| تبليغات | X |
شنبه چهارم مهر 1388 خورشیدی
بیست و ششم سپتامبر 2009 میلادی
هفتم «تیشری» سال 5770 عبری
بدلیل حلول یوم کیپور، و روزه بزرگ یهودیان،
رادیو اسرائیل روزهای یکشنبه پنجم مهر و دوشنبه ششم مهر برنامه ندارد.
برنامه ما از سه شنبه هفتم مهر، بیست و نهم سپتامبر از سرگرفته می شود.
توجه: اثرات تغییر ساعت در ایران، اسرائیل، اروپا و آمریکا
بر موعد پخش برنامه رادیو اسرائیل
موعد برنامه برای شنوندگان ما در ایران به زمان همیشگی خود بازگشت.
در ایران از نیمه شب دوشنبه (سی ام شهریور) وقت زمستانی برقرار گردید و عقربه ها یک ساعت عقب کشیده شد. در اسرائیل این تغییر از بامداد یکشنبه پنجم مهرانجام می شود.
پس از چند روز که بطور موقت صدای ما را از ساعت 5/30 عصر ایران می شنیدید، دوباره اکنون زمان پخش برنامه ما به وقت ایران به همان وقت همیشگی (شش و نیم شامگاه ایران) باز گشت.
************************
در اروپا ساعت یکشنبه 25 اکتبر و در آمریکا یکشنبه اول نوامبرتغییر خواهد کرد.
بنابراین، از یکشنبه 27 سپتامبر تا یکشنبه 25 اکتبر، به مدت چهارهفته، شنوندگان در اروپا برنامه رادیو اسرائیل را یکساعت دیرتر از امروز می شنوند، یعنی: از ساعت 5 بعدازظهر اروپای غربی و 4 بعدازظهر انگلیس.
و از یکشنبه 27 سپتامبر تا یکشنبه اول نوامبر، به مدت پنج هفته، شنوندگان در آمریکا، برنامه رادیو اسرائیل را یک ساعت دیرتر از امروز می شنوند،یعنی از ساعت 8 بامداد لوس آنجلس و 11 پیش از ظهر نیویورک. (در ایالت های آریزونا و هاوائی ساعت تغییر نمی کند.)
*************************
فهرست برنامه امروز رادیو اسرائیل:
برنامه امروز صدای اسرائیل، شنبه چهارم مهر ماه، بیست و ششم سپتامبرکه یک ساعت وقت برنامه در اختیار ما بود، با بخش مشروح خبری آغاز شد که به پوشش مهمترین و آخرین رخدادهای روز اسرائیل و ایران - بویژه رخدادهای ناشی از انفجار بمبهای خبری پی درپی مرتبط با تایید وجود دومین سایت غنی سازی اورانیوم در قم در ایران اختصاص یافت. آخرین تحولات و واکنشهای جهانی و ایرانی نسبت به این تحول منفی و خطرناک را به آگاهی رساندیم. بخش خبری امروز ما 41 دقیقه طول کشید.
لطفا برای شنیدن مشروح خبرهای مهم ما به صدای برنامه روز ما مراجعه بفرمایید.
آنگاه، تفسیر سیاسی هفته، نوشته آقای منشه امیر و با کلام ایشان پخش شد. تفسیر این هفته در 16 دقیقه پخش رادیوئی شد. متن کامل این تفسیر را - از جمله در ارتباط با عواقب ناچار شدن رژیم ایران به تایید وجود دومین سایت غنی سازی اورانیوم در قم، با عنوان «حکومت ایران از مسجد رانده و از میکده بازمانده است»، در ادامه این صفحه مطالعه می کنید.
با ترانه ای کوتاه با توضیحی به مناسبت «یوم کیپور» روزه بزرگ یهودیان برنامه امروز ما به پایان رسید.
*****************************************************
تفسیر سیاسی هفته
نوشته: منشه امیر
حکومت ایران از مسجد رانده و از میکده بازمانده است!
نه تنها در داخل کشور هرگونه پشتیبانی مردمی را از دست داده اند و زشتی های آنان در نظر همگان کاملا عریان شده، بلکه به دنبال سخنرانی محمود احمدی نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل ، در صحنه بین المللی نیز کاملا باخت کرده اند.
نه تنها فشار دولت های جهان بر حکومت ایران بر سر برنامه های هسته ای اش روز به روز سنگین تر می شود، و تنها سه ماه به حکومت مهلت داده اند که به غائله پایان بخشد و از غنی سازی اورانیوم دست بردارد، بلکه حکومت ناچار شد یک اعتراف دردناک دیگر هم بکند و آن پنهان نگاه داشتن شمار دیگری از تاسیسات اتمی است که تا کنون به یک مورد آن اقرار کرده اند – و ادعا می کنند که همین تاسیسات نیز جنبه آزمایشی داشته است.
این ادعا به همان نسبت می تواند درست باشد که گفته بودند در باور اسلامی آنان، تولید بمب اتمی و هرگونه جنگ افزار کشتار همگانی، حرام اندر حرام است!!
مجموعه گزارش ها نشان از آن دارد که ستارۀ بخت آنان در حال افول است و مرتبا به بد بیاری دچار می شوند: سخنرانی احمدی نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل، گرچه به ظاهر ملایم تر از نطق سال گذشته او و یا سخنان افسار گسیخته اش در تهران بود، ولی آغشته به ادعاهای یهودستیزانه و دیدگاههای فتنه گرانه ای بود که در واقع ادعاهای هیتلری علیه قوم یهود را بازگو می کرد.
در این نطق، او یک کلمه از امور اتمی ایران سخن نگفت. جرات نکرد بگوید «انرژی هسته ای حق مسلم ماست». می دانست که هرگونه رجز خوانی او در مورد قدرت هسته ای رژیم، موقعیت بین المللی حکومت را بسیار لرزان تر خواهد کرد.
در اواخر همین هفته است که مذاکرات اتمی ایران با نمایندگان کشورهای 1+5 باید آغاز شود. ایالات متحده گفته است که جز در مورد قطع غنی سازی اورانیوم، به حکومت ایران اجازه نخواهد داد موضوع دیگری را در این نشست ها مطرح کند و بحث اصلی را که توقف برنامه های اتمی ایران است به بیراهه بکشاند.
شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ای تصویب کرد که به موجب آن، از این پس هیچ کشوری حق تولید بمب هسته ای ندارد و همزمان، باید برای از میان برداشتن جنگ افزارهای هسته ای موجود در جهان نیز اقدام شود. چین و روسیه نیز به این قطعنامه رای موافق دادند و باید به آن متعهد باشند.
کشورهای گروه "جی- هشت" تا پایان سال میلادی جاری، یعنی تنها سه ماه دیگر به حکومت ایران مهلت داده اند که تلاش های اتمی خود را متوقف سازد. آیا پس از این تاریخ، باز هم چین ادعا خواهد کرد که هنوز امکان حل مساله از طریق مسالمت آمیز منتفی نشده و بنابراین نباید مجازات های شدیدتری اعمال شود؟ ولی ایالات متحده و اروپا گفته اند که در چنین صورتی، خود راسا تحریم های گسترده تری علیه حکومت ایران به کار خواهند انداخت.
به خوبی احساس می شود که روسیه نیز ممکن است در آینده نزدیک ایران را تنها گذارد. پرزیدنت دمتری مدودیف گفته است که این بار دولت مسکو با تحریم های شدیدتر مخالفتی ندارد. مدودیف بهای این تغییر رویکرد را از ایالات متحده به صورت لغو برنامه احداث سپر موشکی در لهستان و جمهوری چک دریافت کرده و اکنون باید جمهوری اسلامی ایران را قربانی آن کند.
در تهران نیز خودشان بارها گفته اند که دستگاه رهبری سیاسی جمهوری روسیه دین و آئین ندارد – هدفش سود بردن است و روزی که از غرب بهره بیشتری بگیرد، به حکومت ایران پشت خواهد کرد.
