «اگر مجلس نمايندگی زمان قطعی برای رای گيری در مورد اين قرارداد را تعيين نکند، اين پيمان از دست خواهد رفت. به نفع کشور ما نخواهد بود که به هم پيمان تجاری همچون کلمبيا دست رد بزنيم و فروش خدمات و کالاهای کشورمان را در خارج از مرزهای خود تشويق ننماييم.» نانسی پلوسینانسی پلوسی، رهبر دمکراتها در کنگره آمريکا، از سوی ديگر اعلام کرد، پرزيدنت بوش نمی بايست قبل از توافق پيرامون اختلافات اساسی در کنگره، نسبت به تسليم قرارداد تجاری با کلمبيا اقدام کند. آمريکا و ک��مبيا در سال ۲۰۰۶ يک توافق تجاری به امضا رساندند که در مجلس کلمبيا در سال ۲۰۰۷ به تصويب رسيد. از نظر آقای بوش، اجرای توافقات تجاری، همچون توافقی که وی با شش کشور آمريکای لاتين در چارچوب پيمان تجاری آزاد کشورهای آمريکای مرکزی به اجرا گذاشت، از جمله دست آوردهای اقتصادی وی بشمار می روند.

پاپ می گويد از رسوائی آزار جنسی در کليسای کاتوليک آمريکا عميقا شرمسار است

پاپ بنديکت شانزدهم رهسپار واشنگتن شده است و می گويد از ماجرای رسوائی آزار جنسی در کليسای کاتوليک آمريکا عميقا شرمسار است. پاپ اين موضوع را امروز (سه شنبه) در هواپيمايی که او را برای نخستين بار از هنگام انتخاب به اين مقام به آمريکا می آورد، با خبرنگاران در ميان گذاشت.  پاپ همچنين گفت کليس�� برای جلوگيری از تکرار اين رسوائی تمام توان خود را بکار خواهد برد.  پرزيدنت بوش و همسرش لورا به پاپ در فردوگاه پايگاه هوائی آندروز در نزديکی شهر واشنگتن خوش آمد خواهند گفت. قرار است مراسم استقبال رسمی فردا در کاخ سفيد واشنگتن برگزار شود.

آتشفشان کلمبيا موجب تخليه هزاران خانه مسکونی شد

در پی انفجار يک کوه آتشفشان در حدود ۲۴۰ کيلومتری جنوب غربی بوگوتا، پايتخت کلمبيا، مقامات هزاران نفر از ساکنان منطقه را بيرون می برند. آتشفشان نوادا دل هوئی لا، شامگاه ديروز (دوشنبه) بيرون ريختن خاکستر داغ را بر روستاهای اطراف خود آغاز کرد، و موجب شد مقامات در صدد تخليه دست کم ۱۳ هزار نفر بر آيند.  تاکنون، گزارشی در مورد وارد آمدن خسارات يا صدمات به مردم نرسيده است. مسئولان موسسه زمين شناسی و معدن کلمبيا هنوز قادر نشده اند اندازه آتشفشان را مشخص کنند.

پاپ سه شنبه شب وارد پايتخت آمريکا می شود

پاپ بنديکت شانزدهم برای آغاز نخستين سفر خود به ايالات متحده از زمان برگزيده شدن برهبری کليسای کاتوليک، امشب (سه شنبه) وارد واشنگتن می شود. پرزيدنت بوش و همسرش لورا درفرودگاه پايگاه هوائی اندروز، در حومه واشنگتن، به پاپ خوش آمد خواهند گفت، و مراسم استقبال رسمی روز چهارشنبه در کاخ سفيد برگزار خواهد شد. قرار است پاپ طی اقامت شش روزه در آمريکا در آيين های دعا و نيايش همگانی در واشنگتن و نيويورک شرکت کند. او همچنين در جمع رهبران کاتوليک سخن خواهد گفت، با نمايندگان اديان ديگر ملاقات خواهد کرد و در نيويورک در محلی که مرکز تجارت جهانی پيش از حملات تروريستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در آن قرار داشت، به دعا و نيايش خواهد پرداخت. پاپ بنديکت که قرار است روز جمعه در سازمان ملل متحد سخنرانی کند، در مراسم دو رويداد شخصی مهم نيز حضور خواهد يافت. چهارشنبه هشتاد و يکمين زاد روز او است، و روز شنبه سومين سالگرد انتخابش به مقام رهبری کليسای کاتوليک.

پارلمان عراق به اتفاق آراء عملیات الانفال علیه کردها را نسل کشی توصیف کرد

آرامگاه قربانيان حلبچهپارلمان عراق عمليات ٢٠ سال پيش صدام حسين ديکتاتورمعدوم عراق را عليه کردهای اين کشور «نسل کشی» توصيف کرد. فؤاد معصوم رئيس فراکسيون کردها در پارلمان عراق در مصاحبه ای با راديوصدای آمريکا اظهار داشت نمايندگان پارلمان عراق روز دوشنبه به اتفاق آراء عمليات موسوم به «الانفال» را نسل کشی توصيف کردند. نيروهای صدام حسين درجريان عمليات الانفال بيش از ٤ هزار روستا را درسال های دهه ١٩٨٠ با خاک يکسان کردند و ١٨٢٠٠٠ هزارکرد را از پای درآوردند. ساکنان منطقه کرد نشين شمال عراق روز دوشنبه مراسمی را در يادبود قربانيان برگزار کردند. نيروهای صدام حسين در يکی از فجيع ترين حملات خود عليه کردها، پنج هزار کرد را در سال ١٩٨٨ در شهرحلبچه با گازهای سمی به هلاکت رسانيدند.

ايجاد مقام رهبری حزب روسيه متحد و پيشنهاد پست جديد به ولاديمير پوتين

ولاديمير پوتينحزب حاکم سياسی روسيه قرار است رسماً از ولاديمير پوتين رئيس جمهوری روسيه بخواهد که رهبری حزب را بپذيرد. کنگره حزب روسيه متحد روز دوشنبه پست جديدی را برای تصدی رهبری حزب به وجود آورد. اين پستی است که به آقای پوتين امکان خواهد داد تا در همان حال که خود را آماده می کند که روز هفتم ماه مه آينده رياست جمهوری را به خلف خود ديميتری مدودوف تحويل دهد، اين پست را نيز برعهده بگيرد. آقای پوتين که به موجب قانون اساسی نمی تواند برای سومين دوره پياپی عهده دار رياست جمهوری شود، قرار است رو�� سه شنبه در کنگره حزب حضور يابد. آقای پوتين گفته است پس از آن که آقای مدودوف به عنوان رئيس جمهوری ادای سوگند کرد، وی عهده دار مقام نخست وزيری خواهد شد. با اين حال آقای پوتين تاکنون روشن نساخته است که آيا به حزب حاکم خواهد پيوست يا نه و آيا رهبری آن را خواهد پذيرفت يا نه. الکساندر کونو والوف يک تحليلگرمستقل روسی به راديو صدای آمريکا گفت پذيرفتن اين مقام ، اختياراتی را در حزب حاکم روسيه با بيش از يک ميليون عضو به آقای پوتين خواهد داد که نفوذ خود را در سياست های روسيه قوياً حفظ کند.

انتقال مقامات آمريکا به سفارت جديد در بغداد

راين کراکر سفيرآمريکا در عراقارتش آمريکا اعلام کرد بيل حسين عکاس خبرنگار آسوسيتد پرس را که بيش از دو سال است به اتهام همکاری با شورشيان در عراق در بازداشت به سر می برد، آزاد خواهد ساخت. ارتش آمريکا در بيانيه شامگاه روز دوشنبه خود اعلام کرد از آن جا که مقامات عراقی بيل حسين را مبرا از اتهامات وارده دانسته اند، او را آزاد خواهد ساخت. در رويدادی ديگر، وزارت امور خارجه آمريکا روز دوشنبه اعلام کرد اکنون مقامات آمريکا می توانند رسماً در سفارت جديد آمريکا در بغداد مستقر شوند و انتقال به دفاتر جديد سفارت را آغاز کنند و در اقامتگاه های وابسته به سفارت سکونت اختيار کنند. راين کراکر سفيرآمريکا در عراق اظهار داشت ديپلمات های آمريکا خواهند توانست در اواخرماه مه و يا در اوايل ماه ژوئن به ساختمان جديد سفارت منتقل شوند. در رويدادی ديگر، مقتدی صدر روحانی افراطی اهل تشيع درعراق روز دوشنبه از دولت عراق خواست کليه نيروهای امنيتی را که به علت ترک خدمت در جريان نبردهای اخير اخراج شده اند، به کار بازگرداند.

برلوسکونی برای سومین بار به نخست وزیری ايتاليا رسيد

سيلويو برلوسکونیسيلويو برلوسکونی ميلياردر محافظه کار و متنفذ ايتاليا در رسانه های همگانی به دنبال پيروزی حزب خود در انتخابات پارلمانی ايتاليا برای سومين بار به نخست وزيری کشور خود رسيد. تلويزيون دولتی ايتاليا اعلام کرد که حزب راست ميانه آزادی مردم که آقای برلوسکونی به آن وابستگی دارد، ١٦٦ کرسی از ٣١٥ کرسی مجلس سنا را به خود اختصاص داده است. انتظار می رود که در مجلس نمايندگان نيز حزب آقای برلوسکونی ٤٦ درصد از کرسی ها را برنده شود. والتر ولترونی  رهبرحزب چپ ميانه دمکرات شکست خود را در انتخابات پذيرفت. آقای برلوسکونی در مصاحبه ای با تلويزيون ايتاليا اظهار داشت مسئوليت بزرگی را احساس می کند و در حالی که ايتاليا با اقتصادی کند دست به گريبان است، انتظار دارد که چند سال آينده سال های دشواری باشد. آقای برلوس��ونی خواستارکاهش ماليات ها شده است ومی گويد برای کاهش کسر بودجه ايتاليا تلاش خواهد کرد. 

بوش به کمک های غذائی به کشورهای نيازمند جهان ٢٠٠ ميليون دلار اضافه کرد

قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد در ارتباط با برنامه هسته ای ایران

حقيقت نامه - دفتر بین المللی امنیت و جلوگیری از گسترش سلاح های هسته ای

واشنگتن دی سی
4 آوریل 2008

قطعنامه شماره 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد در قبال ایران

در 3 مارس 2008، شورای امنیت سازمان ملل متحد با 14 رای موافق و یک رأی مخالف (یک کشور، یعنی اندونزی رای ممتنع داد) قطعنامه 1803 را از تصویب گذراند. این چهارمین قطعنامه ای است که شورای امنیت در ارتباط با برنامه اتمی ایران روی آن اقدام کرده است . این چهارمین باری است که شورای امنیت براساس فصل هفتم منشور برروی قطعنامه ای به منظور تحمیل مجازات های قانونا الزام آور بر ایران به خاطر مخاطرات گسترش سلاح های هسته ای، به سبب برنامه اتمی آن کشور و عدم اقدام ایران برای تعلیق فعالیت های حساس مربوط به گسترش سلاح های هسته ای، دست به عمل می زند.

قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد با کوشش جامعه بین المللی برای افزایش تدریجی فشار بر دولت ایران به یک طریق هدفمند هماهنگ است، به نحوی که از مجازات های دامنه دار تر که ممکن است به حال مردم ایران زیانبار باشند احتراز به عمل آید. تصویب این قطعنامه به دنبال گزارش دیگری از محمد البرادعی،از طرف آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA صورت می گیرد. در این گزارش خاطرنشان شده بود که مسئله اصلی در ارتباط با "مطالعات مورد ادعا" در باره فعالیت هایی "که ممکن است دارای زمينه نظامی باشند" حل نشده باقی مانده و دیگر مسائل نیز به " تحقیقات دقیق و کامل" وابسته است.

قطعنامه 1803 (2008) ایران را به تعلیق همه فعالیت های مربوط به غنی سازی، صرفنظر از محل آنها در ایران و نیز فعالیت های تحقیق و تولید در ارتباط با سانتریفيوژها در ایران ملزم می سازد. هرچند که IAEA هیچ گزارشی در مورد فعالیت های بازفرآوری در ایران ارائه نکرده است، الزام به تعلیق این گونه فعالیت ها را نیز در بر می گیرد. افزوده بر این قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد ایران را به متوقف کردن ساختمان راکتورتحقیقاتی آب سنگین در اراک و فعالیت های تولیدی کارخانه آب سنگین اراک ملزم می کند.

