18:15 گرينويچ - چهارشنبه 26 دسامبر 2007 - 05 دی 1386

واکنش رهبران یهودیان ایرانی به مهاجرت مخفیانه

رهبران جامعه یهودیان مقیم ایران با صدور بیانیه ای نسبت به خبر مهاجرت مخفیانه چهل یهودی ایرانی به اسرائیل واکنش نشان دادند.

در بیانیه ای که رئیس انجمن کلیمیان تهران و نماینده کلیمیان در مجلس ایران به طور مشترک منتشر کرده اند، خبر این مهاجرت صراحتا تکذیب نشده است. اما در این بیانیه آمده است: "با توجه به شرایط مساعد زندگی اقلیت های مذهبی و ایرانیان یهودی در ایران و با وجود ریشه های قوی مشترک فرهنگی، ایرانیان یهودی هیچ گاه اقدام به مهاجرت سازمان یافته نکرده اند."

در این بیانیه همچنین "اخبار منتشر شده در مورد مسائل جامعه ایرانیان یهودی توسط برخی خبرگزاری های خارجی" تکذیب شده است.

دولت اسرائیل روز سه شنبه اعلام کرد چهل یهودی ایرانی به صورت دسته جمعی و پنهانی از ایران خارج شده و به اسرائیل مهاجرت کرده اند.

یک سازمان بین المللی یهودی مبلغ ده هزار دلار به هر یک از این مهاجران اهدا کرده تا بتوانند با استفاده از آن در اسرائیل مستقر شوند.

این مهاجران روز سه شنبه 25 دسامبر طی مراسمی رسمی در فرودگاه بین المللی بن گوریون در اسرائیل مورد استقبال قرار گرفتند.

مهاجرت مخفیانه و دسته جمعی این تعداد یهودی از ایران به صورت منسجم و جمعی کم سابقه است.

از یکی از مقامات آژانس یهود که سازمان امدادرسان در زمینه مهاجرت یهودیان به اسرائیل است نقل شده که این یهودیان اغلب از تهران مهاجرت کرده اند و اموال و دارایی خود را هم در ایران رها کرده اند.

با وجود موضعی که دولت جمهوری اسلامی در مقابل دولت یهود در اسرائیل دارد، یهودیان این کشور در زندگی روزمره خود با مشکلی مواجه نیستند و در عمل به دین خود و برگزاری آداب و رسوم خود با مشکلی مواجه نیستند، یهودیان ایرانی که کلیمی خوانده می شوند در شهرهای مختلف ایران دارای کنیسه و انجمنند و در مجلس شورای اسلامی یک نماینده دارند.

با این حال یهودیان امکان دستیابی به مشاغل مهم دولتی ندارند و نمی توانند دارای مشاغل قضائی، نظامی، دیپلماتیک و کارهایی از این قبیل باشند که فعالان حقوق بشر این را نوعی تبعیض مذهبی تلقی می کنند.

با این حال، آمار آژانس یهود حاکی از این است که شمار یهودیان ایرانی که به اسرائیل مهاجرت کرده اند از 65 نفر در سال گذشته میلادی به دویست نفر در سال جاری میلادی رسیده است.

مهاجرت دسته جمعی گروه چهل نفری ایرانیان را تشکلی یهودی - مسیحی سازماندهی کرده و به هر یک از این مهاجران مبلغ ده هزار دلار برای مهاجرت به اسرائیل کمک کرده است.

این گروه چهل نفره از راه کشوری ثالث که مقامات اسرائیلی از ذکر نام آن خودداری کرده اند به اسرائیل مهاجرت کرده اند.

از بیش از 2500 سال پیش که کورش، شاهنشاه هخامنشی به یهودیان در سرزمین ایران پناه داد و امکان آزادی در عمل به مذهب یهود را برایشان فراهم آورد، این کشور از زیستگاههای اصلی یهودیان در خاورمیانه بوده و ایران هنوز پس از اسرائیل، زیستگاه بزرگترین جامعه یهودی خارج از اسرائیل در خاورمیانه است.

19:11 گرينويچ - سه شنبه 25 دسامبر 2007 - 04 دی 1386

مهاجرت مخفیانه چهل یهودی ایرانی به اسرائیل

دولت اسرائیل اعلام کرده که چهل یهودی ایرانی به صورت دسته جمعی و پنهانی از ایران خارج شده و به اسرائیل مهاجرت کرده اند.

این مهاجران روز سه شنبه 25 دسامبر طی مراسمی رسمی در فرودگاه بین المللی بن گوریون در اسرائیل مورد استقبال قرار گرفتند.

مهاجرت مخفیانه و دسته جمعی این تعداد یهودی از ایران به صورت منسجم و همراه با یکدیگر کم
سابقه است.

از یکی از مقامات آژانس یهود که سازمان امدادرسان در زمینه مهاجرت یهودیان به اسرائیل است نقل شده که این یهودیان اغلب از تهران مهاجرت کرده اند و اموال و دارایی خود را هم در ایران رها کرده اند.

با وجود موضعی که دولت جمهوری اسلامی در مقابل دولت یهود در اسرائیل دارد، یهودیان این کشور در زندگی روزمره خود با مشکلی مواجه نیستند و در عمل به دین خود و برگزاری آداب و رسوم خود با مشکلی مواجه نیستند، یهودیان ایرانی که کلیمی خوانده می شوند در شهرهای مختلف ایران دارای کنیسه و انجمنند و در مجلس شورای اسلامی یک نماینده دارند.

با این حال یهودیان امکان دستیابی به مشاغل مهم دولتی ندارند و نمی توانند دارای مشاغل قضائی، نظامی، دیپلماتیک و کارهایی از این قبیل باشند که فعالان حقوق بشر این را نوعی تبعیض مذهبی تلقی می کنند.

با این حال، آمار آژانس یهود حاکی از این است که شمار یهودیان ایرانی که به اسرائیل مهاجرت کرده اند از 65 نفر در سال گذشته میلادی به دویست نفر در سال جاری میلادی رسیده است.

مهاجرت دسته جمعی گروه چهل نفری ایرانیان را تشکلی یهودی - مسیحی سازماندهی کرده و به هر یک از این مهاجران مبلغ ده هزار دلار برای مهاجرت به اسرائیل کمک کرده است.

این گروه چهل نفره از راه کشوری ثالث که مقامات اسرائیلی از ذکر نام آن خودداری کرده اند به اسرائیل مهاجرت کرده اند.

از بیش از 2500 سال پیش که کورش، شاهنشاه هخامنشی به یهودیان در سرزمین ایران پناه داد و امکان آزادی در عمل به مذهب یهود را برایشان فراهم آورد، این کشور از زیستگاههای اصلی یهودیان در خاورمیانه بوده و ایران هنوز پس از اسرائیل، زیستگاه بزرگترین جامعه یهودی خارج از اسرائیل در خاورمیانه است.

11:35 گرينويچ - پنج شنبه 27 دسامبر 2007 - 06 دی 1386

کاوه امیدوار

ایران با مالزی یک قرارداد گازی امضا کرد

ایران برای توسعه دو میدان گازی در جنوب این کشور، قراردادی 16 میلیارد دلاری با یک شرکت مالزیایی امضا کرده است.

این قرارداد بین علی وکیلی مدیر عامل شرکت نفت و گاز پارس به نمایندگی از شرکت ملی نفت ایران و مختار البخاری مدیر عامل شرکت مالزیایی SKS امضا شد.

میدان های گازی گلشن و فردوس به ترتیب در180 و 190 کیلومتری جنوب شرقی بوشهر قرار دارند و فاصله آنها تا ساحل خلیج فارس نیز به ترتیب 65 و 85 کیلومتر است و قرار است سالانه 20 میلیون تن گاز مایع (ال ان جی) از این دو میدان تولید شود.

نیمی از گاز تولیدی برای بازاریابی در اختیار شرکت مالزیایی و نیمی دیگر به شرکت ملی نفت ایران داده می شود تا برای آن بازاریابی کند.

بازاريابی و فروش گاز به عكس نفت بسيار مشكل است و ايران در چند سال گذشته ناچار شده تا برای غلبه بر اين معضل و جلب مشتری، امتيازاتی برای خريداران گاز در نظر بگیرد و در ازای خرید گاز، توسعه بخشی از میدان های نفتی را در اختیار آنها قرار دهد.

این کشور تفاهم نامه هایی با چین و هند امضا کرده و در ازای خرید گاز، بخشی از توسعه میدان های نفتی را در اختیار آنها قرار داده اما به نظر می رسد که شرکت های چینی و هندی تمایلی به اجرای مفاد این تفاهم نامه ها ندارند و ترجیح می دهند که فقط در پروژه های نفتی مشارکت کنند.

در قراردادی که به تازگی بین ایران و چین امضا شد شرکت چینی ساینوپک تنها حاضر شد توسعه میدان نفتی یادآوران را بر عهده بگیرد در حالی که بر اساس تفاهم نامه سه سال پیش، شرکتی چینی متعهد شده بود که در قبال توسعه میدان نفتی و دریافت نفت، سالانه 10 ميليون تن گاز مايع (ال ان جی) از ايران خريداری كند.

نحوه اجرای قرارداد

قرارداد گازی ایران و مالزی به صورت بیع متقابل است و شرکت مالزیایی سرمایه گذاری خود را از محل فروش گاز مایع به مدت پنج سال دریافت خواهد کرد.

بر اساس این قرارداد شرکت مالزیایی به مدت 25 سال از تاسیسات ساخته شده استفاده خواهد کرد و بعد از آن، تاسیسات را در اختیار شرکت ملی نفت ایران قرار می دهد.

این قرارداد دو بخش دارد که در بخش بالا دستی، گاز از میدان استخراج می شود و در بخش پائین دستی مایع سازی گاز صورت می گیرد. پیش بینی شده که شرکت مالزیایی پنج میلیارد دلار در بخش بالادستی و بین 10 تا 11 میلیارد دلار در بخش پائین دستی سرمایه گذاری کند.

بر اساس گزارش ها، بخشی از هزینه مایع سازی گاز بر عهده ایران است اما میزان دقیق آن اعلام نشده است.

یکی از مهمترین بخش های قراردادهای گاز مایع (ال ان جی) حمل و نقل است که در قرارداد ایران و مالزی اشاره ای به آن نشده است و کارشناسان پیش بینی می کنند برای صادرات گاز مایع تولید شده در میدان های گلشن و فردوس ایران باید دست کم پنج میلیارد دلار سرمایه گذاری کند.

نگاه به شرق

در یک دهه اخیر شرکت های بزرگ اروپایی سرمایه گذار اصلی پروژه های نفت وگاز ایران بودند اما در دو سال اخیر به دلیل محدودیت های ناشی از خودداری ایران از تعلیق غنی سازی اورانیوم و قطعنامه های شورای امنیت، سرمایه گذاران آسیایی فرصت بیشتری برای حضور در پروژه های نفت و گاز ایران پیدا کرده اند.

غلامحسین نوذری وزیر نفت ایران انتخاب این کشور از سوی شرکت های آسیایی برای سرمایه گذاری را نشانه نگرش درست و تدبیر سیاستمداران آنها دانسته و تاکید کرده "ایران نه فقط از ثبات سیاسی و ذخایر قابل توجه نفت و گاز برخوردار است بلکه طرح های توسعه نفت و گاز ایران فرصت های فراوان کار را برای همه فراهم می کند."

به گفته وزیر نفت ایران کشورهای آسیایی نظیر چین، هند، اندونزی و مالزی حدود نصف جمعیت جهان را در خود جای داده اند و این جمعیت برای اجرای برنامه های توسعه خود به انرژی نیاز دارند زیرا توسعه بدون انرژی امکان پذیر نیست.

ايران دارای 28 هزار ميليارد متر مكعب ذخيره ثابت شده گاز و دومين دارنده ذخاير گاز جهان بعد از روسيه است اما در صادرات گاز موفقيت چندانی نداشته است.