رژیم ایران در چنان موقعیت ضیعفی قرار دارد که حتی در مورد پایمال شدن حقوق ملی ایران در دریای خزر توان فریاد زدن واعتراض کردن نخواهد داشت.
همین چند هفته پیش بود که جمهوری های پیشین اتحاد شوروی در حوزه دریای خزر نشست مهمی برگزار کردند، بدون آن که از ایران دعوتی شده باشد.
احمدی نژاد بارها در یک سال گذشته گفته بود که اسرائیل به زودی فرود خواهد پاشید و گفته بود که آمریکا به زودی از مقام ابرقدرتی به زیر خواهد افتاد و ناتوان و بی چاره خواهد شد.
ولی با نگاهی به رویدادهای داخلی ایران، می بینیم که این جمهوری اسلامی است که در آستانه فروپاشی قرار گرفته و هم از مسجد وامانده و هم به میکده آن را راه نمی دهند.
به دنبال اعتراض های گسترده مردمی، همگان در جهان دیدند که رژیم سرکوبگر در ایران هیچگونه پشتوانه مردمی ندارد. اگر حقوق بگیران و مزدوران رژیم را کنار گذارید، و اگر قشر روستائی ایران را نادیده بگیرید که از سیاست و ارزش های امروزی آگاهی چندانی ندارد واعتقادات عمیق مذهبی را بر واژه هائی چون آزادی بیان و برابری انسان ها ترجیح می دهد، دیگر اقشار مردم ایران همگان خواهان برافتادن این حکومت هستند.
زمین لرزه سیاسی در داخل دستگاه حکومت، بسیار تکان دهنده بوده است. تقسیم بندی "خودی" و "غیرخودی" کاملا به هم خورده و چهره های دیروز رژیم که پایه های قدرت را نگاه می داشتند، امروز مهر باطل خورده و سرسپرده اجنبی معرفی گردیده و در مظان تهمت و در خطر بازداشت و محاکمه قرار گرفته اند.
سخن تنها از میرحسین موسوی و مهدی کروبی نیست که رهبر حکومت هنوز جرات نمی کند پای فرمان دستگیری آنان مهر تائید بگذارد. بلکه احتمال بازداشت محمد خاتمی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی در میان است و پاپوش دوزی در ابعاد گسترده جریان دارد و اگر علی خامنه ای به خود نیاید و جناح احمدی نژاد را (اگر واقعا بتواند و قدرت داشته باشد) مهار نکند، آن ها هم آب خنک اوین وشاید کهریزک را خواهند خورد.
نه تنها دستگاه رهبری سیاسی رژیم به دو جبهه کاملا متمایز تقسیم شده، که رو در روی یکدیگر قرار گرفته اند، و آن که قدرت را در دست خود قبضه کرده، می خواهد هرچه زودتر جناح رقیب را از صحنه خارج کند و کودتای مخملی خود را به سر منزل مقصود و به مرحله انجام برساند، بلکه در جناح روحانی رژیم نیز شکاف عمیق و ترمیم ناپذیری کاملا مشهود است.
به خوبی دیده می شود که روحانیون اعظم، که در گذشته تکیه گاه اصلی آیت الله خمینی بودند، کاملا به علی خامنه ای پشت کرده اند.
بسیاری از آیات عظام که مرجع تقلید درصد بزرگی از دین مداران ایران هستند، در سخنان، فتاوی و بیانیه های خود، سرکوبگری های رژیم و تهدیدها و ستم گری ها علیه موسوی و کروبی و خاتمی و دیگران را محکوم داشته اند.
حتی یک روحانی ارشد را ندیدیم که دست حمایت به سوی محمود احمدی نژاد دراز کند. حتی انگشت شمار روحانیون میان پایه یا ارشد که درگذشته از احمدی نژاد پشتیبانی می کردند، امروز او را تنها گذاشته اند.
روحانیون اعظم شیعه، هرگز خامنه ای را به عنوان یک آیت الله نپذیرفتند – بلکه حداکثر او را به عنوان حجت الاسلام قبول داشتند. ولی او در اوج خیزش مردمی علیه نظام سرکوبگر، برای آن که قدرت دینی خود را به رخ آیات عظام بکشاند که او را نفی می کنند، حلول عید فطر را یک روز زودتر از آن چه که علمای اسلام تشخیص داده اند اعلام می کند.
بدین سان، نه تنها احمدی نژاد رویاروی ملت ایران می ایستد و خود را پیروز انتخابات می داند، بلکه خامنه ای نیز بیهوده با آیات عظام درگیر می شود و می خواهد رهبری خود را بر آنان بقبولاند.
در برابر خشم مردم و تظاهرات چند میلیون نفری، آنقدر به دریوزگی افتادند که با بیشرمی ادعا کردند که این ملت ایران نبود که به خیابان ها آمد و خشم خود را فریاد کرد، بلکه سرسپردگان بیگانه و عوامل خارجی و خس و خاشاک بودند که این هیاهو را به راه انداختند.
شرم دارند اعتراف کنند که ملت ایران آنها را نمی خواهد، که جان ملت ایران از ستمگری های آنان به لب رسیده و ملت ایران می خواهد که آنان چمدان ببندند، بروند و دیگر برنگردند.
این روزها مصادف با سالگرد آغاز جنگ ایران و عراق و همچنین طبق تقویم عبری، سالگرد جنگ "یوم کیپور" است.
سران حکومت ایران دوباره تهدیدهای جنگی سر دادند و از قدرت نظامی خود سخن گفتند و ادعا کردند که دشمنان خود را به خاک و خون خواهند کشاند. این رجزخوانی سالیان دراز است ادامه دارد - حتی در اوج جنگ با عراق، در حالی که حکومت ایران در آستانه به زانو درآمدن قرار داشت، شنیده می شد. ولی خودشان از یاید نبرده اند که آن جنگ هشت سال ادامه یافت و شهرهای ایران توسط صدام به موشک بسته شد، بیش از نیم میلیون نفر ایرانی کشته شدند و به قول علی اکبر هاشمی رفسنجانی یک هزار میلیارد دلار به ایران خسارت وارد آمد و بالاخره روح الله خمینی جام زهر را سر کشید.
در مورد جنگ "یوم کیپور"، فراموش نشود که آغاز آن توسط ارتش های مصر و سوریه، اسرائیل را کاملا غافلگیر کرد. با این همه، اسرائیل تنها به چند روز وقت نیاز داشت تا نیروهای خود را بسیج کند و آنان را به سوی جبهه بفرستد؛ و پایان آن جنگ را به یاد داریم که سربازان اسرائیلی به 110 کیلومتری قاهره (پایتخت مصر) و 40 کیلومتری دمشق (پایتخت سوریه) رسیدند که از پیشروی دست برداشتند.
حکومت ایران جنگ دوم لبنان و "عملیات سرب گداخته" در غزه را یادآوری می کند که طولانی بود و به نابودی سازمان های ترور نیانجامید. سازمان ترور را با جنگ نمی توان نابود کرد و پیکار علیه یک سازمان ترور، با جنگ علیه یک ارتش منظم تفاوت های بسیار دارد و نباید معیار قرار گیرد.
آنان دنیا را به فروپاشی تهدید کرده بودند، ولی خودشان است که امروز ملت ایران با دست توانای خود بر پیشانی آنان مهر باطل زده و به پیکار خود، تا هنگامی که چنین کابوسی پایان گیرد، ادامه خواهد داد.
اورشلیم، چهارم مهر1388، بیست و ششم سپتامبر 2009
*************************************************************
برخی مشکلات پخش صدای ما ازهمین سایت مان: radis.org برطرف شد:
مشکلات فنی در صفحات رادیس برطرف شد و کاربران می توانند برنامه روز را به طور کامل بشنوند و یا آن را ضبط و نگاهداری کنند.
