خبرنگار رسانه های مختلف که صبح امروز برای بازدید از زندان اوین دعوت شده بودند، اجازه دیدار با سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر را نیافتند.
گفتنی است قوه قضاییه با دعوت از خبرنگاران رسانه های گروهی برای بازدید از زندان اوین سعی نمود، با موج خبری ایجاد شده در خصوص بدرفتاری با زندانیان به خصوص متهمین امنیتی و سیاسی در هفته های اخیر سرپوش بگذارد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر خبرنگاران در این بازدید تنها اجازه یافتند از محل ها و سالن های خاصی که مسئولین سازمان زندان ها برایشان مشخص کرده بودند بازدید نمایند. بنا بر این گزارش، عکاسان خبرنگاران داخلی اجازه ورود به سالن های زندان را نیافتند. اما تصويربرداران BBC، CNN، AP، NHK، REUTERS، العالم و سحر علاوه بر عكاسان و تصويربرداران صدا و سيما، شبكه خبر، واحد مركزي خبر، باشگاه خبرنگاران جوان، ايرنا و روزنامه حمايت و ماوي جهت بازديد در زندان حضور يافتند.
جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه، در پاسخ به اعتراض خبرنگاران داخلی نسبت به این اعمال تبعیض بین خبرنگاران اظهار داشت: درهيچ كجاي دنيا مرسوم نيست كه از زندانها و زندانيان فيلم و عكس تهيه شود. استدلال اين موضوع نيز قوانين و مقررات و حقوق متهم است. اما سخنگوي قوه قضاييه توضيح نداد كه آيا حقوق متهمان فقط با حضور عكاسان چند خبرگزاري و روزنامه داخلي و معتبر نقض ميشود؟
سلیمانی، مدیرکل زندان های استان تهران، در پاسخ به درخواست خبرنگاران برای ملاقات با احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری، سه دانشجوی شکنجه شده دانشگاه امیرکبیر، گفت: اين سه نفر در اختيار قاضي پرونده هستند و ملاقات با آنها با اجازهي قاضي پرونده است. آنها در زندان نگهداري ميشوند و چند روز پيش با خانوادههايشان ملاقات داشتند.
در این دیدار که کیان تاجبخش، یکی از زندانیان امنیتی که تابعیت دوگانه ایرانی-آمریکایی دارد، برای ملاقات با خبرنگاران از بند ۲۰۹ به مقابل ساختمان مديريت سازمان زندانها، آورده شده بود، از شرایط نگه داریش در این بند ابراز رضایت کرد. کیان تاجبخش در سخنان کوتاه خود در حالی که اصرار عجیبی بر این داشت که بگوید، در بند ۲۰۹ دسترسی به استخر ندارد، فراموش کرد به جای عبارت سلول انفرادی از سوئیت مجهز استفاده کند و اظهار داشت که ۱۲۰ روز است که در سلول انفرادی نگه داری می شود.
جمشیدی در خصوص این بخش از اظهارات غیرهماهنگ شده کیان تاجبخش، ضمن تکذیب ضمنی وجود سلول انفرادی، ادعا کرد: تفاوت سلول انفرادي و سوييت انفرادي كه در حال حاضر وجود دارد، مصداق اين ضرب المثل است كه ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا آسمان است. دليل تاسيس سوييتهاي انفرادي براي استفاده در مواردي است كه احتمال تباني متهم وجود داشته باشد اما در اين سوييتها هيچ يك از حقوق متهمان كاسته نميشود.
سخنگوی قوه قضاییه در حالی که خبرنگاران اجازه بازدید از بند ۲۰۹، که بیشتر افرادی که در این بند نگه داری می شوند متهمین امنیتی و سیاسی هستند، ادعا کرد: تعداد متهمین امنیتی خيلي زياد نيست و در كل استان تهران كمتر از ۳۰ نفر هستند.
دانشجویان آزاد شده دانشگاه امیرکبیر به همراه علی وفقی یک عضو آزاد شده شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و خانواده احسان منصوری، یکی از سه دانشجویی که همچنان در بند ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت به سر می برد، با رئیس دادگستری استان تهران دیدار کردند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر این دیدار روز شنبه ۳ شهریورماه در دفتر علیرضا آوایی انجام شد و محمدلو، یکی از اعضای کمیسیون حقوق بشر اسلامی، نیز دانشجویان آزاد شده را در این دیدار همراهی می کرد. در ابتدای این دیدار، محمدلو ضمن تشکر از رئیس دادگستری استان تهران در خصوص پیگیری هایی که جهت آزادی دانشجویان در بند داشته است، اظهار داشت: «تعداد زیادی از دانشجویان دربند طی هفته های گذشته با پیگیری هایی که خانواده های ایشان، نمایندگان مجلس و مسئولین قوه قضاییه داشتند آزاد شدند. اما متاسفانه تغییری در وضعیت سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر که از بقیه دانشجویان زودتر بازداشت شده بودند و تا الان مدت زیادی را در بازداشت به سر برده اند ایجاد نشده است.»
محمدلو با بیان این که خانواده این سه دانشجو، تلاش های زیادی را جهت حل و فصل موضوع فرزندانشان از طریق دیدار با مقامات قوه قضاییه داشته اند، خاطرنشان کرد: «ما تلاش زیادی کردیم تا با همکاری مقامات مسئول در قوه قضاییه مشکل بازداشت این سه دانشجو را حل کنیم اما متاسفانه هر چه بیشتر تلاش می کنیم، وضعیت ایشان به جای آن که بهتر بشود، بدتر شده است. به عنوان مثال پس از آن که ریاست محترم قوه قضاییه دستور آزادی این سه دانشجو را صادر کردند، ملاقات ها و تماس های تلفنی ایشان هم قطع شد و بار دیگر آن ها را به سلول انفرادی منتقل کرده اند.» محمدلو در پایان سخنان خود از رئیس دادگستری استان تهران خواست با توجه به زمان بسیار طولانی بازداشت این دانشجویان و همچنین پیگیری چندین ماهه خانواده های ایشان، وضعیت احمد قصابان، احسان منصوری و مجید توکلی را با جدیتی بیش از پیش دنبال نماید.