قطعنامه متضمن چندین شرط واجد اهمیت است:

• از ایران می خواهد تا فعالیت های مربوط به غنی سازی و بازفرآوری خود و نیز کار بر روی فعالیت های مربوط به آب سنگین را به حالت تعلیق در آورد.

قطعنامه های 1803 و 1737 استثنائاتی برای کشورها به منظور برقراری ارتباط محدود با ایران در زمینه پشتیبانی از این کشور در مورد رآکتورهای آب سبک که می توانند در تولید برق برای استفاده غیرنظامی مورد استفاده قرار گیرند، قائل شده است. در حالی که همه انواع راکتورهای پلوتونیوم تولید می کنند و متضمن خطر گسترش سلاح های هسته ای هستند، رآکتورهای آب سنگین (HWRs) به طور ویژه ای مسئله آفرین هستند،زیرا راه را به شکل گسترده تری برای مقادیر کافی پلوتونیومی که در تولید سلاح های هسته ای کاربرد دارند می گشایند. نیروگاه اتمی بوشهرکه روسیه مشغول ساختن آن برای ایران است یک راکتور آب سبک به شمار می رود و روسیه هم سوخت تازه برای آن تحویل می دهد و هم سوخت مصرف شده را بازپس می گیرد و همه این اقدامات با رعایت ضوابط ایمنی IAEA صورت می پذیرد. اما راکتور آب سنگینی که ایران مشغول ساختن آن در اراک است یک خطر عمده از بابت گسترش سلاح های هسته ای به شمار می رود. ارائه هرگونه کمک فنی در مورد راکتورهای آب سنگین به موجب قطعنامه های شورای امنیت ممنوع است. اصطلاحات "آب سبک" و "آب سنگین" به موادی اشاره دارند که برای کارکردهای اصلی یک راکتور مورد استفاده قرار می گیرند: منظور از "آب سبک" آب معمولی است، در حالی که "آب سنگین" از ایزوتوپ دیوتریوم های سنگین تر ترکیب می شود.

• فهرست افراد و نهادهای تعیین شده را که مشمول مسدود شدن دارایی و محدودیت مسافرت هستند به شرح زیر بسط می دهد:
o 13 نفر، مشتمل بر سرپرستان چندین طرح هسته ای و شرکت هایی که به عنوان عوامل جلو صحنه عمل می کنند.
o 12 نهاد، مشتمل بر چندین شرکت و مقاطعه کارانی که در ارتباط با طرح های هسته ای و موشکی در جلو صحنه عمل می کنند.

• ممنوعیت های مسافرتی کاملا تازه ای در باره 5 شخص تعیین شده در یک پیوست جداگانه (پیوست II ) برقرار می سازد.
• ممنوعیت انتقال فن آوری را با اشتما ل آن بر مواد و تجهیزات "دارای کاربرد دوگانه" تشدید می کند. از آنجا که این مواد و تجهیزات را هم برای مقاصد هسته ای و هم غیرهسته ای می توان به کار برد مواد مذکورازطرف گروه تدارک کنندگان هسته ای مشمول مقرراتی قرارگرفته اند. قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد همچنین انتقال برخی فن آوری ها مربوط به گردونه های فضایی بدون نام به ایران را که درگذشته از ممنوعیت دامنه دار ذکرشده در فهرست فراورده های مربوط به ترتیبات کنترل فن آوری موشکی به وسیله قطعنامه 1737 معاف بودند، ممنوع می سازد.
• از دولت ها می خواهد تا در اعطای اعتبار صادراتی، تضمین یا بیمه در ارتباط با بازرگانی با ایران با هشیاری عمل کنند، به گونه ای که آن حمایت مالی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به فعالیت های حساس ایران در زمینه گسترش سلاح های هسته ای یا تولید سلاح های هسته ای و وسایل پرتاب آنها مددی نرساند.
• از همه دولت ها می خواهد تا در مورد فعالیت نهادهای مالی مستقردر سرزمین خود با بانکهای مستقر در ایران و نیز شاخه ها و شعب آنها در خارج، بویژه بانک ملی و بانک صادرات به سبب ارتباط آنها با فعالیت های حساس در مورد گسترش سلاح های هسته ای و تولید سلاح های هسته ای و وسایل پرتاب آنها با هشیاری عمل کنند.
• برای نخستین بار از همه کشورها می خواهد تا ، با بازرسی ازمحموله های ارسالی به ایران و محموله هایی که از ایران ارسال و هواپیماها وکشتی های متعلق به سرویس باربری ایران –ار و خطوط کشتی رانی متعلق به جمهوری اسلامی در فرودگاه ها، بندرهای دریایی خود به شرطی که زمینه کافی برای اطمینان از حمل کالاهای ممنوعه به موجب قطعنامه های قبلی 1737 و 1747 که طبق بند هفتم منشور ملل صادر شده اند یا قطعنامه 1803 وجود داشته باشد، بپردازند.
• الزام ایران را در مورد فراهم آوردن شفافیت کامل برای IAEA ، بویژه اجرای مقاوله نامه الحاقی مورد تایید قرار می دهد. همه جنبه های موافقت نامه مربوط به تدابیر ایمنی ،از جمله شرایط مندرج در مجموعه مقررات 3.1 نیز تایید می کند. بر طبق این مقررات ایران باید اطلاعات مربوط به کلیه تاسیسات جدید هسته ای خود را در اختیار IAEA بگذارد.
• اختیارات کمیته مجازات های اقتصادی ناشی از قطعنامه 1737 را برای نظارت بر اجرای تدابیر مندرج در قطعنامه جدید و نیز قطعنامه 1747 شورای امنیت بسط می دهد.

قطعنامه های قبلی
قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل متحد جدید ترین قطعنامه از سه قطعنامه الزام آوری است که طبق بند هفتم منشور ملل متحد صادر شده و مجازات هایی را بر ایران تحمیل می کند. قطعنامه های 1737 و 1747 شورای امنیت سازمان ملل متحد ایران را به اقدامات زیر ملزم می سازد:

• همکاری کامل با IAEA به منظور فیصله دادن به مسائل باقی مانده در ارتباط با برنامه هسته ای؛
• تعلیق قابل بررسی کلیه فعالیت های حساس مربوط به گسترش سلاح های هسته ای، از جمله غنی سازی، باز فرآوری و فعالیت های مربوط به تولید آب سنگین؛
• به کار بستن پروتکل الحاقی به موافقت نامه تدابیر ایمنی بین ایران و IAEA. مقاوله نامه اختیارات وسیعی درمورد دستیابی به اطلاعات و مراکز هسته ای ، ازجمله در مرحله تحقیق و تولید به IAEA می دهد. هدف از این کار قادر ساختن IAEA به تضمین و دادن اطمینان در باره غیبت فعالیت های هسته ای اعلام نشده است.

به دیگر نکات مندرج در هردو قطعنامه در زیر اشاره شده است :


• الزام همه کشورها به جلوگیری از انتقال اقلام حساس و مورد استفاده در گسترش سلاح های هسته ای در ارتباط با کمک فنی/منابع/خدمات مربوط به این اقلام که می تواند به برنامه های غیرمجاز هسته ای ایران یا وسایل پرتاب کمک برساند به ایران؛
• انسداد دارایی های نهاد ها یا افراد درگیر در برنامه هسته ای ایران یا اشخاص و نهادهایی که از جانب آنها و زیر نظارت آنها عمل می کنند، همانگونه که در قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد مشخص شده است؛
• دعوت به هوشیاری در ارتباط با مسافرت اشخاص یاد شده و اعمال محدودیت در باره آنها؛
• ممنوعیت صدور سلاح از ایران و دعوت از همه کشورها برای جلوگیری از انتقال سلاح هایی که مشخصات آنها در دفتر ثبت سلاح های متعارف سازمان ملل متحد فهرست شده است.؛
• دعوت از کشورها و موسسات مالی بین المللی به خودداری ازقبول تعهدات تازه برای کمک مالی به دولت ایران، به استثنای مواردی که با مسائل انسانی و آبادانی ارتباط دارند.
• ارائه انگیزه های مثبت دایر بر این که پیروی کامل و قابل بررسی [از الزامات یادشده] به راه حل دیپلماتیک، مذاکره شده و سودمند به حال ایران کمک می کند. مزایایی که از اين رهگذر ممکن است [عاید ایران] شوند عبارتند از همکاری برای استفاده مسالمت آمیز از فن آوری انرژی امنیت منطقه ای، و بازرگانی و سرمایه گذاری بین المللی.

تدابیر اضافی بین المللی و مسائل مربوط به بررسی [فعالیت ها]

افزوده بر قطعنامه های بالا نیروی ضربتی اقدام مالی (FATF) دو رهنمود برای به کاربستن شرایط مندرج در قطعنامه های 1737 و 1747 شورای امنیت صادر کرده است. FATF یک نهاد فعال بین حکومت ها است که منظور از ایجاد آن توسعه و ارتقاء سیاست های بین المللی برای مبارزه با پول شویی و جلوگیری تامین کمک مالی برای تروریست ها است. FATF همچنین دو بیانیه ظرف شش ماه گذشته صادر کرده که در آنها در مورد مخاطرات در حال افزایش ناشی از نارسایی های موجود در اقدامات ضد پول شویی و مبارزه با تامین مالی سازمانهای تروریستی هشدار داده است. به این اسناد راهنما و بیانیه های صادر شده، می توان با مراجعه به تارنمای زیر دسترسی یافت.

WWW.FATF-GAFI.ORG

پیشرفت های اخیر در زمینۀ حقوق بشر

نهاد های بین المللی و پیشرفت های ناشی از تبلیغات

(مقالۀ زیر برگرفته از حقوق بشربه طور خلاصه ، از انتشارات وزارت خارجۀ آمریکا است)

کنفرانس جهانی 1993 حقوق بشردر وین ، کمک کرد تا در دوران بعد از جنگ سرد، توجه بین المللی به حقوق بشر معطوف گردد. دادگاه هایی که برای محاکمۀ جنایتکاران جنگی یوگسلاوی سابق و رواندا از سوی شورای امنیت سازمان ملل در سال های 1993 و 1994 تشکیل شد، به ایجاد قانون جنگ های مسلحانه و قوانین نوع دوستانۀ بین المللی برای حمایت از غیر نظامیان و افرادی که در جنگ شرکت ندارند، منجرگردید. دادگاه های ویژه ای در سال 2002 برای سیرالئون، و درسال 2003 برای کامبوج تشکیل گردید تا مسئولان و مسببان نظامی نسل کشی و اعمال وحشیانۀ دوران جنگ را تحت پیگرد قانونی قرار دهند. به علاوه، هر چند ایالات متحد در این پیمان شرکت نکرد و ملاحظاتی در مورد محدودۀ کاری آن ابراز داشت، یک دادگاه جنایی بین المللی، در سال 1998از طریق پیمان رم ایجاد شد و از سوی شورای امنیت سازمان ملل برای رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر در جنگ دارفور،ماموریت یافت.

درچهارمین کنفرانس جهانی زن سازمان ملل که در سال 1995 در پکن تشکیل شد، کوشش به عمل امد تا مسئله زنان در جریان اصلی مباحثات مربوط به حقوق بشر گنجانده شود. بانک جهانی، با تأکید بر "حکومترانی خوب"، بر اهمیت مسائل حقوق بشررا تاکید می کند. شورای اروپا و اتحادیۀ اروپا خاطر نشان کرده اند که کشور هایی که خواستار پیوستن به ساختار سیاسی اروپا هستند، باید دارای خط مشی هایی حامی حقوق بشر باشند. در سال 2002، ایالات متحد برای تأمین کمک های مالی به کشور هایی که حکومت دموکراتیک داشته، روی مردم خود سرمایه گذاری کرده، و مشوق اقتصاد آزاد بوده اند، سازمان چالش هزاره را بنیاد نهاد.

تبلیغاتی که موجب شرمساری می شود

از دیگر پیشرفت هایی که در این زمینه حاصل شده، تأثیر تبلیغات بین المللی بر نقض کنندگان حقوق بشر است. گروه های جهانی، ملی، و محلی، با ایجاد یک شبکۀ فشار موجب شده اند دولت ها نتوانند از زیر بار مسئولیت و جوابگویی در قبال مسائل مربوط به حقوق بشر شانه خالی کنند.