همچنین بخش آرشیو هفتگی نیز تکمیل و راه اندازی شد و بخش ضبط از طریق آرشیو نیز از این پس قابل استفاده است.
توجه کنید که هرگاه که صدا را از طریق «بطورکامل» نمی شنوید، فورا به «سه بخشی» از طریق اروپا
مراجعه کنید. از طریق اروپا در «سه بخشی» با ریل پلیر و WMP صدا معمولا بدون نقص قرار دارد.
ازراه دوم: سایت جهانی ما www.intkolisrael.com را نیز همیشه می توانید امتحان کنید.
*************************************************************
تغییر یکی از امواج کوتاه رادیو اسرائیل:
به منظور دریافت صدای ما با کیفیت بهتر و به خاطر تغییرات فصلی موج 31 متر، ردیف 9985 کیلومتر لغو شد، و موج کوتاه 22 متر، ردیف 13850 کیلوهرتس برقرار شد. موج کوتاه دیگر ما 25 متر، ردیف 11595 کیلوهرتس همچنان به قوت خود برقرار است.
*************************************************************
راهنمائی برای شنیدن صدای برنامه:
صدای برنامه ما را علاوه بر تارنمای رادیس (همین تارنما که اکنون درآن قراردارید)، ازراه یک تارنمای دیگر نیز می توانید با کیفیت بالا بشنوید که سایت جهانی رادیو اسرائیل است. برنامه فارسی را با عکس زیبای نمادین برج شهیاد تهران که نماد ایران درجهان شناخته می شود، مشخص کرده ایم.
www.intkolisrael.com
تارنمای رادیس نیز صدای برنامه امروز و هفت روز پیشین را دردسترس شما قرارمی دهد و افزون برآن، مکتوب تفسیرهای سیاسی هم را دراختیارشما می گذارد.
اما سایت جهانی ما، صدای دو برنامه روزانه ما را در24 ساعت دراختیارتان قرارمی دهد. برنامه نخست، برنامه ما به سوی ایران و جهان است که روزهای یکشنبه تا پنجشنبه به مدت یکساعت و 25 دقیقه ادامه دارد. برنامه دوم روزانه ما، نیم ساعت است که درروزهای یکشنبه تا پنجشنبه، پخش میشود. برنامه اول ازماهواره، امواج کوتاه و تارنمای رادیس و تارنمای جهانی پخش می شود.
اما برنامه نیمساعته روزهای یکشنبه تا پنجشنبه، برای داخل اسرائیل است که ازبلندیهای گولان درشمال اسرائیل تا بندرایلات درجنوب اسرائیل، بروی امواج اف.ام برای ایرانیان داخل اسرائیل پخش می شود. اما این برنامه ازطریق دو سایت ما دراینترنت دردسترس کاربران برای دیگر نقاط جهان است.
توجه فرمایید هرگاه درسایت رادیس ازطریق یکی ازگزینه ها ، صدای برنامه امروز «به روز» نشده است، تنها دلیل آن، مراجعه زیاد کاربران ازسراسرجهان است. همیشه گزینه های دیگر مانند سه بخشی را امتحان کنید.
رادیو «صدای ایران» درکالیفرنیا نیز هرروز بخشی ازاخبار رادیو اسرائیل، و شنبه ها یکساعت برنامه ما را رله می کند.
رادیوی ماهواره ای «پرشین رادیو» نیز صدای رادیو اسرائیل را پخش می کند.
**********************************************************
آگاهی امواج برای شنوندگان داخل اسرائیل:
درکناربرنامه بین المللی صدای اسرائیل، شب ها برای شنوندگان داخل اسرائیل برنامه نیم ساعته ای پخش می شود که تا کنون بروی امواج نیز AM پخش می شد. اما امواج AM اکنون باطل شده زیرا امواج FM درهمه نقاط کشور قوی ترشده است. لطفا اگر شنونده ما در داخل اسرائیل هستید به این تغییرات توجه کنید:
برنامه دوم روزانه برای شنوندگان داخل اسرائیل
از ساعت 7 تا 7/30 شب به وقت اسرائیل:
در شهرهای عکا، حیفا، تل آویو، اورشلیم ، اشدود و اشکلون FM 101/3
بئرشبع 3 /107 FM
نتانیا 93/3 FM
کریات شمونا، گالیل، بخش هائی از مرکز و جنوب کشور 88/5 FM
بلندیهای گولان، شهرهای صفات، طبریه، کرمل و شرق حیفا 94/4 FM
*************************************************************
صحبتهای مادر و برادر سهراب در بهشت زهرا
رشت
اصفهان
شیراز
تهران-تونل رسالت
تهران-خیابان بهشتی
تهران-مترو
تهران
اسامی شهدای آزادی از زبان برادر سهراب اعرابی
شبکه جنبش راه سبز (جرس): مجمع روحانیون مبارز در جلسه یکشبه شب خود که به ریاست سید محمد خاتمی برگزار شد بار دیگر بازداشت فعالان سیاسی را محکوم کرده و نسبت به ادامه این بازداشت ها ابراز نگرانی کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مجمع روحانیون مبارز، در جلسه شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز که یکشنبه شب به ریاست حجة الاسلام و المسلمین خاتمی تشکیل شد اعضای این تشکل سیاسی تاکید کردند" ادامه بازداشت فعالان سیاسی و دلسوزان نظام در سلولهای انفرادی علیرغم اینکه برابر اخبار رسیده مراحل بازجویی بسیاری از آنان تمام شده و می بایست دادگاه آنها تشکیل می شد و یا لااقل با قید وثیقه تا تشکیل دادگاه آزاد می شدند، موجبات نگرانی خانواده های محترم آنان و تحمیل شرایط ناگوار بر خود آنان گردیده است."
مجمع روحانیون مبارز در این جلسه "ضمن محکوم کردن این نوع برخوردهای غیر قانونی و خارج از انصاف از مسئولان امر پایان دادن به این وضعیت را خواستار شد، به ویژه از آیت الله صادق لاریجانی ریاست محترم قوه قضائیه که وعده اصلاح روندهای نامتعارف و خلاف ضوابط را در ابتدای کار خود داده اند درخواست کرد با توجهی خاص دستور اکید را در این زمینه صادر کند."
در ادامه این جلسه اعضای این تشکل اصلاح طلب "از برخورد نامناسب و سئوال برانگیز برخی اعضاء مجلس خبرگان با آیت الله سید علی محمد دستغیب نماینده محترم استان فارس در مجلس خبرگان رهبری ابراز تأسف شدید شد و از اینکه حتی نمایندگان مجلس خبرگان مصونیت لازم برای ابراز عقیده، نظر و ارایه راهکار دلسوزانه برای حل مشکلات نظام را نداشته و در معرض اتهام و تهدید قرار می گیرند ، این مساله را خطری جدی برای وجهه نظام و اصل آزادی بیان و مردم سالاری دانستند."
مجمع روحانیون مبارز درپایان نشست اعضای شورای مرکزی خود همچنین " از حضور گسترده و آگاهانه مردم شریف ایران به ویژه مردم بزرگوار تهران در راهپیمایی روز قدس سپاسگزاری کرد."
جانشین فرمانده سپاه تهران اعلام کرد که رهبر جمهوری اسلامی "از عملکرد پاسداران و بسيجيان در ماههاي گذشته رضايت داشتند."
سردار احمد ذوالقدر روز گذشته گفت: "در اين ايام كه بنا بر فرمايشات ايشان (آیت الله خامنه ای ) رد شدند، ما پاسداران اين سعادت را داشتيم تا از دو آزمون بزرگ سربلند بيرون بيائيم. اول اينكه صراط مستقيم را بخوبي شناختيم و دوم اينكه بخوبي توانستيم فتنه را بخشكانیم."