تركيه و ارمنستان مشتريان گاز صادراتی ايران هستند که از طریق خط لوله از این کشور گاز دریافت می کنند اما قرارداد جدید گاز با شرکت مالزیایی بخشی از پروژه بزرگ صادرات گاز مایع است که ایران از چند سال پیش دنبال می کند.

ایران یک سال پیش تفاهم نامه ای با شرکت مالزیایی SKS امضا کرده بود که به گفته مقامات دولتی ایران، این تفاهم نامه اکنون به قرارداد منجر شده است.

به گفته آقای نوذری، شرکت مالزیایی علاوه بر این پروژه، در احداث پالایشگاههای مشترکی در شیراز، سوریه و ونزوئلا با ایران همکاری دارد.

17:45 گرينويچ - سه شنبه 25 دسامبر 2007 - 04 دی 1386

کاتیا آدلر
گزارشگر بی بی سی در غزه

کریسمس غزه، وقتی حماس حکومت می کند

پیشتر در سال جاری نیروهای اسلامی حماس کنترل غزه را به دست گرفتند؛ غزه قبل از آن خانه مسیحیانی بود که این روزها برای بر پا کردن نخستین جشن کریسمس خود، تحت رهبری حماس آماده می شوند.

ماناول مسلم، کشیش مسیحی اهل غزه، مرد با مزه ای است که دوست دارد کلاه پشمی بر سر بگذارد.

به دفترش رفتم تا بپرسم مسیحیان غزه این اولین کریسمس خود را تحت کنترل کامل حماس چطور بر گزار می کنند.

اولین باری که به دفترش سرک کشیدم غرید:" امان از دست شما مطبوعاتی ها!".

و ادامه داد: "حماس اینه! حماس اونه! شما فکر می کنین ما مسیحی ها داریم تو لونه مون تو غزه می لرزیم؟ یا خیال می کنین به شما بریتانیایی ها یا آمریکایی ها یا واتیکان التماس می کنیم که ما رو نجات بدین؟ از چی نجاتمون بدین؟ از کجا؟ اینجا خونه ماست."

خانواده گسترش یافته

دانش آموزان مدرسه "خانواده مقدس" شهر غزه همه به ماناول مسلم می گویند: "ابونا" که به عربی یعنی پدر ما.

خانواده او متشکل از 1200 کودک است. با اینکه بخشی از هزینه های این مدرسه را واتیکان تامین می کند، در این مدرسه هم مثل همه جای غزه مسحیان در اقلیت اند و 99 درصد دانش آموزان را مسلمان تشکیل می دهند.

پدر مسلم می گوید این یکی از دلایلی است که او از اسلامگراها نمی ترسد. او می گوید: " این اونا هستن که باید بترسن نه من!"

مسلم می گوید: "بچه ها همه تحت سرپرستی من هستن، توی مدرسه من.مادرها و پدر های حماس هم مثل بقیه مادر ها پدرها روزهای جلسه به مدرسه می آن."

اما به غیر از اینکه بچه ها مسلمان و مسیحی در یک زمین بازی با هم بازی می کنند، مسائل دیگری هم وجود دارد که مسیحی های غزه را به مسلمانان پیوند می دهد.

بعد از درگیری و خونریزی ناشی از مبارزات داخلی فلسطینی ها امسال به نظر می رسد، جامعه غزه به گونه ای آشتی ناپذیر دو نیم شده است؛ هم از لحاظ سیاسی و هم از لحاظ حد و مرزهای مذهبی.

در ماه ژوئن مردانی که ریش داشتند به خاطر اینکه شبیه اسلامگرایان بودند در غزه مورد اصابت گلوله قرار گرفتند اما از سوی دیگر مردان بدون ریش هم هدف گلوله اسلامگریان تندرو قرار گرفتند چون اسلامگرایان معتقد بودند انسان های بی ایمان و یا حتی خائنی هستند.

اما در واقع وضعیت در این شهر خیلی مبهم و پیچیده است. کافیست از یک سو اتاق موسیقی و از سوی دیگر نمازخانه را در مدرسه خانواده مقدس مجسم کنید.

نمایش تولد مسیح

یک گروه از بچه های 10 ساله روی صحنه تئاتر، نمایش تولد عیسی مسیح را تمرین می کنند، دوستان مسلمانشان هم با اشتیاق به تماشای آنها نشسته اند.

مری و ژوزف روی صحنه چمباتمه زده اند و دخترکی که نقش مری را بازی می کند لوله ای را که با شال و کاغذ پیچیده شده و در تمرین نمایش قرار است عیسی مسیح باشد را در آغوش گرفته است.

پدرمسلم در حالیکه به صحنه نمایش زل زده می گوید: "می بینی ؟ هویت ما چند لایه است."

و ادامه می دهد: "من یک مسیحی معتقدم اما از نظر سیاسی مسلمان فلسطینی محسوب می شوم و در برابراشغال مسلحانه اسرائیلی ها مقاومت می کنم؛ البته نه با اسلحه."

مسلم در حالیکه به صحنه تئاتر اشاره می کند می گوید:" از زمانی که اسلام متولد شده ما اینجا با مسلمانان زندگی کردیم. آنها به ما می گویند مسیحیان فلسطین یا نصرانی ها و بین ما و مسیحیان جنگ های صلیبی تفاوت قائلند."

هیچ دلیلی مبنی بر اینکه دولت حماس رسما بین مسیحی ها و مسلمانان تبعیض قائل می شود یا برای مسلمانان غزه برتری قائل است وجود ندارد، با این وجود، استقرار حماس در غزه منجر به اسلامی کردن هر چه بیشتر جامعه غزه شده است. همین اسلامی شدن جامعه موجب شده برخی تندرو های مسلمان وارد عمل بشوند.

به عنوان مثال یک کتابفروش مسیحی چند ماه پیش در غزه به قتل رسید. و به تازگی تلاش عده ای دیگر برای ربودن یک مسیحی ناکام ماند.

برخی خانواده های مسیحی که می گویند به مرگ تهدید شده اند از دولت حماس خواسته اند مسئولیت حفاظت از آنها را بر عهده بگیرد.

با این حال حماس ترتیبی داد که ما با مایکل صباح، بطریق ( سر اسقف کلیسای ارتدوکس) بیت المقدس تحت نظارت اسکورت مسلح، دیدار کردیم.

صحنه بسیار جالبی بود وقتی بطرق با لباس بنفش از مرسدس سیاه براقش در برابر کلیسای لاتین در شهر غزه پیاده شد.

آفریده های خداوند

بطریق بیت المقدس در سال های گذشته درباره رنج هایی که فلسطینی های سرزمین های تحت تصرف نظامی اسرائیل متحمل می شوند، موعظه می کرد اما امسال او در تقابل با ارعاب اسلامگرایان متعصب سخنرانی و موعظه کرده است.

بطریق بیت المقدس می گوید:"آنها فراموش کرده اند که همه ما آفریده های خداوند هستیم. هیچ کس نمی تواند به ما مسیحی ها بگوید چگونه لباس بپوشیم، چطور زندگی کنیم یا چگونه عبادت کنیم."

او از دولت حماس خواسته مسئولیت حفاظت از شهروندان مسیحی غزه را هم مانند بقیه شهروندان بر عهده بگیرد.

وقتی برای استنشاق کمی هوای تازه به حیاط کلیسا می روم، صدای اذان مسلمانان را که از مسجدهای مختلف اطراف در فضا طنین انداخته می شنوم.

با خودم فکر می کنم، همین که صدای موذن را در این شهر می توان از بلندگوها شنید اما صدای زنگ کلیسا از ضبط صوت ها پخش می شود، خود نشانگر وضعیت موجود در این شهر است.

یک راهبه جوان و عصبی در کلیسا تلاش می کرد صدای ضبط صوت را طوری تنظیم کند که آنقدر بلند نباشد که از دیوارها به بیرون درز کند، مبادا مسلمانی را که از آن نزدیکی می گذرد برنجاند.

17:37 گرينويچ - چهارشنبه 26 دسامبر 2007 - 05 دی 1386

احمد زيدآبادی
کارشناس مسائل سياسی ايران

تاثیر اظهار نظر طالبانی بر روابط ایران و عراق

محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در حاشیه جلسه روز چهارشنبه هیئت دولت خود در برابر پرسش خبرنگاران از اظهار نظر درباره سخنان اخیر جلال طالبانی همتای عراقی خود در مورد قراداد ۱۹۷۵ الجزایر خودداری و موضع گیری در این باره را به آینده موکول کرد.

این در حالی است که منوچهر متکی وزیر خارجه ایران، سخنگوی وزارت خارجه و سفیر ایران در بغداد نسبت به اظهارات آقای طالبانی موضع گرفته و آن را بی‌اعتبار دانسته‌اند.

رسانه‌های جهان عرب از قول جلال طالبانی گزارش داده‌اند که وی اعتبار قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر را که خط مرزی ایران و عراق در آب‌های اروند رود (شط‌ العرب) را تعیین کرده است، ملغی دانسته و تاکید کرده است که این قرارداد نه بین عراق و جمهوری اسلامی بلکه بین صدام حسین و رژیم شاهنشاهی ایران منعقد شده است.

مقام‌های وزارت خارجه ایران، اظهار نظر آقای طالبانی را غیر حقوقی دانسته و بر اعتبار قرارداد الجزایر که در سال ۱۹۷۵ با میانیجگری هواری بومدین رئیس جمهور فقید الجزایر بین عباس خلعتبری و سعدون حمادی وزیران خارجه وقت ایران و عراق امضا شد، بر اساس قوانین بین‌المللی معتبر و قطعی دانسته‌اند.

صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق در سال ۱۳۵۹ خورشیدی با ملغی کردن قرارداد الجزایر، عملا آغازگر جنگی با ایران شد که هشت سال به طول انجامید و تلفات انسانی و مالی سنگینی به دو ملت ایران و عراق تحمیل کرد.

صدام حسین اما پس از اشغال کویت در سال ۱۹۹۰ میلادی که باعث شکل‌گیری اجماعی بین المللی علیه آن شد، با ارسال نامه‌ای به رهبران ایران، قرارداد الجزایر را به عنوان سندی رسمی برای تعیین مرز آبی ایران و عراق در اروند رود پذیرفت.

با این سابقه، مساله قرارداد الجزایر از اهمیت ویژه‌ای بین ایران و عراق برخوردار است و از همین رو، اظهار نظر آقای طالبانی در این مورد، موضوعی بسیار با اهمیت تلقی می‌شود.
مقام‌های ایرانی تا کنون تلاش کرده‌اند که در مقابل اظهار نظر آقای طالبانی صرفا موضع‌ گیری حقوقی کنند و از بیان سخنان تند سیاسی بپرهیزند.

مسلما دولت ایران هیچ علاقه‌ای به بالا گرفتن بحث بر سر این مساله ندارد و علاقمند است که موضوع فوق در همین جا خاتمه یابد.

اما در این مورد، همه چیز بستگی به دولت عراق دارد. اگر مقام‌های عراقی بحث بر سر قرارداد الجزایر را پایان دهند، به احتمال زیاد، ماجرا فراموش خواهد شد، اما اگر آنان به تکرار ادعای خود مبنی بر ملغی بودن قرارداد مرزی ۱۹۷۵ مبادرت کنند، در آن صورت، باید منتظر دوره‌ای از تشنج سیاسی بین دو کشور همسایه بود.