ارزش این تبلیغات و کوشش برای شرمسار کردن دولی که ناقض حقوق بشر هستند، نباید ناچیز انگاشته شود. حتی دولت های خودسر نیز برای اعتبار خود در صحنۀ بین المللی اهمیت قائلند. به عنوان مثال، در اواخر دهۀ 1970 واوایل دهۀ 1980، رژیم نظامی آرژانتین، برای ممانعت از تحقیقات و بازرسی کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل، به همۀ راه های دیپلماتیک ممکن متوسل شد. علاوه بر این، با تبلیغات می توان دست کم به برخی از قربانیان مشهورترسرکوب کمک کرد تا آزادی هایی به دست آورند و حتی پاره ای اوقات از اعدام بگریزند. وجود شبکۀ اینترنت جهانی، پیوستن گروه های مدافع حقوق بشر و تبلیغ در باره موضوعات موردنظر را آسان تر ساخته است.

موازین و انتظارات ملی و بین المللی در حالذتغییر و بهبود یافتن است. نظریۀ حقوق بشر، دارای هستند. اندیشه برخاسته از حقوق بشر دارای چنان نیروی اخلاقی و قدرت بسیج کننده ای است که در جهان امروز نمی توان در مقابل آن مقاومت کرد. و رفته رفته وقتی شهروندان بیشتری در جهان با حقوق مسلم خود آشنا می شوند، مطالبه حقوق بشر همچنان موجب سرنگون شدن دیکتاتور ها و برافتادن حکومتهای آنان می گردد.

در کوتاه مدت ممکن است قدرت شمشیر بیشتر از نیروی کلام باشد. اما وظیفۀ حامیان حقوق بشر، در هر جا که باشند، سخن گفتن از این واقعیت است که عدالت بر زور شمشیر پیروز می شود. و پیروزی حقیقت، یکی از دلگرم کننده ترین درس های تاریخ معاصر است .

نظارت بين المللي و شیوه های به کاربستن حقوق بشر

انگيزه هايي که به منظوربهبود بخشيدن به شیوه های اجرایی حقوق بشر براي حكومت ها ايجاد شده است

(مقاله زير از " حقوق بشربه طور فشرده"، نشريه وزارت امور خارجه ايالات متحده ، گرفته شده است.)

روش هاي مراقبت و اجراي بين المللي

پاسخگویی کشورها، در برابر جامعه بين المللی از بابت عملكرد خود در زمينه حقوق بشر دست كم از ديدگاه نظري، رو به افزایش است ، . بيش از سه چهارم كشورهاي جهان، ميثاق هاي بين المللي حقوق بشر را تصويب كرده اند.

"ميثاق بين المللي سازمان ملل متحد در مورد حقوق مدني و سياسي" يك كميته نظارتي را متشكل از كارشناسان مستقل—كميته حقوق بشر—به وجود آورد. وظيفه اصلي اين كميته، بازنگري گزارشاتي است كه هر از چند گاه توسط حكومت ها ارائه مي شوند. كميته مشابهي نيز در زمينه تبعيض نژادي، حقوق زنان، شكنجه، و حقوق كودك، و همچنين معاهدات جديدي در ارتباط با حقوق معلولان و كارگران مهاجر، از طریق معاهدات بين المللي حقوق بشر، ايجاد شده اند.

انگيزه هایي برای بهتر شدن

مراقبت و دادن گزارش نمي توانند حكومت ها را به تغيير دادن شیوه هاي خود مجبور كنند. اما انگيزه هاي ديگري براي حكومت هايي كه در پي بهتر كردن يا پاسداری از سوابق حقوق بشري خود هستند، وجود دارند. فرايند تهيه يك گزارش مي تواند روشن كند كه در چه زمينه هايي ممكن است نياز به بهتر شدن وجود داشته باشد. اين امر مي تواند تعهدات قانوني بين المللي مسئولين را به آنها يادآوري كند.

"كميسيون اروپايي حقوق بشر" كه در محدودۀ "شوراي اروپا" وجود داشت، داراي ترتیبات قوي تري برای شكايت بود. و نهاد جانشین آن، يعني "دادگاه اروپايي حقوق بشر"، احكام قانوني تعهدآوري را در مورد صدها پرونده مربوط به مسايل گوناگون، از جمله مسائل حساسي از قبيل فوريت هاي عمومي، صادر كرده است. در نظام اروپايي، بخشي از اختيارات اجراي حقوق بشر از حكومت ها به يك جامعه سياسي منطقه اي بزرگ تر منتقل شده است.

ترتيبات منطقه اي در دو قاره امريكايي و قاره افريقا از موفقيت كمتري در اين زمينه برخوردار بوده اند. جهان عرب و آسيا هنوز كميسيون هاي حقوق بشر منطقه اي ندارند، هرچند که"سازمان آسيا اقيانوس آرام" با مأموريت پشتيباني از همكاري منطقه اي در زمينه "ايجاد و توسعه نهادهاي ملي به منظور حفاظت از حقوق بشر ملت هاي منطقه و پيشبرد آنها" در سال 1996 تأسيس گرديد. همچنين طرح هايي در مورد يك كميسيون حقوق بشر ASEAN جديد و يك "دادگاه آفريقايي حقوق بشر" جديد نيز وجود دارند. توان و دامنه آيين هاي نظارت بين المللي به تمايل حكومت ها به استفاده از آنها و مشاركت در آنها بستگي دارد. اين وضعيت همچنان به صورت يك مشكل جدي و مستمر باقی است.

گزارشگري تحقيقاتي و حمايت

مجموعه ديگري از روش هاي چند جانبه مراقبت با حقوق بشر از گزارشگري تحقيقاتي و حمايت سر و كار دارد. "كميسيون بين امريكايي حقوق بشر" در اين زمينه پيشتاز است. گزارش هاي اين كميسيون در مورد شيلي در دهه هاي 1970 و 1980 بخش مهمي را از افشاي موارد نقض حقوق بشر توسط حكومت پينوشه تشکیل می دادند، و به نظر مي رسد كه گزارش آن کمیسیون در مورد نيكاراگوئه در سال 1978 نيز به ميزان قابل توجهي به پايان دادن به حكومت سوموزا كمك كرد.

در طول دو دهه گذشته، كميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد تلاش قابل توجهي را بر مطالعات كشوري، از جمله كشورهايي مانند گواتمالا، ايران، و برمه كه از نظر سياسي برجستگی دارند، متمركز كرده است. اين كميسيون به طور معمول، از طريق يك به اصطلاح "گزارشگر ويژه" - يعني يك كارشناس و تحقيقگر مستقل - فعاليت مي كرد. اين گزارشگر ويژه معمولا تلاش مي كند تا علاوه بر ارسال گزارش رسمي به كميسيون، گفت و شنود مستمري را به منظور دستيابي به يك حضور پايدار و پیدا کردن مجرايي براي نفوذ، با حكومت مورد نظر حفظ كند. افزوده بر این، كميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارشگران يا گروه هاي كاري را به منظور تحقيق در باره ناپديد شدن ها، اعدام هاي خودسرانه، بازداشت هاي خودسرانه، نابردباری ديني، موارد نقض حقوق بشر توسط مزدوران، و نژادپرستي، ايجاد کرد.

كميسيون حقوق بشر در سال 2006 به نفع يك "شوراي حقوق بشر" كوچك تر منحل گرديد. اين شوراي جديد، آغاز دشواري داشته است. اين شورا به دليل حذف گزارشگران در ارتباط با كشورهايي مانند بلاروس و كوبا، بدون این که دليل آشكاری برای این کار وجود داشته باشد، مورد انتقاد قرار گرفته است. به علاوه، شوراي حقوق بشر، رويه تبعيض آميز در دستور کار قرار داردن همیشگی يك مورد را، تنها براي يك كشور يعني اسرائيل، در ارتباط با مسئله فلسطين، را دائمي كرده است. همچنين اين سازوكار حقوق بشر جديد در ژنو، نقش سازمان های غیر دولتی (NGOs) را در جلسات رسمي اين شورا كاهش داده و همچنان اسرائيل را از عضويت در كليه گروه هاي منطقه اي كه كار را در ژنو سازمان دهي مي كنند محروم ساخته است. اميدهايي وجود دارد كه آنچه به "بازنگري جهاني دوره اي" اصطلاح می شود، بتواند به عنوان انگيزه اي براي اعضاي اين شورا در جهت بهبود بخشيدن به رويه هاي حقوق بشري خود کارساز باشد. روشن است كه جايگاه اخلاقي هر سازمان حقوق بشري بايد به طور عمده بر پايه بيطرفی آن استوار باشد.

دوشنبه بیست و ششم فروردین ماه سال  1387 خورشیدی

چهاردهم ماه آوریل سال 2008 میلادی 

نهم ماه نیسان سال 5768 عبری

 فهرست برنامه امروز:

برنامه امشب را با یک مجموعه خبری مشروح آغاز کردیم که حدود 43 دقیقه ادامه داشت و شامل گزارشهای جامعی درباره آخرین و مهمترین رویدادهای اسرائیل، ایران و دیگر کشورها بود. پس از پخش یک تصنیف میهنی با صدای فرهاد، برنامه «گفتگوی سیاسی هفته» پخش شد که میهمان آن آقای خسرو شکیب یکی از تلاشگران سیاسی ایرانی در ایالات متحده بود که می خواهد ایرانیان آمریکا را به عنوان یک قدرت سیاسی برای تاثیرگذاری بر انتخابات ریاست جمهوری متحد کند.

  صدای برنامه ما را در همین سایت radis.org  یا تارنمای دوم ما intkolisrael.com www.  بشنوید.

امواج جدید رادیو اسراییل:

22 متر= 13850 کیلوهرتس

25 متر= 11605 کیلو هرتس

شنوندگان ما دراروپا باید ازاین پس صدایمان راازطریق ماهواره هات برد و اینترنت بشنوند اما موج 25 متردربخشهائی ازاروپا نیزقابل شنیدن است.

*****

درپی آغاز ساعت تابستانی درایران، اسرائیل، آمریکا و اروپا موعد آغاز برنامه رادیو اسرائیل

به زمان همیشگی خود بازگشت:

بوقت ایران ازشش و نیم عصر، اروپای غربی 4 عصر، انگلیس 3 بعدازظهر، کالیفرنیا 7 بامداد و نیویورک 10 پیش ازظهر

درآمریکا و کانادا ازتلویزیون «پیام آزادی» تمامی برنامه زنده و مستقیم رادیو اسرائیل هرروز پخش می شود

رادیو «صدای ایران»  نیزهرروز بخشی ازاخبار رادیو اسرائیل و شنبه ها یکساعت برنامه ما را رله می کند.

(لطفا این امر را به آگاهی دوستان و بستگان خود نیزبرسانید. سپاسگزاریم.)

  فشرده مهمترین خبرهای امروز:

*        رئیس جمهوری اسرائیل، پرزیدنت شیمعون پرس امروز برای انجام یک دیدار رسمی رهسپار لهستان شد. این دیدار مقارن با شصت و پنجمین سالگرد قیام  یهودیان در «گتو» ورشو است که دلاورانه در برابر نازیها ایستادگی کردند و ضربات سنگینی بر آنها وارد ساختند. پرزیدنت پرس امشب در مراسم رسمی بزرگداشت دلاوران در «گتو» ورشو در اردوگاه مرگ «تربلینکا» همراه با بازماندگان هالوکاست شرکت می کند.

*        روزنامه های عربی امروز در صفحات نخست خود تصاویر وزیر خارجه اسرائیل را که از قطر دیدار رسمی به عمل می آورد،  در حال فشردن دستهای سران و مقامات بلندپایه کشورهای عرب منتشر کردند.

*        خانم لیونی که به منظور شرکت در همآیش بین المللی قطر در رابطه با دموکراسی و پیشرفت اقتصادی خاورمیانه به دوحة سفر کرده، امروز پس از هفت سال قطع رابطه با همتای خود از سلطان نشین عثمان آقای یوسف بن علوی و سپس امیر، نخست وزیر و وزیر خارجه قطر دیدار کرد و سپس با نخست وزیر ترکیه نیز ملاقات خواهد داشت و امشب در کنفرانس دوحة سخنرانی خواهد کرد.

*        یکی از اهداف خانم لیونی از سفر به قطر پیشبرد صلح با فلسطینی ها با یاری کشورهای عرب است.