اشاره این فرمانده به رضایت رهبر جمهوری اسلامی از عملکرد پاسداران و بسیجیان در حالی صورت می گیرد که منتقدان این عمکرد تاکید دارند برخلاف گفته های آیت الله خمینی مبنی بر عدم دخالت سپاه در مسائل سیاسی، این نهاد نظامی وارد عرصه سیاسی کشور شده و با دخالت مستقیم در انتخابات ریاست جمهوری دهم ، نتیجه آن را بر خلاف ارای مردم تغییر داده است.
توزیع نامه جنجالی قبل از انتخابات: نظر رهبری به احمدی نژاد است
سه هفته مانده به برگزاری انتخابات، تصویر نامه ای در در مراسم صبحگاه مشترک نیروی زمینی، ستاد مشترک سپاه و ستاد کل نیروهای مسلح و نیز به طور گسترده بین سربازان وظیفه توزیع شد که بر اساس این نامه علی سعیدی ، نماینده آیت الله خامنه ای در سپاه، در پاسخ به استعلام فرمانده نیروی انتظامی اعلام کرده بود نظر رهبری انتخاب مجدد محمود احمدی نزاد است و بر فرماندهان نیروی زمینی سپاه واجب است در این زمینه پرسنل تحت امر خود و خصوصا برادران وظیفه را توجیه نمایند.
هرچند بعد از انتشار گسترده این نامه ، روابط عمومی سپاه پاسداران اقدام به تکذیب آن نمود، اما سعیدی هرگز واکنشی به انتشار دستخط خود نشان نداد.
دو روز پیش از برگزاری انتخابات هم، نشریه دفتر سیاسی سپاه میرحسین موسوی و هوادارانش را متهم به تدارک انقلاب مخملی کرد و هشدار داد که این نیروی نظامی آشوب های احتمالی بعد از انتخابات را در نطفه خفه خواهد کرد.
این در حالی بود که از یک روز بعد از کودتای 22 خرداد سپاه رسما وارد حوزه کار امنیتی و قضایی شده وتمام توان خود را به کار گرفت تا معترضان به تقلب در انتخابات را سرکوب کند. این نهاد نظامی با باز داشت چهره های سرشناس اصلاح طلب، سعی در کنترل اعتراضات آنها به تخلفات انتخاباتی کرد و آنها را در بند 2 الف زندان اوین تحت بازجویی قرار داد.
فرمانده سپاه محمد رسول الله تهران، چندی پیش اعلام کرد که در جریان ناآرامی های پس از انتخابات بیش از هزار نفر توسط سپاه و بسیج بازداشت شده اند.
تفسیر سپاه از منع ورود سپاه به سیاست
در پاسخ به انتقادات اصلاح طلبان به ورود سپاه به عرصه سیاست، علی سعیدی، جانشین آیت الله خامنه ای در سپاه به تازگی اعلام کرد که مساله منع ورود سپاه به سیاست از سوی آیت الله خمینی "باید کاملا منقح شود و شرایط صدور فرمان لحاظ شود و شرایط زمانی و مکانی آن مد نظر قرار گیرد چرا که ممکن است یک مطلبی در زمان خاصی مقتضیات لازم را داشته باشد و در زمان دیگر نداشته باشد."
سعیدی همچنین در یک اقدام بی سابقه از بازجویان سعیدحجاریان به خاطر اخذ اعترافات اجباری از وی تشکر کرد. نماینده آیت الله خامنه ای در سپاه پاسداران گفت که باید از فرزندان انقلاب و نيروهاي اطلاعاتي وسپاه تشکر کنيم که با رفتار انساني و اسلامي خود توانستند ظرف مدت کوتاهي اين منحرفان را وادار به اعتراف درباره عقايد نادرست خود کنند.
همزمان یدالله جوانی، رییس دفتر سیاسی سپاه پاسداران از مقامهای قضایی ایران خواست که میرحسین موسوی، محمد خاتمی و مهدی کروبی را به عنوان «عوامل اصلی کودتای مخملی» بازداشت و محاکمه کنند. یدالله جوانی در نوشتهای در مجله «صبح صادق» ارگان رسمی سپاه پاسداران، از میرحسین موسوی، مهدی کروبی، محمد خاتمی، محمد موسوی خوئینیها به همراه دو وزیر کشور پیشین به عنوان سران اغتشاشات پس از انتخابات نام برد.
از سوی دیگر سرتیپ حسین همدانی، جانشین فرمانده نیروی مقاومت بسیج وابسته به سپاه پاسداران، اعلام کردکه ما حوزه دفاع مقدس را جدا از سیاست نمی دانیم و انتخابات را یک مانور و عملیات بیت المقدس می دانیم.
شاید خبرسازترین اقدام بسیج، تیراندازی مستقیم به مردمی بود که به صورت کاملا مسالمت آمیز به خیابان آمده بودند تا به کودتای انتخاباتی اعتراض کنند. در جریان راهپیمایی بزرگ معترضان به نتایج انتخابات در 25 خرداد که نزدیک سه میلیون نفر در آن شرکت داشتند، نیروهای بسیج پایگاه 117 در میدان آزادی به سمت معترضان آتش گشودند و چندین نفر در جریان این درگیری کشته و زخمی شدند.
منتقدان به انتخابات ریاست جمهوری اخیر، سپاه پاسداران را یکی از متهمان اصلی در پرونده های نقض حقوق شهروندی معترضان در سه ماه گذشته می دانند.
شبکه جنبش راه سبز (جرس): وکیل میرحسین موسوی، سید محمد خاتمی و علیرضا بهشتی در پرونده شکایت از روزنامه کیهان گفت" روز گذشته در شعبه نهم دادسراي كاركنان دولت حاضر شدم و از بازپرس پرونده خواستم هرچه زودتر قرار مجرميت براي حسین شريعتمداري صادر و پرونده را براي رسيدگي به دادگاه ارسال كند."
سید محمود علیزاده طباطبایی درباره آخرین وضعیت شکایت موسوی ، خاتمی و بهشتی از روزنامه کیهان گفت: پس از آنكه بازپرس شعبه نهم دستور توقيف روزنامه كيهان را صادر و براي موافقت پرونده را به دادستان سابق تهران ارسال كرده بود ،حسين شريعتمداري در شعبه نهم حاضر شد. در آن جلسه مدير مسسول روزنامه كيهان مدعي شد كه براي مطالب انتشاريافته در روزنامه اسنادي را در اختيار دارد، به همين دليل از رييس شعبه نهم دادسراي كاركنان دولت مهلت خواسته تا مدارك خود را آورده و ارائه دهد."
وی افزود" از آن زمان به بعد حسين شريعتمداري رفته تا اسناد خود را بياورد اما هنوز بازنگشته است.به همين دليل روز گذشته در شعبه نهم دادسراي كاركنان دولت حاضر شدم و از بازپرس پرونده خواستم هرچه زودتر قرار مجرميت براي شريعتمداري صادر و پرونده را براي رسيدگي به دادگاه ارسال كند."
پیش از این محمود عليزاده طباطبايي با اعلام شکایت میرحسین موسوی ، سید محمد خاتمی و علیرضا بهشتی از روزنامه کیهان، در تاريخ 30 مردادماه سالجاري خبر از صدور دستور توقيف روزنامه كيهان به علت عدم حضور شريعتمداري در شعبه نهم دادسراي كاركنان دولت داده بود که این خبر چند روز بعد توسط روزنامه کیهان تایید شد و این روزنامه خبرداد که حسين شريعتمداري در سوم شهريورماه در اين شعبه حاضر شده و در باره چند پرونده مورد بازجويي قرار گرفته است.
این شکایت از مدیرمسئول کیهان درحالی است که از پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری تاکنون و همزمان با اعتراضات گسترده به نتیجه انتخابات، روزنامه کیهان که تحت نظر نماینده آیت الله خامنه ای اداره می شود هر روزه اتهامات زیادی را به آقایان موسوی ، خاتمی، بهشتی و همچنین سایر اشخاص و چهر های اصلاح طلب وارد می کند که تاکنون برای هیچ کدام از این اتهاماتش مدرک و مستندی ارایه نکرده است.