مساله اصلی در این میان اما این است که آیا آقای طالبانی به نمایندگی از کل ائتلاف حاکم بر عراق در باره قراداد الجزایر اظهار نظر کرده و یا اینکه بدون هماهنگی با نوری مالکی نخست وزیر عراق چنین موضعی را اتخاذ کرده است؟

در عین حال، هنوز مشخص نیست که آقای طالبانی در حالی که کشورش به ثبات لازم دست نیافته به چه منظوری پرونده قرار داد الجزایر را در برابر دولت شکننده عراق گشوده است؟

البته پیش از این، اخباری مبنی بر خودداری مقام‌های عراقی از امضای قرادادهایی با ایران که در آنها به قراداد الجزایر استناد شده بود، در محافل سیاسی تهران پخش شده بود، اما کمتر کسی تصور می‌کرد که رئیس جمهور عراق به طور علنی به مخالفت با قرارداد الجزایر برخیزد.

به هر حال، اگر موضع آقای طالبانی موضع ائتلاف حاکم بر عراق باشد، در آن صورت نشانه آن است که گروههای شیعه عراق به منظور نشان دادن استقلال و فاصله خود از ایران تلاش می‌کنند تا از خود چهره‌ای ملی‌گرا به نمایش بگذارند و بدین وسیله اعتماد کشورهای عرب و متحدان غربی آنها را به سمت خود جلب کنند.

چنین تحول احتمالی در شیعیان عراق، برای جمهوری اسلامی از جهات مختلف دردسر ساز خواهد شد، زیرا نه فقط ادعای دولت ایران را مبنی بر روی کار آمدن دولتی دوست و متحد در عراق پس از حمله نظامی آمریکا به آن کشور خنثی می‌کند، بلکه رقابتی تازه بین دو کشور همسایه را پی می‌ریزد.

اما اگر گروههای شیعه حاکم بر عراق مخالف اظهار نظر آقای طالبانی باشند، در آن صورت از اهمیت مساله کاسته خواهد شد، گو اینکه از نقطه نظر منازعات سیاسی داخلی در عراق برای شیعیان مشکلاتی در بر خواهد داشت.

در واقع، در صورت اصرار آقای طالبانی بر موضعش در باره قرارداد الجزایر و مخالفت علنی شیعیان با آن، گروههای ملی‌گرای عراقی بهانه لازم را برای متهم کردن گروههای شیعه به ترجیح منافع ایران بر عراق پیدا خواهند کرد و این در حقیقت همان چیزی است که گروههای شیعه از آن بیم دارند.

در هر صورت، بعید است که اظهار نظر آقای طالبانی در واقعیت آنچه اکنون در مرز آبی بین ایران و عراق جریان دارد، تاثیر عملی بگذارد، اما شاید این اظهار نظر هشداری به ایران باشد که در مذاکراتش با آمریکا بر سر عراق، بیش از پیش انعطاف به خرج دهد.

پنجشنبه ششم دی ماه سال  1386 خورشیدی

بیست و هفتم ماه دسامبر سال 2007 میلادی 

هجدهم ماه طوت سال 5768 عبری

 فهرست برنامه امروز:  

  قتل سیاسی بانو بی نظیربوتو که پاکستان و جهان را تکان داده، بخش بزرگی ازبرنامه امروزرادیو اسراییل را به خود اختصاص داد. این فاجعه که ارزیابی می شود اثرات عمیقی برثبات پاکستان داشته باشد، شامگاه امروز به وقت پاکستان رخ داد و درجهان بازتابی عظیم دارد. نظر به اهمیت این رخداد، بولتن خبری امروز را با این گزارشها آغاز کردیم و نیز درطول برنامه، آخرین اظهارنظرهای جهانی وگزارشهای مربوط به وضع پاکستان را به آگاهی رساندیم. خبرهای مهم امروزاسراییل و ایران نیزبخش بزرگی ازبولتن خبری را دربرگرفت.

برنامه این پنجشنبه "ایرانیان درغربت" به مصاحبه آقای منشه امیر با آقای حمید حمیدی درلاهه هلند وزندگی و فعالیتها و دیدگاههای او اختصاص یافت. این گفتگو 17 دقیقه بود.

برنامه این پنجشنبه "راهی بدیارروشنائی" شامل گزارشهائی درباره این موضوعها بود:

·        دستگاه خانگی جدیدی به مردم برای نخستین بارامکان می دهد که شخصا دی.ان.ای خود را آزمایش کنند.

·        دانشمندان اعلام داشتند کم خوابی موجب چاقی کودکان می شود.

·        پزشکان جراح قلب اعلام داشتند اکثر آزمایش هائی که پیش از عمل جراحی چشم یا اعضای دیگر از قلب به عمل می آید ضرورت ندارد.

·        همه ساله صدها هزار اسرائیلی و خارجی برای درمان امراض پوستی و مفصلی به دریاچه نمک اسرائیل می روند و شفا می یابند.

 فشرده شماری از مهمترین خبرهای امروز:

 (این اخبار تولیدی سرویس خبری بخش فارسی رادیو اسراییل است.)

*        رهبر سیاسی مهم اوپوزیسیون پاکستان، خانم بی نظیر بوتو، بعدازظهر امروز در شهر راولپندی در پایان یک همآیش سیاسی از ناحیه سرو گردن هدف گلوله یک تروریست انتحاری قرار گرفت و به قتل رسید. سخنرانی خانم بوتو به اتمام رسیده بود و او درراه رفتن به سوی اتومبیل بود. تروریستی ابتدا با کلت به سوی او شلیک کرد و وی را زخمی ساخت و سپس بمبهائی ازسوی این تروریست درمحل منفجر شد. دراین جنایت دهشتناک سیاسی، افزون بربانو بوتو دست کم 15 نفردیگرازیاران نزدیک به وی کشته شدند.

*        قتل بانو بوتو در آستانه برگزاری انتخابات سراسری پاکستان که قرار است در هشتم ژانویه برگزار شود، به وقوع پیوست. خانم بوتو تنها سه ماه پیش از یک تبعید هشت ساله، به کشورش بازگشته بود و برای آزادی و دموکراسی در کشورش شدیدا مبارزه می کرد.

*        یاران خانم بوتو حزب حاکم به رهبری پرزیدنت پرویز مشرفت را در قتل دخیل دانستند. آقای نوازشریف دریک سخنرانی گفت، روز انتقام ازقتل خواهرم، بی نظیرفراخواهدرسید.

*        پاکستان اکنون در وضعیت بشدت بحرانی قرار دارد. وزارت کشورپاکستان وضعیت قرمز امنیتی برقرارکرد. اما هزاران نفر به خیابان ها ریخته و تظاهرات می کنند و فریاد انتقام سر داده اند. پرزیدنت پرویز مشرف از مردم خواست آرامش را حفظ کنند واز گسترش بحران جلوگیری کنند. شوهر بی نظیر بوتو با اولین پرواز قرار است از دوبی به پاکستان برگردد تا جدول زمانی تشییع جنازه همسرخودرا تعیین کند.

*        ایالات متحده، جمهوری روسیه و فرانسه و بریتانیا، دبیرکل سازمان ملل همراه با دولتها وسیاستمداران بسیاری درجهان قتل خانم بوتو را محکوم دانستند. پرزیدنت بوش اعلام کرد که این جنایت توسط افراد زبون انجام شده است.

*        رئیس جمهوری اسراییل ازقتل بانو بوتو ابرازانزجارشدید کرد و یادآورشد هرچند که پاکستان با اسراییل مناسبات سیاسی ندارد اما وی با خانم بوتو دیدارکرده بود و چند بارملاقاتها تکرارشده بود. آقای پرس گفت، خانم بوتو برای سفر به اسراییل ابرازعلاقه کرده بود. آقای پرس گفت، خانم بوتو یکی از با جذبه ترین و مهمترین سیاستمداران جهان و بانوئی بشدت شجاع و تحسین برانگیزبود.

*        سخنگوی وزارت امور خارجه ایران ترور بانو بی نظیر بوتو را از سوی هر کسی که انجام شده باشد محکوم کرد.

*        خلاصه ای اززندگی بانو بی نظیربوتو:

وی که در سال 1953 در یک خانواده بسیارپرآوازه زاده شد، امروز به هنگام قتل 54 سال داشت. پدر او ذوالفقار علی بوتو رهبری حزب مردم را بر عهده داشت و خود نیز آن را تاسیس کرده بود و بعدا به ریاست جمهوری و سپس نخست وزیری رسید و به مدت شش سال عهده دار این پست بود. خانم بی نظیر بوتو در دانشگاههای مهم جهان: هاروارد در آمریکا و آکسفورد در بریتانیا تحصیل کرد و سپس در سال 1977 اندکی پیش از آنکه نظامی ها حکومت را از پدر او سلب کنند به پاکستان بازگشت و در پی اعدام پدرش درراولپندی (درنزدیکی همان نقطه ای که امروز وی درآن کشته شد) خانم بوتوی جوان رهبری حزب مردم را بر عهده گرفت. خانم بوتو در سال 1988 نخستین زنی بود که دریک کشور اسلامی پاکستان درحالیکه تنها 35 سال داشت به نخست وزیری رسید. وی یک دوره دیگر نیز درسال 1993 دوباره به این مقام دست یافت. در سال 1999 خانم بوتو و شوهرش آقای آصف علی زردری  به پنج سال زندان  به اتهام سوءاستفاده مالی محکوم شدند. ولی خانم بوتو که در خارج بسر می برد زندانی نشد. سال گذشته خانم بوتو همراه با رقیب سیاسی خود نواز شریف برای دموکراسی در کشورش به تلاش دگربار پرداخت و تنها سه ماه پیش، پس از هشت سال تبعید به میهن برگشت. وی در روز بازگشت به هنگام سوارشدن به اتومبیلی که به فرودگاه آمده بود از سوی یک تروریست بمب گذار هدف قرار گرفت که در جریان این توطئه 139 نفر طرفدارانش کشته شدند ولی به او درآن روزآسیب وارد نیامد.

بانو بوتو تنها همین بامداد امروز با رئیس جمهوری افغانستان پرزیدنت حامد کارزای دیدارکرد و گفت، تروریستهای اسلامی افراطی هردوکشورپاکستان وافغانستان را تهدید می کنند.

موعد تشییع جنازه بانو بوتو هنوز تعیین نشده است.

*        نخست وزیر اسرائیل امروز برای دومین بار از زمان برگزاری کنفرانس صلح آناپولیس در اورشلیم با رهبر فلسطینی ها دیدار کرد. طرفین کوشیدند بر اختلافات و دشواریهائی که در زمینه گفتگو بر سر اصول صلح نهائی بروز کرده است، پل بزنند.

*        تروریست ها امروز به حملات راکتی و خمپاره ای به سوی جنوب اسرائیل ادامه دادند. سربازان اسرائیلی در شهرهای "جنین" و "شخم" دو تن از سران جهاد اسلامی گروه ساخته و پرداخته حکومت دینی ایران را دستگیر کردند. یکی از دو فرد دستگیر شده استاد دانشگاه "النجاح" است.

*        مقامات اسرائیلی امروز گزارشی را تکذیب کردند که در آن آمده بود دولت اورشلیم با آزادی 200 زندانی حماس در قبال تحویل سرباز ربوده شده گیلعاد شلیط موافقت کرده است.

*        به گزارش منابع عربی، در سفر روز گذشته وزیر دفاع اسرائیل به مصر، مقامات دولت قاهره آمادگی خود را برای میانجیگری صلح بین اسرائیل و سوریه اعلام داشتند و طرحی را در این زمینه ارائه دادند. به موجب این طرح: اسرائیل ظرف 15 سال بلندیهای گولان را تخلیه می کند و در پایان آن منطقه به نیروهای سوری واگذار خواهد شد.

*        در پی تائید خبر فروش سیستم های موشک ضد هوائی روسیه از مدل اس-300 از سوی روسیه به جمهوری اسلامی ایران، آمریکا از این امر ابراز نگرانی کرد. پرزیدنت جورج بوش، علیرغم گذراندن تعطیلات کریسمس و سال نو، به این خبر واکنش نشان داد و گفت فروش چنین سیستم های جنگ افزاری به ایران و برخی کشورهای دیگر موجب دغدغه خاطر است.