*        حکومت اسلامی ایران آشکارا با حضور وزیر خارجه اسرائیل در اجلاس بین المللی قطر مخالفت ورزید و نسبت به آن ابراز ناخرسندی و خشم کرد. خبرگزاری «ایسنا» به نقل از یک مسؤول سیاسی در وزارت خارجه حکومت اسلامی که نامش ذکر برده نشد نوشت: «حضور وزیر خارجه رژیم صهیونیستی در اجلاس قطر لکه ننگی بر دامان دموکراسی است».

*        همزمان یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس حکومت اسلامی، آقای طلائی نیک این دیدگاه را مطرح ساخت که قطر و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس به دنبال تعامل و تعادل در روابط خود با ایران و دولت اسرائیل و ایالات متحده هستند، چرا که از بروز هرگونه تنش بین ایران و آمریکا نگرانند.

*        وزیر خارجه اسرائیل روز گذشته در مصاحبه با روزنامه «الوطن» چاپ قطر تاکید کرد که حکومت اسلامی ایران بزرگترین خطر برای کشورهای خاورمیانه و جهان است و جامعه بین المللی نمی تواند ایران دارای بمب هسته ای را تحمل کند.

*        تارنمای وزارت خارجه دولت اسرائیل ارزیابی کرد که خانم تسیپی لیونی در سخنرانی امشب خود در همآیش قطر، از کشورهای عرب و به ویژه امیرنشین های حوزه خلیج فارس می خواهد دست به دست یکدیگر بدهند و پشتیبانی قاطع خود را از صلح اسرائیل و فلسطینی ها اعلام کنند و فلسطینی ها را تشویق به آشتی واقعی با اسرائیل نمایند.

*        خانم تسیپی لیونی در دیدارهایش با بلندپایگان عرب حوزه خلیج فارس به آنها می گوید حکومت اسلامی ایران مانع از برقراری صلح در خاورمیانه و ثبات در آنست.

*        در دیدار غیرمنتظره ای که شب گذشته بین نخست وزیر اسرائیل و رهبر فلسطینی ها در اورشلیم صورت گرفت، دو طرف در زمینه دیدار پیش روی آقای محمود عباس با پرزیدنت جورج بوش در کاخ سفید به رایزنی پرداختند و پیشرفت هائی را که در گفتگوهای صلح به وجود آمده بررسی کردند.آقایان اولمرت و محمود عباس در پایان گفتگوهای دیشب خود حاضر به افشای جزئیات مذاکرات نشدند.

*        رهبر جناح احزاب اوپوزیسیون اسرائیل، آقای بنیامین نتانیاهو سیاست های نخست وزیر آقای اهود اولمرت را مورد انتقاد شدید قرار داد و گفت: وی قصد دارد اشتباهات سلف خود آقای باراک را تکرار کند و به فلسطینی ها امتیاز بدهد و در مقابل، تنها ترور دریافت کند. آقای نتانیاهو از حزب مذهبی «شاس» خواست از ائتلاف با آقای اولمرت خارج شود تا دولت وی برافتد.

*        رئیس جمهوری پیشین ایالات متحده آقای جیمی کارتر که به خاورمیانه سفر کرده امروزاز شهر راکت زده «سدروت» در جنوب اسرائیل دیدار کرد و این عمل فلسطینی ها را جنایت توصیف نمود. کارتر گفت: هدف او از سفر به خاورمیانه کوشش برای برقراری صلح بین اسرائیل و فلسطینی ها و از جمله حماس است.

*        از آنجا که پرزیدنت کارتر قصد دارد در دنباله سفر خود با رهبر سیاسی حماس خالد مشعل دیدار کند، مشعل از دیدار با او استفبال نمود.

*        یکی از مسؤولان گروه تروریستی حزب الله فاش کرد.که وی و همدستانش در پی هلاکت عماد مغنیه جسد او را از سوریه ربودند و به بیروت انتقال دادند.

*        آگاهان گفتند: اعراب از برنامه های اتمی حکومت اسلامی و فتنه گریهاییش در عراق و امیرنشین ها نگرانند و قرار است دبیرکل اتحادیه عرب آقای عمرو موسی قریبا به وین برود و در زمینه برنامه های هسته ای حکومت ایران با رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی گفتگو کند.

*        حجت الاسلام مهدی کروبی در واکنش به سخنان احمدی نژاد که گفته بود قصد دارد مدیریت جهان را به دست گیرد گفت: به آقای احمدی نژاد می گویم ما نمی خواهیم که شما جهان را مدیریت کنید. تو را به خدا به فکر گوجه فرنگی و مسکن مردم کشور باشید.

*        با شدت گرفتن نگرانی های سران رژیم اسلامی ایران در مورد ادامه گرانیهای های طاقت فرسا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی خواستار شدند دولت احمدی نژاد برای پایان بخشیدن به این روند که ادامه موجودیت نظام کنونی را به خطر می اندازد به اقدامات فوری دست بزند.

*        قرار بود احمدی نژاد شب گذشته در یک مصاحبه تلویزیونی شرکت کند و به پرسش ها، انتقادها و اعتراض در مورد گرانی فزاینده پاسخ گوید. ولی در آخرین لحظه این مصاحبه لغو شد- بدون آن که درباره علت آن توضیحی داده شود.

*        شدت گرائی به مرحله ای رسیده که بلندپایگان حکومت نیز علنا از آن انتقاد می کنند. ولی هفته نامه «صبح صادق» که سخنگوی سپاه پاسداران است، در گزارش امروز خود به گرمی از احمدی نژاد دفاع کرد و علت گرانی را عواملی دانست که خارج از محدوده و امکانات دولت است.

*        کارشناسان اقتصادی می گویند: بعید است که این تدابیر نتیجه بخش باشد- زیرا مشکل اصلی ایران نبود مدیریت اقتصادی، بحران سیاسی و بی کفایتی احمدی نژاد و دولت اوست. همه این عوامل موجب شده که شمار دیگری از کارخانه های ایران بسته شود، میزان تولید پائین آید، بیکاری رشد داشته باشد و واردات کالا دوچندان شود.

*        آیت الله مهدوی کنی دبیر کل جامعه روحانیت مبارز ایران دیروز گفت: دولت احمدی نژاد گناه گرانی را به گردن دیگران نیاندازد و فرافکنی نکند. آیت الله مهدوی کنی که در دیدار با اعضای شورای مرکزی حز مؤتلفه سخن می گفت از جمله اظهار داشت: مردم مشکل دارند، به  ویژه مشکل گرانی و تورم، و همگان باید مسؤولیت را بپذیرند.

*        روزنامه «اعتماد» نوشت: احمدی نژاد قصد داشت پس از مصاحبه، از تلویزیون اعلام کند که حجت الاسلام پورمحمدی وزیر کشور و آقای دانش جعفری وزیر اقتصاد و دارائی را برکنار می کند. از آنجا که برخی عوامل درون گروهی رژیم با این تصمیم به شدت مخالفت می ورزند، برخی منابع خبری بر این باورند که همین امر موجب لغو مصاحبه تلویزیونی شده است. در یک گزارش گفته شده که آیت الله خامنه ای به احمدی نژاد هشدار داده که حق برکناری حجت الاسلام پورمحمدی از وزارت کشور را ندارد.

*        سامانه خبری «مردمسالاری» در یک مقاله تحلیلی نوشت: مشکل گرانی با سخنرانی حل نمی شود. این روزنامه نوشت: تورم و گرانی کم سابقه وضعیتی است که از اولین ماه تشکیل دولت نهم دامنگیر مردم شده است. «مردمسالاری» افزود: دولتمردان فعلی، چه در ایام تبلیغات انتخابات و چه پس از آن، همواره از برنامه های خود برای کاهش تورم، کوتاه کردن دست مافیای اقتصادی، بهبود وضعیت معیشتی مردم و شعارهائی از این قبیل استفاده کرده اند- اما آنچه در واقع رخ داده کاملا عکس وعده های دولت است.

*        آیت الله حسینعلی منتظری جانشین برکنار شده آیت الله خمینی در سخنانی در دیدار با چند تن از تلاشگران سیاسی ایرانی، صریحا گفت: وعده های انقلاب عملا محقق نشده و رژیم در هدفهای اعلام کرده خود با شکست روبرو گردیده است.

*        در حالی که مقامات اطلاعاتی و امنیتی استان شیراز ادعا کرده بودند که عامل انفجار در حسینیه سیدالشهدا در شیراز مهمات باقیمانده از یک نمایشگاه بوده است مسؤول کمیته اطلاع رسانی کانون رهپویان وصال شیراز، آقای علیرضا کاوبار فاش ساخت که عامل انفجار یک بمب دست ساز قوی بوده که در یک کیف سامسونایت جاسازی شده و در انتهای حسینیه قرار گرفته بود.

*        رئیس انجمنی که علیه بهائیان ایران و مسلمانان سنی و وهابی تبلیغ می کرد حجت الاسلام انجوی نژاد نیز گفت: انفجار کانون رهپویان وصال شیراز بدون شک بمب گذاری بوده است. ولی سخنگوی وزارت خارجه آقای محمد علی حسینی امروز حاضر نشد در این باره سخنی بگوید و تنها اظهار داشت: تا این لحظه هیچ گروهی مسؤولیت انفجار را به عهده نگرفته است.

*        در خرمشهر پیش از ظهر امروز صدای انفجار بسیار شدیدی شنیده شد که موجب نگرانی گسترده مردم گردید. ولی فرماندار خرمشهر ادعا کرد که علت انفجار، منهدم کردن مقداری مواد منفجره و مین غیرقابل نگاهداری بوده است.  

شنبه بیست و چهارم فروردین ماه سال  1387 خورشیدی

دوازدهم ماه آوریل سال 2008 میلادی 

هفتم ماه نیسان سال 5768 عبری

 فهرست برنامه امروز:

برنامه یک ساعته امشب شامل یک بولتن جامع خبری و تفسیر سیاسی هفته بود.

در یک مجموعه 42 دقیقه ای، گزارشهای مشروحی درباره رویدادهای اسرائیل، ایران و دیگر کشورها به آگاهی شنوندگان رسید و پس از آن تفسیر سیاسی پخش شد.

برای شنیدن مشروح اخبار، روی دگمه دست راست «برنامه روز» دبل کلیک کنید.

فشرده مهمترین خبرها و همچنین متن تفسیر هفته در ادامه این صفحه در اختیار شما قرار دارد.

  صدای برنامه ما را در همین سایت radis.org  یا تارنمای دوم ما intkolisrael.com www.  بشنوید.

امواج جدید رادیو اسراییل:

22 متر= 13850 کیلوهرتس

25 متر= 11605 کیلو هرتس

شنوندگان ما دراروپا باید ازاین پس صدایمان راازطریق ماهواره هات برد و اینترنت بشنوند اما موج 25 متردربخشهائی ازاروپا نیزقابل شنیدن است.

*****

درپی آغاز ساعت تابستانی درایران، اسرائیل، آمریکا و اروپا موعد آغاز برنامه رادیو اسرائیل

به زمان همیشگی خود بازگشت:

بوقت ایران ازشش و نیم عصر، اروپای غربی 4 عصر، انگلیس 3 بعدازظهر، کالیفرنیا 7 بامداد و نیویورک 10 پیش ازظهر

درآمریکا و کانادا ازتلویزیون «پیام آزادی» تمامی برنامه زنده و مستقیم رادیو اسرائیل هرروز پخش می شود

رادیو «صدای ایران»  نیزهرروز بخشی ازاخبار رادیو اسرائیل و شنبه ها یکساعت برنامه ما را رله می کند.

(لطفا این امر را به آگاهی دوستان و بستگان خود نیزبرسانید. سپاسگزاریم.)

  فشرده مهمترین خبرهای امروز:

  *        منابع امنیتی اسرائیل امروز از یک تبلیغ دروغین دیگر حماس ابزار خشم کردند که طی آن گفته شد نوار غزه دچار قطع برق خواهد گردید. مدیر نیروگاه برق غزه هشدار داد که اگر تامین سوخت از سوی اسرائیل از سر گرفته نشود، نیروگاه ظرف دو تا سه روز آینده از کار خواهد ایستاد و تولید برق میسر نخواهد شد و یک و نیم میلیون ساکنان نوار غزه از داشتن برق محروم خواهند شد.

*        ولی منابع اسرائیلی می گویند: نیروگاه برق غزه تنها 20 درصد برق مصرفی ساکنان نوار غزه را تامین می کند و اسرائیل 75 درصد و مصر 5 درصد برق مصرفی باقیمانده را تامین می نماید که این 80 درصد بجای خود باقی است.