در ادامه این دیدار آوایی از یکی از دانشجویان امیرکبیر خواست جریان انتشار نشریات موهن و التهاب یکباره فضای دانشگاه امیرکبیر را مفصلا توضیح دهد. این دانشجو ضمن تشکر از رئیس دادگستری که در زمان بازداشت پیگیر وضعیت ایشان بوده، گفت: «به نظر ما سرآغاز داستان دانشگاه امیرکبیر دقیقا به یک سال پیش باز می گردد. در خردادماه ۸۵ مدیریت دانشگاه امیرکبیر با ادله ای غیرحقوقی و غیرقانونی انتخابات انجمن اسلامی را فاقد وجاهت دانست. اما دانشجویان علیرغم خواست مدیریت دانشگاه انتخابات را برگزار کردند. مدیریت هم در اواسط تابستان و در نیمه های شب اقدام به تخریب ساختمان انجمن کرد. همین امر دانشجویان را بر آن داشت تا از طریق نشریات خود اعتراض خود را به گوش مسئولین برسانند.»
این دانشجو در ادامه با بیان این که با تعطیلی انجمن اسلامی فعالیت دانشجویان در غالب نشریات ادامه پیدا کرد، گفت: «مدیریت دانشگاه امیرکبیر کلیه مطالبات دانشجویان را نادیده گرفت و پاسخ انتقاد دانشجویان را با اخراج و محرومیت از تحصیل داد. این فشارها بر دانشجویان ادامه یافت تا این که آقای احمدی نژاد تصمیم گرفت به پلی تکنیک بیاید و در روز حضور آقای احمدی نژاد از صبح زود مدیریت دانشگاه با پر کردن سالن به وسیله دانشجویان دانشگاه های دیگر که به صورت هماهنگ شده به آنجا آورده شده بودند سعی کرد دیداری نمایشی را با آقای رئیس جمهور ترتیب دهد که این عمل بر شدت خشم دانشجویان افزود. حاصل آن همه فشار و زدن و بستن و اخراج و تعلیق آن شد که همه می دانیم.»
در ادامه این دانشجوی آزاد شده دانشگاه امیرکبیر با اشاره به این که آن زمان به سبب موج رسانه ای ایجاد شده در خصوص این ماجرا دست خیلی ها برای برخود با دانشجویان کوتاه بود، خاطر نشان کرد: «ما از همان زمان فهمیدیم که خیلی ها کینه دانشجویان پلی تکنیک را به دل گرفته اند و دیر یا زود باید خود را برای یک برخورد سنگین آماده کنیم. دانشجویان به فعالیت های قانونی خود ادامه دادند تا این که در اردیبهشت امسال به روال هر سال قرار شد انتخابات انجمن اسلامی برگزار شود. عده ای منشا تمام فعالیت های دانشجویان را نشریات می دانستند و به نظر ما می خواستند با جعل نشریات دانشجویی و انتشار مطالب موهن در آن ها، هم زمینه تعطیلی نشریات را فراهم کنند، هم انجمن اسلامی امیرکبیر را بدنام کنند و جلوی فعالیتش را بگیرند و هم زمینه برخورد شدیدی را با فعالین دانشجویی پلی تکنیک به وجود آورند.»
این دانشجو با اشاره به حوادث روز ۱۰ اردیبهشت دانشگاه امیرکبیر، اظهار داشت: «به یکباره ساعت ۲-۳ بعدازظهر و در حالی که دانشگاه خلوت شده بود متوجه شدیم چند نشریه جعلی در دانشگاه پخش شده و متعاقب آن بسیاری از بسیجیان از دانشگاه های دیگر در ساختمان ریاست دانشگاه دست به تجمع زده اند. ما از همان ابتدا که متوجه قضایا شدیم و با توجه به واکنش هایی سریع و غیرطبیعی که طرف مقابل از خود بروز می داد، انتساب این نشریات به خود را رد کردیم و بر طرح ریزی سناریویی غیراخلاقی بر علیه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر تاکید کردیم. اما عده ای عزم خود را جهت پیش بردن این پروژه جزم کرده بودند و بدون توجه به این مسایل ما را دستگیر کردند و اتهام انتشار نشریات را متوجه ما ساختند.»
رئیس دادگستری استان تهران از این دانشجو پرسید، «شما انتساب این نشریات به خودتان را رد می کنید؟» که این دانشجو پاسخ داد: «بله، ما چه قبل از بازداشت و چه در طول مدت بازداشت و چه الان که آزاد شدیم همواره تاکید کردیم که این نشریات جعلی است و ما خودمان شاکی این پرونده هستیم.» در ادامه دو نفر دیگر از دانشجویان آزاد شده دانشگاه امیرکبیر به توضیح شرایط بازداشت خود در بند ۲۰۹ زندان اوین پرداختند. این دانشجویان ضمن بیان موارد بدرفتاری بازجوها در حین بازجویی به نامه خود پس از آزادی به آوایی و درخشان نیا، قائم مقام دادگستری استان تهران، اشاره کردند و از این که دفتر روابط عمومی دادگستری وقت ملاقات به ایشان نداده گلایه کرده و اظهار داشتند: «ما هفته ای پس از آزادی به دفتر روابط عمومی دادگستری مراجعه کردیم تا وقت ملاقات بگیریم اما مسئول مربوطه به ما گفت دستور داده اند که برای دانشجویان و دیگر پرونده های امنیتی وقت ملاقات ندهند.»
به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ادامه این دیدار علی وفقی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، به بیان چگونگی بازداشت و شرایط نگه داری خود در بند ۲۰۹ زندان اوین اشاره کرد و گفت: «در تمام مدت بازداشت من را در سلول انفرادی، که عده ای اصرار دارند به آن سوئیت مجهز بگویند، نگه داری کردند. سلولی ۲ در ۳ ای که فقط یک شیر آب داشت، یک موکت، یک لامپ ۱۰۰ وات که همیشه روشن بود و پنجره ای که فقط می توانستیم روز و شب را تشخیص بدهیم، به همراه چند پتو و یک حوله که در ابتدای انتقال به این بند به ما داده شده بود. ما هفته ای فقط یک مرتبه اجازه داشتیم به مدت ۱۵ دقیقه به هواخوری برویم که وضعیت هواخوری هم به این صورت بود که سقف یکی از همین سلول ها برداشته بودند و مثل پاسیو سقفش را شیشه ای کرده بودند و تنها حسنش هم این بود که می توانستیم خورشید را ببینیم.»