محمد رضا باهنر در اولین روز از شروع بکار مجلس شورای اسلامی پس از تابستانی پر ماچرا و ناآرام، از شورای" فراکسیون اصولگریان"ا به کنار گذاشته شد و تاوان تکروی های خود در مقابل دولت احمدی نژاد را خیلی زود پرداخت.
مجلس در اولین روز پس از تعطیلات تابستانی، پس از بازار بورس تهران یکی از خبرسازترین مراکز پایتخت بود. در این روز، در حالی که سخنان جنجالی جواد لاریجانی در مورد میرحسین موسوی و سید حسن خمینی در کانون توجه رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفته بود، خبرتصفیه حساب جناح دولتی با محمد رضا با هنر به حاشیه رفت.
رجا نیوز که نمی تواند خشنودی خود را از کنار گذاشتن باهنر از فراکسیون مرکزی اصولگرایا ن پنهان کند از این رویداد بعنوان "خانه تکانی" یاد می کرده و خبر می دهد: "در پایان انتخاب اعضای شورای مرکزی اصولگرایان نیمی از اعضا تغییر کردند و در نهایت 42 نفر به عنوان اعضای این شورا برای مدت یکسال انتخاب شدند."
در همین حال حمید رسایی نماینده تهران که تازه از سفر نیویورک بازگشته در رابطه با این انتخابات گفته است: "در رای گیری که روز گذشته برای انتخاب نمایندگان استان تهران در شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان در سال دوم مجلس هشتم صورت گرفت آقایان علی اصغر زارعی، مرتضی آقا تهرانی، علیرضا زاکانی، شهاب الدین صدر و اسماعیل کوثری انتخاب شدند. رسایی افزود: آقایان باهنر و اکرمی و خانم رهبر نیز نامزد عضویت در شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان بودند اما رای لازم را از نمایندگان تهران کسب نکردند."
در ادامه محدود کردن ورود اصولگرایان میانه رو به جمع هواداران دولت ، همچنین قرار است ماده اي به آيين نامه داخلي فراکسيون اصولگرايان اضافه شود که در صورت تصويب نهايي رييس فراکسيون همزمان نمي تواند رييس مجلس شود.
حیمد رسایی از حداد عادل به عنوان اصلی ترین گزینه برای ریاست فراکسیون اصولگرایان یاد می کند . اما خبر آنلاین معتقد است :" نمایندگان به بهانه آنکه ریاست همزمان مجلس و فراکسیون اصولگرایان، مانع از مدیریت بهینه فراکسیون شده است، از مدتها پیش به دنبال عزل لاریجانی بودند. البته نایب رئیسی باهنر نیز از سوی آنها پذیرفته نمیشد. به همین دلیل گزینه بعدی آنها برای ریاست فراکسیون، غلامعلی حدادعادل بود که او هم دیروز اعلام کرد که تمایلی برای ریاست فراکسیون اصولگرایان ندارد. عدم عضویت وی در شورای مرکزی فراکسیون اصولگریان نیز مهر تأییدی بر این موضع وی نهاد. "
خبرگزاری مهر هم گزارش می دهد که حداد عادل در جمع خبرنگاران اعلام کرده است که تمایلی به ریاست فراکسیون اصولگرایان ندارد. پس از حداد عادل شاید نزدیکتری گزینه محمدحسن ابوترابیفرد و شهابالدین صدر باشند که به نظر نمی آید از شانس زیادی برای این کرسی بهره مند باشند.
گفته می شود که دلخوری نمایندگان اصولگرا از انتقادات چند ماهه اخبر باهنر موجب شده که در اتنخابات فراکسیون درس خوبی به تکروی های او بدهند و با اثبات ارادت و وفاداری خود را به احمدی نژاد، طیف جدیدی از اصولگرایان را شکل دهند.
انتقادات باهنر
دیدگاههای باهنر پس از انتخابات 22 خرداد به مذاق بسیاری از اصولگرایان خوش نیامد. وی پس از معرفی کابینه احمدی نژاد پیش بینی کرد نمایندگان به حداقل 5 نفر از وزری پیشنهادی رای ندهند. اما داستان به همین جا ختم نشد و در زمانی که بر خلاف پیش بینی باهنر و تعداد دیگری از نمایندگان اصولگرا، تنها سه وزیررای اعتماد نگرفتند، نایب رئیس مجلس افشا کرد که علت رای آوردن وزیران نامه حمایتی رهبری بوده است. این اظهار نظر خشم اصولگرایان را برانگیخت و زارعی از نمایندگان اصولگرا این اقدام باهنر را " فرار به جلو" خواند در گفت و گویی اظهار داشت: " باهنر تلاش کرد تا هفت نفر از وزرای پیشنهادی رای نیاورند اما وقتی احساس کرد که فضای مجلس از دستش خارج شده متوسل به نظر رهبری شد."
در اظهار نظری دیگر، نایب رییس مجلس هفته پیش هم در گفت و گو با روزنامه خبر نزدیک به علی لاریجانی به شرح موارد تخطی احمدی نژاد از قانون پرداخت و به دولت هشدار داد كه اگر از "فرصتسازی"های مجلس استفاده نكند، مجلس منتظر "فرصتسوزی"های آن نخواهد شد. وی تا آنجا پیش رفت که ابراز امیدواری کرد "كار به استفاده از اصل بررسی عدم كفایت سیاسی رئیسجمهور نرسد."
آگاهان سیاسی معتقدند با توجه به حذف باهنر از شورای مرکزی اصولگرایان آرایش سیاسی جدیدی در جبهه طرفداران دولت در حال شکل گیری است و تندروترها می روند تا کرسی رهبری و هدایت این جریان را به عهده بگیرند.
باید دید جناح راست که طیف گسترده ای از سلایق مختلف سیاسی را در خود جای داده در روند این تغییرات به کجا می رسد. آیا باهنر و همفکران او در جناح محافظه کار خواهند توانست در توفان تحولات پر شتاب ایران ایستادگی کنند یا زمان آن رسیده که عرصه را برای جوانترهای جناح خود باز بگذارند؟ به نظر می رسد ، امسال فضای سیاسی ایران پاییز و زمستان سختی را پیش رو دارد.
برای من این دو شب تلخ ترین و سخت ترین شب های پس از انتخابات بود.ساعتهای اخیر برایم حتی از ساعت های سختی که در شب انتخابات گذراندم نیز سخت تر بود.اگر فکر می کنید به خاطر دیدن چهره محمود احمدی نژاد در سازمان ملل و سخنرانی او از پشت تریبونی که حق او نیست به این حال افتاده ام و یا بخاطر اینکه اعلام می کند برنده قاطع انتخابا ت است، غمگینم،باید بگویم به هیچ وجه این طور نیست. هیچ جوابی برای احمدی نژاد بهتر از همان خنده های حضار نبود که شاید اگر بر لبان من و تو نقش می بست خنده ای از غم بود ولی آن خنده ها حکایتی متفاوت داشت. بگذریم امروز نمی خواهم از احمدی نژاد بگویم. می خواهم از دردی بنویسم که این دو شب سینه ام را به درد آورده است.
دو روز پیش سخنی از یکی از دوستان سبزم که از بچه های فعال جنبش به شمار می آید شنیدم که مرا به این روز انداخت. میگفت «تمام شد امین.جنبش سبز تمام شد .سرکوب شدیم و این دیگر آخر خط است.»