*        به گفته منابع اسرائیلی، هشدار در مورد قطع کار نیروگاه برق غزه چیزی جز شایعه پراکنی دیگری از سوی حماس نیست که می کوشد برای خود وجهه بین المللی کسب کند.

*        نیروهای اسرائیلی که به منظور تعقیب و سرکوب تروریست های عامل کشتار شهروندان اسرائیلی و پایان بخشیدن به حملات راکتی وارد نوار غزه شده بودند، در پایان عملیات شب گذشته نوار غزه را ترک کردند.

*        از هنگامی که تروریست های فلسطینی دو کارگر اسرائیلی را در پایانه حمل سوخت به نوار غزه به قتل رسانیدند تا کنون 16 فرد مسلح فلسطینی در جریان رویاروئی با ارتش اسرائیل از پای درآمده اند.

*        سخنان نخست وزیر اسرائیل که گفته بود، تا پایان سال جاری تنها می توان در مورد اصول صلح با فلسطینی ها به توافق رسید و اجرای توافق نیز با ادامه ترور میسر نیست، امروز واکنش منفی تشکیلات فلسطینی را به دنبال آورد.

*        مقامات آمریکائی همچنان به ابراز واکنش منفی در قبال سفر رئیس جمهوری پیشین کشورشان، جیمی کارتر به خاورمیانه  و دیدار او با رهبر دفتر سیاسی حماس خالد مشعل ادامه می دهند. آنها می گویند حماس یک تشکل تروریستی است و دیدار با خالد مشعل در جهت منافع آمریکا نمی باشد.

*        کاندیدای پست ریاست جمهوری از حزب دموکرات آمریکا، سناتور باراک اوباما نیز که گفته است اگر به ریاست جمهوری برسد با نمایندگان حکومت های خودکامه و دشمن آمریکا دیدار خواهد کرد حماس را از آن استثناء کرد.

*        سناتور اوباما یکبار دیگر تعهد خود را نسبت به امنیت اسرائیل مورد تاکید قرار داد. او گفت: «اسرائیل قوی ترین هم پیمان ایالات متحده در خاورمیانه و نیز جهان است و در صورتی که من به ریاست جمهوری برسم بیش از پرزیدنت بوش برای صلح بین اسرائیل و همسایگانش تلاش خواهم کرد».

*        جاسوس اتمی اسرائیل مردخای وانونو از نروژ تقاضای پناهندگی سیاسی کرد. ولی دولت اورشلیم اعلام داشت دادن پناهندگی به وانونو را دخالت در امور داخلی خود می داند و آن را رد می کند. دولت نروژ نیز گفت: حاضر به اعطای پناهندگی نیست.

*        ایالات متحده اعلام داشت: حکومت اسلامی ایران جای سازمان ترور بین المللی القاعدة را در عراق گرفته و موجب نگرانی عمده شده است. روزنامه «واشینگتن پست» به نقل از دولتمردان آمریکائی که نامشان برده نشد نوشت: در پی مداخلات بیش از حد سران تهران در امور داخلی عراق، اکنون مقامات آمریکائی درصدد بازنگری پیرامون سیاست های خود در خاورمیانه برآمده اند.

*        سناتور دموکرات باراک اوباما که گفته است اگر به ریاست جمهوری برسد با دشمنان و از جمله حکومت اسلامی ایران وارد گفتگو خواهد شد توضیح داد که هدفش از این ابرازآمادگی تشویق ملت ایران است.

*        حکومت اسلامی ایران از وزیر امور زیربنائی ملی اسرائیل آقای بنیامین بن الیعزر، به سازمان ملل متحد شکایت کرد. آقای بن الیعزر هفته گذشته در واکنش نسبت به تهدیدهای مداوم محمود احمدی نژاد در مورد نابودی اسرائیل گفته بود: اگر حکومت اسلامی ایران بخواهد به اسرائیل حمله کند، باید منتظر پیامدهای دردناک باشد.

*        محمود احمدی نژاد نه تنها بارها از نابودی اسرائیل سخن گفته، بلکه کشتار شش میلیون نفر یهودیان اروپا را در جریان جنگ جهانی دوم به دست نازیها و عمال آنان تکذیب می کند و می گوید : در جنگ جهانی دوم هرگز شش میلیون یهودی کشته نشده اند.

*        در تهران اعلام شد که رئیس سازمان انرژی اتمی ایران آقای غلامرضا آغازاده روز دوشنبه آینده رهسپار وین می شود تا با رئیس آژانس بین المللی انرژی اتم پیرامون مسائل هسته ای ایران به گفتگو بپردازد. این سفر چند هفته پس از تصویب سومین قطعنامه شورای امنیت برای گسترش تحریمهای اقتصادی علیه حکومت ایران صورت می گیرد.  

*        نیروی دریائی ایالات متحده در خلیج فارس اعلام داشت که یک قایق گشتی سپاه پاسداران به عملیات تحریک آمیز علیه یک رزمناو آمریکائی پرداخت که ملوانان آمریکائی را ناچار به تیراندازی هشدار دهنده ساخت.

*        دو تن از تلاشگران ایرانی درآلمان دوباره اعلام داشتند که برای ابراز ناخرسندی از سخنان محمود احمدی نژاد که هولوکاست را انکار کرده بود، آنها نیز امسال در سالروز یادبود قربانیان یهودی در حکومت آلمان هیتلری، به طور دسته جمعی از اردوگاه مرگ آشوویتس در لهستان دیدن خواهند کرد.

*        به نوشته روزنامه «کیهان» چاپ تهران، محمود احمدی نژاد در دیداری که هفته پیش با شماری از روحانیون در شهر مذهبی قم داشت اعلام کرد که قاطعانه قصد دارد با فساد مالی و مفسدان مبارزه کند و آن را ریشه کن سازد. احمدی نژاد گفت: «مبارزه با فساد بسیار دشوار است- ولی ما به طور جدی آن را دنبال خواهیم کرد».

*        آگاهان گفتند: مشکلات اقتصادی در ایران به درجه ای از وخامت رسیده که احمدی نژاد اکنون شعار مبارزه با فساد مالی را هم عنوان می کند تا شاید بتواند کاستی ها و ناکامی های دولت را در حل مشکلات اقتصادی فزاینده ایران پرده پوشی کند.

*        روزنامه های تهران امروز با استناد به آخرین گزارش صندوق بین المللی پول نوشتند که در این گزارش پیش بینی شده که تورم مالی در ایران امسال به بالاتر از 20 درصد خواهد رسید. در این گزارش آمده است که حکومت ایران از نظر نرخ تورم در همه کشورهای خاورمیانه در ردیف اول قرار دارد و در میان 183 کشور جهان در مقام پنجم قرار گرفته است. به عبارت دیگر، حکومت ایران با وجود 70 میلیارد دلار درآمد سالیانه نفت، دارای یکی از بزرگترین بحرانهای اقتصادی جهان است.

تفسیر سیاسی هفته

نوشته: منشه امیر

احمدی نژاد علیه دنیا اعلام جنگ داده است!

احمدی نژاد در آخرین سخنرانی خود دوباره اعلام داشت که می خواهد مدیریت جهان را به عهده بگیرد! چرا نه؟ همین دو سال پیش گفته بود که بیش از صد نفر از رؤسای کشورها و رهبران جهان آمده اند و به او التماس کرده اند که چون تو رئیس جمهوری فرد و یکتائی هستی، بیا و هدایت کشور های ما را هم به عهده بگیر. دلیلی ندارد که او چنین فراخوانی را رد کند.

 او خود را نائب امام زمان هم می داند و پیش از آنکه مهدی موعود به انتظار باورمندان و منتظران پایان دهد و ظهور کند- احمدی نژاد در اختیار او خواهد بود. مگر نه آنکه یکی از دستیاران او گفته بود که همانند غیبت صغری، می توان از دوران احمدی نژاد به  عنوان ظهور صغری (کوچک) نام برد که بشارت دهنده ظهور کبری (بزرگ)- یعنی آمدن حضرت مهدی امام زمان خواهد بود؟

 مگر دستیار دیگر احمدی نژاد نگفته بود که او در واقع در ردیف رسول اکرم حضرت محمد (ص) قرار دارد و می خواهد بشریت را به رستگاری و فلاح و نجات برساند؟

 منتها، رسیدن به رسالتی که احمدی نژاد خود این چنین داوطلبانه به عهده گرفته، چندان آسان نیست. او رقیبان سرسختی دارد: چون اسامة محمد بن لادن و ایمن الظواهری نیز چنین آرمانی دارند و می خواهند رهبری دنیا را در دست خود قبضه کنند و اسلام را بر زمین و زمان مسلط سازند- منتها هر یک از آنان از این دین مبین قرائت جداگانه ای دارد.

 این یک، ولایت و امامت را اصل دین و پایه حکومت می داند و آن یک، این باور را باطل می سازد و شریعت ناب اسلامی را سرلوحه تمدن بشریت و رهبر انسانهای دنیا معرفی می کند.

یک اشکال کوچک دیگر هم  آقای دکتر احمدی نژاد ، در تلاش خود برای بدست گرفتن رهبری جهان با آن روبروست و آن وجود کشورهائی چون ایالات متحده است که یک ابرقدرت واقعی (و در حال حاضر تنها ابرقدرت جهان) است، اروپا که با 28 کشور عضو قدرت شگرفی دارد، روسیه که هنوز از رؤیای امپراطوری دست برنداشته و خود را جزو رهبران می داند، چین که با یک میلیارد و چند صد میلیون نفر جمعیت و آن خاک و سیع در راه به دست گرفتن ابرقدرتی است – و بالاخره کشورهای اسلامی اهل تسنن که باورمندان شیعه را منحرفین از دین مبین اسلام می دانند و آنان را جدا از مسلمانان واقعی تلقی می کنند ومهر رد بر پیشانیشان می زنند.

احمدی نژاد و حکومت اسلامی ایران در این مسابقه دو، باید همه این موانع را پشت سر بگذارند و مسلم است که برای به دست گرفتن رهبری دنیا هیچ بختی ندارند.

قضیه احمدی نژاد درست داستان همان فردی را یادآور می شود که او را به ده راه نمی داند- تازه سراغ خانه کدخدا را می گرفت. کشور ایران را یک صد سال به عقب برده اند، و تازه می خواهند رهبری جهان را نیز به عهده بگیرند.

احمدی نژاد در نطق خود هذیان می گوید. می گوید: رمز عزت یک ملت و بشریت، قرار گرفتن در تحت مدیریت الهی است! کدام «مدیریت الهی»، به رهبری چه کسی؟ پروردگار عالم کجا مدیریت ایران یا هر سرزمینی را به شما داده که شما آن را مدیریت الهی می نامید؟

 با نظام کودتائی کشور میانمار چه تفاوتی دارید که در آنجا مردم بپا خاسته را سرکوب کردند و روحانیون بودائی را به گلوله بستند؟

 با حکومت فرو ریخته پل پت در کامبوج چه فرقی دارید که دو میلیون نفر از مردم آن کشور را به کشتن داد؟

 رژیم سرکوبگر روبروت موگابه در زیمبابوه چه تفاوتی دارید که مردمش را سرکوب می کند و زبان مخالفان را می برد و دهان آنها را می بندد!

همین دو سه روز پیش بود که دو روحانی اهل تسنن را در بلوچستان ایران به چوبه دار آویختید!

از کدام عزت و شرافت سخن می گوئید و آن را شرط پیروزی می نامید؟

 شما مردم ایران را از همه نشانه های عزت محروم کرده اید. شما آخرین ذره شرافت را از مردم ایران سلب کرده اید. آیا از یادتان رفت که با زیبا (زهرا) کاظمی در زندان چه کردید؟  با آیت الله کاظمینی بروجردی چه می کنید؟ با منصور اوسانلو چه کرده اید و می کنید؟ این همان عزت و شرافتی است که از آن دم می زنید؟

احمدی نژاد باز طوطی وار تکرار کرده می گوید: تنها مدیریتی که می تواند عزت بشریت و ملت ها را صیانت کند، مدیریت الهی و مدیریت امامت و ولایت است!

یعنی، افرادی بیایند و گستاخانه ادعا کنند که ماموران الله هستند و قصد مدیریت الهی دارند- و سپس بگویند که نائب امام هستند و ولایت مطلقه فقیه برقرار می کنند- زیرا ملت، صغیر و مهجور هستند و باید ولی آنها بود!