علی وفقی در ادامه با بیان این که شرایط بهداشتی سلول ها هم اصلا مساعد نبود گفت که سلول ها سوسک داشته اند. این عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با اشاره به این که گهگاه برخوردهای نامناسبی از سوی نگهبان ها یا بازجوها با ایشان صورت می گرفت، در خصوص نحوه رفتار با دانشجویان دانشگاه امیرکبیر گفت: «من به جرات می توانم بگویم نحوه بازجویی و برخورد بازجوها با دانشجویان پلی تکنیک به کلی با ما تفاوت داشت. من در طول مدت بازداشت گاها در رفت و آمدها دانشجویان دانشگاه امیرکبیر را می دیدم که چگونه با آن ها برخورد می کردند. چند بار هم توانستم با آن ها صحبت کنم. همین مسئله باعث شد در طول مدت بازداشت شرایط خودم را فراموش کنم و فقط به این دانشجویان که واقعا رفتارهای زشت و زننده ای با آن ها داشته اند، فکر کنم.»
عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم در ادامه سخنان خود با اشاره به آشنایی نزدیکش با مجید توکلی، یکی از دانشجویان در بند، خاطرنشان کرد: «من به بازجوی خود می گفتم که من هر کسی را نشناسم، مجید توکلی را خوب می شناسم. به ایشان می گفتم مجید، فرد مقید و باایمانی است و اصلا باور کردنی نیست که او در انتشار این نشریات دست داشته باشد. که بازجو به من می گفت، شما به مسئله دانشگاه امیرکبیر کاری نداشته باشید. قضیه دانشگاه امیرکبیر، اصلا قضیه ای جداگانه ای است که ربطی به شما پیدا نمی کند. دانشجویانی هم که از این دانشگاه دستگیر کرده ایم خودشان اعتراف کرده اند.»
وفقی در پایان سخنان خود به عدم نظارت لازم و موثر در مرحله بازپرسی دانشجویان در بند و ضربه سنگین به دانشجویان از این جهت، اشاره کرد و گفت: «اگر توانایی اجرایی کردن دستور رئیس قوه قضاییه مبنی بر آزاد نمودن این سه دانشجو وجود ندارد، حداقل درخواست ما از جنابعالی این است که در مرحله تشکیل دادگاه و تعیین قاضی پرونده سعی شود، قاضی بی طرفی برای پرونده دانشجویان در نظر گرفته شود.»
در ادامه این جلسه، رئیس دادگستری تهران ضمن اشاره به دیدار خانواده دانشجویان در بند با سعید مرتضوی، دادستان استان تهران، از خانواده منصوری خواست به شرح این دیدار بپردازند. پدر احسان منصوری ضمن ابراز نارضایتی شدید از برخود مرتضوی با خانواده دانشجویان گفت: «ایشان در طول دیدار با ما به صورت مداوم در حال توهین و تهدید ما بود. از در که وارد شدیم ایشان به چادر همسر بنده و مادر احمد قصابان اشاره کرد و گفت مگر شما مسلمانید که حجاب دارید؟! از نظر من شما کافرید. ایشان همچنین به ما گفت چه کسی گفته این دانشجوها شکنجه شده اند؟! من باید بگویم که من می گویم شکنجه نشده اند. اصلا شکنجه شدن بچه هایتان را به هر الاغی بگویید، می خندد.»
پدر احسان منصوری در ادامه به بخش دیگری از سخنان مرتضوی اشاره کرد و گفت: «ایشان به ما گفتند شما که می گویید بچه هایتان شکنجه جنسی شده اند، اصلا می دانید شکنجه جنسی یعنی چه؟ سپس آقای مرتضوی شروع کردند در حضور همسران ما برداشت خودشان را از شکنجه جنسی در مورد زن و مرد توضیح دادن و بعد از ما پرسیدند حالا بگویید ببینم بچه هایتان شکنجه جنسی شده اند یا نه؟! چنان که من حتی از فکر کردن به حرف های آقای مرتضوی شرم دارم ولی برای دفاع از فرزندم حاضرم جمله به جمله سخنان ایشان را خدمتتان عرض کنم.» آوایی با قطع سخنان پدر احسان منصوری از وی خواهش کرد از این قسمت عبور کند.
پدر این دانشجوی در بند در ادامه اظهار داشت: «ما به آقای مرتضوی گفتیم ما برای حل این مشکل با آقای جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه، هم دیدار داشتیم که آقای مرتضوی در جواب گفتند جمشیدی دیگر کیست؟! برای این موضوع باید با من صحبت کنید. شیر این پرونده دست من است، بخواهم بازش می کنم، نخواهم می بندمش. تا الان یک خط متوسط روی پرونده این دانشجویان کشیده بودم. اگر بخواهم، آن ها را طوری ادب می کنم که تا هفت پشتتان بسوزید. مرتضوی به ما گفت نشریات کار همین سه نفر بوده و تا ندامتنامه ننویسند آزادشان نمی کنم. ایشان گفتند ظاهرا نه بچه هایتان ادب شده اند و نه خودتان و من می خواهم هم آن ها را ادب کنم و هم شما را. الان هم آن ها را به سلول انفرادی منتقل کرده ام و دیگر تا ادب نشوید نه از تلفن خبری هست و نه از ملاقات.»
در انتهای این دیدار، آوایی با اظهار تاسف نسبت به شرایط به وجود آمده برای دانشجویان گفت: «من از ابتدا پیگیر وضعیت دانشجویان بودم و بارها با مسئولین در مورد شرایط آن ها صحبت کرده ام. اما عده ای به من می گویند تو گول حرف های چند جوان دانشجو را خورده ای که برای من این حرف ها اصلا اهمیتی ندارد.»