*        خبرگزاری روسی "نووستی" اعلام کرد، گروهی از کارشناسان نظامی وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران اخیرا در روسیه بوده و یک دوره تعلیماتی را برای استفاده از مجموعه پدافند موشکی "تور –ام- یک" که از سوی روسیه به ایران صادر شده بود، گذراندند. به گزارش "نووستی" هیات ایرانی طی چند ماه در پایگاه نظامی در منطقه اسمالنسک روسیه بسر برده و کار و بهره برداری از ایستگاه راداری مجموعۀ "تورم-ام-یک" را سپری کرده است.

*        وزیر خارجه اسرائیل خانم تسیپی لیونی سه هفته دیگر به روسیه سفر خواهد کرد. وی ازمقامات روس خواهد خواست از کمک بیشتر به برنامه های هسته ای حکومت اسلامی خودداری کنند. به تلاشهای پیشین دولت اسرائیل در این زمینه ناکام مانده بود.

*        رئیس جمهوری اسرائیل پرزیدنت پرس که از سوی مردم اسرائیل و رسانه های این کشور به عنوان مرد سال 2007 انتخاب شده، امروز در مصاحبه ای گفت: تهدیدات هسته ای از جانب ایران همچنان کشور اسرائیل را بشدت تهدید می کند.

*        پس از چند روز واکنش های شدید دولت و رسانه های جمهوری اسلامی ایران در مورد سخنان نسبت داده شده به پرزیدنت جلال طالبانی در قبال قرارداد مرزی 1975 الجزایر میان ایران و عراق، مقامات رسمی عراق امروز اعلام کردند، پرزیدنت طالبانی این توافق را معتبر و حفظ شده می داند و تنها نکاتی را درباره برخی بندهای توافق که مربوط به وضعیت کردهای عراق است، مطرح کرده است.

*        جامعه یهودیان آرژانتین از اقدام دیه گو مارادونا مبنی بر نزدیک شدن به جمهوری اسلامی ایران و ابراز آمادگی او برای ملاقات با محمود احمدی نژاد ابراز ناخرسندی کرد. جامعه یهودیان آرژانتین در بیانیه ای یادآور شد که رژیم جمهوری اسلامی ایران آمر و سلسله عملیات تروریستی مرگبار سال های 1992 و 1994 در بوئنوس آیرس بود- که طی آن سفارتخانۀ اسرائیل در آرژانتین، و سپس ساختمان مرکز هم یاری یهودیان آرژانتین منفجر شد و بیش از یکصد انسان کشته و صدها نفر دیگر زخمی شدند.

*        دادستان کل آرژانتین، یک بار دیگر تاکید کرد که رژیم ایران نه تنها طراح و دستور دهندۀ بمب گزاری تروریستی در مرکز همیاری یهودیان آرژانتین بود، بلکه انفجار دو سال قبل از آن در سفارتخانه اسرائیل را توطئه چینی کرد.

*        جمهوری اسلامی ایران در جریان سفر آقای پرویز داوودی (معاون اول رئیس جمهوری) به طرابلس غرب اعلام کرد، یازده سند همکاری میان ایران و لیبی توسط وی و نخست وزیر لیبی به امضا رسیده است.

*        در حالیکه محمود احمدی نژاد دیروز قویا از مجلس خواسته بود از او در جریان لایحه بودجۀ سال آینده خورشیدی حمایت کند و مانع تراشی ننماید، مجلس شورای اسلامی امروز لایحۀ تبصره های بودجه را رد کرد. آقای حداد عادل (رئیس مجلس) دیروز گفته بود بهتر است احمدی نژاد لایحه را سر وقت بیآورد. احمدی نژاد دیروز گفته بود امیدوارست مجلس همگامی نشان دهد. آقای احمد توکلی (رئیس مرکز پژوهشهای مجلس) امروز ابراز عقیده کرد که گره جدید میان مجلس و دولت را می توان گشود.

*        حجت الاسلام محمد خاتمی (رئیس جمهوری پیشین) که به فعالیت های گسترده سیاسی به منظور حمایت از یاران جناح اصلاح طلب خود در آستانۀ انتخابات مجلس شورای اسلامی بازگشته، امروز در ادامه سفرهای استانی خود، در شهر کرمان با گروههای بزرگی از مردم دیدار کرد، و از جمله گفت: "حکومت باید زیر نظارت مردم و نهادهای متکی به مردم باشد". قبل از سفر استانی حجت الاسلام محمد خاتمی به کرمان، نیروهای بسیجی و افراطیون، بیلبوردهای تبلیغاتی خوش آمد به وی را شکسته و پوسترها و پارچه پلاکاردهائی را که برای استقبال آویزان شده بود، مورد حمله قرار دادند.

*        قطع گستردۀ گاز در سردترین نقاط شمال غرب ایران ادامه دارد. از آنجا که قطع گاز بیشتر در نقاط کردنشین و سنی نشین صورت گرفته، خبرنگاران مستقل از منطقه می گویند کردهای سنی آنرا تبعیض نسبت به خود تلقی می کنند.

*        به دنبال درخواست دانشجویان برابری طلب و آزادیخواه در ایران از ایرانیان خارج برای دست زدن به تظاهرات به هدف آگاه کردن افکار عمومی جهان و جلب توجه رسانه های بین المللی و دولتهای خارجی نسبت به وضعیت دانشجویان دستگیر شدۀ هفته های اخیر در ایران، گروههائی از ایرانیان در اروپا اعلام کردند، فردا (جمعه – بیست و هشتم دسامبر) دست به سلسله تجمعاتی در شهرهای مختلف اروپائی خواهند زد.

بی نظیر بوتو کشته شد

 بی نظير بوتو، يکی از رهبران اپوزسيون پاکستان، ساعتی پيش بر اثر يک انفجاری انتحاری در شهر راولپندی کشته شد.

رحمان ملک، از مقام های حزب مردم پاکستان که بی نظير بوتو رهبری آن را به عهده داشت اين خبر را تاييد کرد و گفت: «او شهيد شده است.»

بی نظير بوتو ۵۴ سال سن داشت و بيش از دو دهه در عرصه سياست داخلی پاکستان فعاليت کرده بود. او نخستين زنی بود که در پاکستان به مقام نخست وزيری رسيده بود.

او در سال ۱۹۸۸ ميلادی برای نخستين بار برای تصدی مقام نخست وزيری سوگند ياد کرد بود که در فاصله ۲۰ ماه از قدرت برکنار شد، اما در سال ۱۹۹۳ ميلادی بار ديگر در انتخابات پيروز شد و تا سال ۱۹۹۶ ميلادی رياست دولت پاکستان را به عهده داشت.

خانم بوتو از سال ۱۹۹۸ ميلادی در تبعيدی خود خواسته در دبی به سر می برد و در روز ۱۸ اکتبر سال ۲۰۰۷ ميلادی به پاکستان بازگشته بود.

او به محض ورود به کشور نيز با دو سوءقصد رو به رو شد، اما جان سالم به در برده بود.

مرگ بوتو؛ «پیش از انفجار به او شلیک شده بود»

بی نظير بوتو، رهبر اپوزيسيون پاکستان و نخست وزير سابق اين کشور در پی شليک گلوله و بمبگذاری انتحاری کشته شد.

رحمان ملک، يکی از مقامات حزب خانم بوتو - حزب مردم پاکستان - با تائيد اين خبر گفت: «او شهيد شده است.»

خانم بوتو که ۵۴ ساله بود، در يک راهپيمايی تبلیغاتی در راولپندی با شليک گلوله مورد حمله قرار گرفت و پس از آن ضارب خود را منفجر کرد.

اين راهپيمايی با حضور هزاران نفر از هواداران خانم بوتو برپا شده بود و یک برنامه تبلیغاتی حزب مردم برای انتخابات پارلمانی هشتم ژانويه بود.

زندگینامه بی نظیر بوتو، نخست وزیر سابق پاکستان

واسيف علی خان، يک عضو حزب بوتو در بيمارستان راولپندی گفت که مرگ خانم بوتو  در ساعت ۶ و شانزده دقيقه به وقت محلی، رخ داده است. 

تلويزيون آری-وان پاکستان اعلام کرد که پیش از انفجار انتحاری به سر بی نظیر بوتو شليک شده است.

پليس پاکستان گفت که يک بمبگذار انتحاری هنگامی که بوتو در حال ترک راهپيمايی خيابانی بوده، پيش از انفجار، در يک پارک به سوی او شليک کرده است.

محمد شهيد، مامور پليس گفت: «اين مرد ابتدا به سوی ماشين بوتو شليک کرد و وقتی بوتو در خون غوطه ور شد، خودش را منفجر کرد.»

پليس گفت در اين انفجار ۱۶ نفر کشته شده اند، اما به نظر می رسد تعداد کشته ها بیش از این باشد.

يک شاهد عينی به خبرگزاری رويترز گفته است که اجساد بدون سر را در محل حادثه ديده است.

طرفداران بوتو در بيرون بيمارستان، فرياد« سگ، مشرف، سگ» را سر داده اند، به اين معنی که آنها ژنرال مشرف را در اين اتفاق دخيل می دادند.

نواز شریف، نخست وزیر سابق پاکستان و هم پیمان بوتو، به سرعت خودش را به بیمارستان رساند و در آنجا بوتو را خواهر خود نامید.

آقای شریف به هواداران بوتو گفت که تنها نیستند و او در کنار آنهاست برای «گرفتن انتقام».

به نظر می رسد مرگ بوتو، تبعات بسیار زیادی را به همراه خواهد داشت و اوضاع سیاسی پیچیده پاکستان را پیچیده تر خواهد کرد.

بی نظير بوتو  بيش از دو دهه در عرصه سياست داخلی پاکستان فعاليت کرده بود. او نخستين زنی بود که در پاکستان به مقام نخست وزيری رسید.

يک بمبگذار انتحاری روز هجدهم اکتبر، در پی سوء قصد به جان بوتو، زمانی که وی پس از هشت سال از تبعيدخودخواسته بازمی گشت،، حدود ۱۵۰ نفر را کشت

.

وی در سال ۱۹۸۸ ميلادی برای نخستين بار برای تصدی مقام نخست وزيری سوگند ياد کرد بود که در فاصله ۲۰ ماه از قدرت برکنار شد، اما در سال ۱۹۹۳ ميلادی بار ديگر در انتخابات پيروز شد و تا سال ۱۹۹۶ ميلادی رياست دولت پاکستان را به عهده داشت.

خانم بوتو از سال ۱۹۹۸ ميلادی در تبعيدی خود خواسته در دبی به سر می برد و در روز ۱۸ اکتبر سال ۲۰۰۷ ميلادی به پاکستان بازگشته بود.

مرگ بوتو درست در چند کیلومتری جایی اتفاق افتاد که بیست و هشت سال پیش، پدرش به دار آویخته شده بود. 

فهرست حوادث خشونت بار پاکستان در سال ۲۰۰۷

بی نظیر بوتو، نخست وزیر پیشین پاکستان و يکی از رهبران مخالف این کشور، روز پنج شنبه در حمله ای انتحاری کشته شد. حمله روز پنج شنبه یکی از بدترین حملات انتحاری طی سال جاری میلادی بود. در زیر فهرستی از این حملات می آید:

۱۴ ژوییه ۲۰۰۷: حمله انتحاری با خودرو در ایالت وزیرستان شمالی که به کشته شدن ۲۴ نظامی پاکستان انجامید و ۲۹ نفر را زخمی کرد.

۱۵ ژوییه: در جریان انفجاری در دره سوات واقع در ایالت سرحد شمال غربی، ۱۶ سرنشین یک اتوبوس، که بیشترشان وابسته به نیروهای نظامی پاکستان بودند، کشته شدند. در حمله انتحاری جداگانه ای در همین روز، ۲۹ نفر از نیروهای تازه پیوسته به پلیس پاکستان در ایالت سرحد شمال غربی کشته شدند.