در روزهای پس از انتخابات و بعد از کم شدن اعتراضات اولیه ،شبیه این جملات را به کرات در خیابان و تاکسی و محل کار شنیده بودم.البته در جواب آنها با شور و شوق از ادامه نهضت می گفتم.ولی این بار لحن سخن با همیشه متفاوت بود.این کلام را از کسی می شنیدم که چه قبل از انتخابات و در ستاد مهندس موسوی ،او را فردی شاداب می دیدم و چه بعد از کودتا او را در خط اول مبارزه می یافتم.چه بر سر این دوستم گذشت که در فاصله کمتر از یک هفته از روز تاریخی قدس سبز این گونه از پایان راه می گفت؟
چه نیکوست قبل از آنکه آینده را در ذهن خود تصویر کنیم و از اهداف و آرزوهای خویش بگوییم ،اندکی سر را به عقب برگردانیم و ببینیم کجا بوده ایم و چه کرده ایم.از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟به گذشته بنگریم و احوال دیروز خود را به یاد آوریم.در این بازگشت لازم هم نیست به بررسی اوضاع پیچیده اجتماعی و سیاسی کشور بپردازیم.در ابتدا ببینیم خود «که» بودیم و حال «که» هستیم.آیا این من و تو نبودیم که خود را تافته جدا بافته ای از جامعه می دانستیم؟آیا این من و تو نبودیم که از مردم کشور خود نا امید بودیم؟چه کسی بود که تنها هدفش ترک وطن و پاگذاشتن به دنیای غرب آزادی بود؟از یادمان نرفته آن روزها که می شنیدیم جزای حرکت اعتراضیمان باتوم و زندان است،سر بر گریبان فرو می بردیم و زیر لب می گفتیم«ما نخبگان کشوریم،نباید هدر شویم.» به ما چه ربطی داشت هم دانشگاهیمان از تحصیل منع شده بود یا فلان نویسنده از چاپ کتابش محروم شده بود.برای آن فعال سیاسی و حقوق بشر هم که به زندان افتاده بود نیز تنها برای حفظ تیپ روشنفکریمان ،به ظاهر اندکی متاسف می شدیم.دیگر نمی خواهم از آن دورانی بگویم که به جز خود به هیچ کس دیگر نمی اندیشیدیم.
دوستان در این مدت کوتاه ما را چه شده که امروز از نگاه به گذشته نه چندان دور خود اینچین شرمساریم.آری همین احساس شرم و تلاش برای احیای شخصیت خویش اولین قدم «ما» به سوی دموکراسی است.به قول یکی از دوستان«دموکراسی از لوله تفنگ نمی آید» که امروز به فکر پیروزی سریع جنبش هستیم.آیا می خواهیم برای تسریع پیروزی دست به خشنونت ببریم؟می خواهیم یک شبه پرچم سبز پیروزی را بالا ببریم و البته اندکی بعد، از ظلم و جور تحت لوای پرچم سبز پشیمان باشیم.؟
دوستان من
رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود
بدانیم که امروز پس از گذشت اندک زمانی چه تغییراتی کرده ایم و چه چیز به دست آورده ایم.امروز این «ما» هستیم که به ایرانی بودن خود می بالیم.از مردم کشورمان به عنوان قهرمانان ملی یاد می کنیم.امروز به ماندن در وطن و تلاش برای برقراری آزادی و عدالت در آن افتخار می کنیم.این روزها و پس از آن همه خشونت که بر «ما» گذشت،در روز قدس شعار «شکنجه ، تجاوز دیگر اثر ندارد» را بلند تر از همیشه فریاد میزنیم.جنبش بود که به «ما» یاد داد اگر لب تشنه ای دیدیم با عشق به او جرعه ای آب برسانیم و ای خواهر و برادر عزیزم این «ما» هستیم که در خلوت خود برای شهدا و زندانیانمان اشک می ریزیم.
آری «ما» آن بودیم و این شدیم.
دوستان من بیایم قبول کنیم که تازه در ابتدای راه هستیم.رسیدن به دموکراسی دست نیافتنی نیست اما بسیار دشوار است.به راحتی ننشینیم و از جوامع دموکرات غرب سخن بگوییم.ملت های آزاد جهان برای رسیدن به دموکراسی هزینه های زیادی پرداخت نموده اند.حتما از انقلاب های چند گانه فرانسه شنیده ایم.خوانده ایم که سالیان درازی پس از انقلاب کبیر فرانسه و اعلام جمهوری در آن کشور گذشت تا مردم فرانسه شاهد تشکیل حکومتی بر مبنای تفکرات روسو-پدر فکری انقلاب فرانسه- باشند.آن ها هم در مسیر طولانیشان دوران روبسپیر ها را پشت سر گذاشتند.بقیه کشور های آزاد دنیا نیز راهی به مانند فرانسه طی کرده اند.
آری دوستان ،این راه،راهیست طولانی.در این مسیر هم باید دوستان و دشمنان واقعی خود را بشناسیم.آن دسته از افرادی که امروز سبز نیستند را دشمن خود نداییم و بر روی اشخاص برچسب نزنیم و آنها را «ختم الله علی قلوبهم و علی سمعهم و علی ابصارهم غشاوه» ندانیم که شاید یک حرف سبز «ما» دل آنها را نیزسبز گرداند.در این مبارزه فریب به ظاهر دوستان را هم نخوریم.سبز بودن به رنگ لباس و دست بند وپرچم نیست که هرکس آن را داشته باشد یار حقیقی ما باشد.بدانیم برای رسیدن به هدف والایمان ذره ای نیاز به بیگانگان نداریم و این ملت بزرگ ایران خواهد بود که به دست خود سرنوشتش را تغییر خواهد داد.
ودر آخر حواسمان باشد در این مسیر قدمهایمان را آرام ولی مطمئن برداریم.هر شعاری درد جنبش ما نیست.من نه می گویم شعار«استقلال ، آزادی ، جمهوری ایرانی » شعار خوبی است و نه آنرا تکذیب می کنم.اما این شعار را حرف مناسبی برای امروز خود نمیدانم.اولا این شعار و نمونه های آن نه کلامی است که بتواند همه معترضین را زیر یک پرچم نگاه داردو هم اینکه به قول مهندس موسوی ما هنوز تجربه استفاده از تمام ظرفیت های همین قانون اساسی را با تمام اشکالات آن نداشته ایم.پس به نظر می رسد عملی ترین و در دسترس ترین هدف اکنون «ما» همان پی گیری بخش های مغفول قانون اساسی است.که اگر به این هدف رسیدیم ،اهداف بزرگتر نیز در انتظار «ما» خواهد بود.
دوستان من
اکنون و با تجربه ای هرچند کوتاه از دموکراسی که در این مدت میان خود داشته ایم و با نگاهی عمیق به یاد آوریم «که» بودیم و بدانیم «که» هستیم و امید داشته باشیم «که» شویم.بیایم همه با هم دست در دست هم دهیم و دست تمام دوستان نامید خویش را بفشاریم و برای پیروزی جنبش تلاش کنیم.
- جناب آقای توکلی
با عرض سلام و خسته نباشید
پیرو نامه ای که جنابعالی به سران اصلاح طلب نوشتید،بنده هم قصد کردم به عنوان یک جوان این مرز و بوم که همیشه به دنبال آزادی واقعی و اصلاح اسلام منحرف شده در کشور خویش بوده است، مطالبی را خدمت شما عرض کنم.
بنده به هیچ وجه قصد این را ندارم که مستقیماً جواب نامه شما را بدهم،بلکه می خواهم نکاتی برای شما بازگو کنم که شخص شما با وجود داشتن ادعای منتقد دولت بودن و میانه روی،مدت مدیدی است از بیان آنها خودداری می کنید،این در حالیست که همه می دانند شما به کدام طرف گرایش دارید.