رئیس دادگستری استان تهران در ادامه با اشاره به انتشار اخباری مبنی بر بدرفتاری با دانشجویان در زمان بازداشت اظهار داشت: «من می خواستم در این مورد حتما به صورت حضوری دانشجویانی که آزاد شده اند را ببینم و از نزدیک با آن ها صحبت کنم و شرایط نگه داری و بازجویی هایشان را از زبان خودشان بشنوم. که دستور اخیر رئیس قوه قضاییه مبنی بر پیگیری قضیه شکنجه دانشجویان وظیفه مرا در این خصوص دو چندان کرد.»
علیرضا آوایی، با مهم خواندن بحث پیگیری شکنجه دانشجویان گفت: «این بحث در حال حاضر به صورت جدی در دفتر نظارت بر حسن اجرای قانون حقوق شهروندی در حال پیگیری است. اما مهم تر از این مسئله در حال حاضر آزادی ۳ دانشجوی دیگر است و من تمام تلاش خود را جهت بهبود وضعیت ایشان انجام خواهم داد.»
در حاشیه:
- در این دیدار به جز آوایی، رئیس دادگستری دو نفر دیگر که نام، سمت و علت حضور آن ها برای دانشجویان توضیح داده نشد، در جلسه حضور داشتند.
- یکی از دو نفری که در دفتر رئیس دادگستری حضور داشت، در طول مدت این جلسه سخنان مطرح شده از جانب دانشجویان را یادداشت می کرد. این فرد در حین جلسه از دانشجویان سوالاتی از دانشجویان پرسید. وی با اشاره به دیدار محمود احمدی نژاد از دانشگاه امیرکبیر مدعی شد: «آقای احمدی نژاد در آن روز دموکراسی نابی را پیش چشم تمام جهان به نمایش گذاشتند و آن ماجرا به نفع دولت تمام شد. به نظر نمی رسد ایشان یا دولتمردانش بخواهند با برخورد این چنینی با دانشجویان آن دستاورد و آن دموکراسی ناب را خدشه دار کنند.» یکی از دانشجویان در پاسخ گفت: «اولا، به نظر ما آن چه در پلی تکنیک اتفاق افتاد نه یک دموکراسی ناب که خارج شدن کنترل سالن از دست گارد ریاست جمهوری و افرادی که با برنامه ریزی به آن جا آورده شده بودند بود، ثانیا ما برای مناظره سیاسی اینجا نیامدیم. آقای آوایی از من خواستند از دید خودم ماجرا را نقل کنم که عرض کردم.» رئیس دادگستری با تایید این که این مسئله موضوع بحث ما نیست، از این فرد خواست وقت جلسه را نگیرد.
- فرد مزبور همچنین در بخش دیگری از جلسه به مصاحبه خانواده دانشجویان بازداشت شده با تلویزیون «صدای آمریکا» اشاره کرد و مدعی شد، محمدلو، عضو کمیسیون حقوق بشر اسلامی، طی مصاحبه ای با این رسانه، نظام جمهوری اسلامی را «رژیمی وحشی» خوانده است. محمدلو بلافاصله ضمن تکذیب این سخنان گفت: «این آقا به ما معرفی نشدند و ما ایشان را نمی شناسیم و من هم نمی دانم شناخت ایشان از بنده و روال کاری کمیسیون در چه حد است. بنده حتی یک بار هم با «صدای آمریکا» صحبت نکردم و اصولا روال کاری کمیسیون حقوق بشر اسلامی رسانه ای کردن پیگیری هایش نیست.» که این فرد با عذرخواهی از محمدلو گفت شاید فرد دیگری را با او اشتباه گرفته است. وی همچنین با طرح سوال دیگری از یکی از دیگر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، به شکنجه ها و ضرب و شتم هایی که در طول مدت بازداشت این دانشجویان متحمل شده اند اشاره کرد و پرسید: «اگر واقعا این حرف ها صحت دارد، چرا یک بار شما را به بیمارستان انتقال ندادند؟!» که این دانشجو گفت: «ما برای انتقال به بهداری بند ۲۰۹ که فاصله چند قدمی با سلولمان داشت، باید چند روز اصرار و التماس می کردیم. آن وقت شما انتظار داشتید ما را به بیمارستان منتقل کنند؟! گذشته از این بنده بلافاصله پس از آزادی به بیمارستان مراجعه کردم و بستری شدم و شاید چون بستری شدنم را به «صدای آمریکا» نگفتم تا شما بفهمید کار اشتباهی کرده ام!» این فرد بلافاصله پس از اتمام این جلسه کاخ دادگستری را ترک کرد.
- در انتهای این دیدار و زمانی که دانشجویان می خواستند از اتاق رئیس دادگستری خارج شوند، مادر احسان منصوری به آوایی گفت اجازه ندادید من صحبت کنم. که آوایی از وی خواست اگر صحبتی دارد بیان کند. مادر احسان منصوری در حالی که گریه می کرد، گفت: «حاج آقا، بچه های ما دارند قربانی مصلحت می شوند. اجازه ندهید این بچه ها قربانی شوند. به من می گویند چرا از بچه ات دفاع می کنی. من مادرم، مگر می توانم ببینم بچه ام را دارند کتک می زنند، شکنجه می کنند و عذابش می دهند ولی آرام باشم و کاری نکنم. من از بچه ام دفاع می کنم چون معتقدم او کاری نکرده و حاضرم هر هزینه ای را در این راه بپردازم.» سخنان مادر احسان منصوری جمع حاضر را به شدت متاثر کرد و آوایی به او گفت: «باور کنید هر کاری از دستم برآید برای این سه نفر انجام می دهم.»
دادگاه رسيدگي به اتهامات يكي از نمايندگان مجلس ششم كه قرار بود، امروز، سهشنبه، برگزار شود، با حضور وكيل مدافع متهم و درخواست استمهال وي، براي ماه آينده تجديد وقت شد.
محمد شريف، وكيل مدافع علي اكبر موسوي خوييني روز سهشنبه با حضور در شعبه ۱۰۸۳ دادگاه عمومي تهران با ارائهي لايحهاي به دادگاه به دليل عدم حضور موكلش كه جهت حضور در جلسه دفاع از پايان نامه خود در دادگاه حاضر نشده بود، تجديدوقت دادگاه را تقاضا كرد كه قاضي نيز به دليل عدم حضور متهم و نماينده شاكي، اين تقاضا را پذيرفت و دادگاه به ماه آينده موكول شد.