۱۷ ژوییه: در مقابل ساختمان دیوان عالی در اسلام آباد، و هنگامی که قرار بود افتخار محمد چوهدری، رییس برکنارشده این دیوان، برای سخنرانی حضور یابد، انفجار انتحاری ۱۶ نفر را از پای درآورد.

۱۹ ژوییه: سه انفجار انتحاری جداگانه در سه شهر به کشته شدن ۵۲ نفر منجر شد.

۲۷ ژوییه: انفجار انتحاری در رستورانی در نزدیکی مسجد «لال» در اسلام آباد باعث مرگ ۱۳ تن شد. اغلب قربانیان از نیروهای پلیس بودند.

۴ سپتامبر: دو انفجار انتحاری در راولپندی به کشته شدن ۲۵ نفر انجامید.

۱۱ سپتامبر: انفجار انتحاری ۱۶ تن را در دره اسماعیل خان، در شمال غربی پاکستان، از پای درآورد.

۱۳ سپتامبر: پانزده سرباز در جریان بمبگذاری انتحاری در پادگانی در نزدیکی اسلام آباد کشته شدند.

۱۹ اکتبر: در جریان بازگشت بی نظیر بوتو به کراچی پس از هشت سال تبعید، بر اثر انفجاری که احتمال می رود انتحاری بوده باشد، ۱۳۹ نفر کشته شدند. این انفجار یکی از خونین ترین حوادث خشونت بار در تاریخ پاکستان قلمداد شد.

۲۵ اکتبر: بر اثر انفجاری در دره سوات، که احتمالا انتحاری بود، ۲۱ نفر کشته شدند. ۱۷ نفر از قربانیان سرباز بودند.

۲۴ نوامبر: در مراسم استقبال از نواز شریف، انفجار انتحاری دو خودرو در راولپندی ۱۵ نفر را از پای درآورد.

۱۷ دسامبر: ده تن از نیروهای نظامی پاکستان در بمبگذاری انتحاری در پادگانی در کوهات، در شمال غربی پاکستان، کشته شدند.

۲۱ دسامبر: در جریان نماز عید قربان در مصلایی در شمال غرب پاکستان انفجاری انتحاری باعث مرگ ۴۱ نفر شد.

و امروز، ۲۷ دسامبر: در يک راهپيمايی تبلیغاتی در راولپندی بی نظیر بوتو با شليک گلوله مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. پس از آن، شخص بمبگذار خود را منفجر کرد و دست کم ۱۶ تن را از پای درآورد.

بوتو؛ زندگی پرتلاطم یک سیاستمدار زن

بی نظير بوتو، نخست وزير سابق پاکستان و از مخالفان سياسی پرويز مشرف، رييس جمهوری اين کشور عصر روز پنج شنبه، ۲۷ دسامبر، در يک حادثه انفجاری کشته شد. گزارش ها حاکي است که پيش از اين انفجار، به گردن و سينه او شليک شده بود.  

بی نظير بوتو در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۵۳، در خانواده ای ثروتمند و زميندار بدنيا آمد. پدر او، ذوالفقار علی بوتو، حزب مردم پاکستان را پايه گذاری کرد و سپس رييس جمهوری و نخست وزير اين کشور در سال های ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۷ شد. مادر او نيز «بيگم نصرت بوتو» از کردهای ايرانی تبار بود.

بوتو پس از فارغ التحصيلی از دانشگاه های هاروارد و آکسفورد در رشته سياست در سال ۱۹۷۷ و مدت کوتاهی قبل از اينکه نظاميان پدرش را از قدرت خلع کنند، به پاکستان بازگشت. وی پس از اعدام پدرش در سال ۱۹۷۹ توسط ژنرال ضياء الحق، حاکم نظامی پاکستان رهبری حزب مردم را عهده دار شد.

زنی سد شکن

بی نظير بوتو در سال ۱۹۸۸ برای بار اول به عنوان نخست وزير پاکستان انتخاب شد و نخستين زنی لقب گرفت که پس از پايان استعمار در شبه قاره هند به نخست وزيری يک کشور مسلمان انتخاب می شد.

اما وی در سال ۱۹۹۰ و به اتهام فساد مالی توسط غلام اسحاق خان، رييس جمهوری اين کشور از مقام خود برکنار شد.

خانم بوتو بار ديگر در سال ۱۹۹۳ به مقام نخست وزيری رسيد و جانشين نواز شريف شد. آقای شريف پس از چالش با رييس جمهوری مجبور به کناره گيری از قدرت شده بود.

خانم بوتو در دور دوم نخست وزيری اش موفقيتی نداشت و بار ديگر در سال ۱۹۹۶ به اتهام فساد اقتصادی از سوی فاروق لغاری، رييس جمهوری وقت از مقام خود کنار گذاشته شد.

در دور دوم نخست وزيری بی نظير بوتو بود که گروه طالبان با حمايت سازمان اطلاعاتی پاکستان توانست در افغانستان قدرت بگيرد و در سپتامبر سال ۱۹۹۶ کابل را به تصرف خود درآورد.

وی به طالبان به عنوان گروهی می نگريست که قادر است تا ثبات و امنيت را در افغانستان به ارمغان آورد و راه پاکستان را برای دسترسی به بازارهای آسيای ميانه هموار سازد.

برخی از تحليلگران گفته اند که دولت خانم بوتو برای طالبان پول و اسلحه ارسال می کرد و حتی گروه کوچکی از نظاميان پاکستانی را برای حمايت از آنها به افغانستان گسيل کرده بود.

وی در ماه های اخير مخالفت خود را با اقدامات اين گروه و حملات تروريستی آنها اعلام کرده بود.

اتهاماتی دنباله دار و بازگشت

در سال ۱۹۹۹ بی نظير بوتو همراه با شوهرش به اتهام فساد اقتصادی به پنج سال زندان و پرداخت هشت ميليون و ۶۰۰ هزار دلار جريمه محکوم شد. بعدا يک دادگاه عالی اين کشور این حکم را ملغی کرد.

خانم بوتو که شوهرش را به عنوان وزير امور سرمايه گذاری در کابينه خود طی سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ انتخاب کرده بود، در زمان حکم دادگاه در خارج از پاکستان به سر می برد و ترجيح داد که به کشورش باز نگردد.

وی و نواز شريف در سال ۲۰۰۶ ائتلافی برای اعاده دمکراسی در پاکستان تشکيل دادند، ولی اين دو رقيب بر سر استراتژی چگونگی برخورد با پرويز مشرف، حاکم نظامی پاکستان توافق نداشتند.

در حالی که خانم بوتو معتقد بود بهتر است با آقای مشرف مذاکره کرد ولی نواز شريف مخالف توافق با حاکم نظامی پاکستان بود.

خانم بوتو در اکتبر سال ۲۰۰۷ پس از هشت سال تبعيد خودخواسته و گرفتن تضمين مبنی بر عدم تعقيب به خاطر اتهامات سابق به پاکستان بازگشت. ولی هنگامی که در مسير فرودگاه تا منزل اش در حال عبور از خيابان های کراچی بود يک انفجار انتحاری سبب شد تا خودروی حامل او مورد حمله قرار گيرد و ۱۳۹ نفر از هواداران و تيم محافظتی اش کشته شوند.

در ۲۶ دسامبر، وی در مبارزات خود برای انتخابات پارلمانی ماه ژانويه پاکستان قول داد تا برای احقاق حقوق کارگران تلاش کند.

... و يک روز بعد در جريان يک عمليات انتحاری هدف گلوله يک بمبگذار قرار گرفت و با مرگ خود به حيات سياسی يکی از پر سر و صدا ترين زنان سياستمدار در شبه قاره هند پايان داد.

۴۰ یهودی ایرانی مخفیانه به اسراییل مهاجرت کردند

۴۰ مهاجر یهودی ایرانی که برنامه عزیمت آنها به طور مخفیانه تنظیم شده بود شامگاه سه شنبه در میان استقبال مقام های اسراییلی وارد فرودگاه بن گوریون تل آویو شدند.

به گزارش منابع خبری، این بزرگترین مهاجرت دسته جمعی یهودیان ایرانی به اسراییل محسوب می شود.

برخی از اعضای خانواده های این چهل نفر، که پیش از این به اسراییل رفته بودند، در سالن انتظار فرودگاه تل آویو با فریادهای شادی به استقبال آنها رفتند.

مراسم استقبال از تازه واردان مهاجر از سوی خبرنگاران و دوربین های تلویزیونی به طور وسیعی پوشش داده شد و شبکه دو تلویزیون اسراییل نیز مشروح خبر اول سه شنبه شب خود را به همین موضوع اختصاص داد ولی چهره مسافران در تصاویر تلویزیونی محو شده بود تا خطری متوجه بستگانشان در ایران نشود.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، «به علت حساسیت زیادی که این مهاجرت داشته است، تمامی جزییات و مسیر این سفر، که از طریق کشوری ثالث انجام شد، محرمانه ماند.»

دو نفر از مهاجران ایرانی به این خبرگزاری گفتند که از حضور در اسراییل بسیار خوشحالند. یوسف، ۱۶ ساله، گفت: «احساس خیلی خوبی دارم. همین الان خانواده ام را دیدم. نمی توانم احساسم را به زبان بیاورم.»

میکائیل نیز که ۱۵ سال دارد گفته است: «به عنوان یک یهودی روزهای سختی را در جمهوری اسلامی تحمل کرده ام. حتی اجازه نداشتم در خیابان، عرقچین (یهودیان) را بر سر بگذارم.»

برخی از مسافران نیز گفته اند که «در ایران احساس امنیت می کرده اند.»

یک خانواده پنج نفره یهودیان ایرانی نیز از دیدن پدر بزرگ و مادر بزرگ شان، که شش سال پیش از ایران به اسراییل رفته بودند، بسیار خوشحال بودند.

کمک نقدی به مهاجران یهودی

مهاجرت این گروه چهل نفره را سازمانی یهودی - مسیحی به نام «دوستی بین المللی مسیحیان و یهودیان» برنامه ریزی و اجرا کرده است.

گزارش ها حاکیست که این سازمان در بدو ورود مبلغ ۱۰هزار دلار در اختیار هر یک از مسافران قرار داد تا بتوانند زندگی خود را در اسراییل آغاز کنند.

یهل اکستاین، مؤسس این سازمان یهودی - مسیحی، گفته است که «وضع یهودیان، به ویژه در دوره محمود احمدی نژاد که به حذف اسراییل از نقشه جهان باور دارد، نگران کننده است.»

وی افزود:«علی رغم گزارش اخیر سازمان ملی برآوردهای اطلاعاتی آمریکا که می گوید جمهوری اسلامی در سال ۲۰۰۳ برنامه تولید سلاح های هسته ای را متوقف کرده است اسراییل باور دارد که جمهوری اسلامی هنوز می کوشد تا، علاوه بر موشک های دوربردی که در اختیار دارد، به بمب اتم نیز دست یابد.»

اکستاین همچنین گفته است: «به باور او وضع یهودیانی که امروز در جمهوری اسلامی زندگی می کنند به وضع یهودیان در آلمان دهه ۳۰ شباهت دارد.»

اما به گفته برخی دیگر از کارشناسان و تعدادی از یهودیانی که در ماه های اخیر از ایران به اسراییل مهاجرت کرده اند، یهودیان در جمهوری اسلامی اکنون در وضعیت نسبتا خوبی به سر می برند.

میشائل جانکلوویتز، سخنگوی آژانس یهود، گفته است: در سال جاری میلادی حدود ۲۰۰ یهودی ایرانی به اسراییل مهاجرت کرده اند که بیشترین شمار مهاجرت یهودیان ایرانی پس از انقلاب اسلامی محسوب می شود و مهاجرت این گروه چهل نفره نیز بزرگترین آن است.