مردم جنبش سبز خواستار اجرای اصلاحات بسیار وسیع در نظام فعلی جمهوری اسلامی هستند.اصلاحاتی که واجب و کاملاً ضروری است و هر قدر که با آنها دشمنی شود شاهد فجایع بزرگتری در جامعه و اذهان مردم خواهیم بود.من یک مسلمان هستم،مسلمانی که عدل علی(ع) را باور دارد و عاشق آزادیخواهی حسین(ع) است.اما هر چقدر تاریخ کشورم را بیشتر میخوانم و انقلابیون واقعی 57 را بیشتر میشناسم،متوجه می شوم که از بهمن 57 هر لحظه که گذشته،عده ای درساختار انقلاب نفوذ کرده اند که با اسلام و انقلاب سنخیتی نداشته اند،بلکه برای رسیدن به اهداف شوم خویش تنها از آنها استفاده کرده اند.کسانی که یادشان رفت عدل علی(ع) چه بود،از آن طرف آزادیخواهی حسین(ع) را هم برای مردم تنها در نذری دادن و سینه زدن در ماه محرم خلاصه کردند.در آن اوضاع و احوال بود که قشر هوشیار و آگاه جامعه که نگران بودند افرادی اسلام نما زمام امور مملکت را به طور کل در دست بگیرند،با نام اصلاح طلبان پا به عرصه این مرز و بوم گذاشتند.اصلاح طلبانی که روز به روز عده شان بیشتر شد تا اینکه سید محمد خاتمی با بیست میلیون رأی و هوادار رئیس جمهور ایران شد.اما از همان ابتدا متحجران و خودخواهان سنگ اندازی های مختلفی را بر علیه این حرکت مردمی آغاز کردند.این سنگ اندازی ها آنقدر ادامه یافت که کار به این روزها کشیده شد.
من شخصاً تا به حال 10 بار در انتخابات های مختلف این نظام شرکت کرده و رأی داده ام.این مطلب را نه برای این می گویم که بخواهم مثل بعضی حضرات مصلحت اندیش،خودنمایی کرده باشم؛و نه برای اینکه منت سر کسی گذاشته باشم؛بلکه می گویم تا بدانید من و امثال من آنگونه که روزنامه کیهان می نویسد با اینکه عضو جنبش سبز هستیم،اما ضد انقلاب نبوده ایم،کدام فرد ضد انقلاب به پای صندوق رأی انتخابات نظامی می رود که خواستار براندازی آنرا داشته باشد؟ اما پس از انتخابات و وقایع پیش آمده،اکنون چه؟ آیا شما جوان آگاه و منصف و دینداری را سراغ دارید که با اتفاقات اخیر به نظام شک نکرده باشد؟ جواب این تردیدها را چه کسی خواهد داد؟ شما در مطالب خود در سایت الف؟ یا آقای شریعتمداری در روزنامه کیهان؟
از آغاز ریاست جمهوری آقای خاتمی،هر زمان که جوانان خواستند نسبت به حملات انجام گرفته بر علیه اصلاحات،انتقاد یا اعتراضی بکنند،جواب آنها را با باتوم و کتک و اسپری فلفل و اسارت در زندان دادند.آقای توکلی! شما که می گوئید بعضی از شعارهای روز قدس که از سوی مردم جنبش سبز داده شد،بر ضد نظام بوده است،لازم است به یک نکته دقت کنید.من آن شعارها را نه تأیید می کنم و نه رد،بلکه بحث تأیید کردن یا نکردن آن نیست.من فقط می خواهم از شما بپرسم چرا نمی گویید اصلاً چرا باید این شعارها داده شود؟ چه بر سر مردم آورده اند که اینگونه شعار می دهند؟ حتی اگر از روی عصبانیت باشد.ما معتقدیم،چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.اگر دولت آقای احمدی نژاد واقعاً انسان دوست است به طوری که از صبح تا شب شخص ایشان به همراه رسانه شخصی شان از فلسطینیان و لبنانی ها حمایت می کنند، چرا مثلاً به میلیونها انسان مبتلا به ایدز موجود در قاره آفریقا کمک نمی کنند؟ این همه گرسنه و فقیر در هند وجود دارد.چرا اخبار کشته شدن مسمانان چچن توسط دولت روسیه بسیار کمرنگ در رسانه های دولتی ایران گفته می شود؟ انسان دوستی مگر سیاسی هم می شود؟!؟!
آقای توکلی! اگر نمی دانید باید خدمتتان عرض کنم،عده کثیری از کسانی که به آقایان موسوی یا کروبی رأی دادند،اعتقاد راسخ به اسلام داشته و دارند،بقیه هم انسانهای آزاده ای بوده اند که اگر اعتقادی به اسلام نداشتند اما قصد اصلاح کشور عزیزمان،ایران را داشته اند. همان ها که تا سال پیش در تظاهرات روز قدس شعار مرگ بر اسرائیل سر می دادند.اما چه شد که ناگهان به لطف رسانه های حامی دولت همین قشر اصلاح طلب شدند منافق و خوارج و بیگانه پرست،طرف مقابل هم که زبانش جز به حذف و تخریب و تهدید نمی چرخد،تبدیل شد به عدالتخواه و میهن دوست؟!؟!
خیلی مسائل دیگر هم هست که این نامه جایگاه آن نیست،چون امکان دارد برخی سودجویان،برداشت های نا به جا از آن داشته باشند.اما در پایان،مطالبی را هم به طور خلاصه خدمتتان عرض میکنم:
این روزها که نماد اعتراض مردم نسبت به حتک حرمت ها و بی عدالتی های فاحش در جامعه،در بستن مچ بند سبز و سر دادن شبانه بانگ الله اکبر روی پشت بامها معنا شده است،از شما می خواهم چشمانتان را مانند برخی حضرات به روی فجایع جامعه نبندید.حضراتی که نه معنای اسلام را می دانند و نه ارزش خاک مقدس ایران را. اگر می خواهید قضات کنید،سعی کنید آنگونه قضاوت کنید که علی(ع) قضاوت می کرد.
نمی دانم تا به حال شده است که برای بیان اعتراض خود در یک روز به همراه چند میلیون نفر از اقشار مختلف مردم راهپیمائی سکوت انجام دهید یا نه،اما من انجام دادم.یکباره می بینی از بالای ساختمانی که روی تابلوی سر در آن اسم بسیج را پیشکش دارد،فردی که اسم خود را بسیجی گذاشته با اسلحه آ-ک 47؛یا همان کلاش روسی خودمان به روی مردم تیراندازی می کند و پدر و مادری را در غم از دست دادن فرزندش می گذارد.بله من این صحنه را دیدم.
نمی دانم تا به حال شده در خیابان با دوستت با تمام قوا در حال دویدن باشی و از ترس موتورسواران سیاه پوشی که نام پلیس را یدک می کشند،به گوشه ای پناه ببری.در همین دویدن ها دوستت را گم کرده ای.در حالیکه به شدت نفس نفس میزنی صحنه کتک خوردن یک زن میانسال که چادر به سر دارد را توسط همان سیاه پوشان آن طرف خیابان نظاره می کنی.در همان حال،ناگهان از سوی دیگر،صدای شیون زنی را می شنوی،از جایت بلند می شوی و به سرعت به سمت آن زن می روی،باورت نمی شود،می بینی همان دوستت که چند دقیقه پیش گمش کرده بودی غرق خون روی زمین افتاده،عده ای دیده اند که یکی از همان موتور سواران سیاه پوش با باتوم بر سر او کوبیده.سپس او را که بیهوش شده است به بیمارستان می رسانی...
آقای توکلی صحبتم را با این کلام از مولا علی(ع) که نوعی تلنگر برای رفتارهای این روزهای شما محسوب می شود به پایان می برم که فرمودند: "نشانه ایمان این است که راستگویی را هر چند به زیان تو باشد بر دروغگویی،گر چه به سودت باشد ترجیح دهی."
باشد که شما قبل از آنکه به خواب جهالت فرو بروید،با مشاهده چهره تحجر،از آن دوری جسته و به دامان ملت باز گردید.