محمد شريف با اشاره به پرونده موكلش تصريح كرد: پرونده اتهامي موكل مرتبط با فعاليتهاي ايشان به عنوان نماينده مردم تهران در مجلس ششم است؛ در آن دوره موكل به همراه چند تن از نمايندگان مجلس پيگير مسايل زندانها شدند و موكل در رابطه با اظهارنظرهايي كه درخصوص اين تكليف نمايندگي انجام داده، تحت پيگرد قرار گرفته است.
وي افزود: به نظر ميرسد كه با توجه به اصول ۸۴ و ۸۶ قانون اساسي مواد ۷۵ و ۷۶ آيين نامه داخلي مجلس، اظهارات موكل در چارچوب وظايف نمايندگي بوده و از اين حيث در مصونيت به سر ميبرده است.
وكيل مدافع موسوي خوييني اظهار داشت: به همين لحاظ در همان دوره مكاتباتي بين رياست وقت مجريه، مقننه و رياست قوه قضاييه درخصوص اين قبيل نمايندگان صورت پذيرفت و مندرجات رسانهها در آن دوره، دلالت دارد كه مشمول مصونيت بر اظهارنظرهاي موكل مورد پذيرش قرار گرفته است؛ البته اتخاذ تصميم نهايي با قاضي پرونده است.
مسوول روابط عمومي انجمن اسلامي دانشكده اموراقتصادي گفت: به دليل عدم برگزاري انتخابات انجمن اسلامي دانشكده امور اقتصادي طي دو سال اخير، مجمع عمومي فوق العاده انجمن اسلامي دانشكده امور اقتصادي مهرماه برگزار ميشود.
عنايت همايي راد اظهار داشت: اولين درخواست براي برگزاري انتخابات در خرداد ماه ۸۵ ارايه شد، اما اين درخواست با مخالفتهايي از سوي مسوولان دانشگاه مواجه شد. طي نامه كتبي كه به ما ارائه شد قرار بر اين بود كه انتخابات در مهرماه همان سال با شروطي چون انطباق اساسنامه انجمن با شوراي عالي انقلاب فرهنگي برگزار شود.
وي با بيان اين كه با وجود اين كه حدود يكسال از آن تاريخ مي گذرد و چندبار درخواست برگزاري انتخابات انجام شده است، اظهار داشت دانشگاه از برگزاري جلسه هيات نظارت اجتناب ميكند و هيچ دليل خاصي ارائه نميدهد.
اين فعال دانشجويي با بيان اينكه اكثر اعضاي شوراي مركزي اين تشكل امسال در حال فارغ التحصيل شدن هستند،تصريح كرد: مجمع عمومي فوق العاده انجمن اسلامي دانشكده امور اقتصادي مهرماه برگزار ميشود و در خصوص برگزاري راهكارهاي پيش رو درباره انتخابات به بحث و تبادل نظر خواهيم پرداخت. تا كنون انجمن اين دانشگاه تعليق نشده، اما اجازه فعاليت نداريم.
محمدرضا خاتمی روز جمعه در مراسم افتتاحیه سومین نشست شورای عمومی شاخه جوانان جبهه مشارکت با توجه به آنچه در امروز جامعه ایران میگذرد، گفت: نمیتوان برای جامعه امروز برنامه جامعه ۴۰ سال پیش را فرض كرد و حتی نمیتوان نسخهای را كه برای جامعه دو سال پیش پیچیده شده برای جامعه امروز پیچید؛ ازاینرو باید به دنبال فرمول و راه حلهایی تازه و جدید بود؛ چرا كه مناسبات اقتصادی و اجتماعی جامعه ما در شرایط كنونی بسیار متحول شده و باید براساس این تحول كار نظری و فكری لازم را با دید واقعبینانه انجام داد.
دبيركل سابق جبهه مشاركت افزود: یكی از معیارهای پیشرو و به روز بودن جریان سیاسی این است كه بررسی شود این جریان به چه اندازه قدرت انعطاف برای همگامی با جامعه را دارد؟ این موضوع بدین معنا نیست كه رهبران و پیشروان جامعه همان حرف و كاری را كه تودههای مردم خوششان میآید، بزنند و عمل كنند. متاسفانه این موضوع به غلط با عنوان مردمی بودن تفسیر میشود، پس معنی این مساله آن است كه باید با شناخت از ظرفیتهای جامعه و طراحی برنامههای لازم برای آن، كاری كرد كه مردم بتوانند بر اساس ظرفیتهایشان از این برنامهها استفاده كنند.
دبیرکل سابق جبهه مشارکت در ادامه با اشاره به ایرادهایی که از نداشتن تعریف مشخص و واحدی از اصلاحات گفته میشد، تاکید کرد:اگر این سخن را بپذیریم، این را هم بایدبپذیریم که بحث «مردمسالاری دینی» نیز به طریق اولی دچار این مشكل است و هیچ تعریفی از آن وجود ندارد و مشخصات آن تعیین نشده است؛ اگر مردمسالاری دینی ترجمه دیگری از جمهوری اسلامی كه محور اساسی آن قانون اساسی است، باشد، در آن حرفی وجود ندارد ولی در صورتی كه نیات دیگری در این رابطه وجود داشته باشد و مثلا منظور از آن،همانطور كه برخی تئوریپردازان جريان حاكم گفتهاند،«استبداد استدلالی» و «مستبد مصلح» باشد، باید مردمسالاری دینی تعریف شود.
عدهای كه مردمسالاری دینی را قبول ندارند، بر اساس مقتضیات زمان و ضرورت مكان آن را قبول نکردهاند و آن را بر اساس تفسیری از بخشی از دین عنوان میكنند . این افراد بر این باورند كه با پیادهشدن ظواهر دین به تدریج میتوان با استفاده از ابزارهایی به اصطلاح فطرت مردم را بیدار كرد و مدینه فاضلهای را ساخت كه نظر آنها به دلیل نتایجش جای بحث بسیاری دارد.