طبق اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی، کلیمیان «در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می کنند.

بر اساس اصل ۶۴ این قانون، کلیمیان یک نماینده نیز در مجلس شورای اسلامی دارند.

اما علی رغم تصریح قانون، یهودیان در جمهوری اسلامی با دشواری هایی نیز رو به رو بوده اند.

از جمله، در سال ۲۰۰۰ مقام های جمهوری اسلامی ۱۰ یهودی را بازداشت و آنها را به «جاسوسی برای اسراییل» متهم کردند.

دادگاه ابتدا آنها را به چهار تا سیزده سال زندان محکوم کرد اما بعد بدنبال فشارهای جهانی آنها را آزاد کرد.

مئیر جاودانفر، کارشناس اسراییلی که خانواده اش در هه ۱۹۸۰ به اسراییل مهاجرت کرده است، می گوید: «یهودیان در ایران معمولا در انجام مناسک مذهبی خود آزادند اما با وجود این، نسبت به حملات شدیداللحن رسانه های ایرانی به اسراییل نگرانند و آن را دامن زدن به یهودی ستیزی می دانند.»

لاریجانی در قاهره با مقام های مصری دیدار کرد

علی لاريجانی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی ایران و نماينده وی در شورای عالی امنيت ملی که در مصر به سر می برد، برای برقراری روابط ديپلماتيک بين دو کشور که از زمان انقلاب اسلامی تاکنون قطع شده، با مقامات مصری و رهبران مذهبی ديدار و گفت و گو کرده است.

جمهوری اسلامی ايران بعد از امضای قرارداد صلح بين مصر و اسرائيل در سال ۱۹۷۹ و همچنين پناه دادن مصر به محمدرضا شاه پهلوی، روابط ديپلماتيک خود را با اين کشور قطع کرد.

روابط ايران ومصر، با حمايت مصر از عراق طی جنگ هشت ساله ايران و عراق، وخامت بيشتری گرفت و پس از پايان جنگ، روابط ديپلماتيک دو کشور بسيار محدود بود.

ديدار آقای لاريجانی از مصر، نقطه عطفی در روابط ديپلماتيک دو کشور محسوب می شود. وی با هدف «بازديد از مراکز فرهنگی و دانشگاهی مصر و ديدار با تنی چند از مقامات و انديشمندان مصری»، از روز دوشنبه در قاهره به سر می برد.

به تازگی حسين دادار، قائم مقام وزير امور خارجه مصر از تهران ديدن کرده بود و همتای او، عباس عراقچی هم در ماه سپتامبر به قاهره  سفر کرده بود.

آقای لاريجانی طی اين سفر با عمر موسی، رييس اتحاديه عرب و احمد ابو الغيط، وزير امور خارجه مصر ديدار و گفت و گو کرده است.

وی در گفت و با خبرنگاران در قاهره گفت: «تا اينجا بر روی لبه مثبت حرکت کرده ايم. گفت و گوها و مذاکرات ادامه دارد، ولی نبايد شتاب به خرج دهيم.»

پيش از ملاقات آقای لاريجانی با وزير امورخارجه مصر، آقای ابو الغيط، گفته بود که آنها «شرايط» موجود بين روابط ايران و مصر را بررسی خواهند کرد و اضافه کرده بود که هر دو طرف درباره جنبه های روابط دو جانبه، منطقه ای و امنيتی، هنوز بحث دارند.

وزير امور خارجه مصر گفته بود که روابط ديپلماتيک دو کشور تنها زمانی برقرار خواهد شد که ايران تصویر بزرگ خالد اسلامبولی را از دیواری در تهران پايين بياورد و نام خيابان را به افتخار رييس جمهوری اين کشور، به «انور سادات» تغيير دهد.

خالد اسلامبولی يکی از افسران اسلامگرای ارتش مصر بود که در سال ۱۹۸۱میلادی در يک رژه نظامی، انور سادات، رييس جمهوری وقت مصر را به قتل رساند و خيلی زود اعدام شد.

جمهوری اسلامی ایران نام يکی از خيابان های مهم تهران را به نام این افسر ارتش اختصاص داده بود که اين امر همواره مورد مناقشه دو کشور بوده است.

آقای لاریجانی طی اين سفر چهار روزه  که پنج شنبه خاتمه می يابد، با عمر سليمان، وزير اطلاعات مصر نيز ديدار و گفت و گو کرده است.

بنا به گزارش خبرگزاری ايرنا، خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی، هر دو طرف در اين ديدار بر «لزوم روابط ديپلماتيک، فرهنگی و امنيتی  بيشتر در اين برهه حساس در منطقه» تاکيد کرده اند.
  
آقای لاريجانی همچنين با شيخ محمد سيد تنتاوی و ديگر مقامات دانشگاه الازهر که بزرگ ترين مرکز مطالعات اسلامی سنی محسوب می شود، ديدارداشته است.

در ماه می، آقای احمدی نزاد طی يک سخنرانی پيشنهاد از سرگیری روابط کامل ديپلماتيک میان دو کشور را مطرح کرد و گفت که ايران حاضر است سفارتخانه اش را در قاهره بازگشايی کند، به محض اين که مصر با بازگشايی سفارتخانه کشورش در تهران موافقت کند.

رييس جمهوری ايران روز چهارشنبه همين پيشنهاد را در گفت و گو با شکبه انگلیسی زبان دولت جمهوری اسلامی - پرس تی وی - تکرار کرد وگفت: «اگر مصر آمادگی اش را اعلام کند، همين امروز سفارتمان را در قاهره بازگشايی می کنيم.»

اما آقای احمدی نژاد اضافه کرد که هنوز مواردی برای برقراری روابط ديپلماتيک باقی مانده است.

مصر يکی از متحدان اصلی آمريکا در خاورمیانه محسوب می شود و دهه ها است که اسرائیل را به رسمیت شناخته و با آن کشور رابطه دارد.

-----------------------------------------------------------------------------

ايران تغيير در «معاهده الجزاير» را مردود دانست

مقامات جمهوری اسلامی ايران روز سه شنبه هرگونه تغيير در معاهده الجزاير بين ايران و عراق را مردود دانسته و اين قرارداد را «غير قابل» تغيير خواندند.

محمد علی حسينی، سخنگوی وزارت امور خارجه ايران در واکنش به اظهارات رييس جمهوری عراق که معاهده الجزاير را «لغو شده» اعلام کرده بود، گفت: «از ديدگاه حقوق بين‌الملل، معاهدات ناظر بر وضعيت مرزهای کشورها (معاهدات مرزی) موجد حقوق و تعهدات عينی برای دولت ‌ها بوده و دارای ماهيت ابدی و لايتغير می ‌باشد و مقولاتی نظير جنگ، جانشينی دولت‌ ها و تغيير بنيادين اوضاع و احوال نيز نمی‌ تواند خدشه‌ ای بر اعتبار آن ‌ها وارد سازد.»

آقای حسينی افزوده است: «روابط ايران و عراق از سال ۱۹۷۵ بر عهدنامه مربوط به مرز دولتی و حسن همجواری مورخ ۲۳ خرداد ۱۳۵۴ برابر با ۳ ژوئن ۱۹۷۵ و موافقت‌نامه‌ها و پروتکل‌های ضميمه آن استوار بوده است.»

اين مقام جمهوری اسلامی ايران می گويد که «با توجه به اصل متقن فوق، هرگونه اظهار نظر در خصوص لغو معاهده ۱۹۷۵ الجزاير فاقد وجاهت حقوقی است.»

حسن کاظمی قمی، سفير جمهوری اسلامی ايران در عراق نيز اظهارات آقای طالبانی را رد کرده و ديدگاهی مشابه وزارت امور خارجه مبنی بر «لايتغيير بودن معاهده الجزاير» ابراز کرده است.

علاء الدين بروجردی، رييس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس نيز گفته است: « انتظار نمايندگان مجلس شورای اسلامی اين است که خبر نسبت داده شده به جلال طالبانی توسط وی تکذيب شود.»

جلال طالبانی، رييس جمهوری عراق در اظهاراتی که روزنامه فرا منطقه ای عرب زبان «الحيات» روز دوشنبه به نقل از وی منتشر و در پايگاه اينترنتی خود قرار داده است، گفت که «قرارداد ۱۹۷۵ الجزاير ميان صدام حسين، رييس جمهوری سابق عراق و شاه ايران امضاء شده است و نه ميان دولت های ايران و عراق.»

وی افزوده که «ما خواهان روابط حسنه با ايران هستيم ولی قرارداد الجزاير را نمی پذيريم.»

آقای طالبانی می گويد: « اين توافقنامه پيش از اين، از طرف گروه های مخالف عراقی که در حال حاضر در راس قدرت هستند، رد شده بود.»

ايران و عراق در دهه ۱۹۷۰ و بدنبال بروز اختلافات شديد ميان دو کشور بر سر کشتيرانی در آبراه اروند رود با ميانجيگری و نظارت هواری بومدين، رييس جمهوری وقت الجزاير، مذاکراتی برای حل اختلافات خود انجام دادند.

اين مذاکرات سرانجام با امضاء معاهده الجزاير در سال ۱۹۷۵ و تعيين خط تالوگ برای تقسيم رودخانه مرزی اروند رود به نتيجه رسيد.

لزوم رعايت معاهده الجزاير

سخنگوی وزارت امور خارجه ايران در بيانيه ای که در واکنش به سخنان آقای طالبانی در اختيار خبرگزاری های ايران قرار داده است، گفته که دولت جمهوری اسلامی بعد از پيروزی انقلاب اسلامی «با توجه به وفای به عهد، به اين عهدنامه احترام گذاشته و مفاد آن را دقيقا رعايت کرده است.»

محمد علی حسينی افزوده است: « جمهوی اسلامی ايران نه تنها در هيچ مقطعی اعتبار معاهدات ۱۹۷۵ را زير سوال نبرده، بلکه طی يادداشت‌ های عديده ‌ای که در سازمان ملل متحد نيز به ثبت رسانده است بر معتبر و نافذ بودن معاهدات مزبور تاکيد داشته و دارد.»

به گفته اين مقام ايرانی، «رعايت اصول مسلم حقوق بين ‌المللی در زمان انعقاد عهدنامه مرز دولتی و حسن همجواری (مورخ ۱۳ ژوئن ۱۹۷۵) قويا مورد نظر دولتين ايران و عراق بوده و اين منظور در ماده ۵ عهدنامه صريحا مورد تاکيد قرار گرفته است که طرفين تایید می‌نمايند که خط مرزی زمينی و رودخانه ‌ای آنان لايتغير، دائمی و قطعی می‌ باشد.»

سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی از رييس ‌جمهوری عراق خواسته است که «بر اساس اصول و موازين حقوق بين‌الملل ناظر بر التزام و پايبندی به تعهدات دو جانبه فيمابين دولت‌ها و نيز اصل حسن همجواری و همچنين ماده هشت قانون اساسی آن کشور» به تعهدات بغداد پايبند باشد.

ادامه اختلافات تاریخی؟

به رغم امضای معاهده الجزاير ميان تهران و بغداد در سال ۱۹۷۵، صدام حسين، رييس جمهوری عراق پنج سال بعد و پس از سرنگونی رژيم شاه در ايران به صورت يک طرفه اين قرارداد را لغو و آن را مقابل دوربين های تلويزيونی پاره کرد.

به فاصله کمی از اين اقدام، ارتش عراق به ايران حمله کرد و دو کشور به مدت هشت سال درگير جنگی فرسايشی شدند.

با تصويب قطعنامه ۵۹۸ در شورای امنيت، سازمان ملل متحد از دو کشور خواست تا پشت مرزهای بين المللی مندرج در معاهده سال ۱۹۷۵ الجزاير عقب نشینی کنند. 