 او گستاخانه می گوید: ماموریت اول ما ساختن ایران پیشرفته و مقتدر الهی است- و ماموریت دوم، تغییر مدیریت جهان طبق الگوی ایران است.

بله، ایران را ساختند. خیلی هم خوب ساختند: دو میلیون بیکار به وجود آورند، شش میلیون نفر را معتاد کردند ، فحشا را رواج دادند و بر دخترکان ایرانی، این نمادهای شرافت و حیثیت، در امیرنشین های عرب چوب حراج زدند و همه آزادیها را از مردم ایران گرفتند و فساد مالی و اخلاقی را بر کشور حاکم کردند و اقتصاد ایران را به ورشکستگی کشاندند و بر فقر و بیماری و بی سوادی و بدبختی افزودند- و اینها همه در حالی که درآمد سالیانه ایران به بالاترین حد خود در همه دوران های تاریخ رسیده وهمزمان ملت های دیگر دو اسبه به سوی رفاه و ترقی پیش می روند.

آنها از این که ادعا می کنند قصد اصلاح جهان و به دست گرفتن رهبری آن را دارند ، یک هدف دیگر را نیز دنبال می کنند و آن سرگزم نگاه داشتن مردم ایران و سرپوش نهادن بر ناکارآمدی ها و نارسائی ها و ناهنجاری های حکومت خود در حل مسائل داخلی ایران است. جمال عبدالناصر هم همین شیوه را دنبال می کرد و در همان حالی که مردمان مصر در فقر و ذلت و محنت می سوختند و نمی توانستند بسازند، از رهبری جهان عرب و کشورهای آفریقائی و حتی جهان اسلام سخن می گفت و می کوشید ملت مصر را به هیجان درآورد و به دنبال خود بکشاند.

احمدی نژاد که به ماموریت از جانب رهبران واقعی حکومت، همیشه از زبان «مردم» سخن می گوید و خود را سخنگوی ملت معرفی می کند، در نطق خود در حضور خانواده های جان باختگان جنگ هشت ساله با عراق، در استان خراسان رضوی می گوید: در موضوع هسته ای، آنچه برای دشمنان ایران در درجه اول اهمیت قرار دارد، جلوگیری از عزت و شرافت ملت ایران است.

پوچ است این ادعا! اینجا مساله عزت و شرافت در کار نیست. بلکه موضوع آرامش و امنیت جهان در پیش است. دنیا اکنون بیش از یک دهه است که می کوشد خطرات بمب اتمی در جهان را کاهش دهد. کشورها بزرگ موافقت کردند هزاران بمب اتمی خود را نابود کنند تا خطر هسته ای در دنیا کاهش یابد. ملت های دنیا آمدند و قرارداد منع گسترش سلاح های هسته ای (موسوم به ان.پی. تی) را تصویب کردند تا نگذارند کشورهای بیشتری به بمب اتمی دسترسی یابند- همیشه این خطر وجود داشته ودارد که در کشورهای غیردموکرات، فردی یا گروهی بر بمب مسلط شود و آن را وسیله تهدید جهانیان قرار دهد و برای دنیا فاجعه بیافزیند.

حکومت ایران یکی از خطرناک ترین رژیم های جهان است. هنوز به بمب اتمی نرسیده، فلانی ادعا می کند که می خواهد مدیریت جهان را به دست بگیرد. خدای ناکرده اگر بمب را هم داشته باشد چه خواهد کرد؟

سخن از عزت و شرافت نیست که احمدی نژاد ادعای آن را دارد. سخن در این است که دنیا از بمب اتمی نگران است و می خواهد جلوی گسترش آن را بگیرد.

 حکومت ایران 18 سال به دنیا درباره توان اتمی خود دروغ گفته و پنهانکاری کرده و حالا دنیا می گوید شفاف کاری کنید و تضمین بدهید که قصد تولید بمب هسته ای ندارید. قبول نمی کنند.

 دنیا می گوید: دست از غنی سازی بردارید، سوخت کوره ها را دنیا  در اختیارتان می گذارد- قبول نمی کنند.

 دنیا می گوید: بیائید و این غنی سازی را در خارج از مرزهای خود انجام دهید که جهان بر آن نظارت داشته باشد، باز همه آن را رد می کنند.

 می گویند قوانین بین المللی را قبول ندارند و موازین جهانی را نمی پذیرند و قطعنامه های شورای امنیت پشیزی برایشان ارزش ندارد- و در همان حال، آنانی را که رهبری جهان را به دست دارند قدرت های زورگو می خوانند و تهدید می کنند که «ما پرچم عزت را به فراز کاخ های خود شما خواهیم کوبید».

آیا تصور نمی کنند که تلاش اتمی آنها، از هم اکنون باعث یک مسابقه خطرناک تسلیحاتی در خاورمیانه شده و کشورهای عرب نیز برای مقابله با تهدیدهای رژیم ایران درصدد فراگیری فن اتمی هستند؟ واگر چنین شود؛ نظم دنیا به هم می خورد و صلح منطقه و جهان به خطر می افتد؟

احمدی نژاد در سخنرانی خود می گوید: لازمه انجام این ماموریت (یعنی تغییر مدیریت جهان طبق الگوی حکومت اسلامی ایران)، اتکاء به روحیه ایثارگری و شهادت است. شهادت- یعنی شهید شدن – یعنی کشته شدن در جبهه جنگ. تازه ادعا هم کرده می گوید که زورگوئی به جائی نمی رسد. چه کسی زور می گوید؟ سازمانهای بین المللی که مسؤولیت نظم جهان را به عهده دارند- و یا آن کسی که می گوید «جهاد» و «شهادة» بزرگترین ارزشهای دنیا هستند؟

و بعد هم با لحن تهدیدآمیز (و دوباره با عاریه گرفتن نام ملت ایران) می افزاید: ملت ایران به پیروی از شهیدان، جانبازان و سرسپردگان خط ولایت مطلقه فقیه، قاطعانه ایستاده و تا هنگامی که مدیریت فاسد را به طور کامل از جهان محو نکرده، از پای نخواهد نشست.

این شیوه سخن گفتن، انشاء نویسی دوران مدرسه را به یاد می آورد.

در آخرین مصاحبه ای که درباره ایران با شبکه فرانسوی Guysen داشتم، از من پرسیده شد که آیا احمدی نژاد پیش از گفتن این سخنان (که بیشتر به رجز خوانی شباهت دارد) با رهبر حکومت مشورت می کند و از تائید او برخوردار می شود، و یا خودسرانه چنین سخنانی برزبان می راند؟

من تاکید کردم که این پرسش مورد ندارد- زیرا طبق قانون اساسی حکومت ایران، احمدی نژاد رئیس جمهوری و یک مقام ارشد رژیم است که رهبر حکومت او را تائید کرده و بنابراین مسؤولیت سخنان او به عهده رهبر و مقام مسؤول ارشد رژیم است، و هیچیک از آنان را نباید جدا از دیگری دانست.

اورشلیم 12ر 4ر2008

دنیا نیازمند اشتغال زنان بیشتری در مقامات دولتی است

آموزش مبارزه انتخاباتی برای زنان به تغییر چهره سیاست کمک می کند

نوشته جین مورس
عضو هیئت تحریریه America.gov

واشنگتن – ملیسا هاریس لیسول ، استاد علوم سیاسی و مطالعات آمریکائی های آفریقائی تبار در دانشگاه پرینستون می گوید، بهترین کاری که یک زن می تواند انجام دهد اقدام در جهت یافتن شغلی دولتی است.
بنا بر اظهار این نویسنده، برنده جایزه، که به نحو گسترده ای در مورد تفکرات سیاسی آمریکائی های آفریقائی تبار بشکل جامع نوشته وسخن گفته است، زنان در منشأ قدرت به تقویت حکومت دموکراتیک و از بین رفتن رفتارهای قالبی کمک می کنند.

هریس لیسول این موضوع را در مقابل بیش از صد نفر از زنانی که در 14 مارس، در راتجرز ، دانشگاه ایالتی نیوجرسی، به منظور فراگیری نحوه اقدام برای پست های انتخابی در ادارات و یا انتخاب برای موقعیت های دولتی گرد هم آمده بودند، مطرح نمود. این افراد در برنامه ای که برای زنان اقلیت ها به عنوان بخشی از برنامه "آماده برای حرکت: آموزش مبارزه انتخاباتی برای زنان ،" ارائه می شد، ثبت نام کرده بودند. این برنامه هر ساله توسط مرکز زنان آمریکائی و سیاست (CAWP) ، واحدی از موسسه سیاست های ایگلتون در راتگرز ارائه می شود.

برنامه آماده برای حرکت، ده سال پیش هنگامی آغاز گشت که بررسی های CAWP نشان داد که ایالت نیوجرسی از لحاظ تعداد زنانی که مقامات سیاسی را در ایالات متحده به عهده دارند، همواره در رده آخرین 10 ایالت قرار داشت. CAWP نقش زنان را در عهده داری شغل های دولتی در ایالات متحده دنبال می کند.

بنا بر اظهار همآهنگ کنندگان برنامه، به نظر می رسد که این برنامه موفق بوده است: ایالت نیوجرسی از لحاظ نسبت زنانی که در مجلس ایالتی هستند، به مقام پانزدهم کشور ارتقاء یافته است. بسیاری از زنان منتخب، دوره آموزشی آماده برای حرکت را طی نموده اند.

به علاوه، CAWP برنامه خاص یکروزه ای برای زنان اسپانیولی زبان، آمریکائی های آفریقائی تبار و آمریکائی های آسیائی تبار برگزار می نماید.

چرا زنان در مبارزات انتخاباتی شرکت نمی کنند

هریس لیسول در سخنانی در برنامه آماده برای انتخاب شدن سال 2008 اظهار داشت، هنجارهای فرهنگی و موانع ساختاری، بسیاری از زنان را از فکر داشتن شغلی در سیاست منصرف می سازد.

مشاهدات وی نشان داد که "زنان تمایل دارند به مردان در انتخاب شدن کمک کنند ولی خودشان علاقه ای به انتخاب شدن ندارند."

هریس لیسول گفت که زنان ممکن است به دلایلی از جمله میزان پولی که آنان برای شرکت در مبارزات سیاسی لازم دارند، زمانی که آنان باید دور از خانواده خود باشند که برای برخی از آنان ناخوشآیند است، و مبارزه ای که "غیرزنانه" است و آنها را مجبور به اعمال اینگونه رفتارها بر علیه رقبا خود می کند، از شرکت در این مبارزات منصرف شوند. وی هشدار داد که زنان کاندیدا باید در مقابل جنبه های منفی مبارزاتی که رای دهندگان را بیگانه می سازد و در نهایت به زنان در رقابت ها آسیب می رساند، ایستادگی کنند.

هریس لیسول بیان داشت که تبعیض جنسیتی و باورهای اجتماعی رای دهندگان در مورد اینکه "موضوعات چگونه باید باشند" نیز بر علیه زنانی که در جستجوی شغل های رهبری هستند عمل می کند." وی گفت: "زنان باید رای دهندگان را در یافتن راه حلی برای "ناهنجاری های شناختی" در قبال زنان توانا، به حرکت وادارند.

چرا زنان باید در مبارزات انتخاباتی شرکت کنند

هریس لیسول اظهار داشت که تنها راه تغییر باورهای عمومی در مورد آنچه که زنان "باید" در جهان سیاست انجام دهند آن است که زنان به دنبال مشاغل دولتی باشند و موفق به تصاحب موقعیت های بیشتری شوند. وی گفت که زنان منتخب و منتصب در موقعیت های شغلی اداری، باید نحوه تفکر هر دو گروه زنان و مردان را تغییر دهند."

وی بیان نمود: "نحوه اداره امور توسط زنان به طور متوسط با مردان متفاوت است، زنان عمدتاً بر سیاست هائی که انعکاس تجارب زندگی زنان است متمرکز می باشند.... آنان بیشتر روش هائی را به کار می برند که با توافق عمومی همراه است."

وی افزود، اگر چه تفاوت هایی بین روش های رهبری مردان و زنان وجود ندارد، ولی داشتن رهبران زن مهم است.

هریس لیسول گفت: "دموکراسی ها هنگامی به بهترین وجه عمل می کنند که ریشه در عمیقترین منابع شناخت و توانائی شهروندان داشته باشد." وی ادامه داد که "زنان انسان هستند. ما باید قادر به بیان تمامی تمایلات، مهارت ها و توانائی های خود باشیم." وی گفت این موضوع "ظرفیت دموکراسی را نشان می دهد."