وی در ادامه گفت:عده دیگر به مردمسالاری حداكثر به عنوان یك نیاز رسیدهاند و معتقدند كه بدون رعایت بخشهایی از مردمسالاری امكان حكومت وجود ندارد، ولی آنها به هیچ وجه نتوانستهاند تضاد بین مردمسالاری و دین را حل كنند و فقط بخشی از دموكراسی را كه مبین دین بوده و آن را میشناسند و یا بر اساس هویتشان است، پذیرفتهاند.
دبیرکل سابق جبهه مشارکت در ادامه افزود : عده دیگری نیز هستند که به مردم سالاری حداقل به عنوان یک نیاز رسیدهاند یعنی معتقد هستند در دنیای امروز بدون رعایت بخشهایی از مردم سالاری امکان حکومت وجود ندارد امابه هیچ وجه نتوانستند تضاد بین دین و آزادی و دین و دمکراسی را حل کنند و بنابراین فقط بعضی از مظاهر دمکراسی را میپذیرند که مقوم دینی باشد که آنها میپذیرند یا مقوم حکومتی باشد که آنها میپذیرند و باید گفت بهترین نمونه آن را امروز میتوان در روابط بین المللی که جمهوری اسلامی تعیین میکند، مشاهده کرد.
وی در ادامه این بحث با اشاره به وضعیت حقوق بشر در جوامع مختلف و مقایسه آن با آنچه در داخل روی میدهد، گفت: بهترین نمونه این نوع پذیرش مردمسالاری دینی را میتوان امروزه در روابط بین المللی که جمهوری اسلامی تعریف میکند، مشاهده کرد .به عنوان مثال تبلیغات رسانههای ما این است که در امریکا حقوق بشر وجود ندارد، در اروپا آزادی بیان وجود ندارد، ملتها در سطح دنیا مساوی نیستند و حق وتو قانون جنگل است و یا اینکه چرا دولتها در مقابل آنچه ملت از آنان میخواهد، پاسخگو نیستند؟ چرا آقای بوش نیروهایش را از عراق خارج نمیکند؟ و البته بسیاری از آنچه میگویند درست است اما مگر نظارت استصوابی همان حق وتو نیست؟ یا اینکه اگر کسی را بدون دلیل و مدرک ببرند به زندان گوانتانامو یا ابوغریب و هیچ نوع حق دیداری به وی داده نشود، باید این مورد را جنایت بزرگی دانست ولی آیا این اتفاق به هیچ وجه در ایران نمیافتد؟ یا مسآله مهمتر شنود مکالمات است که به آن ایراد میگیرند و باید که این کار را باید در هر حال و همهجا ممنوع دانست.
وی با اشاره به این موارد افزود:این تضادی است که در آن گیر کردهاند و برای آنان دمکراسی تا آنجا خوب است که بتوانند خود را حفظ کنند و در حقیقت باعث تقویت گردد و هر جا این دمکراسی برعکس عمل کند، تبدیل به دمکراسی غربی میشود. اين را بايد «دمکراسی تزویر» ناميد.
خاتمی در همین مورد افزود: در صورتی كه مسالهای را میپذیریم باید در تمام شرایط از آن تبعیت كنیم. ما نمیتوانیم در شرایطی به دموكراسی اعتقاد داشته باشیم و بگوییم مردم حق دارند به جمهوری اسلامی رای دهند و در صورتی كه به آن «نه» بگویند، ما كنار میرویم، ولی در صورتی كه «بله» بگویند دیگر نمیتوان كاری كرد و هر چه كه ما تشخیص میدهیم، اسلام است و مردم دراین بین هیچ حقی ندارند.
خاتمی درادامه بحث افزود: حكومت براساس اخلاق پیش میرود و نباید جایگاه دین در تنظیم روابط احتماعی نادیده گرفت و نمیتوان شرط پذیرش مردم را ندیده گرفت و تنها تآسیس فایدهای نخواهد داشت و اجبار دین چه بر فرد و چه بر جامعه گناه است و رد نظر این گروه آن چه در حکومت دینی جوهر و گوهر حکومت دینی محسوب میشود، اخلاق است. پیغمبر هم برای همین آمده است و اخلاق است که خمیر مایه حکومت را تشکیل میدهد و محور و گوهر نه تنها دین که حکومت هم اخلاق است. اخلاق است که خمیر مایه حکومت را تشکیل میدهد و گاهی از این مورد سوءاستفاده میشود.
وی همچنین با نگاه به حاکمیت بر اندیشه گفت: عدهای معتقد هستند که برای داشتن ایدئولوژی باید بر اندیشه و قلبها حاکم شد. به نظر ما، تحقق اين خواسته تنها در صورتی ممكن است كه چهرهای رحمانی و اسلامی را در قالب «اسلام اخلاقی» به مردم نشان دهیم. براي اين كار هم، چارهای نداریم جز اینكه تجلی این مواضع را درچهره رهبران و مسوولان عالیرتبه كشور بخواهیم؛ چرا كه در صورتی كه آنها الگوی اخلاقی مردم باشند، مردم به دین علاقه پیدا میكنند.
عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ایران اسلامی اضافه كرد: آنچه واضح است جمهوری اسلامی در تبیین ارزش ها و اخلاقیات شکست خورده است و البته همچنان جای اصلاح وجود دارد.
وی در رابطه با پیشرفتهای مادی نیز گفت: پیشرفتهای اجتماعی و اقتصادی وظیفه هر حکومتی است. پیشرفتهایی نظیر راه و تلفن و کشتیرانی و … وظیفه ما هست و البته تا اینجا دولتهای سکولار اطراف ما در این مورد بسیار موفقتر بودهاند و تا این زمان ما به آنچه میخواستیم، نرسیدهایم. پس باید دید در آنچه مدعی هستیم، یعنی «پیشرفت معنوی» چه کردهایم؟
وی ادامه داد: در صورتی كه از عنصر صداقت استفاده نشود، مردمسالاری به چه مفهومی است؟
خاتمی در بخش دیگر سخنانش با بیان اینكه «در بحث هستهای از دولت نهم تشكر میكنیم كه برخی موارد را عقب میاندازد»، گفت: ولی باید این بحث را با دولت گذشته مقایسه كنیم و اینكه چقدر با اندیشه و احساسات مردم بازی و در رسانهها تبلیغ میكنند كه «خائنینی در اصلاحات پروتكل هستهای را پذیرفته و به آن عمل كردهاند». ما از آنها میخواهیم عنوان كنند چه توافقاتی با آژانس انجام دادهاند كه مردم بدانند و مقایسه كنند تا بر این اساس صداقت معلوم میشود.