با وجود پذيرش قطعنامه سازمان ملل از سوی دو کشور، مسائل مرزی ميان ايران و عراق بويژه در آبراه اروند روند و لايروبی آن برای عبور کشتی ها به دليل حمله عراق به کويت و جنگ اول خليج فارس به جايی نرسيد و لاينحل باقی ماند.

در ماه اوت سال جاری فرماندهان مرزی ايران و عراق پس از ۲۷ سال در تهران با يکديگر ملاقات کردند و درباره « ساماندهی مرزهای دو کشور، نصب ميله های مرزی و جلوگيری از قاچاق و نا امنی در مرزها، بويژه در اروندرود» به گفت وگو پرداختند.

بر اساس گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، قاسم رضايی، فرمانده مرزبانی جمهوری اسلامی گفته بود که حل و فصل اختلافات مرزی ميان دو کشور بر اساس معاهده سال ۱۹۷۵ صورت خواهد گرفت.

--------------------------------------------------------------------------

خانواده لوینسون با دست خالی از ایران باز می گردند

همسر مامور سابق اف بی آی که برای پیدا کردن وی، به ايران سفر کرده بود، اعلام کرد نتوانسته دريابد که بر سر همسرش چه آمده است.

همسر رابرت لوينسون می گوید که این کارمند سابق اف بی آی که ده سال پيش بازنشسته شده بود، برای تحقيق درباره قاچاق سیگار برای يک موکل خصوصی - احتمالا يک شرکت دخانیات - از دوبی وارد جزیره کيش شده بود و پس از اقامت کوتاه در اين جزيره ناپديد شده است.

آقای لوينسون در آخرين تماس با خانواده اش در تاريخ هشتم مارس، پيش از سوار شدن به هواپيما از دوبی به سمت کيش، به آنها گفته است که بيشتر چمدان هايش را در هتل دوبی باقی گذاشته و طی ۲۴ ساعت بازخواهد گشت.

زمانی که او پس از گذشت دو روز از سالروز تولدش در ۵۹ سالگی، با خانواده اش تماسی نگرفت، آنها به اين نتيجه رسيدند که اتفاقی برایش افتاده است.

همسر او، کريستين لوينسون، به همراه پسرشان و خواهرش پس از مدت ها بی خبری، به اميد يافتن او خواستار ويزای ايران شدند و دولت ايران که می گوید از سرنوشت رابرت لوينسون خبری ندارد با تقاضای ويزای آنها به دلايل «انسان دوستانه» موافقت کرد.

پس از سفر چهار روزه اين خانواده به ايران، آنها روز شنبه  اعلام کردند که نشانی از او نيافته اند. 

کريستين لوينسون در گفت و گو با خبرنگاران در تهران گفت: «سفر ما تقريبا تمام شده است و معجزه ای که منتظرش بوديم اتفاق نيفتاد.»

وی اضافه کرد: «ما هنوز نمي دانيم رابرت کجاست و کابوسی که در آن قرار داشتيم، کماکان ادامه دارد.»

خانم لوينسون که در ايران روسری سياه بر سر کرده بود، به خبرنگاران گفت که آنها با مقامات وزارت امور خارجه ديدار کرده اند.

همسر فرد ناپديد شده اعلام کرد که آنها از کيش هم بازديد کرده اند و افزود: «ما سعی کرديم ردپای او را پيدا کنيم. از مسئولان فرودگاه و کارمندان هتلی که او در آن اقامت داشت، هم پرس و جو کرديم.»

خانم لوينسون گفت که باور دارد شوهرش هنوز در ايران است، چرا که خروج او از هيچ فرودگاهی در ايران ثبت نشده است.

غلامحسين الهام سخنگوی دولت در کنفرانس خبری همين روز گفت: «ما هيچ اطلاعی درباره ايشان نداريم و هيچ اطلاعی ناپديد شدن ايشان را تائيد نمی کند. با اين حال از هر اطلاعاتی در اين زمينه به دست بیاید استقبال می کنيم.»

در سفر چهار روزه خانواده لوينسون به ايران، مقامات سفارتخانه سوئيس که حافظ منافع آمريکا در ايران هستند، آنها را همراهی می کردند.

مقامات آمريکايی اعلام کرده بودند بر اين باورند که آقای لوينسون در ايران است، با اين حال در ماه اوت، وزارت امور خارجه آمريکا از خانواده لوينسون خواست که نسبت به سفر به ايران، جايی که پيشتر چهار شهروند آمريکايی بازداشت شده بودند، تجديد نظر کند.

وی پيش از اين سفر، در آستانه سفر محمود احمدی نژاد به آمريکا برای شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل، در نامه ای به رييس جمهوری ايران خواسته بود که در پيدا شدن همسرش، به او کمک کند .

سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا هم از دولت ايران خواسته بود که طی اين سفر، به خانواده آقای لوينسون کمک کنند.

تام کيسی اضافه کرده بود: «ما باز از ايران می خواهيم تمام اطلاعات مربوط به اين پرونده را در اختيار خانواده لوينسون و سفارت سوئيس در ايران قرار دهد.»

دولت ايران از طريق سفارت سوئيس در تهران که حافظ منافع آمريکا در ايران است، به مقامات آمريکايی اطلاع داده بود که تحقيقاتی را در اين زمينه انجام داده اند اما نمی دانند که بر سر آقای لوينسون چه آمده است.

اما سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا گفت که ايران هيچ جزئياتی را درباره اين تحقيق در اختيار آنها قرار نداده است.

اظهارات آمريکايی فراری   

جزئيات علت سفر آقای لوينسون به ايران هنوز مشخص نيست.

اما خانم لوينسون پيشتر گفته بود همسر وی با داوود صلاح الدين، آمريکايی فراری که به اتهام کشتن علی اکبر طباطبايی، وابسته مطبوعاتی پيشين ايران در واشينگتن، در سال ۱۹۸۰ تحت تعقيب قرار دارد و هم اکنون در ايران زندگی می کند، ملاقات کرده است.

به گفته خانم لوينسون، داوود صلاح الدين به وی گفته است که در روز ۸ مارس، با رابرت لوينسون در هتل «مريم» کيش ملاقات کرده، اما ماموران پليس ايران، وی را برای ساعاتی بازداشت کرده و از او درباره مدارکش سوالاتی پرسيده اند.

صلاح الدين همچنين گفته است که پس از آنکه ماموران پش از چند ساعت او را آزاد کردند، به هتل بازگشته، اما اثری از آقای لوينسون مشاهده نکرده است.

--------------------------------------------------------------------------------------

صندوق ارزی خالی و ابهام درباره سرنوشت درآمدهای نفت

در حالی که بحث بر سر چگونگی هزينه کردن درآمدهای نفتی از سوی دولت نهم بار ديگر بالا گرفته،  طهماسب مظاهری رييس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی کل موجودی برجای مانده در حساب ذخيره ارزی کشور را تنها هشت ميليارد دلار ارزيابی کرد.

در پی گزارش اقتصادی يکشنبه شب محمود احمدی نژاد رييس جمهوری اسلامی، که بخش عمده آن به توجيه دلايل اوج گيری نرخ تورم در ايران اختصاص داشت، ارقام مورد استناد او درباره درآمدهای نفتی کشور و چگونگی هزينه کردن آنها بار ديگر در صدر مسايل مورد بحث محافل اقتصادی تهران قرار گرفته است.

آقای احمدی نژاد، در گزارش خود، منتقدانش را به بزرگنمايی درآمد ارزی کشور از محل فروش نفت متهم کرد و افزود که دولت در سال های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ به ترتيب ۳۱ و ۳۲ ميليارد دلار و در سال جاری خورشيدی، ۲۷ ميليارد دلار ارز برای تامين هزينه های خود در اختيار داشته است.

در مجموع، کل هزينه ارزی دولت طی دوران مورد نظر رييس جمهوری اسلامی، بر پايه ارزيابی او، ۹۰ ميليارد دلار بوده است.

در برابر اين ارزيابی، منتقدان دولت در آمد نفتی کشور را به ميان می کشند، و آن را با هزينه های مورد ادعای رييس جمهوری مقايسه می کنند و از او حساب و کتاب می خواهند.

درآمد هنگفت ناشی از فروش نفت

روزنامه سرمايه، چاپ تهران در شماره روز پنجشنبه، ۲۹ آذر ماه، خود مجموع ارز حاصل از صدور نفت را از آغاز سال ۱۳۸۴ تا پايان سال جاری خورشيدی، حدود ۱۶۸ ميليارد دلار محاسبه می کند.

اسحاق جهانگيری، وزير صنايع و معادن در دولت خاتمی،  با محاسبات خود، به ۱۵۰ ميليارد دلار می رسد که به واقعيت نزديک تر است .

کوتاه سخن آن که اگر ارز مورد استفاده دولت طی سه سال مورد نظر، آن گونه که آقای احمدی نژاد می گويد، تنها ۹۰ ميليارد دلار بوده، حال آنکه درآمد حاصل از نفت به حدود ۱۵۰ ميليارد دلار رسيده، دولت بايد تقريبا ۶۰ ميليارد دلار ارز اضافی باقيمانده را به حساب ذخيره ارزی واريز کرده باشد.

حساب ذخيره ارزی در سال ۱۳۷۹ بر پايه ماده شصت قانون برنامه پنج ساله سوم به وجود آمد با اين هدف که در دوران اوج گيری بهای نفت مازاد درآمد ارزی حاصل از صدور اين کالا در آن انباشته شود، برای استفاده در روزگار سختی ها، يعنی زمانی که در اثر رکود بازار نفت، ايران از لحاظ ارزی در مضيقه قرار می گيرد.

مسئله در آنجا است که به گفته طهماسب مظاهری، رييس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی، کل موجودی حساب ذخيره ارزی در حال حاضر از هشت ميليارد دلار بيشتر نيست.

به بيان ديگر سرنوشت ده ها ميليارد دلار در اين ميان نامعلوم مانده و حساب ذخيره ارزی نيز، به رغم برخورداری ايران از پر رونق ترين سال های نفت، تقريبا خالی است.

طی همين دوران طلايی، شمار ديگری از کشورهای نفت خيز، از نروژ و روسيه گرفته تا کويت و امارات متحده عربی، گنجينه های حاصل از صدور نفت خود را با صدها ميليارد دلار انباشتند و آنها را به ابزاری تازه برای کسب درآمد اضافی بدل کردند.

بخش بزرگی از «صندوق های سرمايه گذاری دولتی»، که به بازيگران عمده صحنه پولی و مالی بين المللی بدل شده اند، به برکت همين دلارهای نفتی به وجود آمده اند.

نروژ، که از بزرگ تری صادر کنندگان نفت خام در جهان است، تقريبا همه درآمد های ارزی به دست آمده از اين محل را به صندوق ذخيره ارزی ريخته و بر پايه تازه ترين داده ها، ۳۲۰ ميليارد دلار موجودی اين صندوق را در بازار سهام و اوراق مشارکت سرمايه گذاری کرده تا به منبع درآمد تازه ای برای نسل های امروز و فردای کشور بدل شود.

در ميان کشورهای نفت خيز، ابوظبی صاحب بزرگ ترين «صندوق سرمايه گذاری دولتی» با ۶۲۵ ميليارد دلار موجودی است. موجودی اين صندوق ها در کويت به ۲۱۳ ميليارد دلار و در روسيه به ۱۲۸ ميليارد دلار می رسد.

«صندوق های سرمايه گذاری»، که حساب ذخيره ارزی ايران با الهام گرفتن از آنها به وجود آمده، اهرمی موثر برای مقابله با فرو کش کردن بهای نفت است و در واقع کشور های نفت حيز را در برابر نوسان های نامساعد بازار نفت بيمه می کند.

با توجه به بر باد رفتن درآمدهای نفتی و خالی ماندن حساب ذخيره ارزی در ايران، اين کشور از چنين اهرمی محروم مانده و در برابر خطر سقوط احتمالی بهای نفت، سخت بی دفاع است.