هریس لیسول، ضمن اشاره به دختر جوانش که در میان شنوندگان قرار داشت، تاکید بیشتری بر دلیل مهمی که به خاطر آن زنان باید در به دست آوردن موقعیت های رهبری کوشش کنند، نمود و گفت: "دختران ما لیاقت دنیائی را دارند که در مقابل آنان گسترده است."


آموزش مبارزات انتخاباتی با یک تفاوت

بنا بر اظهار جین سینزداک ، مدیر پروژه برنامه برای زنان در کارهای دولتی در CAWP، اگرچه هدف برنامه آماده برای حرکت اختصاص به زنان نیوجرسی داشته است، ولی زنان از سایر ایالت ها نیز در آن شرکت کرده اند.

سینزداک به America.gov گفت: "آنچه که برای ما در مورد برنامه آماده برای حرکت مهم است علاقه به این مطلب می باشد که این برنامه بی طرف است و به خط مشی خاصی وابسته نیست."

سینزداک بیان نمود اگرچه برنامه های آموزشی "جالب توجه" بسیاری در سرتاسر ایالات متحده وجود دارد، ولی آنان نوعاً به یکی از احزاب دموکرات و یا جمهوریخواه و یا گروه زنان با خط مشی های اعتقادی خاص، مانند موافق یا مخالف سقط جنین، وابسته اند.

چشم انداز دراز مدت سینزداک تبدیل برنامه آماده برای حرکت به برنامه ای سرتاسری در کشور، به خصوص در مورد زنان اقلیت ها است. وی گفت: "ما حداقل نیازمند آوردن ایده مشارکت سیاسی و شرکت در زندگی عمومی در جوامع مختلف هستیم."

برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=elections08-english&y=2008&m=March&x=20080328162958jesrom0.5795862&t=livefeeds/wf-latest.html&distid=ucs
و
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=elections08-english&y=2008&m=March&x=20080328172401jesrom0.4392511&t=livefeeds/wf-latest.html&distid=ucs

و همچنین:
http://usinfo.state.gov/products/pubs/womenpolitics/

اظهارات بوش درباره چهلمین سالگرد مرگ مارتین لوتر کینگ جونیور

آمریکا در سوگواری و گرامیداشت زندگی و یادگار دکتر کینگ

کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
(زاگرب، کرواسی)
4 آوریل 2008

بیانیه رییس جمهور

چهل سال پیش در چنین روزی، آمریکا از وجود یکی از مهمترین مدافعین برابری و حقوق مدنی در طول تاریخ این کشور به شکل ناجوانمردانه ای محروم شد. اکنون، در این روز، در ماتم قتل دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور می نشینیم، و از پیام قدرتمند و شیوای او برای عدالت و امید تجلیل به عمل می آوریم.

دکتر کینگ مردی بود که شهامت و بصیرت داشت. او می دانست که عشق و شفقت همیشه بر خشم و نفرت پیروز خواهد شد. گفتار و کردار وی الهام بخش مردم آمریکا از هر نژادی برای رویارویی با تبعیض و تلاش برای تضمین این امر بود که کشور ما سرزمین فرصت برای تمام مردان و زنانش است.

ما رویای دکتر کینگ را پیش برده ایم و در این زمینه پیشرفت کرده ایم، ولی مبارزه هنوز به پایان نرسیده است. تضمین آزادی و برابری برای تمام آمریکایی ها همچنان یکی از بزرگترین مسئولیت های ما است. در حالیکه درباره زندگی و یادگار وی تامل و تعمق می کنیم، باید خود را دوباره متعهد به پیروی از سرمشق ماندنی او برای خدمت به دیگران بکنیم.

رویای مارتین لوتر کینگ 40 سال پس از مرگ او به زندگی ادامه می‌دهد

آمریکایی‌ها روزهای خشم و امید را به یاد دارند

نویسنده: مایکل فریدمن
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – در 4 آوریل 1968 در ممفیس تنسی، گلولهٔ ضاربی زندگی مارتین لوتر کینگ، معمار اصلی و رهبر جنبش آرام حقوق مدنی در ایالات متحده را گرفت. او 39 سال داشت. بازرسان پزشکی گفتند که کینگ با قلب مردی 60 ساله بدرود حیات گفت، چرا که برای مدتی چنان طولانی، بار غصه و مسئولیت آن همه انسان را به دوش گرفته بود. حدود صد هزار آمریکایی هنگام تشییع جنازهٔ او بیرون کلیسا ایستاده بودند.

کینگ روز قبل به عنوان بخشی از "مبارزهٔ مردم فقیر"، از جانب کارگران اعتصابی فاضلاب که اکثرا سیاه‌پوست بودند مشغول مبارزه بود. آخرین سخنرانی او بر اساس مطالعاتش روی انجیل در طول زندگیش بود. بعدها ثابت شد که این سخنرانی پیشگویانه بوده است:

خوب من نمی‌دانم حالا چه خواهد شد؛ ما روزهای سختی در پیش داریم. اما اکنون واقعا برای من مهم نیست، چرا که من در قلهٔ کوه بوده‌ام. برایم مهم نیست. مانند هر کسی، من دوست دارم که زندگی طولانی‌ای داشته باشم – طول عمر جای خاصی دارد. اما اکنون من دربارهٔ آن نمی‌اندیشم. من فقط می‌خواهم که خواست خداوند را انجام دهم. او اجازه داده است که به بالای کوه بروم. و من از آن بالا نگاه کرده‌ام و سرزمین موعود را دیده‌ام. ممکن است با شما به آن‌جا نیایم. اما امشب می‌خواهم شما بدانید که ما به عنوان مردم، به سرزمین موعود خواهیم رسید. پس من امشب شادمان هستم؛ من در مورد هیچ چیز نگران نیستم؛ من از هیچ کس نمی‌ترسم. چشمان من شکوه آمدن خداوندگار را دیده‌اند.

سال 1968 سال تحولات سیاسی در دنیا بود. در ایالات متحده فقط دو ماه بعد، در 5 ژوئن یک قاتل دیگر جان سناتور رابرت کندی را گرفت. کسی که به عنوان دادستان کل کمک‌های به موقعی به فعالان حقوق مدنی کرده بود.

روزهای خطر

قتل مارتین لوتر کینگ سبب بروز شورش‌هایی در واشنگتن و بیش از 100 شهر دیگر آمریکا شد و سبب این نگرانی شد که مبارزه‌ٔ صلح‌آمیز سیاهپوستان آمریکا تبدیل به مقابلهٔ خشونت‌بار نژادی شود. حتی پیش از آن اتفاق تراژیک، به نظر می‌رسید این جنبش که در حال گذر از تغییراتی است که بسیاری از نزدیکان کینگ با نگرانی ناظر آن بودند.

استوکلی کارمایکل، یکی از کارکشتگان تلاش‌های ثبت نام رأی دهندگان، با فرا رسیدن ماه مه 1966 خود را به عنوان رئیس جدید کمیتهٔ هماهنگی دانشجویی ضد خشونت SNCC))(1)، تثبیت کرده بود. این کمیته سازمان اصلی دانشجویی جنبش حقوق مدنی بود که رهبری آن به تدریج و به طور فزاینده نسبت به استراتژی گام به گام مارتین لوتر کینگ و هم‌قطارانش کم‌طاقت می‌شد.

کارمایکل در یک سخنرانی در گرین‌وودِ میسی‌سیپی خواستار "قدرت سیاهان" شد. در جایی که افرادی نظیر تورگود مارشال و مارتین لوتر کینگ در تلاش یکپارچگی بودند، کارمایکل در عوض در جستجوی جدایی بود. او یکپارچگی را "طفره‌ای خائنانه برای حفظ برتری سفیدها" خواند.

در همین حال حزب بلک پنتر، که در اکتبر 1966 در اوکلند در کالیفرنیا توسط فعالان، هیویی پی نیوتن و بابی سییل بنیان‌گذاری شد، اعضای مسلح یعنی "پنترها" را به کار گرفت تا افسران پلیسی را دنبال کنند که به اعتقاد آنان به طور ظالمانه‌ای سیاهان را هدف قرار می‌دادند؛ (برخی این نام را به علامتی که برای رأی‌دهندگان بی‌سواد در یک حرکت ثبت نام رأی‌دهندگان استفاده می‌شده، ربط می‌دهند).

در حالی که این حزب برای مدت کوتاهی از محبوبیت برخوردار شد، به ویژه از طریق برنامه‌های خدمات اجتماعی، مجادلات مسلحانه با پلیس محلی که منجر به مرگ یا زندان رفتن پنتر‌های برجسته شد، سبب گردید که بسیاری از آمریکایی‌ها با شیوه‌های خشن آن مخالفت کنند و حرکت حزب پنتر متلاشی شود. این حرکت در یک سردرگمی نفاق و تهمت‌زنی متقابل به تدریج تحلیل رفت.

با این وجود بسیاری نگران بودند که قتل کینگ سبب افزایش تأثیر عوامل ستیزه‌جو در درون جنبش بشود. در آن هنگام برخی کار کینگ در زندگی‌اش را مورد سؤال قرار دادند. اما آن "سرزمین موعودی" که کینگ توصیف کرد از بسیاری جهات بسیار نزدیکتر از آن چیزی بود که در جریان شورش‌های آوریل 1968 به نظر می‌رسید.

وفاق آمریکایی

تجربهٔ تاریخی آفریقایی‌–‌ آمریکایی همواره منحصر به فرد باقی خواهد ماند. اما اجرای هدفمند حق رأی فدرال، آمریکاییان سیاه‌پوست را مجهز به ابزارهایی کرد که مهاجران و سایر گروه‌های اقلیت سعی کرده‌اند دنبال کنند – و به دست آوردند: رویای آمریکایی. در ایالات متحده مردمی که رأی می‌دهند به خوبی قدرت سیاسی واقعی را به کار می‌برند. با رأی و با گذشت زمان تساوی حقوقی و سیاسی برای آمریکایی‌ـ‌آفریقایی‌ها تقریبا در تمام طبقات اجتماعی منافعی ایجاد کرده است.

برای نمونه جان آر. لوئیس، یکی از سواران آزادی بود که در 1961 مورد ضرب و شتم جمعیت خشمناک مونتگمری در آلاباما قرار گرفت. امروز او نمایندهٔ پنجمین ناحیهٔ کنگره‌ای از جورجیا در مجلس نمایندگان ایالات متحده است. تقریبا 50 نفر از همکاران او در کنگره آفریقایی‌ـ ‌آمریکایی هستند و چندین نفر از آنان به عنوان رؤسای صاحب نفوذ کمیته‌های کنگره، دارای قدرت سیاسی زیادی هستند.

دنیس مک ‌نِر، در1963 در میان دخترانی بود که در حملهٔ نژادپرستان متعصب با بمب به کلیسای بابتیست خیابان شانزدهم کشته شدند. دوست او کاندالیزا رایس در سال 2005 پست وزارت خارجهٔ کشور را به عهده گرفت.

میزان فارغ‌‌التحصیلی سیاهان از دبیرستان، تقریبا از 1966 تا کنون سه برابر شده است و میزان فقر در این مدت تقریبا نصف شده است. گسترش طبقهٔ متوسط سیاه‌پوست به عنوان تحول اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است، همان طور که بسیاری از کارآفرینان موفق و تلاشگران علمی و ادبی و هنری، آفریقایی‌ـ‌آمریکایی هستند.

گرچه آمریکاییان به مبارزه با موضوعات نژادی ادامه می‌دهند، آن موضوعات با آن چه که در سخنان تورگود مارشال، مارتین لوتر کینگ و نسل جنبش حقوق مدنی بود، عمیقا متفاوت است.

بدون تردید جنبش حقوق مدنی، مردم آمریکا را وادار کرد تا صریحا با تضاد میان ایده‌آل‌هایشان و واقعیت تبعیض نژادی و عدم تساوی حقوق مقابله کنند. این جنبش با انجام این کار کشور را در مسیر تساوی کامل نژادی، بسیار به پیش برد، مسیری که هنوز این کشور در آن گام برمی‌دارد.