خاتمی همچنین در رابطه با گفتن حقایق به مردم نیز اضافه کرد : نمیگوییم همه مسائل را باید به مردم بگوییم ولی باید انصاف را در بیان مسائل رعایت كرد و تنها به تخریب نپرداخت.
وی در ادامه همچنین با اشاره به سخنان و هشدارهای مقام معظم رهبری در رابطه با این موضوع كه «عدهای خواستند خبرگان را صحنه رقابت كنند»، گفت: در این رابطه به برخی رسانهها و صحبتهای آنها گوش دهید كه چگونه عنوان میكنند «اصلاحطلبان بیحیا خبرگان را جایگاه رقابت كردهاند». انگار این اصلاحطلبان بودند كه در انتخابات خبرگان «لیست منهای اشخاص» را تعریف كردند تا بر اساس جناح خاصی، آنها رای بیاورند و انگار اصلاحطلبان بودند كه در انتخابات خبرگان عدهای را تایید صلاحیت و یا رد صلاحیت كردند و یا این كه آنها در انتخابات خبرگان قصد سازماندهی داشتند كه فردی خاص به قدرت برسد كه این موارد نمونهای دیگری از رفتارهای برخی آقایان است.
محمد رضا خاتمی در انتهای سخنان خود با اشاره به بحث اخلاقیات از جوانان خواست که ابتدا در تحقق امر اخلاق در خود کوشا باشند و از جاده مروت و دوستی منحرف نشوند و در حرکتهای اجتماعی حود شاغول اخلاق را به عنوان معیار سنجش در نظر بگیرند.
هاله اسفندياری، پژوهشگر ايرانی-آمريکايی که پس از رهايی از زندان اوين به آمريکا بازگشته است در يک کنفرانس خبری در واشنگتن گفت در زندان مورد بد رفتاری جسمی يا روحی قرار نگرفته، اگرچه زندان در هر حال تجربه خوشايندی نيست.
خانم اسفندياری که مدير بخش خاورميانه مرکز پژوهشی وودرو ويلسون در واشنگتن است، پس از حدود ۴ ماه بازداشت در زندان اوين به اتهام “اقدام عليه امنيت ملی” با وثيقه سيصد ميليون تومانی از زندان آزاد شد .
او که اتهام ” تلاش برای براندازی” حکومت ايران را رد کرده در گفتگو با خبرنگاران گفت هنوز هم معتقد است دولت ها بايد با يکديگر گفتگو کنند.
هاله اسفندياری تاکيد کرد که در مدت بازداشت و بازجويی هيچگاه با او درباره محاکمه و يا وجود يک پرونده قضايی عليه اش صحبت نشده بنابراين اميدوار است اين ماجرا فيصله يافته باشد.
خانم اسفندياری که در اين کنفرانس خبری ازتمام افرادی که خواستار آزادی او از زندان شده بودند، از جمله زنان عراقی که با ارسال نامه ای خواهان آزادی اش شده بودند و به ويژه از شيرين عبادی-فعال حقوق بشر-که حاضر شده بود وکالتش را برعهده بگيرد، تشکر کرد.
هاله اسفندياری گفت در چهارچوب محدوديت های زندان، مسوولان امکاناتی برايش فراهم کردند که زندگی را برای او تحمل پذير کرد.
خانم اسفندياری همچنين تاکيد کرد محل حبس او در زندان اوين يک سلول انفرادی کوچک و تاريک نبوده بلکه به گفته وی اتاق نورگير نسبتا بزرگی بوده که در آن، در فاصله بازجويی ها برنامه مرتب ورزش، مطالعه و نگارش کتابی در ذهنش را پی می گرفته است.
او گفت بازجويانش از وی سوالات زيادی در زمينه فعاليت های مرکز تحيقيقاتی وودرو ويلسون، بخش خاورميانه و پروژه ايران آن کردند و او تلاش کرده به آنها بفهماند هيچ کدام از فعاليت های اين موسسه مخفی نيست.
خانم اسفندياری گفت از نحوه برخورد مقامات زندان با ساير زندانيان خبری ندارد اما با او با احترام رفتار شده، هميشه او را شما يا خانم اسفندياری خطاب کرده اند به جز يک مورد پيش از آنکه وارد زندان اوين شود.
او در توضيح گفت تنها در يک مورد پيش از ورود به زندان اوين يکی از بازجويان بر سر او فرياد کشيده و او نيز در جواب گفته آخرين بارت باشد که با من بلند صحبت می کنی.
در کنفرانس خبری که در مرکز وودرو ويلسون برگزار شد از خانم اسفندياری درباره فيلمی جنجالی که از او و دو پژوهشگر ديگر در تلويزيون ايران پخش شده نيز سوال شد.
خانم اسفندياری گفت اين فيلم را که “به نام دموکراسی” نام گرفته هنوز تماشا نکرده است.
او افزود: “زمانی که از من خواستند در برابر دوربين صحبت کنم، من متن صحبتم را آماده کردم. اين يک جلسه پرسش و پاسخ نبود. حدود يک ساعت درباره مرکز وودرو ويلسون و ديگر سازمان های تحقيقاتی تا آنجايی که می دانستم حرف زدم. فکر می کنم که ويديوی صحبت های من را ويرايش کردن و از بخشی هايی از حرف هايم برای توليد آن ويديو استفاده کردند.”
اين پژوهشگر می گويد تجربه ۸ ماه اخير در ايران موجب نااميدی اش شده اما از کسی کدروتی به دل نگرفته است.
خانم اسفندياری گفت برای همه، به ويژه کسانی که در ششمين دهه زندگی شان هستند، گذراندن ۴ ماه در سلول انفرادی و در انزوا و تنهايی خسران بزرگی است.
به گفته خانم اسفندياری، ديپلمات های متعددی از کشورهای مختلف در کنار موسسات و افراد گوناگون برای آزادی او تلاش کرده اند.