-----------------------------------------------------------------------------------

مجمع عمومی سازمان ملل خواستار تعلیق احکام اعدام شد

مجمع عمومی سازمان ملل روز سه شنبه قطعنامه ای تصویب کرد که در آن از کشورهای جهان خواسته شده است احکام فعلی مجازات مرگ را به حال تعلیق درآورند.

این قطعنامه غیر الزام آور که از سوی ۱۰۴ کشور جهان مورد حمایت و پشتیبانی قرار گرفت با رای منفی ایران و آمریکا به آن روبرو شد.

حذف کامل مجازات اعدام همواره مورد درخواست کشورهای مخالف اعدام و با انتقاد و مخالفت کشورهایی نظیر آمریکا، ایران و چین همراه بوده است که بیشترین آمار اعدام را در جهان به خود اختصاص داده اند.

از ۱۹۲ عضو حاضر در نشست روز سه شنبه مجمع عمومی، ۱۰۴ کشور به این قطعنامه رأی مثبت، ۵۴ کشور رای منفی و ۲۹ کشور نیز رای ممتنع دادند.

بر اساس گزارش سازمان ایتالیایی «به قابیل دست نزنید»، سال گذشته شمار بیشتری از انسانها در جهان اعدام شدند. این سازمان می گوید: در سال ۲۰۰۶ تعداد پنج هزار و ۶۲۸ نفر در جهان اعدام شدند. از این تعداد، چین با تعداد پنج هزار اعدام در مقام اول، و ایران با ۲۱۵ مورد اعدام در جایگاه دوم قرار دارد.

ایالات متحده، در جبهه مخالف متحدان اروپایی خود، و در کنار کشورهایی مانند چین و ایران و سوریه به این قطعنامه رای منفی داد.
این قطعنامه الزام آور نیست اما دیدگاه های جهانی را بازتاب می دهد.

در قطعنامه مصوب روز سه شنبه اجرای مجازات اعدام «تخریب کرامت انسانی» خوانده شده و در مقابل، تعلیق احکام اعدام به مثابه «همکاری در ارتقاء و توسعه حقوق بشر» دانسته شده است.

پیش از این، تلاش های مجمع عمومی برای تصویب تعلیق مجازات اعدام دو بار (در سال های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۹) به شکست انجامیده بود. اما بر اساس گزارش های عفو بین الملل، از همان سال ها شمار کشورهایی که اجرای مجازات اعدام را، در قوانین یا در عمل، به حال تعلیق درآورده اند افزایش یافته است.

بان کی‌ مون، دبیرکل سازمان ملل، ضمن استقبال از تصویب قطعنامه روز سه شنبه، آن را «گام برجسته جامعه بین الملل» توصیف کرد.

آقای کی ‌مون گفت: «از حمایتی که بسیاری از کشورهای مختلف جهان از این طرح کردند احساس دلگرمی می کنم. دیگر گرایش به سوی حذف کامل مجازات مرگ بدیهی به نظر می رسد.»

قبل و بعد از تصویب قطعنامه روز سه شنبه، بحث هایی داغ در کمیته حقوق بشر مجمع عمومی جریان داشت.

کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ۶۰ کشور دیگر از این قطعنامه پشتیبانی می کردند. رهبری کارزار موافقان قطعنامه با ایتالیا بود.

ماسیمو دالما، وزیر امور خارجه ایتالیا، قطعنامه را «گامی مهم» در حذف کامل مجازات مرگ دانست و به خبرنگاران گفت: «این کارزار باید تداوم یابد. ما از یکایک کشورهای عضو می خواهیم که این قطعنامه را به اجرا درآورند.»

اما به گفته نماینده چین، قطعنامه «تحت فشار به تصویب رسید» و میزان آراء نشان از سطح عدم توافق کشورها در جامعه جهانی دارد.

نماینده چین همچنین گفت که موضوع بر سر حقوق بشر نیست بلکه سخن از مسئله ای قضایی است و هر کشور، بدون مداخله دیگران، خود، باید تصمیم بگیرد.

بسیاری از کشورهای مسلمان، از جمله مصر، مالزی، بنگلادش و سوریه، نیز به موضوع عدم مداخله اشاره می کردند و می گفتند سازمان ملل نباید در حاکمیت کشورها مداخله کند.

--------------------------------------------------------------------------------

خبر نامه وب سایت رادیو فردا

12/18/2007

فیلتر شکن امروز رادیو فردا:

solhparast.com

If the text below is unreadable
Please change your browser encoding to Unicode (UTF-8), by selecting view then encoding in your browser

هفت ميليارد دلار تعهد جهانی برای کمک به فلسطينيان

کشورهای مختلف جهان روز دوشنبه در پایان کنفرانس یک روزه پاريس تعهد کردند تا ظرف سه سال مبلغ  ۷.۶ ميليارد دلار کمک در اختيار فلسطينيان قرار دهند.

برنار کوشنر،  وزير امور خارجه فرانسه پس از اين نشست در يک کنفرانس خبری گفت: «برنده واقعی دولت فلسطينی است.»

وی گفت که «ما ۵.۶ ميليارد دلار می خواستيم ولی ۷.۴ ميليارد دلار تعهد شد. اين بد نيست.»

در نشست يک روزه پاريس بيش از ۹۰ کشور و سازمان بين المللی حضور داشتند. رهبران جهان حاضر در اين کنفرانس همچنين خواستار رفع محدوديت ها در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن از سوی اسراييل برای احياء اقتصاد مناطق فلسطينی شدند.

سمير عبدالله، وزير امرو برنامه ريزی فلسطينی ها به خبرگزاری آسوشيتدپرس گفت: ما احساس بسيار خوبی داريم و اين سخاوتی است که رای اعتماد به برنامه ماست و نشانه ای از همبستگی درباره مسئله فلسطينيان است.»

وی با تاييد ميزان کمک های تعهد شده اعلام کرد که برای سال ۲۰۰۸ مبلغ ۲.۹ ميليارد دلار در نظر گرفته شده است.

کاندوليزا رايس، وزير امور خارجه ايالات متحده آمريکا از سوی اين کشور تعهد کرد برای سال

۲۰۰۸ مبلغ ۵۵۵ ميليون دلار در اختيار حکومت خودگردان فلسطينی قرار گيرد. اما اين رقم بايد به تاييد کنگره آمريکا برسد.

خانم رايس درباره موفقيت تلاش ها برای برقراری صلح در منطقه گفت: «ادامه حمايت های جامعه بين المللی حياتی است و اين دليلی بر اين است که ما اينجا هستيم.»

وی افزايش ميزان تعهد آمريکا را نسبت به رقم اوليه، « افزايشی قابل توجه» توصيف کرد.

وزير امور خارجه آمريکا افزود: مقامات فلسطينی با بحران جدی بودجه روبرو هستند و اين کنفرانس در واقع آخرين اميد حکومت برای جلوگيری از ورشکستگی به شمار می رود.»

وی اين کمک را به منزله «رأی اعتماد» به دولت سلام فياض خواند.

بر اساس گزارش های منتشره، رقم تعهد شده توسط جامعه جهانی برای کمک به فلسطينيان ظرف سه سال تحول قابل توجهی به شمار می رود. چرا که بر اساس گزارش بانک جهانی، جامعه جهانی در طول ده سال گذشته فقط ۱۰ ميليارد دلار به فلسطينی ها کمک کرد.

ادامه ای بر کنفرانس آناپولیس

کنفرانس پاریس در ادامه مذاکرات صلح ماه گذشته میلادی در آناپولیس آمریکا برگزار شد و شرکت کنندگان در این کنفرانس، که در نوع خود بزرگ ترين کنفرانس از سال ۱۹۹۶ محسوب می شود، متعهد شدند کمک های بیشتری در اختیار فلسطینی ها قرار دهند.

سلام فیاض، نخست وزیر تشکیلات خودگردان، تقاضایی رسمی به میزان ۵.۶ میلیارد دلار برای سه سال ( ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰) به شرکت کنندگان این کنفرانس ارایه کرده بود.

نیکولا سارکوزی، رییس جمهوری فرانسه، در سخنرانی افتتاحیه کنفرانس متعهد شد که کشورش ۳۰۰ میلیون دلار در اختیار فلسطینی ها بگذارد.

محمود عباس، رییس تشکبلات خودگردان فلسطین، نیز در کنفرانس پاریس گفت که جامعه جهانی یا باید حمایت خود را از فلسطینیان نشان دهد یا خطر وقوع یک «فاجعه» را بپذیرد.

محمود عباس در سخنرانی خود گفت: «بدون این حمایت، بدون پرداخت این کمک، که خزانه فلسطینی ها را در انجام وظیفه خود یاری خواهد کرد، ما با فاجعه ای تمام عیار در کرانه باختری و نوار غزه رو به رو خواهیم شد.»

اتحاديه اروپا در این کنفرانس اعلام کرد که برای سال ۲۰۰۸ ، مبلغ ۶۵۰ ميليون دلار کمک به فلسطينی ها را متقبل می شود.

بنیتا فررو ـ والدنر، کميسر روابط خارجی اتحاديه اروپا، گفت: با توجه به قواعد بودجه اتحاديه اروپا، اين اتحاديه تنها می تواند برای سال ۲۰۰۸ قول کمک دهد، نه برای هر سه سال.

اما بریتانیا اعلام کرد متعهد می شود در کمکی سه ساله جمعا مبلغ ۴۹۰ میلیون دلار در اختیار فلسطینی ها قرار دهد.

عربستان سعودی نیز قبول کرده است که در طول سه سال مبلغ ۵۰۰ میلیون دلار به تشکیلات خودگردان فلسطین اعطا کند.

تشويق تداوم مذاکرات صلح

مذاکرات صلح اسراييلی ـ فلسطينی ماه گذشته، پس از وقفه ای هفت ساله، بار ديگر از سر گرفته شد. هدف اصلی اين مذاکرات دستيابی به توافقنامه ای تا پايان سال ۲۰۰۸ ، برای ايجاد کشور فلسطين بود.

برنار کوشنر، وزير خارجه فرانسه، روز دوشنبه در گفت و گويی با راديو اروپا يک گفت: «ما کنفرانس پاريس را برای محقق کردن اين رويا تشکيل داديم.»

آقای کوشنر همچنين گفت که کنفرانس فقط به کمک های مالی منحصر نمی شود و «کنفرانس اعطاکنندگان» نيست؛ بلکه مسأله سياسی نيز مد نظر است.

هفته گذشته بانک جهانی اعلام کرده بود: اگر اسراييل محدوديت های بازرگانی و سفر را بر ندارد، چنين طرح هايی نمی توانند اقتصاد سرزمين های فلسطينی را احيا کنند.

به گفته ناظران مسايل امنيتی، اسراييل هنوز با برداشتن پست های بازرسی پراکنده در کرانه باختری موافقت نکرده است.

علاوه بر اين، اسراييل از زمانی که حماس در ماه ژوييه بر غزه تسلط يافته کمربند نظامی و اقتصادی را بر نوار غزه تنگ تر کرده است.

روند مذاکرات صلح در حالی که سرزمين های فلسطينی به دو قسمت نوار غزه، که اسلامگرايان حماس آن را اداره می کنند، و کرانه باختری، به رهبری محمود عباس رييس تشکيلات خودگردان فلسطين، تقسيم شده با پيچيدگی های بيشتری روبه روست.

برنار کوشنر، وزير خارجه فرانسه، از مردم عادی فلسطينی خواست به تندروها پشت کنند و به حمايت از محمود عباس روی آورند.

به گفته آقای کوشنر، «ما نياز داريم به فلسطينی های معتدل نشان دهيم که دموکراسی تنها راه حل زندگی صلح آميز است.»

----------------------------------------------------------------------------------------