شاید مهمترین معیار پیشرفت ـ نه فقط در میان آمریکایی‌های جوان‌تر که آیندهٔ کشور را می‌سازند، ظهور توافقی گسترده و عمیق در این مورد است که تاریخ شرم‌آور برده‌داری، تبعیض نژادی و وضعیت نامساعد فقط باید به تاریخ سپرده شود.

مطالب بالا از کتاب: "سرانجام، آزاد: جنبش حقوق مدنی ایالات متحده"(2)، گرفته شده است. این کتاب در تابستان 2008 در America.gov منتشر خواهد شد.

1. Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC)
2. Free At Last: The U.S. Civil Rights Movement

جمعه بیست و سوم فروردین ماه سال  1387 خورشیدی

یازدهم ماه آوریل سال 2008 میلادی 

 ششم ماه نیسان سال 5768 عبری

 فهرست برنامه امروز:

برنامه یک ساعته امشب صدای اسرائیل را با یک مجموعه خبری آغاز کردیم که شامل آخرین و مهمترین رویدادهای منطقه و جهان بود و 45 دقیقه ادامه یافت. فشرده خبرها درادامه این صفحه در اختیار شما قرار دارد.

در ادامه برنامه، گفتار ویژه شنوندگان یهودی پخش شد و شوربختانه به علت نبود وقت نتوانستیم برنامه موسیقی اصیل ایرانی را پخش کنیم. صدای برنامه ما را در همین سایت radis.org  یا تارنمای دوم ما intkolisrael.com www.  بشنوید.

امواج جدید رادیو اسراییل:

22 متر= 13850 کیلوهرتس

25 متر= 11605 کیلو هرتس

شنوندگان ما دراروپا باید ازاین پس صدایمان راازطریق ماهواره هات برد و اینترنت بشنوند اما موج 25 متردربخشهائی ازاروپا نیزقابل شنیدن است.

*****

درپی آغاز ساعت تابستانی درایران، اسرائیل، آمریکا و اروپا موعد آغاز برنامه رادیو اسرائیل

به زمان همیشگی خود بازگشت:

بوقت ایران ازشش و نیم عصر، اروپای غربی 4 عصر، انگلیس 3 بعدازظهر، کالیفرنیا 7 بامداد و نیویورک 10 پیش ازظهر

درآمریکا و کانادا ازتلویزیون «پیام آزادی» تمامی برنامه زنده و مستقیم رادیو اسرائیل هرروز پخش می شود

رادیو «صدای ایران»  نیزهرروز بخشی ازاخبار رادیو اسرائیل و شنبه ها یکساعت برنامه ما را رله می کند.

(لطفا این امر را به آگاهی دوستان و بستگان خود نیزبرسانید. سپاسگزاریم.)

  فشرده مهمترین خبرهای امروز:

*        نخست وزیر اسرائیل گرچه ارزیابی کرد که رسیدن به توافق صلح با فلسطینی ها در سال جاری امکان پذیر است، ولی افزود: «نمی توان تضمین کرد که اجرای این توافق میسر باشد».

*        آقای اهود اولمرت تاکید کرد: اورشلیم پایتخت جاودانه یهودیان است و هیچکس در این باره نمی تواند خواست خود را بر ملت اسرائیل تحمیل کند. او گفت: «هیچ موضوع مهمی نیست که ما آماده گفتگو درباره آن نباشیم. ولی در این راه از هیچکس توصیه ای را نمی پذیریم و لزومی ندارد کسی در باره اهمیت و موقعیتی که اورشلیم برای ملت یهود دارد، به من یا وزیران کابینه ام درس بدهد».

*        به گفته آقای اولمرت، گفتگوهائی که با فلسطینی ها انجام می گیرد آسان نیست. ولی بطور جدی دنبال می شود و در آن بیش از همه به نیازهای امنیتی اسرائیل در حال و آینده توجه می گردد.

*        آقای اولمرت تاکید کرد: « اسرائیل هرگز از خواسته های خود در برابر فلسطینی ها منصرف نخواهد شد و بیش از همه خواهد خواست به ترور پایان ببخشند تا انجام توافق صلح امکان پذیر گردد».

*        نخست وزیر اسرائیل به اوضاع در نوار غزه نیز اشاره کرد و گفت: «هر تعرضی که در آن ناحیه رخ دهد، مسؤول آن حماس است. اگر تروریستی به شهروندی آسیب وارد کند ما نخواهیم پرسید از کدام تشکل تروریستی بوده است- چرا که حماس اکنون بر نوار غزه مسلط است و باید جلوی ترور را بگیرد».

*        وزارت خارجه مصر امروز احتمال برگزاری همآیش در شرم الشیخ را با شرکت پرزیدنت بوش، نخست وزیر اسرایئل، رهبر فلسطینی ها و پادشاه اردن هاشمی تائید کرد. به گفته سخنگوی وزارت خارجه مصر، بررسی هائی در مورد همآیش شرم الشیخ به منظور پیشبرد صلح در خاورمیانه جریان دارد.

*        وزیر خارجه اسرائیل خانم تسیپی لیونی در همایش 30 تن از سفیران کشورهای مختلف جهان از جامعه بین المللی خواستار شد برای آزادی سه سرباز ربوده شده اسرائیلی که در اسارت حزب الله و حماس به سر می برند، دولت اورشلیم را یاری دهند.

*        تروریست های فلسطینی از نوار غزه امروز نیز به آتشباری به سوی کارگرانی که در یک مرزعه اسرائیلی کار می کردند دست زدند و گرچه یک تراکتور را از کار انداختند، ولی به کارگران آسیب وارد نشد.

*        نیروهای ارتش اسرائیل همراه با شش دستگاه ماشین آلات زرهی و دو بولدوزر وارد محله پناهندگان فلسطینی البریج در نوار غزه شدند و با چند فرد مسلح درگیر گردیدند که در جریان آن یک نوجوان فلسطینی کشته شد و شش فلسطینی دیگر و از جمله یکی از فعالان حماس را نیز زخمی کردند.

*        جنگنده های نیروی هوائی اسرائیل شب گذشته در جنوب نوار غزه به تعقیب خرابکاران مسلح پرداختند و دو تن از آنها را هلاک کردند و اعلام شد هفت نفر نیز زخمی گردیده اند.

*        در اورشلیم اعلام شد: ماموران سرویس امنیت داخلی اسرائیل (شاباک) همراه با افراد پلیس، سه هفته پیش توانسته اند جلو توطئه چند فلسطینی را برای مسموم کردن مشتریان یک رستوران بگیرند.

*        به موجب گزارشی که در رسانه های عربی انتشار یافت، خواهر رئیس جمهوری سوریه از دمشق گریخته و از دولت فرانسه تقاضای پناهندگی کرده است. او همسر آصف شوکت رئیس رکن اطلاعات نظامی سوریه است که می گویند قصد کودتا علیه بشار اسد را داشته است.

*        در پی انتشار خبری از سوی منابع فلسطینی مبنی بر این که رئیس جمهوری اسبق ایالات متحده جیمی کارتر درخواست کرده با خالد مشعل رهبر سیاسی حماس دیدار کند، اعلام شد، دولت پرزیدنت بوش با چنین دیداری مخالفت کرده است.

*        چند روز پس از آنکه محمود احمدی نژاد ادعا کرد که حکومت ایران علاوه بر سه هزار دستگاه سانتریفیوژ پیشین شش هزار واحد دیگر را نیز در حال راه اندازی دارد، یک مقام دولتی امروز این خبر را تصحیح کرد و اعلام داشت که شمار سانتریفیوژهای جدید به کار افتاده تنها 492 دستگاه است- ولی تلاش برای به کار انداختن واحدهای دیگر همچنان ادامه دارد.

*        کارشناسان می گویند در حدود سه سالی که از آغاز ریاست جمهوری احمدی نژاد می گذرد، پیشرفت در زمینه غنی سازی اورانیوم و غلبه بر مشکلات فنی چندان چشمگیر نبوده است.

*        نماینده ایالات متحده در آژانس بین المللی انرژی اتم در وین، آقای گرگوری شولته روز گذشته ادعاهای احمدی نژآد را در مورد پیشرفت های اتمی دروغ نامید.

*        پرزیدنت بوش در سخنرانی روز گذشته خود دوباره حکومت ایران را به فتنه گری در منطقه، در رابطه با اوضاع عراق و تلاش برای رسیدن به بمب هسته ای متهم ساخت و گفت: «جمهوری اسلامی ایران در کنار گروه تروریستی القاعدة، دو تهدید بزرگ و اصلی علیه ایالات متحده در قرن معاصر محسوب می شود که تلاش می کنند دولت آمریکا را در عراق به شکست بکشانند».

*        رئیس جمهوری ایالات متحده که تا ده ماه دیگر دوران خدمت او به پایان می رسد، به حکومت ایران اخطار کرد از این رفتارها دست بردارد- و تهدید کرده گفت:«اگر جمهوری اسلامی ایران همچنان منافع ایالات متحده را هدف بگیرد، ارتش آمریکا در توسل به زور علیه رژیم ایران تردیدی به خود راه نخواهد داد.

*        روزنامه عرب زبان «الشرق الاوسط» خبر داد که دبیرکل جامعه عرب آقای عمروموسی در روزهای آینده رهسپار وین می شود و در دیدار با سران آژانس بین المللی انرژی اتم قصد دارد از جمله مسائل هسته ای ایران را مطرح سازد. در گزارشهای پیشین گفته شده بود که کشورهای عرب از تلاش حکومت ایران برای مبدل شدن به یک قدرت هسته ای نگران هستند و اکنون آنها هم می کوشند خود از توان اتمی برخوردار گردند.

*        وزیر امور خارجه آلمان آقای یوشکا فیشر امروز در مقاله ای در روزنامه پرتیراژ و معتبر ایتالیائی «لارپوبلیکا» انتشار یافت، ضمن ابراز نگرانی از زمزمه شروع مسابقه تسلیحات اتمی در خاورمیانه و جهان، که عامل اصلی آن جمهوری اسلامی ایران و برنامه های اتمی آن می باشد ، پیشنهاد کرد که جامعۀ جهانی در تغییر قوانین منع گسترش سلاحهای اتمی بکوشد و یک سد قانونی در مقابل غنی کردن اورانیوم و تولید سلاحهای اتمی و منع خیزش از صنعت اتمی غیرنظامی به نظامی (که در حال حاضر به راحتی می تواند انجام پذیر باشد) به وجود آورد و تهدیدات جمهوری اسلامی را دست کم نشمارد.

*        روزنامه «تایمز» چاپ لندن، در شماره امروز خود چند عکس هوائی از یک سایت نظامی در ایران منتشر ساخت و نوشت: «حکومت ایران در این پایگاه کاملا محرمانه به ساخت موشک های قاره پیمائی مشغول است که خواهد توانست کشورهای اروپائی را نیز مورد حمله قرار دهد».

*        جامعه بهائیان ایران با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: حکومت اسلامی قصد دارد فشار بر اقلیت های دینی به صورت قانون درآید. به موجب این لایحه، اقلیت های مذهبی را می توان در خارج از مرزهای جغرافیائی ایران نیز تحت تعقیب قرار داد و مجازات کرد.

*        یک عضو هیات مدیره انجمن زنان در ایران گفت: افسردگی در بین زنان بیش از حد افزایش یافته و سه تا چهار برابر بیش از معمول است.

*        و به  عنوان آخرین مطلب این مجموعه خبری: احمدی نژاد در دیدار با خانواده های دانشجویانی که در حادثه تصادف اتوبوس هنگام بازگشت از اردوی «راهیان نور» جان باخته و دهها خانواده را عزادار کردند گفت: این دانشجویان در مسیر خدا و با عشق حرکت می کردند.

کدام عشق و کدام مسیر خدا؟

آنها در جاده حرکت می کردند و قصد بازگشت به خانه های خود را داشتند. می خواستند سالم برسند، و زندگی کنند و به وطن خویش یاری برسانند و پشتوانه خانواده های خود و سازنده ایران فردا باشند- و اگر کشته شدند به خاطر آنکه جاده ها در ایران بد است، و یا نظارت کافی بر کار رانندگی وجود ندارد و یا اتوبوس ها و کامیونها کهنه است و هیچ یک از مسؤولان را باکی نیست- و یا همه این علت ها با هم!

همه کاسیتی ها و کژیها و ندانم کاریها و کوته کاریها را که نمی شود به پروردگار عالم نسبت داد- شما هم مسؤولیت دارید. شعاردادن را کنار بگذارید و نگاهی واقعی به حال مردم ایران بیاندازید.