او گفت تنها پس از آن که در زندان روزنامه در اختيارش گذاشتند از آنچه در دنيای خارج از اتاقش در زندان می گذشت بی خبر بوده و حتی تا پيش از ازادی از زندانی بودن علی شاکری، ديگر زندانی ايرانی امريکايی خبر نداشته است.
خانم اسفندياری در عين حال گفت نامه ای را که لی هميلتون، رييس مرکز وودرو ويلسون به رهبر ايران نوشته نديده و محتوای اين نامه و سه نامه ديگری که آقای هميلتون به چند مقام ايرانی ديگر نوشته و يا پاسخ هايی که در مقابل دريافت کرده منتشر نخواهد شد.
به گفته اين پژوهشگر، مقامات زندان هرگز به او نگفتند که رهبر ايران پاسخ نامه آقای هميلتون را داده است.
خانم اسفندياری گفت هرگز نفهميده که چرا مانع خروجش از ايران شده اند اما افزود بعد از چند ماه مورد بازجويی قرار گرفتن متوجه شده که عواملی در وزارت اطلاعات ايران معتقدند حال که آمريکا از نظر نظامی در عراق گرفتار است، برای پيشبرد اهدافش در ايران به راه اندازی انقلابی از نوع انقلاب های اوکراين و گرجستان متوسل خواهد شد.
خانم اسفندياری افزود بخشی از وزارت اطلاعات ايران موسسات مطالعات استراتژيک و بنياد ها را واسطه راه اندازی اين انقلاب ها می دانستند و به همين دليل و برای دريافت اطلاعات بيشتر در خصوص مرکز وودرو ويلسون او را دستگير کرده اند.
همچنین كيان تاجبخش كه به اتهام براندازي نرم از ۱۲۰ روز پيش در زندان اوين در بازداشت به سر ميبرد، امروز هنگام بازديد خبرنگاران داخلي و خارجي از اين زندان، در جمع آنها به تشريح وضعيت خود در زندان پرداخت.
خبرنگاران قضايي كه صبح امروز از زندان اوين بازديد ميكردند، در مقابل ساختمان مديريت سازمان زندانها و اقدامات تاميني و تربيتي، كيان تاجبخش را در جمع خود ديدند كه شرايط و امكانات خود را خوب ارزيابي ميكرد.
وي با اشاره به شرايط جسمي و روحياش در زندان گفت: شرايط و وضعيتام در زندان مناسب است و همه وسائل شخصي زندگي از جمله ميز، يخچال، تلويزيون و كتاب دارم، اما استخر ندارم.
اين متهم افزود: با وجود آنكه طبق قانون زندانيان بايد هفتهاي يك بار با خانواده خود تماس تلفني داشته باشند، اما با توجه به شرايط همسرم كه باردار است، اينجانب هر روز با او تماس تلفني دارم و هر هفته نيز با خانوادهام ملاقات ميكنم.
تاجبخش تصريح كرد: دسترسي به كتابهاي شخصيام مناسب است و به كلي از شرايط حال حاضر در زندان رضايت دارم. وي بدون اشاره به موضوع پرونده و اتهاماتش هرگونه اظهار نظر در اين خصوص را به مصاحبه خبري خود با خبرنگاران در آينده موكول كرد.
متهم به «براندازي نرم» با اشاره به همكاريهاي خوب با بازجوييهاي پروندهاش ابراز اميدواري كردتا بزودي تحقيقات پروندهاش تمام شود. به گفته تاجبخش، وي از زمان بازداشت تاكنون در سلول انفرادي بسر ميبرد.
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (آی تی یو سی) و فدراسیون بینالمللی کارگران حمل و نقل (آی تی اف) در نامه ای تکمیلی به سازمان جهانی کار، در سوم سپتامبر، موارد تازه ای را از دستگیری فعالین کارگری در ایران در اختیار این سازمان قرار دادند. ای تی یو سی و آی تی اف، پیش از این از جمهوری اسلامی ایران به دلیل نقض حقوق کارگری و سندیکایی به سازمان جهانی کار شکایت کرده اند که این شکایت تحت پرونده شماره ۲۵۰٨ در آن سازمان ثبت شده است.
مشروح نامه ی آی تی یو سی و آی تی اف به شرح زیر است:
آقای جوآن سوماویا
دفتر سازمان جهانی کار
کمیته آزادی انجمن: در رابطه با جمهوری اسلامی ایران (پرونده شماره ۲۵۰٨)
آقای سوماویای عزیز
در ادامه نامه نگاری مشترک آی تی اف – آی تی یو سی به تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۷, این دو سازمان اطلاعات بیشتری را در ارتباط با شکایت از دولت جمهوری اسلامی ایران ( پرونده شماره ۲۵۰٨) در اختیار شما قرار میدهد.
آقای منصور اسانلو در حبس است
همانطوریکه در نامه نگاری تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۷ یادآور شدیم, آقای منصور اسانلو رئیس سندیکای رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به وسیله مأمورین لباس شخصی در شب ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۷ ربوده شد. آنها بدون آنکه مجوزی دال بر بازداشت ایشان داشته باشند, اقدام به این عمل نمودند.
در تاریخ ۱۲ ژوئیه خانواده آقای اسانلو توسط تلفن فردی ناشناس از دستگیری و نگهداری ایشان در زندان اوین اطلاع حاصل نمود. این فرد ناشناس بیان داشت که آقای اسانلو ظرف چند روز آینده آزاد خواهد شد.
در بیانیه منتشره از سوی سندیکای شرکت واحد به تاریخ ۱۲ ژوئیه (ضمیمه نامه است) جزئیات خشونت آمیز دستگیری آقای اسانلو توضیح داده شد و گفته شد که لباس شخصی ها در واقع مأمورین امنیتی بوده اند. این سندیکا گفت که “مسئولین قوه قضائیه گفته اند که آنها هیچ گونه حکمی جهت دستگیری و احضار وی صادر نکرده اند و این امر بخودی خود وضعیت را خطرناک تر مینماید.” سندیکا همچنین خواهان حمایت و همبستگی بین المللی همه سازمان های کا