شبکه جنبش راه سبز(جرس):دانشجویان دانشگاه تهران از ساعتی پیش در اعتراض به حضور مقام های دولت بر آمده از کودتای انتخاباتی در مراسم آغاز سال تحصیلی،دست به تجمع اعتراض آمیز زده و در حال سردادن شعارهایی علیه دیکتاتوری و در حمایت از جنبش سبز و خواندن سرود هستند. این فیلم ها تصاویری از تجمع اعتراض آمیز دانشجویان است. اما بعد از ظهر دیروز یک شنبه نیز، غلامعلی حداد عادل نماینده فعلی و رئیس پیشین مجلس، که به منظور شرکت در جلسه گروه علمی فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران راهی این دانشگاه شده بود بر خلاف انتظار خود با موج اعتراضی دانشجویان روبرو شد. به گزارش خبرنامه امیرکبیر این تجمع از ساعت 17 لحظه حضور حداد تا ساعت 18 ادامه داشت و دانشجویان با فریادهای "مرگ بر دیکتاتور" و نیز "وکیل ضد ملت خجالت خجالت"؛ "آروم باش آروم باش دانشجوییم نه اوباش"؛ "حداد عادل حامی قاتل"؛ "حداد حیا کن دانشگاه را رها کن"؛ "هر کی که بی سواده با احمدی نژاده"؛ "ترسو بیا بیرون"؛ "نترس نترس ما کهریزک نداریم" به حمایت وی از کودتای انتخاباتی و دولت برآمده از کودتا اعتراض کردند.
شبکه جنبش راه سبز(جرس): فرمانده نیروی انتظامی انتظامی تهران در اقدامی بی سابقه تماشاگران فوتبال را تهدید کرد و گفت"نیروی انتظامی با افرادی که بخواهند مسائل سیاسی را وارد ورزشگاه آزادی کنند، برخود قاطع می کند."
عزیزالله رجب زاده که در آستانه برگزاری بازی استقلال و پرسپولیس که روز جمعه برگزار می شود،با تاکید براینکه"نیروی انتظامی اجازه ورود مسایل سیاسی به ورزشگاه را نمی دهد" درباره جلوگیری نیروی انتظامی از ورود تماشاگرانی که با لباس سبز وارد ورزشگاه می شوند، به خبرگزاری مهر گفت"چنین چیزی صحت ندارد که از ورود شخصی تنها به علت پوشیدن لباس سبز به داخل ورزشگاه جلوگیری شود چرا که پوشیدن لباس سبز جرم نیست اما بعضی از افراد معدودی قصد وارد کردن مسائل سیاسی به داخل ورزشگاه را دارند که پلیس با این افراد قاطعانه برخورد می کند."
علاوه بر تلاش نیروی انتظامی برای جلوگیری از ورود تمااگران با لباس سبز به استادیوم، صدا و سیما نیز در اقدامی مشابه هفته گذشته از پخش مستقیم بازی استقلال تهران و استیل آذین به دلیل حضور تماشاگران سبز پوش خودداری کرد.
روز جمعه شصت و هفتمین دربی پایتخت در استادیوم آزادی تهران برگزار می شود، و به گفته رجب زاده، ماموران نیروی انتظامی تهران و "یگان ویژه" مسئول امنیت داخل ورزشگاه،یگان های امداد در اطراف استادیوم،و ماموران نیروی انتظامی و راهنمایی رانندگی نیز مسئولیت امنیت خیابان ها و سطح شهر تهران را دارند.
بیشتر:
سانسور موج سبز در ورزشگاه آزادی؛سیمای کودتا بازی استقلال و استیل آذین را مستقیم پخش نکرد
ملای رومی داستان زیبا و آموزنده ای در مثنوی آورده است که حکایت از کاروانی می کند که در مسیر خود، شب را در منزلگاهی بیتوته می کنند.
کاروانیان که پاسبانان مجربی را اجیر کرده اند، آن شب را -همچون شبهای پیشین- با آسودگی به استراحت می پردازند؛ غافل از این که گروه دزدان به اموال آنان دستبرد زده و مال التجاره را به تمامی به تاراج برده اند. صبحگاهان، کاروانیان پاسبانان را با دستان بسته بر درخت می یابند و به مواخذۀ آنان می پردازند که چرا در انجام وظیفه قصور ورزیده اند.
پاسبانان کمبود تعداد خود در مقابل دزدان را بهانه می آورند. کاروانیان می پرسند که چرا لااقل ما را خبر نکردید تا با کمک هم بر آنان غلبه کنیم؟ پاسبانان می گویند: آنان ما را تهدید کردند که اگر فریاد بزنید، شما را می کشیم، ما نیز از ترس ساکت شدیم اما اکنون -هرچه قدر بخواهید- برایتان فریاد می کشیم!
داستان بسیار گویا و بی نیاز از شرح و توضیح می باشد.
داستانی که با نظاره کردن سکوت علمای دین در برابر انحرافات، بدعتها و سوء استفاده های به عمل آمده از درخت دین در شرایط جاری، به ذهن خطور می کند و پرسشهای بی جواب ماندۀ بسیاری، بر ذهن دینداران جامعه مطرح می کند.
آّنان از پاسبانان حریم دین خود می پرسند: آیا بزرگترین منکر واقع شده در این روزها، تکیه زدن زنان بر مسند وزارت است که این چنین شجاعانه و غیرتمندانه با مخالفت به آن پرداخته اند؟ آیا اعمال فشارهای غیر شرعی و غیر عرفی برای اخذ اعتراف از رقبای سیاسی منکر نیست؟ آیا در دین مبین اسلام، اقرار شخص بر علیه خود تحت هر شرایطی مسموع است؟
چرا تعداد علمایی که این خطای فاحش مسوولین را -مبنی بر عدم در نظر گرفتن شرایط اقرار- گوشزد کرده اند، از عدد انگشتان یک دست فراتر نمی رود؟
آیا ایراد اتهام علنی علیه یک – ولو به ظاهر- مسلمان از سوی کسی که سوگند وفاداری به اسلام و قرآن خورده است، مصداق بارز افترا و شکستن علنی سوگند نمی باشد؟
آیا فجایع اثبات شدۀ این روزها که بسیاری سعی در فراموش کردنش دارند، کمتر از به زور ستاندن زیور از دختران اهل کتاب بوده است که امام اول ما مرگ یک مسلمان را از شدت تاسف بر این فاجعه قابل ملامت نمی داند؟
در هجوم سهمگین این سوالات و هزاران سوال دیگر، سکوت علما را به چه چیز باید انگاشت؟ آیا ما شیعۀ آن امامی نیستیم که فرمود آنگاه که فتنه ها روی می آورند، بر عالمان واجب است تا علم خود را آشکار نمایند؟ کجایند آشکار کنندگان علمشان در فتنه ها؟
کجایند کفن پوشان در برابر منکرات؟ کجایند آنان که هزاران احتیاط در احکام طهارات ورزیده اند و حکم احتیاط در نفوس و دماء را از یاد برده اند؟
شنیده بودیم که روزی بر این مملکت رفته است که عالمی در حین ملاقات با عالم دیگر از خادم خود می خواهد که در اتاق ملاقات باقی بماند تا خلوتشان با برچسب افترا از سوی قدرتمداران تهمت زننده آلوده نگردد! اما آیا اکنون نیز شرایط به همین گونه است؟
اگر چنین است چرا علما فریاد بر نمی آورند و از مقلدان مومن شان کمک نمی خواهند؟ امروز و در مملکت دهها میلیونی شیعه، دیگر جایی برای عذر و بهانه با دستاویز کمی تعداد و یاران وجود ندارد و آقایان علمای اعلام و پاسبانان ساحت دین، بدانند که اگر امروز -از فشاری که بر بیضۀ اسلام وارد می آید،- فریاد برنیاورند، فردای روزگار برای چنین فریادهایی بسیار دیر خواهد بود.
براي كسب اخبار ايران لطفا در اين گروه خبري عضو شويد
با تشكر
بنيامين ماشا
